Leuke luizensite

Sinds Bomans’ Erik of het Klein Insectenboek weten we dat ook kleine, niet-aaibare beesies toch best aardig kunnen zijn. Dat blijkt eens te meer uit deze site die ons alles (en meer) vertelt over wat er zoal krioelt in de wereld. Op een ontspannen toon, niet belerend, amusant en toch leuk. Met ecologisch verantwoorde tips over internet- en computergebruik, spelletjes en links naar andere topsites voor kinderen. Kortom, een echte vondst.
Niet van mij, maar van Elz, waarvoor dank.

Peukie

Per ongeluk kom je de leukste dingen tegen, dat heb ik al vaker ervaren…
Zo ontdekte ik ook Mégot
Ik citeer: …”un des rares rockers-guitaristes-chanteurs actuels qui sait écrire des textes aussi longs que ceux de Brassens, aussi ‘spleen’ que ceux de Barbara, aussi tendres que Maxime Leforestier, aussi touchants que ceux de Bourvil “, et cetera, et cetera… »

Boris Mégot is een anagram van Maurice Boguet, hij wordt ook “frère spirituel de Brassens, Renaud et Souchon” genoemd. Enfin, oordeel zelf. Hij zingt onder de douche

Kijk je slim

Een mens wordt niet slim geboren, hij wordt slim gemaakt. Of misschien maakt hij zich zelf wel slim. Nederlanders in ieder geval, aangezien die uit het land komen waar Discovery Channel het meest populair schijnt te zijn. Vanaf nu kun je ook documentaires kijken op internet met Video on demand. Op Vodeo-TV staan meer dan 1300 documentaires die je tegen een kleine vergoeding kunt bekijken. Zodat je iedereen weer kunt aftroeven in het café…

(ik heb het over hij, maar ik bedoel natuurlijk hij/zij… om alle discussies voor te blijven)

{url=http://www.servendo.nl]René[/url]

Poezie hardop

Ik had mijn snor even gedrukt en was een paar dagen minder actief met stukkies plaatsen, maar nu heb ik, dankzij vriend Ronaldus toch weer een toppertje. Een hele site vol Franse poezie, hardop voorgelezen. Zo kun je de teksten genieten en meteen horen hoe de uitpraak is. Zo valt me op dat de stomme r aan het eind van een woord gevolgd door een woord met een klinker aan het begin vaak toch weer klank krijgt. “Vous vouvez laisseRun message après le bip sonore.” Of is dat weer te prozaïsch? Merci, Ronaldus.

Vozen, liefkozen en rozig zijn

Wanneer je fantasie je he-le-maal heeft verlaten……kun je wellicht nog hiero terecht….

Maar dat is WEL ERRUG VERMOEIEND, hoor!!!?!

En Valentijnsdag bestaat niet, hoor je me goed? Wanneer je lief je alleen verwent op 14 februari, dan zou ik nog maar eens etc. etc…

[noot: sorry voor de genante pop-ups, maar dat krijg je, hè.]

Het nieuwe leren.

Lekker rustig naar fatsoenlijk Frans luisteren, als je wil 10 x achter elkaar? Je woordenschat vergroten en ook nog eens bij de tijd blijven? Kun je allemaal doen door naar TV5 te gaan en de ‘journaux télévisés’ te gaan bekijken. Je zal zien: na een paar keer wordt het steeds makkelijker….

Behalve de nieuwsberichten is er natuurlijke veel meer te vinden op de site…

20 Jaar Ballet de Monte Carlo

Ze bestaat al 20 jaar: het Balletgezelschap uit Monte Carlo. Ze hebben een prachtig verzorgde site en ik zou ze , wanneer ik er wat dichter bij was, zeker met een bezoek vereren. Jean-Christophe Maillot verzorgt de choreografie van de meest recent gedanste stukken (’05) Eind van de maand bevindt het gezelschap zich in Antwerpen. Mmmm…

(psst…stukje van ‘Dineke’. Ik kreeg ‘Jeroen’ niet weg.

Oli4 in Frankrijk

Het voordeel van journalisten is dat ze, net als copywriters, geacht worden prettig te kunnen schrijven. Als ze dat dan ook nog kunnen, en ook nog eens in Parijs wonen, zijn ze zeker een vermelding op HeF waard.

Sinds oktober 2002 is Olivier van Beemen freelance journalist in Frankrijk. Zijn standplaats is Parijs, vanwaar hij het hele land doorkruist voor interviews en reportages. Hij werkt onder meer voor persbureau GPD (regionale kranten) en de weekbladen Elsevier (NL) en Knack (B).

Hij is nog niet zo lang bezig, maar hopelijk gaat hij nog lang door. Nu Saskia Dekkers en al die andere correspondenten nog aan een weblog…

Wat? Geen sateh?

Een van de grootste zorgen van de immigrant, met name als hij op het platteland is gaan wonen, is: waar haal ik mijn snakvoedsel? Voor Nederland is er natuurlijk Heimweesnacks (snaksnacks was leuker geweest, maar alla) en er is ook een Nederlandse webwinkel met speculaas en Conimex, waarvan ik het adres even kwijt ben. Maar wat nu als je – als ex-grootstedeling – ineens het sushi-manco voelt nijpen? Ons overkwam het, en omdat de dichtstbijzijnde Oosterse winkel minstens een uur rijden is (en God weet in welke richting), werd Google geraadpleegd. En ja hoor, het bestaat. Bij Epicerie du Monde hebben ze een bescheiden maar afdoende assortiment yaki-nori, shoju en wasabi. Zelfs Japanse plakrijst kan per post geleverd worden. De portokosten zijn schrikbarend maar niet prohibitief. Zeker niet als je met een aantal mensen tegelijk bestelt, want naarmate je meer koopt, worden de verzendkosten natuurlijk relatief minder zwaarwegend. Verder hebben ze ook een verzameling waren uit de Amerikaanse cuisine (Echte hot dogs met French’s Mustard en Relish) en nog zo wat exotische opkikkeringetjes en versnapernijen. Doe er je voordeel mee. Wij zijn in ieder geval uit de brand, qua sushi.

Een productief collectief

foto uit Vénus beauté

Wanneer je van film of documentaires houdt, dan kun je je hart ophalen op de zeer informatieve site van Agatfilms

AGAT FILMS & Cie et EX NIHILO is een collectif van 6 producenten: Dominique Barneaud, Nicolas Blanc, Yvon Davis, Robert Guédiguian, Blanche Guichou enPatrick Sobelman.

Afgelopen december won het collectief le Prix du Producteur français de Télévision 2005

Wanneer je wilt weten hoe dat nou werkt, dat produceren van films, dan kun je het best dit interview met Sobelman lezen. Het stamt weliswaar uit 2002, maar het verheldert veel

HeF-bijeenkomst 25-28 mei 2006

Iets voor de tweede keer doen, is weinig fantasierijk. Maar de derde keer begint het al een beetje op een rijke traditie te lijken. Dit keer is dus even doorbijten, als de fanatieke HeF-fans elkaar met Hemelvaart opnieuw ontmoeten in het fraaie dorpje Panneçot. Tenminste… als de burgemeester ons opnieuw dat zaaltje met de camping wenst/durft te verhuren! Eens? Alle stamgasten zijn sowieso van harte welkom. Ben je (nog) geen stamgast, wacht dan op een uitnodiging per mail.

De basis voor de toekomst….

De basis voor de toekomst ligt in het verleden. De Fransen zijn daar zo van overtuigd dat de kinderen degelijk geschiedenisonderwijs krijgen en alle republieken zo op kunnen ratelen. De internetters die zelfs de kelten niet van de basken kunnen onderscheiden kunnen terecht op Memo. Opdat we misschien met zijn allen ooit nog eens leren van de geschiedenis…

(bijdrage van René)

Odyssée Sibérienne

Nicolas Vanier, onthoud die naam…Hij wil, met zijn 10 honden, de reis maken van Irkoetsk tot aan Moskou.
De 2e december is hij vertrokken en hij wil begin maart aankomen. Op het Rode Plein. Jawel.
De koudste winter van onze planeet heeft ie uitgekozen, om een punt te maken: hij wil de grootsheid en het pure van dit gebied laten zien…En het effect van de mensheid op dit alles. ( zoooo Thor Heyerdahl)
Enfin, zijn streven is toch wel loffelijk, dus ga maar ff kijken

Gebeten hond

In Frankrijk staan natuurbeschermers en boeren regelmatig tegenover elkaar. De ‘ecologistes’ willen beren, lynxen en wolven terug in de natuur, terwijl de boeren liever geen hongerige roofdieren in de buurt van hun vrijlopende geiten en schapen hebben. Tja. Nu krijgt de wolf al eeuwenlang een slechtere pers dan hij verdient. De la Fontaine, Grimm, Drs P…. telkens weer casten volksverhalenvertellers hem in de rol van slechterik. De geschiedenis wil dat ook in mijn eigen dorpje ooit een een zestal kindertjes door een wolf zijn meegenomen. Maar volgens mij loopt het wel los, met dat gevaar van loslopende wolven. Hoe dan ook hebben de voorstanders van de wilde dieren in het bos in het bos een aantal genietbare sites, waar ik hier graag naar verwijs. Zoals die van Loup.org, met mooie foto’s en een online winkel. Nog veel mooier en informatiever is die van Ours-Loup-Lynx die zoals de naam al zegt meerdere met uitsterven bedreigde dieren in het vizier heeft. Al is die beeldspraak wellicht wat ongelukkig gekozen. ;-)

Quand le soleil s’arrêtera-t-il de briller ?

We weten te weinig van natuurkunde, techniek en industrie! Maar er is hulp onderweg!! Er is een organisatie die zich als doel heeft gesteld dit hinderlijke hiaat te dichten. Door middel van tentoonstellingen hoopt L’espace des sciences de gemiddelde Fransman flink bij te spijkeren. In West-Frankrijk dan, want ze opereren slechts regionaal. Maar niet getreurd! Je kunt antwoord krijgen op vragen waar je al heel lang mee zit…

Et voilà, je bent Frans.

Een van de lastigste dingen voor een Hollandais en France is ‘er bij horen’. Je denkt dat je ‘er bij hoort’, tót je Franse vrienden onder elkaar over Koot en Bie beginnen. Maar dan natuurlijk over hún Koot en Bie. De anecdotes vliegen over tafel, men citeert hikkend hele tekstfragmenten en jij als buitenlander zit er bij en lacht wat schaapachtig. Ze hebben met mekaar iets dat jij niet kunt krijgen: culturele geschiedenis. Maar je kunt het wel proberen natuurlijk! Zo heb ik van diezelfde vrienden wat CD’s geleend van ene Raymond Devos. Wie? Juist, dat bedoel ik. Raymond Devos is een soort kruising tussen Wim Kan en Seth Gaaikema. Iemand die ontzettend lang en woordspelerig kan emmeren over een heel klein dingetje. Een voorbeeld:

Ik wil het vandaag eens met u hebben over niks. Niks doen, dat kun je zeggen. Maar je kunt het niet doen! Maar wat is nu niks? Eén keer niks, dat is niks. Twee keer niks, dat is nog steeds niet veel. Maar voor drie keer niks kun je al iets kopen. En nog goedkoop ook! En drie keer drie keer niks? C’est neuf fois rien. Mais enfin, je vous dis rien de neuf![/i]

En zo voort en zo voort. Op de bekende citatensite van Evene.fr kwam ik nog een paar Wim Kan-achtige uitspraken van Devos tegen. Voor uw gemak even vertaald. Maar uit de losse pols, dus hou me ten goede:

“Toen we elkaar leerden kennen, mijn vrouw en ik, durfden we elkaar niet aan te kijken. Nu kunnen we elkaar niet meer zien!”

“Ik hou er niet van om thuis te zijn. Het gaat zelfs zo ver, dat als ik bij iemand kom die zegt: “Doe alsof je thuis bent”, dan ga ik naar huis.”

“Ik heb een vriend die is zo xenofoob dat als hij naar het buitenland gaat, hij een hekel krijgt aan zichzelf!”

Tot zover Devos. Een veel interessanter komiek / comedian / conférencier is Pierre Desproges. Een man met een bijtende humor, die ook zichzelf niet spaart. Desproges is in 1988 op te jonge leeftijd overleden aan kanker. Maar niet dan nadat hij de Franse taal heeft verrijkt met een enorme hoop fantastische uitspraken. Een greep:

De vijand is gek. Hij denkt dat wij de vijand zijn. Maar hij is het!

Hersenbloedingen komen minder voor bij voetballers. Hersens ook trouwens.

Heldendom is nog steeds de beste manier om beroemd te worden zonder talent.

Ik? Ik heb geen kanker. Ik zal het nooit krijgen ook. Ik ben er tegen.

De wetenschap heeft geld nodig voor twee prioriteiten: antiraketraketten en kanker. Voor de antiraketraketten hebben we belasting. Voor kanker collectes.

Een heer, dat is iemand die trompet kan spelen en het niet doet.

Ontspanning, daar moet je je niet al te druk om maken.

Ach, cultuur… hoe belangrijk is dat nu eigenlijk? Toen Molière Hamlet schreef, had hij toen Mulisch gelezen? Nee toch zeker!

Als ik antwoord krijg van een filosoof begrijp ik mijn eigen vraag niet eens meer!

Een bevalling is heel pijnlijk. Gelukkig houdt de vrouw de hand van haar man vast. Dit verzacht zijn lijden.

Testis unus, testis nullus: je komt niet ver met maar één kloot.

De goede man kon kwáád worden, dat is duidelijk. Niet alleen als stand up comedian op het toneel (er staan een paar van zijn monologen op de site, waaronder die, waarin hij zegt dat hij niet zo goed is in imitaties, behalve dan bij de leden van zijn familie. “Maar ja, die kent u niet dus dat is niet interessant. Nou goed, eentje dan: mijn vader met keelkanker. Daar komt-ie…”), maar ook in korte verhaaltjes op de TV en in zijn boeken, zoals de “Kroniek van de alledaagse haat”. Ik weet niet met welke Nederlander ik Desproges kan vergelijken. Maar ik weet nu in ieder geval wel wie hij wás, en ik kan een paar citaatjes of regeltjes conference oplepelen als dat in de conversatie met de Fransen nodig mocht zijn. Hoor ik er toch een beetje bij.

Wie helpt even omslaan?

Ik weet het niet, maar die Pleyel piano bij Roger&Françoise lijkt wel behoorlijk vals te zijn. Of wordt er gewoon vals op gespeeld? Gelukkig hebben we de librairie musicale nog. Die creditcard van de zaak moet maar goed worden weggestopt, want achter deze virtuele deuren gaat een wereld van partitions musicales schuil…

N.B. Ook bladmuziekboeken lijken in Frankijk goedkoper dan in Nederland, net als “gewone” boeken…

Het roer om, iemand?

Ze bestaan nog! Echte idealistische ‘baba-cool’. De hippies van de nieuwe eeuw. Nee, zonder dollen, deze mensen doen het echt goed. Het gaat om een stel vrienden die een afgelegen hut in Oost-Oost-Frankrijk (tegen de Italiaanse grens aan) hebben omgebouwd tot coöperatieve boerderij, waar ze biologische kaas produceren en natuurlijk hun eigen dieren slachten en vlees bereiden. Ook geven ze schildercursussen en dat soort zaken en doen ze iets met straattoneel. Enfin.
Ik zei net ‘afgelegen’ en daar heb je misschien overheen gelezen, maar ik bedoel ook echt afgelegen! De routebeschrijving naar hun stek eindigt zo:
Juste avant Notre Dame des Fontaines prendre complètement à gauche direction Vallée de Bens. Continuer la route jusqu’au bout (3-4km), garer son véhicule et suivre les panneaux Cravirola ou la ligne de téléphone (20mn à pied, 200m de dénivellation).
Ik bedoel maar: parkeer je auto en klim nog 20 minuten over een steil rotsachtig pad! Toch hebben de jongelui de maatschappij niet volledig de rug toegekeerd. Kennelijk zijn ze emotioneel en commercieel zó succesvol, dat hun gemeenschap uit zijn jasje groeit. Dus hebben ze een stuk natuurgebied ter grootte van – pak ‘m beet – Vaticaanstad gekocht, helemaal aan de andere kant van Frankrijk. Het kost een paar miljoen, maar dan heb je ook wat. Ze zijn nog op zoek naar geldschieters, dus als je ecologisch wilt beleggen, plunder dan nú je Triodos-rekening en stort alles in de club van Cravirola.

Trouwens… Lijkt het jou ook wel wat, zo’n afgelegen bestaan? Meld je dan snel aan, want ze zoeken nog een groep opvolgers die hun huidige nering wil voortzetten. De jonge buren in de regio hebben afgehaakt, dus er is een flinke vacature. Vereist: de bereidheid elke dag in weer en wind twee keer anderhalf uur de beesten te melken (deels met de machine, dat wel) en met de gewonnen melk allemaal verschillende kaasjes te maken. Leuk toch? Ik weet zeker dat er in Nederland genoeg gefrustreerde carrièrejagers rondlopen die meer dan 200% gemotiveerd zijn om het roer minstens 360 graden om te gooien en die zo’n Robinson Crusoë-stek helemaal het einde lijkt. Mijn advies: “Go for it, sukkels!”

Musique

Met het overgaan naar deze site is ons weblog-archief verdwenen (niet echt, natuurlijk, maar toch minder toegankelijk). Het leek me wel leuk om te laten zien wat we tot nu toe aan muziek-items de revue hebben laten passeren. Van Bach tot Bananajuice. Heel veelzijdig, dus.

De TOP is bereikt

Joepie! We staan in de Volkskrant! Dat wil zeggen, in het VK Magazine. Geinig hè? Ik was natuurlijk al enige tijd op de hoogte, vanwege het interview. Het nieuws brandde in mijn zak, maar ik wilde toch de publicatie afwachten. Ben wel nieuwsgierig of deze vermelding extra bezoekers gaat opleveren. En wat voor! Allemaal van die linksige, redelijke, genuanceerde en realistische Volkskrantlezers? Oh jee, daar heb je er al een paar…

*maakt ironisch-nederige buiging*

Welkom, Welkom! Webloggers Dineke en Krek. van Hollandais en France heten je van harte welkom! Treed binnen in ons nederig weblog. Kijk rustig even rond en let niet op de rommel. Je bent hier op een site over Frankrijk. Dat is niet eng, want ondanks onze francofilie zijn we cool & relaxed. Wat kun je hier allemaal beleven? Een kort overzicht van de mogelijkheden:

1: vragen stellen: klik op FORUM. De rest wijst zich vanzelf.

2: Converseren: voor een goed gesprek ben je welkom in het virtuele en elke dag opnieuw geopende café Chez Roger & Françoise, waar je je liefst even netjes voorstelt voor je je tussen de stamgasten begeeft en je zegje doet.

3: reageren: Je kunt naar hartelust ‘comments’ plaatsen bij de andere onderwerpen, bijvoorbeeld als je iets wetenswaardigs weet over Franse Humor, over het Stripfestival of een ander hier besproken onderwerp. Hou het dan wel graag bij het desbetreffende onderwerp. Afdrijven mag. Maar raakt het kant noch wal meer, ga dan liever voor anker in het café.

4: zélf een artikel plaatsen: dit is tamelijk uniek voor een weblog. Aan plaatsing gaat overigens wel een keuring vooraf. Het stukje moet over Frankrijk gaan, een link naar een relevante site bevatten en in redelijk begrijpelijk Nederlands geschreven zijn. Bovendien moet het algemeen nuttig zijn. Reclame voor de nering van de schrijver is dat meestal niet. Tenzij het de nering van de webmaster is, want die is nu eenmaal de webmaster. Quod licet Jovi, nietwaar?

5: LEZEN!; natuurlijk! Gewoon stukkies lezen, klikken op …verder lezen en verder lezen. En als je alles gelezen hebt, dan lees je door in het archief. En als je dat uitgelezen hebt, dan klik je gewoon naar onze oude site. Daar staan nóg ruim 700 artikeltjes over Frankrijk. Of je klikt naar het klikparadijs van onze linklijst, waar bijna alle ooit op het weblog behandelde onderwerpen verzameld staan.

Enfin. Tot zover de algemene introductie. Als je meer van ons en onze stamgasten wilt weten, klik dan op links links. Andere vragen of opmerkingen? Stuur een mailtje naar redactie@en-france.nl. En in de tussentijd: Amusez-vous bien!

Joe La Pompe

Reclame maken is een vak!!! Maar soms droogt creativiteit op…Wat te doen? Ik weet wel dat er gezegd wordt: beter goed gejat, dan slecht bedacht, maar er is jatwerk en jatwerk. Daar kunnen wij over meepraten!

Joe La Pompe stelt het aan de kaak: is het een verontrustende samenloop van omstandigheden? Discreet recyclen? Een ongelukkig toeval? Of gewoon een schaamteloze kopie!!!

En als uitsmijter nog even een geintje..