Bretonse fotografe


Ach, je surft ‘s wat… en zo kom je op deze fraaie fotografe. Of liever gezegd: fraaie site van fotografe Sandrine Sauveur. Ze toont ons haar soms wat commerciële soms wat meer kunstzinnige foto’s van feesten, mode en mensen in uiteenlopende situaties. Voor elck wat wils, zullen we maar zeggen.

Chez Roger et Françoise – 31 augustus


Goedenmorgen allemaal! Terug uit Parijs, met voeten die tot bij de enkels zijn afgesleten. Ik moet tot mijn schande toegeven dat mijn kinderen inmiddels meer Ausdauer hebben dan ik. Als het om de voeten gaat, tenminste. Ze zuipen me nog niet onder tafel. We zijn nog van hotel geruild, want dat eerste was echt een crime. Een Oost-Europese sfeer, met vies beddengoed, geen minibar, geen afstandbediening op de TV, chagrijnige (of eigenlijk geen) bediening aan het ontbijt, lawaai! We hebben geen oog dicht gedaan. De volgende dag een héél ander hotel gevonden, waar bleek dat je heel goed over de prijs kunt onderhandelen. We hadden een keurige 2-persoons kamer inclusief alle belastingen én ontbijt voor 80 euro. Maar verder was het mooi in Parijs. Lekker Chinees gegeten (maar liefst drie keer, waarvan één keer Japans).
Was wel ff afkicken trouwens, drie dagen zonder internet. Maar goed, het online leven kan weer verder. Nog een paar daagjes en de kinderen gaan weer naar school. De vakantie heeft mij lang genoeg geduurd.
Roger, KOFFIE!

ben ik nou zo naief?

Ben ik nou zo naief, ben ik gewoon op zoek naar “velpon”, gewoon lijm, omdat ik die hier nog niet had gevonden in de winkels, dacht ik, misschien kan internet mij verder helpen. Ik vind Velpon nl gewoon lekkere lijm om alles een beetje lekker aan elkaar te plakken……..wat schetst mijn verbazing, vind ik een heleboel pagina’s, allemaal in canada, waar ze dus wel gewoon Velpon verkopen. En een franse pagina met…………….nou ja, kijk zelf maar

Liever lui dan moe.


Je hoort wel eens van die verhalen over ambtenaren. Maar in het bedrijfsleven schijnt het écht zo te zijn. Er lopen mensen rond die geen flikker uitvoeren, maar die wel heel goed zijn in het simuleren van bezigheid. Drukdrukdruk! In Frankrijk heeft iemand daar nu een boek over geschreven. Corinne Maier, die (voor halve dagen, dat wel) als onderzoekster in dienst is bij de EDF, schreef het boek “Bonjour Paresse. De l’art et de la nécessité d’en faire le moins possible en entreprise“. Hartstikke leuk, vol tips over hoe je je leven zo makkelijk mogelijk moet maken. Helaas brachten haar ideeën, of liever gezegd het feit dat ze ze opschreef, haar wel in de problemen. Haar verhaal haalde zelfs de New York Times!
Ik moest erg om het hele idee lachen, vooral ook omdat ik niet zo lang geleden een korte mailwisseling had met een jongedame die in Parijs bij een groot cosmeticahuis werkt. Wij raakten in gesprek over haar marketingbaan en ze schreef me het volgende
Met dit alles vraag ik me dus steeds vaker serieus af of marketing wel echt een vak is…
Het is eigenlijk meer een soort spelletje: je neemt een product (in dit geval een lippenstift). Zet een stel mensen met zoveel mogelijk verschillende opinies en fragiele ego’s in een trendy (of luxe) kantoorpand (mét de broodnodige vergaderruimte). Focus met z’n allen op het product (de lippenstift). Doe alsof dit de allereerste, allerbeste, allermooiste, allerexclusiefste lippenstift op de hele wereld is. Sterker nog,
de lippenstift is het enige waar de wereld nog op zit te wachten. Zet intussen iedere vorm van privéleven opzij. Houd minstens 3 vergaderingen en presentaties per dag. Ren vaak door de gang met stapels papieren (of – nog interessanter – met maquettes en Beta tapes). Praat heel snel en zoveel mogelijk in slang en gebruik het woord ‘urgent’ minstens 3 keer peer uur (tegen leveranciers minstens 6 keer per uur). En degene die het het langste volhoudt wint het gouden debieltje (of de gouwe Loekie). Hetzelfde recept kan toegepast worden als je snel 5 kilo wilt afvallen of als je een maagzweer wilt kweken.
Ik kan me voorstellen dat deze dame – wier naam hier natuurlijk onvermeld blijft – het boek van Corinne Maier met veel plezier zal lezen. Heeft iemand hier ook zo’n baan, in Nederland of in Frankrijk?

chez Roger et Françoise – 27, 28 en 29 augustus


Niet te geloven! Gisteren scoorde Hollandais en France bijna 900 paginahits, van in totaal 139 unieke bezoekers. Ook hebben we zomaar het totaal van 7 bezoekers tegelijk gebroken. Dit staat nu op 8. We krijgen de laatste weken elke dag gemiddeld zo’n 125 bezoekers en dat is best veel voor een weblog zonder dagelijkse prøn.
Ook bijzonder was het bezoek van ZKH Prins Pils, gisterenavond. Normaal heb ik het niet zo op anoniemerikken, maar hij heeft zich redelijk gedragen, geen eigen site gepushed én gezorgd voor een vrolijke noot, dus dan mag het. Als Alexander een volgende keer eens onder eigen naam wil langskomen, dan is hij van harte welkom.
Dit weekend ben ik een paar daagjes off-line in de Lichtstad. Ik heb het café daarom maar meteen voor drie dagen opgengesteld. Ferry en Marjan, als het opnieuw zo druk wordt en de string te lang, moeten jullie maar een nieuwe openen. En áls jullie nog een leuk linkje voor onze bezoekers hebben… graag.
Iedereen een prettig weekend alvast!

Stegeligheden


Aaaaaaah, kijk ‘s wat ik van de week in onze tuin vond…
le hérisson Naast egel betekent dit woord ook in overdrachtelijke zin: flessendroogrek, een ontoegankelijk persoon en zo’n ronde bezem aan een ketting, gebruikt door schoorsteenvegers.
Die voetjes!

Chez Roger et Françoise – 26 augustus


Hoe zit dat eigenlijk mensen? Ik vind het natuurlijk gezellig dat jullie allemaal hier in de kroeg komen zitten consumeren en omzet draaien, maar ik heb buiten op het prikbord ook nog wat aardige dingen opgehangen en daar hoor ik nooit iemand over. Een link naar een verantwoorde kindersite, een prachtige site over WOII, een stukje over het sexueel hoogtepunt… allemaal 0 reacties!
En dat terwijl ik met name op dat laatste stukje – geïnspireerd door Dineke – behoorlijk heb zitten zwoegen. Ik wil niet meteen beweren dat het literatuur is, maar er is wél over nagedacht.
Voor het woord van de dag verwijs ik dan ook graag naar het logje van gisteren, over La petite mort

Kom, ik ga!


Ons bereiken diverse verse linktips van Dineke, die in de Volkskrant las over het nieuwste procédé voor de verwerking van stoffelijke overschotten: ‘lyofilisatie’ of vriesdrogen. Ze is gaan Googlen In het Frans met Lyophilisation en vond onder meer het verhaal over hoe het erg in de mode is om bijvoorbeeld je huisdier zo voor eeuwig bij je te houden. Tenzij het diertje te vet is, want vet droogt natuurlijk niet en dan kan het op warme dagen gaan lekken.
Bello plasje?
Ook vond ze een een serieuze gezondheidsvragensite, met daarop onder meer de vraag van iemand wat toch die vreemde uitdrukking “La petite mort” betekent. Het antwoord is behoorlijk opwindend. Want het blijkt hier om een bijzonder romantische benaming voor het doodgewone (of wellicht juist spectaculaire) ‘orgasme’ te gaan. Klaarkomen dus.
Prachtig! Maar het geeft ook wel weer te denken. Enerzijds zeggen de Fransen: “Partir, c’est mourir un peu.” Ofwel “Weggaan is een klein beetje sterven.” (mijn reactie is dan altijd “Mourir, c’est partir beaucoup!”). Maar nu blijkt dus dat ze komen óók een klein beetje sterven vinden. Dus of je in Frankrijk nu gaat of komt, sterven doe je toch.
Ach, zo is het leven. En is hieruit niet een wijze les te trekken, vrienden Hollandplakkers en Frankrijkwijkers? Of je blijft waar je bent of ver gaat, uiteindelijk vergaat het ons allen gelijk en komen wij allen te vergaan.
(…)
Ik ga naar de kroeg, een stuk in me kraag drinken.

Een jonge Fransoos in WO II


Op deze prachtige site legt een opa, Raymond Lescastreyres, in brieven aan zijn kleinkind uit hoe hij WOII beleefd en overleefd heeft. De oorlog gezien door de ogen van een jonge Fransman, dus. Ofwel:
“Souvenirs de guerre d’un jeune Français.”

Nou, om met Hans Teeuwen te spreken: “Ze hebben het in de Tweede Wereldoorlog nou wel steeds over de Joden, maar die Duitsers waren ook heus geen lieverdjes hoor!”

Chez Roger et Françoise – 25 augustus


Strikt gesproken is het nog geen 25 augustus als ik dit typ. Maar morgenochtend komt er iemand naar ons huis kijken, dus dan ben ik anderszijds beschaftigd.
René kwam gisterenavond met een aardig thema. Franse Films. Fransen zelf, vooral cultureel angehaugte dames van rond de vijftig, kunnen er uren over lullen. Zelf was ik er vroeger ook verzot op. Meer nog op praten over films, dan op films zelf. Ik kan me juweeltjes herinneren als Pleure pas la bouche pleine, Le genou de Claire en mijn favoriet Les Valseuses met Gérard Depardieu, Patrick Dewaere (later nog zelfmoord gepleegd) en die heerlijke Miou Miou. Amélie Poulain vond ik ook erg om te lachen. Van de week keek ik samen met Hiromi, mijn épouse, naar Être et Avoir, de film van het jaar 2002 en door iedereen de hemel in geprezen. SAAI!, Gewoon een draderige docu over een schooltje, precies hetzelfde schooltje als waar mijn kinderen op zitten.
Misschien uiterst vertederend voor mensen uit Parijs en Amsterdam, maar voor ons gewoon precies zoals het hier is. Boeren die worstelen met de opleiding van met hun domme, lelijke kinderen en een gedreven maar tot mislukken gedoemde leraar, die de boel een beetje op niveau tracht te brengen. Tja. Ik ben halverwege maar gaan emailen.
Wat vinden jullie leuke Franse films?
Het woord is vandaag
La Bouffe: het eten, de maaltijd.
Dit is argot, natuurlijk, dus moet je eigenlijk vertalen als vreten of zelfs bikkesement.
Beroemd woord in Nederland, omdat iedereen de film La Grande Bouffe kent, helaas door veel filmliefhebbers steevast uitgesproken als La grand beuf en dat betekent eerder ‘het grote rundvlees’. Dus leer dat nou eens, het is BOEFF!

Een leuke kindersite? Eureka!


De loggers van Hollandais en France zijn heus niet de enigen. Er lopen ook in Frankrijk zát goedbedoelende amateurs rond die denken wel een site’je in elkaar te kunnen draaien. Zo is er de meneer of mevrouw van Haplosciences die een heleboel pagina’s volgestort heeft met allerlei wetenschappelijke weetjes en wetenswaardigheden pour enfants et jeunes. Nou, daar horen wij ook bij. Toch, jongens en meisjes?
Maar zonder dollen. Echt een site waar je je kinderen naar hartelust kunt laten rondstruinen, op zoek naar onderwerpen voor hun exposé. Of gewoon als je ze op een verantwoorde manier bezig wilt houden, zodat jij ook ‘s even lekker kunt playstationnen.

Chez Roger et Françoise – 24 augustus


Goededinsdag! De halve nacht niet geslapen vanwege het onweer en de hagel op de Velux. Het houdt maar niet op met regenen. De vijver staat tot het randje vol, ook al omdat 3/4 van het dakwater er naar toe wordt geleid. Ik wou vroeg opstaan want heb (onder andere) nog vier personeelsadvertenties voor VGZ-IZA te schrijven. Maar heb me verslapen omdat ik pas rond een uur of 6 vanmorgen weer in slaap viel. Enfin:
déluge: zondvloed, bekend van het gezegde:
après nous le déluge: wie dan leeft, die dan zorgt!
Ga snel vriendjes worden met iemand met een flinke boot. Of met Yannick Noah, natuurlijk!

Kan dit wel?

We kennen elkaar nu al wel een tijdje, dus wordt het tijd om het maar eerlijk in de groep te gooien….Ik ben verslaafd aan patchwork en quilten8)
Ik weet het, het is heel erg, maar waar. Ik heb nu een site
gevonden, waar mee ik mijn verslaving wel enigszins mee kan goedpraten…
marjan

Chez Roger et Françoise – 23 augustus


Als de eerste gasten over de Rue du Bourg aan komen lopen, zien zij Roger die op een keukentrapje de Marseillaise staat te fluiten, terwijl hij met ongekende energie de grote ramen zeemt. Hij is bijna klaar, en als gevolg van zijn activiteiten schijnt een ongewoon helder licht naar binnen. Een paar werklui staan al aan de bar, verdwaasd met de ogen knipperend aan hun petit rouge te nippen. Achter de bar staat Françoise, uitgedost in een felrood mantelpakje. Is dat Chanel?
Het woord. Dit keer een serie die duidelijk maakt dat je door goed te letten op de klank van een woord de betekenis vaak al kunt raden. Immers, overeenstemming in klank betekent maar al te vaak overeenstemming in betekenis. Alle termen hieronder beginnen met de klank [eepoe]
époustouflant: verbijsterend;
épouvantable: verschrikkelijk, afschuwelijk;
épouvantail: vogelverschrikker;
épouser: trouwen met, huwen.

Cultuur voor boven de 18


Met al dat gelul over literatuur en cultuur dreigt Hollandais en France af te glijden naar een bedenkelijk hoog niveau. Het is tijd om de bourgeois weer eens op de kast te jagen met een echte SBS6-site: Claire & Jules. Een couple libertin die het leuk vinden mevrouw op ingenieuze manier zonder kleren aan vast te binden (dat heet volgens de site Shibari en is Japans voor hogeschool-bondage) en daar dan foto’s van te maken. Op de site figureren bovendien een hoop andere dames, in allerlei standjes functioneel bloot gefotografeerd. “En waarom is het dan functioneel, Krek.?”, zul je vragen? Omdat het er – een enkele pijnlijke uitzondering daargelaten – lekker uit ziet.
Deze site is overigens – hoewel in verantwoord en kunstzinnig zwartwit – alléén voor naaktlievende bezoekers boven de 18. Anderen, die wel zinnelijk aangelegd zijn, maar van andere dingen opgewonden raken, komen hier wellicht aan hun gerief.

Een kippenliefhebber uit Menton…


Nee, geen begin van een Limerick, maar een site van een groot kippenliefhebber in Zuid-Frankrijk. Het forum ligt deze week even plat, maar voor de rest kan de ware kippofiel er zijn hart ophalen. Het enige wat me een beetje tegen valt, is dat er wel recepten op staan met ei, maar geeneen voor kip!
Met dank aan Dineke voor de linktip

Chez Roger et Françoise – 19 augustus


Tjonge, zúk regenen gister zeg! Het niveau van de vijver is zeker 20 cm gestegen. Nou scheelt het dat 3/4 van het hemelwater dat op het dak landt, naar de vijver wordt afgevoerd, maar toch. Al dat water, doe mij vanmorgen maar geen gewone koffie, maar een espresso.
Het woord van vandaag is weer van Dineke, die meteen haar nieuwe liefhebberij met ons wil delen. Dien, kom maar ‘s voor de klas en vertel:
——-
“Ik heb een nieuwe hobby: kippen. Dus mijn woord van de dag is ‘poule’
Ik heb een paar leuke sites gevonden, voor elk wat wils.
Hier een foto van mijn prachtige poule-house:

Zoals jullie wellicht weten is poule ook een koosnaampje, net als cocotte, poupoule Het kan in bepaalde contexten echter ook betekenen dat je van lichte zeden bent of door een man wordt onderhouden als zijn maitresse.
http://www.cal-lorraine.com/culture/prof_calbert/poule.html
http://www.psy-desir.com/humour/article.php?id_article=414

Chez Roger et Françoise – 18 augustus


Dineke! Kom binnen! Sta je al lang te wachten? Excuses. Maar net nu ik weer een beetje kan lopen heeft Françoise vanmorgen een akelig ongeluk gehad. Of liever… een acci’dent’! Ze heeft haar tanden terug gevonden door er op te gaan zitten! Nu heeft ze een lelijke beet in haar bil en ze durft niet naar de dokter, omdat de er iets van zou kunnen denken. En toen kon ik mijn lachen niet inhouden en heeft ze mij dit blauwe oog geslagen *verwijdert eventjes de rauwe biefstuk*.
Koffie?
à tatons: op de tast, op goed geluk.
Komt van tâter: iets proberen, betasten, verkennen.
Wat me meteen doet denken aan een woord dat ik eerst alleen kende uit een liedje van Julien Clerq en niet begreep. Totdat ik het een keer aan een Fransman vroeg.
colin-maillard: blindemannetje. Wie of wat colin-maillard waren of was, mag Joost weten. Colin is koolvis, maar die zijn bij mijn weten niet blind.

Naar de film


Je kunt van de Fransen zeggen wat je wilt, maar niet dat ze hun cultuur niet serieus nemen. Een van de grote uitingen van die cultuur is de cinéma. Sinds de gebroeders Lumière heeft Frankrijk voorop gelopen op dit gebied. Vinden ze zelf. Ze zijn zó verzekerd van hun eigen kwaliteiten dat ze zelfs buitenlandse films nog weten te verbeteren. Franse topacteurs spreken de rollen van tweederangs Amerikaanse acteurs als Bogard, Hepburn en Cruise opnieuw in, om hun performance in de Franse taal extra diepte te geven.
Wil je liever de originele versie zien? Dan moet je naar een grote stad, waar dezelfde film in meer theaters draait, of op onmogelijke tijden. Kijk eerst even op Allociné wat er draait. Bijvoorbeeld bij mij in de buurt.

Chez Roger et Françoise – 17 augustus


Goedendag heel de wereld. U gaan goed?
Ah oui, het woord:
mèche betekent heel veel, en allemaal van die lekkere dingen, die je nooit nodig hebt tot je ze nodig hebt. Ik kende het vooral als boortje, dat je dus in een boormachine doet. Maar het betekent ook lont, van vuurwerk en als kaarspit. En haarlok. Bovendien is het een gaasje, dat je op een wond gebruikt. Welbeschouwd een goed woord om te weten, want je kunt er veel verschillende zaken mee beschrijven.
[b]Vendre la mêche[/i]: zijn mond voorbij praten, uit de school klappen (ik vermoed van verklappen waar de lont zit).

Dikke Soep!


Chez Roger et Françoise’s eigen Edvin Zandvliet heeft weer een recept ingeleverd, met een mooi verhaal er bij:
Garbure

Deze benaming werd uit de Gasconse keuken overgenomen. Het is afgeleid van het Gascons ” Garburo ” dat afkomstig zou zijn van ” Garbe ” of ” Gerbe “, wat dan bundel of bosje betekent. Het is een dikke soep , specialiteit van Béarne, die met een vork en lepel gegeten wordt. In het Nederlands spreekt men van garve. Je hebt een boeket of bundel van verschillende groenten nodig om deze soort soep te bereiden. Vooral werden er koolsoorten in gebruikt maar ook veel andere groenten. Spek, varkensvlees en worst zijn noodzakelijk om een goede garbure te krijgen.
Werd vroeger steeds met een korst of met brood in de soep opgediend. In de huidige versie is een garbure een pureesoep van een bepaalde groente waar de broodcroutons de meelklont vervangen hebben. Nog dit aangaande de typische Garbure à la Bearnaise. De mensen uit de Bearne-streek hebben de gewoonte eerst groenten en brood op te eten, waarna ze het kookvocht met een scheut rode wijn aanlengen wat hen de CHABROT geeft.
6 personen
Ingredienten:
400 gram casselerib
200 gram knoflooksalami in dikke plakken
1 grote ui
1 flinke winterwortel
2 grote aardappelen
1 grote steel prei
250 gram champignons
250 gram sperziebonen
2 eetlepels olijfolie
150 gram ontbijtspek in reepjes of blokjes
2 tot 3 teentjes knoflook
2 theelepels gemengde gedroogde Provencaalse kruiden
1 fles rode wijn
3 vleesbouillontabletten
1 pot of blik witte bonen (800 gram)
1 blikje gepelde tomaten in blokjes
250 gram gesneden savooiekool
zout en versgemalen peper
Voorbereiden:
Snijd de casselerib en de salami in niet te kleine blokjes. Snipper de ui grof, snijd de winterwortel en de aardappelen in blikjes, de prei in ringen, de champignons in plakjes en halveer de afgehaalde sperzieboontjes.
Bereiden:
Verhit de olie in een grote soeppan en bak het spek licht uit. Laat de casselerib, de worst, de ui, de geperste knoflook, de wortel, de aardappel, de champignons, de sperzieboontjes en de kruiden kort meefruiten. Blus af met de wijn, vul aan met 1 liter water en verkruimel er de bouillontabletten bij. Schep goed om, breng aan de kook, draai het vuur laag en laat met het deksel schuin op de pan ca. 20 minuten stoven. Voeg de witte bonen, de tomaat, de savooiekool en de prei toe en laat nogmaals ca. 10 minuten stoven. Breng op smaak met wat zout en peper. Serveer met stokbrood en kruidenboter .
Eet dit als je in het najaar een lange wandeling hebt gemaakt.
Smakelijk!
De receptenverzameling is hier.