Vreemde verschijnselen

De liefhebber had in het kopje al meteen een boektitel herkend, maar ik wil het niet over Bob den Uil hebben, maar over Morgenlach. Op Nedstat zag ik dat er iemand via een onbekende site binnenkwam. De makers wonen in Hilversum en zelf kom ik ook uit Het Gooi, maar verder ken ik ze geloof ik niet. De site zelf staat vol informatie over muziek en meditatie. Beide zaken die niet echt mijn interesse hebben. Raadsel. Maar toch vleiend dat iemand kennelijk onze Hollandais en France interessant genoeg vindt om in hun linklijstje op te nemen. Merci, Fritz en Jha!
Ik ben ‘s verder gaan kijken en ze wonen op de Hoge Larense Weg, vlak bij mijn ouderlijk huis. Is dat het verband? Hebben we samen op school gezeten? Fritz, jij hebt er verstand van… breng verlichting!

Een uitkomst: de INSULTATRUC


Een van de grote frustraties van een Hollandais en France is dat je op de Nederlandse school niet leert hoe je iemand in Frankrijk eens ongenadig zijn vet kunt geven. Fijne uitdrukkingen als “krijg de kolere” of “pleur op, gore klootzak” rollen in het Frans toch wat minder makkelijk van de tong. Het Canadese Ciboire biedt hiervoor een oplossing. De site bevat naast onder meer de mogelijkheid iemand een groffe e-card te sturen ook een beledigingengenerator die je de tekst levert waarmee je iemand fijntjes terecht kunt wijzen. Hoewel… fijntjes? Ga naar de insultatruc, klik op het scheldende koppie en je krijgt bijvoorbeeld:
Hey toé, espèce de truie qui pue du bout du bat. Ta mère à honte à s’en tirer une balle dans tête que tu sois un colisse de péteux de broue carencé avec une telle face de cul que ça fait des traces de brakes dans ta tuque! Je bande à l’idée de te fouetter les gosses avec mon weed-eater devant ta chienne de mère pour ensuite foutre les photos sur Internet. Va te faire trimmer le bikini par une moissonneuse-batteuse!
Ik begrijp niet alles, maar het lijdt geen twijfel dat je dit niet moet roepen tegen iemand die groter en sterker is dan jij. Tenzij jullie ieder aan één kant van een breed kanaal zonder bruggen staan natuurlijk, dan kan het weer wel. Tegelijk is me duidelijk dat er wel wat Canadese invloeden in de tekst staan. Woorden als ‘bat’, ‘brakes’ en ‘weedeater’ komen waarschijnlijk uit het Engels. Kwestie van even een paar nieuwe insultes genereren en alleen de puur Franse laten staan. Leer het verhaaltje vervolgens uit je hoofd voor een effectieve belediging als het écht nodig is. En dan rennen!

Chez Roger et Françoise – weekend 30 en 31 oktober


Klik logo voor smoelenboek.

Sorry, sorry. Gisterenavond geen gelegenheid (lees: zin) gehad het café te openen en vanmorgen uitgeslapen. Staan er al een paar dorstige mannen te foeteren voor de deur! Kom binnen, kom binnen.
Ik was gisteren dus in Lyon. Een heksenketel! We hebben bij elkaar een uurtje gewinkeld en minstens twee uur in de file gestaan. Druk! Komt natuurlijk door het lange weekend in verband met allerheiligen. Iedereen tijgt naar de ouderlijke begraafplaats om daar wat tijd – en natuurlijk de onvermijdelijke chrysanten – aan de overleden ouders te wijden. Een heidens ritueel, voorafgegaan door een bitter gevecht om als eerste bij het volgende stoplicht te zijn. Via de busbaan en de voorvoegstrook langs de file, en dan met veel geweld weer in de juiste rij dringen… niets is heilig bij dat geteisem.

Dromen, vooral blijven dromen


Zoals sommigen weten heb ik een ergens in een donker hoekje van het www wegkwijnende site die ooit bedoeld was als platforum (sic!) en ontmoetingsplaats voor creatief Nederland: Reclameschatjes. Inderdaad een naar blijkt ineffectieve manier om mezelf in the picture te houden bij ‘het wereldje’. Maar goed, nu krijg ik toch een reactie van een van de daar geportretteerden: Hans Hogervorst (zeer voordelig neergezet onder het kopje ‘Tongen?‘). En wat blijkt: hij is reclamefotograaf en wil in Frankrijk wonen en werken. Lees maar wat hij schrijft:
Ik ben Hans Hogervorst, reclamefotograaf in Amsterdam, momenteel met sabbatical voor 5 maand. En …. ernstig op zoek naar huis en werk in Frankrijk, samen met vriendin, zelfstandig grafisch ontwerper. Koken, klussen, tuinieren, houthakken en frans praten geen bezwaar!!! Gasten ontvangen en voor ze koken is een droom, nu alleen nog de sponsors vinden … om jullie oude huis te kunnen kopen! Mooi!
Ik zou zeggen: “Hans, join the club!” Heel veel Nederlanders willen graag korte of langere tijd in FR ‘werken’, en als ik al die oproepen hier zou plaatsen, zou het een drukke boel worden. Maar goed, je weet nooit hoe een koe een haas vangt, en Hans is zowel reclamefotograaf als -schatje (een belangrijke pre!) dus daarom bij dezen:
Wie biedt Hans en zijn meisje een plekje in zijn Franse spoel- of gaarkeuken? Meld je hieronder, dan komt het allemaal voor elkaar.

Chez Roger et Françoise – vrijdag 29 oktober


Klik logo voor smoelenboek.

Al weer bijna november. Roger doet vandaag voor het eerst de grote potkachel aan. Doet me er aan denken dat ik op zoek ben naar een grote kachel die in het midden van een ruimte kan staan. Het liefst een beetje een mooie oude. Iemand een idee?
Verder kreeg ik een amusant berichtje door van Ruud Straatman, over een nieuwe wet die zegt dat mensen nu mogen kiezen welke achternaam hun kinderen krijgen. Bij twijfel mogen het ook beide namen worden.
Mijn allereerste vriendinnetje heette Von Raesveld Meijer van achteren, en ik heet voluit Hakkenberg van Gaasbeek. Maar goed dat dat ooit uit ging!
Het artikeltje dat hij me zond staat hier.
En denk er om: allemaal braaf wezen vandaag, want ik ben een dagje uit.

Lidl is big business


Ik zeg het maar eerlijk: wij gaan zo’n beetje elke week naar de Lidl. Voor de goedkope amandelen (Atkins), de goedkope cola, de goedkope Gouda en de goedkope kattenkorrels. En de goedkope shampoo. En het goedkope pleepapier. Laatste nog een paar goedkope gympen gescoord. En de koffie. Heel lekker. En… goedkoop!
Het leuke van de Lidl is ook dat ze regelmatig aanbiedingen hebben. Meestal op donderdag, maar soms ook op dinsdag en woensdag. Een complete ruimtevaartmetalen schroevendraaierset, 9,95. Een geinige thermosfles: 3,95. DVD-speler: 49,95. Lexmark printer/fax/scanner/copier: 179,-. Je moet er alleen wél vroeg bij zijn, want anders zijn de goedkope hebbedingen op. En je moet proberen wekelijks een folder scoren, om te weten welke goedkope hebbedingen deze week weer in de winkel liggen om traffic te genereren. Anders kom je op donderdag en hebben ze alleen tafelkleden en debardeurtjes. En daarvoor is er…. jawel: de site. Volgende week woensdag (regionale aanbieding) mini-USB-hub: 9,99!

Luieflikkers.com


Lui? Lamlendig? Dan is dit een inspirerende site voor je. Zelf vond ik de tool iGlandeerg fijn. Met de daarin opgenomen iThune kun je een schermpje op je scherm toveren dat bij houdt hoeveel geld je je baas kost terwijl je zit te niksen. Zo kost dit logje alleen al 9,26 euro. Ik zou graag nog verder uitwijden over faineant.com, maar ik heb geen zin.
Merci Julien

Chez Roger et Françoise – woensdag 27 oktober


Klik logo voor smoelenboek.

Goedemorgen allemaal. Sorry, ik was wat laat, maar de ochtend na mijn volleybaltraining heb ik altijd een beetje moeite met op gang komen (anders ook, maar op woensdag heb ik dus een excuus). De oude botten kraken. Sinds kort is er ook een nieuwe jongen, een Tunesische jeugd-international die veel te goed is voor ons clubje. Hij geeft mooie set-ups en doet iets moois met die van mij. Dat inspireert tot harder trainen en dat kan Bruin niet echt meer trekken. Ik doe het al ruim 30 jaar, wat toch zijn lichamelijke tol eist.
Van onze stamgasten weet ik qua sport dat Dineke roeit, FrankB fietst en Ferry drinkt. Wat doen de anderen?

Platte humor


Dit blijft mijn favoriete sitesoort. Een dom idee, tot in het waanzinnige doorgevoerd, waardoor het toch weer briljant wordt. Ik kan daar uren naar kijken. Bovendien voorzien van een lekker achtergronddeuntje plús de mogelijkheid bovenstaande bureaubladfoto neer te laden
via

Chez Roger et Françoise – dinsdag 26 oktober


Klik logo voor smoelenboek.

Welkom, welkom, lieve gast, van harte welkom bij Chez Roger et Françoise. Ik bid u, neemt plaats. Hoe mag ik u gerieven op deze schone, zij het regenachtige Bourgondische morgen?
Overdreven? Ik neem het zekere voor het onzekere. Stamgast René (waar blijven foto en stukje voor het smoelenbok, René?) mailde me een artikeltje uit een Nederlands horecavakblad:
Een kleine espresso met de krant erbij om 8 uur ‘s ochtends. Een snelle, goede lunch tussen de middag. En een biertje aan het eind van de dag. Het kan nog wel in Frankrijk, maar op steeds minder plekken. Het Franse café kwijnt weg.
De afgelopen 15 jaar daalde het aantal cafés dramatisch van 150.000 naar 60.000, blijkt uit cijfers van de UMIH, de brancheorganisatie van restaurant- en caféhouders. “En ieder jaar zitten er minder en minder klanten en neemt het aantal klachten toe”, aldus voorzitter André Daguin.
De voornaamste klacht: de slechte bediening. Een aardig woordje bij binnenkomst is er niet meer bij in de Bar TabaCo “We moeten de kritiek serieus nemen en er op reageren, anders bloeden we dood”, aldus Daguin.
De branche heeft gehoor gegeven aan zijn oproep en slaat de handen ineen. Als eerste wordt een kwaliteitsslag gemaakt. Ieder café wordt verplicht aan bepaalde criteria te voldoen wat betreft ontvangst van klanten, het comfort. de producten en de hygiëne. Pas als dit wordt gedaan, krijgt de horecabaas het nieuwe stempel ‘Qualité France’. De normen en kwaliteitseisen worden opgesteld door een nieuw instituut: l’Institut pour le developpement des cafés, cafés- (brasseries (IDCCB), samen met importeurs en groothandels. Op 28 oktober komen de bestuurders van deze organisatie en zo’ n 400 caféhouders uit heel Frankrijk bijeen om het actieplan te bespreken met de plaatsvervangend minister van toerisme, Léon Bertrand.

Ah, gelukkig. Er zijn normen opgesteld en er is een instituut opgericht.
Nee, nou, dan komt alles best voor elkaar.

—INFO-PUNT— Week 44


Vraag over Frankrijk? Drop ‘m hier.
Eén dwaas kan meer vragen
dan duizend wijzen kunnen beantwoorden.
Maar laat dat je vooral niet weerhouden!

1: wie controleert conformiteit zwembadbeveiliging?
2: hoe help je je planten een langere afwezigheid overleven?
3: remedie tegen vocht door barstende muren?
4: lift Parijs-Nederland begin November

Chez Roger et Françoise – weekend 23/24 oktober


Klik logo voor smoelenboek.

Het café is geopend. Marjan, als Jørgen thuis komt, vraag je ‘m dan ff over het ISDN-modem? Ik heb nog 7 dagen om het draaiend te krijgen.
Verder lijkt me de herfstvakantie voor iedereen bijna afgelopen. Geniet nog maar even van het weekend. In Frankrijk begint nu 2 weken vrij. Wellicht gaan we nog een paar daagjes met het gezin naar Lyon, Dijon of Bourg-en-Bresse, waarbij we ons laten leiden door de Meteo. En door de werkdruk van de bv Krek. natuurlijk.
Intrekken, wijd, sluit!

Korting op (van) alles bij de supermieren


Wat hebben mieren met korting te maken? Ik geef het op. Maar op deze site, die ik vond via de dode link www.superfourmi.com (????) uit een virusmailtje, vond ik wel errug veel goedkoop afgeprijsde kortingen met budgetartikelen voor minder geld. Van op zich nog best prima koltruien tot de nieuwste digitale camera’s met megapixelabundantie voor spotprijzen.
Typisch een kwestie van vraag niet hoe het kan, maar profiteer er van!

Chez Roger et Françoise – 22 oktober


Klik logo voor smoelenboek.

Nou, jongens, het is al weer bijna weekend. Al maakt dat voor mij geen reet uit, want ik zit toch 7 dagen per week aan de computer te tikken. Als het niet voor mijn klanten is dan wel voor HeF of voor Immogo. Wat dat bijbaantje betreft heb ik trouwens goed nieuws. Deze week heb ik namelijk de eerste rekeningen de deur uitgedaan. Twee huizen verkocht en een totaal commissiebedrag van bijna 4000 euro gescoord. And they said it couldn’t be done.
Let wel, eresysteem hè! Dat de eigenaar na de verkoop contact opneemt en zegt: “Joh, Krek., die mensen die via Immogo gekomen zijn, hebben het ook echt gekocht. Volgende week overdracht, stuur maar vast een rekening.” Nou ja, ik ben ook al een maand of vier bezig. Toch geeft dit me goeie hoop. Ik ga met dit geld lekker investeren in de site en in de reclame.
Wie weet ga ik zelfs wel adverteren bij mijn goede vrienden van Maison en France, waar ik ooit regiocorrespondent was. Tot ze gingen zeuren. Dat mijn maandelijke gratis bijdrage nog niet binnen was en dat ik als regiocorrespondent toch echt elke maand een bijdrage moest leveren. Tja. Toen had ik in ene geen zin meer. Sterker, ik verbood ze mijn reeds gepubliceerde verhaaltjes ooit nog te gebruiken. Gék hè? Ik wil heel veel voor mensen doen. Gratis en voor niks. Alles om maar aardig gevonden te worden. Maar als ze eisen gaan stellen… als het moet… dan vind ik aardig gevonden ineens niet zo belangrijk meer. Dan kunnen ze wat mij betreft gewoon lekker de pleuris krijgen.
Aan de andere kant ben ik dan achteraf wel een beetje beschaamd over mijn botte gedrag. Zo werd ik vanmiddag gebeld door een zeer vasthoudende verkoper van een huizensite of -blad (daar wil ik vanaf wezen) die mijn huis wel wilde verkopen. Ik zei geen interesse te hebben. Hij hield aan. Ik liet merken geen tijd te hebben. Hij ging door. Ik meldde erg druk en niet geïnteresseerd te zijn en… hij onderbrak me om zijn verkoopverhaal te vervolgen. Ik hing op. Terecht, naar mijn smaak. Maar tóch voelde ik me een beetje schuldig.
Hebben jullie dat nou ook?

Chez Roger et Françoise – 21 oktober


Klik logo voor smoelenboek.

Goedendag. Drukke dag vandaag. Ik heb een real life lunch-afspraak met Ronaldus vandaag, in Chalon-sur-Saône. Even bijkletsen over de ontwikkelingen van de afgelopen maand.
En intussen ligt er een stapel teksten die allemaal af moeten voor het weekend. Hou het kort dus.
Bonne journée à tous et à toutes!

Spelen met Ballen


Wellicht dat sommigen van de doorgewinterde Frankrijkfans er al eerder van hoorden, maar ik ben onlangs op het spoor gekomen van een heel bijzonder authentiek Frans tijdverdrijf. Dat kwam zo:
Laatst liep ik door ons dorpje en daar, op het grind onder de platanen, stond een groepje oudere mannetjes te praten. Het viel me op dat er telkens één een soort demonstratie hurkentoiletpoepen weggaf. Hij ging door de knieën, deed alsof hij heel zwierig afveegde en stond weer op. Nieuwsgierig naderbij gekomen bleek dat ik mij vergiste. Het hurkende mannetje gooide iets weg, waarbij hij een vreemde onderhandse techniek hanteerde. Het hurken hoorde daar kennelijk bij. Met iets van antropologische tevredenheid ontdekte ik dat het hier een origineel autochtoon balspel betrof. Hier moest ik het fijne van weten.
Ik zette mij naast een toeschouwer en vroeg wat de bedoeling was. Hij legde uit dat er eerst een klein doelballetje werd weggegooid (de ‘but’), en dat vervolgens ieder om de beurt er mijn zijn eigen, zware metalen ballen zo dicht mogelijk bij moest zien te geraken. Daarbij is veel veroorloofd. Het is bijvoorbeeld ook toegestaan een door de ander hinderlijk dichtbij geplaatste bal met een welgemikte worp te doen wegstuiteren. Geamuseerd keek ik toe. Het spel werd met een groot sérieux gespeeld. Men discussieerde over de techniek, de strategie en interpretaties van de spelregels. Als niet geheel duidelijk was welk van de opponenten aan het eind van een spel het dichtst bij de ‘but’ was geland, werden met behulp van een koordje de afstanden vergeleken om een winnaar aan te kunnen wijzen. Wonderlijk om te zien hoe de mannetjes in hun spel op gingen. Ze vergaten zelfs hun shaggies, die uitgedoofd tussen hun lippen hingen terwijl ze hun beurt afmaakten. Ik vroeg mijn informant of dit een lokaal gebruik was, maar hij verzekerde mij dat dit spel door heel Frankrijk gespeeld wordt. Het heet petanque: knikkeren voor bejaarden.
Thuisgekomen ben ik eens gaan zoeken. En warempel. Er is zelfs een echte bond! Het schijnt dat honderdduizenden in Frankrijk dit spel spelen. En niet alleen in Frankrijk. Knikkeren voor bejaarden is zelfs tot seniorenkringen in Nederland doorgedrongen. Al heet het daar Jeu de Boules: balspel. Treffend.
via

Chez Roger et Françoise – 20 oktober


Klik logo voor smoelenboek.

Jongens, hou maar op! Dat van die cruise is een dekmantel, juist bedacht om praatjes te voorkomen.
Ik ben er uit. We zaten er allemaal faliekant naast. Ik heb gesproken met Roger en die is eigenlijk een beetje gepikeerd dat wij zo weinig vertrouwen in hem hebben. Hij heeft me uitgelegd dat hij na maanden van toch een steeds slechter wordende relatie het een en ander met Françoise heeft uitgesproken. Hij wil toch een beetje upgraden, sinds al die keurig nette Hollanders hier over de vloer komen, en het kunstjesgebit paste niet precies binnen het patroon dat hem daarbij voor ogen stond. Françoise daarentegen leed onder een zwaar minderwaardigheidcomplex, mede ingegeven door haar toch wat achteruitgaande fysieke conditie, zowel uit medisch als uit esthetisch-cosmetisch oogpunt. Hierdoor kwam zij steeds minder vaak in het café, en áls ze kwam deed ze dat pas na zich moed ingedronken te hebben, met de gebitskunstjes tot gevolg. En die keer dat ze op een tafeltje heeft staan dansen… te genant voor woorden.
Enfin, Roger kon dat toch ook wel begrijpen. Ouder worden valt nu eenmaal niet mee, vooral als het zo manifest is. Op een avond, toen Roger na weer een zware discussie wat weemoedig aan de bar zat na te mijmeren, kwam het bekende liedje “Tu te laisses aller” van , jawel, Charles Aznavour voorbij. Bij de woorden “Maquille ton cœur et ton corps, fais un peu de sport” kreeg Roger ineens een wereldidee. Hij heeft de financiële balans opgemaakt, al zijn rekeningen geplunderd, zijn spaarcentjes bij elkaar geschraapt en zelfs zijn klassieke Harley verkocht. Van wat dat opleverde heeft hij zijn Françoise een totale face- en bodylift aangeboden. Een extreme make-over. Dat is nu een paar maanden van drukke voorbereidingen geleden. Ze wilden het geheim houden, niet wetende dat hun a-typische gedrag juist tot allerlei speculaties zou leiden. Immers, niets ontgaat de vaste klanten. Ook het allerijl ingezette verhaal van de Griekenland-cruise mocht niet baten. Enfin, Françoise is vertrokken. Daarom besloot Roger nu maar gewoon alles te vertellen.
Roger heeft zijn nichtje Pauline gevraagd om tijdens Françoises verblijf in de kliniek hier in te vallen. Pauline heeft hier de laatste tijd steeds vaker gewerkt om een beetje de draai te pakken te krijgen. Françoise hield zich intussen verre van de bar, ook al omdat tevens een alcohol-detox op het programma stond. En vandaag was het dus zover. Françoise is vanochtend met de bus vertrokken naar Claude-Jacques, sociaal werker van Aigou-la-Buse en haar psychotherapeut, die haar in de komende moeilijke dagen zal begeleiden. Françoise wilde namelijk niet dat Roger mee zou komen, omdat ze liever niet heeft dat hij het hele proces meemaakt. Beurse plekken, liposuctie, zwellingen, ‘t is immers allemaal nogal ontluisterend. Nee, ze wil het helemaal alleen doen, zodat ze straks haar glorieuze rentree kan maken als de compleet nieuwe FRANÇOISE, op en top in conditie, strak in het vel, met een nieuw, passend gebit en zonder die enge harige puist in haar hals. Roger heeft me toevertrouwd dat ze zelfs haar bustemaat enigszins zal laten aanpassen. “Mais, modeste, hein! Elle a de la classe, cette femme!”, zei hij. Hij is nu alleen een beetje bang dat Françoise straks te mooi voor hem zal zijn. Maar ze houden ontzettend veel van elkaar, dus uiteindelijk vertrouwt hij er wel op dat het goed komt.
Overigens hoef je je geen zorgen te maken voor de toekomst van Pauline, RobertS, want nu ze bij Chez Roger et Françoise haar horeca-vuurdoop heeft gehad, kan ze na de terugkomst van Françoise probleemloos doorstromen naar het yuppencafé van René, waar haar zwierderige manier van serveren zeker ook op prijs gesteld zal worden.
Nou, dat was me het avondje wel. Wat een revelaties! Ben nog even bij Claude-Jacques langs geweest, die inderdaad het hele verhaal beaamt. Françoise sliep al. In het achterkamertje, dus dat was in ieder geval wél waar. Ik schaam me nu wel een beetje voor het geroddel van gisteren. Wat zijn cafébezoekers onder mekaar met een beetje drank op toch vreselijk soms.
Trouwens, even onder ons, volgens mij is dat een ontzettende nicht, die Claude-Jacques.

Chez Roger et Françoise – 19 oktober


Klik logo voor smoelenboek.

Babiloubadabadibab! Charlez Aznavour’s “Pour faire un jam” schalt keihard door de boxen van de Radiola, terwijl Roger verwoed en grote stofwolken opjagend de houten vloer veegt. Het stof vlijt zich als een velours kleedje op alle horizontale oppervlakken, zodat pijnlijk duidelijk wordt waar de tafels nog plakkringen van gisteren vertonen. Heeft de goede man de lente in zijn bol? Waarom grijnst hij zo tijdens het meebrullen met Aznavour? Het lijkt warempel wel of de bovenkant van zijn hoofd elk moment op scharnieren achterover kan klappen.
Maar wacht ‘s… wie is die in het zwart geklede verschijning die daar, verderop, moederziel alleen in het vale ochtendlicht bij de bushalte staat, een verschoten karbies als een vermoeide hond aan haar zijde?
Verdomd. Het is Françoise. Haar schouders schokken.
En de bus komt pas over een uur.

—INFO-PUNT— Week 43


Vraag over Frankrijk? Drop ‘m hier.
Met ‘n béétje geluk krijg je serieus antwoord.
Met véél geluk krijg je een grappig antwoord.

Onderwerpen:
1: met een goedkope Franse auto in Nederland rijden?
2: beter bereik met een Franse GSM-sim?
3: waar vind ik een echt hurktoilet?
4: alternatief voor le-plein-malin, benzineprijzen-vergelijksite?
5: verbod dubbelassige zigeunercaravans op campings?
6: techniek… stroom opwekken met een watermolen.