Pop-up

Het waren mijn lievelingsboeken, toen ik amper kon lezen en daarna ook nog wel trouwens: van die uitklapboeken (Was er een naam voor?)
In ieder geval heet het hier des livres animés en is er inderdaad een site voor.

Update: ik merk tot mijn grote ergernis, dat de meeste links op deze site niet werken. Grrrr.
Tompoes, verzin een list.

OK! Wat wel weer een leuke link is: Flipbook!
Met van die boekjes die je moest “ritsen”, om zo een soort van tekenfilmpje te krijgen. (Wij probeerden dat dan na te maken, vroeger. Uuuuren was je ermee zoet, net als met de zelfgemaakte spirograph. Van pindakaasdeksels.)

•••INFOPUNT•••

Door de -nog onbeantwoorde- vraag van René vorige week (moet je per se een frans legitimatiebewijs hebben om een prepaidcard te kopen voor je mobiele telefoon?) leek me een nieuw infopunt wel op zijn plaats.
Dus: heb je een prangende vraag? Zit er iets dwars en kun je er niet van slapen? Stort je hart hier uit en wie weet kan iemand je behoefte aan info bevredigen.

•••Wie weet iets omtrent de Franse regels met betrekking tot het houden van je meisjesnaam als je trouwt? Coco?

Plat du jour

Na een korte check op het oude log, constateer ik dat hij nog niet eerder voorbij is gekomen, de wel heel erg gevulde site Marmiton. Meer dan 32000 recepten!
Alle Franse klassiekers zijn vertegenwoordigd. Verder kun je zoeken op streek, op ingredient, op seizoen. En uiteraard is er een Menu-van-de-week….

Nu hoef je werkelijk nooit meer aan de groenteman te vragen wat je zal eten!

Het eerste recept dat vanavond wordt uitgeprobeerd: die walgelijke nutellataart die op de foto staat. Ben benieuwd.

Pianobar

Zonder dat de stamgasten het merken is Roger na sluit steeds vaker achter de piano te vinden. Zeker nadat hij eenmaal heeft ontdekt hoe hij die bladmuziek in huis kon halen, is hij niet meer achter de piano weg te slaan. Het is dan ook niet gek dat Françoise bij haar controle in de internetcache alleen maar Piano blue tegenkwam. Le site des amateurs de piano met talloze biografieën, recensies en nieuwtjes. En zo belande ze gerustgesteld, met gepingel dat op Brahms moest lijken op de achtergrond, in dromenland…

Clothilde

Ze schrijft dan wel in het Engels, maar haar log straalt zoveel La Douce France en joie de vivre uit, dat ze hier niet onvermeld mag blijven.Dan hebben we het uiteraard over Chocolate And Zucchini van Clothilde, een Parisienne die zó lekker schrijft dat ze haar baan heeft kunnen opzeggen om fulltime schrijver te worden (met contract!)

Dit lijstje met Parijse local-adressen komt natuurlijk bovenop de stapel om te doen als ik er eenmaal ben.

En als je nog niet weet wat je moet eten nog een andere franse foodblog met weer talloze links..

Noot van de redactie:
Een voorzetje van Elz, dat door René wordt ingekopt.

De lage landen…

Bij mijn weten hebben we het hier nog nooit eerder over gehad: de Officiele presentatie van NL in LDF.
Je kunt het in allerlei vormen gieten, maar wanneer je met bovenstaande foto (© Cees Krijnen, Steeplechase 2005) aankomt, dan schept dat wel een bepaald beeld. Toch?
Enfin, voor de jonge lezertjes is er een leuke wedstrijd…

Onofficieel is er natuurlijk wel genoeg gezegd, ook bij ons…..

Bienvenue!

Ook dit jaar is er een Bienvenue en France beurs en wel op 17 tot en met 19 februari. (dus vandaag en morgen ook nog) Dit jaar zijn er 120 stands aanwezig op de beurs (doordat enkele stands gecombineerd zijn, zijn er 170 bedrijven). Er waren enkele stands die vrij weinig met Frankrijk te maken hadden zoals sierraden en massagestoelen. Gelukkig heeft het merendeel wel iets met de zeshoek te doen. Eigenlijk is het onder te verdelen in wonen, informatie, cultuur en eten. Gelukkig lag de nadruk niet op het wonen, zoals vorig jaar met rijen aan immobiliers. Er zijn zoals gezegd verschillende adviseurs en dienstverleners die informatie kunnen geven over belastingen, verhuizen en ondernemen. Qua cultuur was muziekhandel Fame met hun hele “Frankrijk”-bak een aangename verrassing. De live muziek werd door enkele relatief onbekende artiesten verzorgd. Voor het eetgedeelte is er zelfs een restaurant overgekomen met heerlijke foie gras, zijn er verschillende stands met eten als kaas, nougat en charcuterieën en er staan twee crêpes-wagens. Kortom, meer dan genoeg om het joie de vivre gevoel te beleven.

Maar er zijn ook gemiste kansen. Zo zijn er dit jaar geen bekende artiesten zoals vorig jaar (Wende Snijders en Alderliefste). De organisatie heeft hier voor gekozen omdat ze meer bronnen (lees: geld) wilden steken in de aangeboden workshops en seminars. Maar aangezien deze door de reeds aanwezige bedrijven werden gedaan, zijn er toch wat vraagtekens te zetten bij deze keuze. Bovendien had TV5 wel wat meer mogen uitpakken. Hun informatiestand was wel erg karig voor een hoofdsponsor. Zo hadden ze hun website kunnen promoten met enkele computers. En een live talkshow a la “Le monde de TV5″ zou helemaal een leuk idee zijn geweest. (Het liefst natuurlijk met Estelle Martin zelf op het podium). Tot slot was het vaak wel erg stil: waar was de Franse achtergrond muziek als er verder niets werd gedaan?

Al met al is de Bienvenue en France beurs een leuk uitstapje. Verwacht niet dat je er de hele dag mee kwijt bent (daarvoor is het nog net iets te klein) maar een dagdeel heb je zo nuttig besteed. Morgen (zaterdag de 18e) en overmorgen (zondag de 19e) heb je nog de kans om een beetje Frankrijk te beleven. Voor aanbieders is het zeker ook de moeite waard om in 2007 mee te doen: hoe anders bereik je vijftienduizend bovenmatig in Frankrijk geïnteresseerde mensen in drie dagen. Onder al die mensen zal ik volgend jaar ook wel weer zitten. Tenzij ik natuurlijk zelf Bienvenue en France tegen de mensen zeg…

Geletterd

Ik weet dat het goed met me gaat als ik lees. Alleen in vakanties en rustige periodes heb ik de rust om te lezen in dikke boeken en mooie romans. Ik vrees dan ook, zolang ik nog niet kan rentenieren, dat ik nog niet eens toe kom aan 1% van de schrijvers die op @ la lettre staan beschreven en gelinkt. Eerst maar eens Une mort tres douce van De Beauvoir uit zien te krijgen…

Vrouwblijf!

‘Inconnue’ Sandra S. schrijft: “Hier een ‘linktip’ betreffende de mangamanie die hier in huis bij drie dochters zijn weg heeft gevonden, zoals bij vele anderen !” (waarbij de spatie voor het uitroepteken verraadt dat Sandra een Franse wordprocessor gebruikt.) Bedankt, Sandra! De Strip is wel al een paar keer aan bod geweest, maar de van Japanse Manga afgekeken stripkunst nog niet. Veel Franse auteurs hebben zich inderdaad door de Japanners laten inspireren en maken furore in de typische manga-stijl. Geen schande. Ik kan me Hokusai-achtige prenten van Van Gogh voor de geest halen. Imitatio, amelioratio et pupamegatio, zou Kees van Kooten zeggen.
Wat ik overigens een relevante en ter zaken doende onthullende relevatie vind, is de site om dit Manga-hoofdstuk heen. Ik zal wel een cultuurbarbaar zijn, maar die kende ik nog niet. Terwijl er toch ontzettend veel intelligents te zien is (dat verklaart een hoop). Ik vermoed dan ook dat er onder onze bezoekers zijn die dit nog veel meer appreciëren dan ik.

Architecture

Ik ga al zo lang naar Parijs en nog nooit heb ik me verveeld: elke keer iets nieuws te zien.
Zoals iedere grote stad heeft Parijs de nodige metamorfoses ondergaan. De een wat geslaagder dan de ander.
Ik heb bijvoorbeeld zeer genoten van het Parc Citroen, aan de Seine, op de plek van de oude fabriek. En de bebouwing er omheen. En zo zijn er natuurlijke talloze voorbeelden.
Ik heb een lijst van architecten gevonden. Met een schat aan informatie. Kijk bijvoorbeeld eens wat er in de plaats van de beroemde Halles is gedaan. De 1e keer dat ik in Parijs kwam, ik zal 15, 16 jaar zijn geweest, was het al een grote bouwput. Nu is er een modern centrum herrezen. Deze site is wel al enigszins gedateerd, maar toch wel leuk om te bekijken (Het gekozen ontwerp is hier te zien….)

Japon

Er schijnen in Japan nogal wat Fransozen te wonen. Speciaal voor de liefhebbers is er France-Japon.net. Een soort ‘Français en Japon’ dus. Veel artikelen over wonen, leven, werken in Japan en trouwen met Japanners. Ook is er een forum waar mensen ruziën over de (on)hebbelijkheden van de Niponezen. Echt, soms lijkt het FF wel! Precies de zelfde kleinzerige zeurpieteringen, plagerijtjes en cultureel snobisme. Plus een kleine 1000 links naar relevante sites.

Ouders, houd uw ogen open!

Ouders in Frankrijk zijn gewaarschuwd: houd de ogen open in Frankrijk als het om je kinderen gaat. Vrouwe Justitia mag dan geblinddoekt zijn (soms zelfs ziende blind, maar dat terzijde), in Perpignan ziet ze de zaken scherp. Twee vaders zijn daar door de rechtbank veroordeeld wegens verwaarlozing, aldus TF1, omdat ze hun kinderen doodleuk in Frankrijk aan hun lot overlieten terwijl ze zelf naar Marokko vertrokken. Ze wisten misschien dat hun kroost ondertussen op dievenpad ging, maar volgens de rechtbank was hun gedrag sowieso strafbaar omdat ze in ieder geval wisten dat hun kinderen op school en op straat grote problemen hadden. De vaders kregen zes maanden voorwaardelijke gevangenisstraf.

Bedankt voor de bijdrage, Peter.
Het plaatje vond ik bij Jet Koffie.

Bénabar

Ik heb een echtgenoot, die gitaargek is. Behalve dat hij wat exemplaren bezit, bezit hij vnl gitaarmuziek. Van de klassieke Julian Bream, via Django Reinhardt naar de Rosenbergs en de meer jazzy Jesse van Ruller en Jimmy Haslip.
(Balen dat we nu naar Rotterdam moeten…)
Enfin, we luisteren veel naar Arrow Jazz Waarom? Er wordt niet zoveel geleuterd. Bijkomend nadeel: er wordt nooit muziek aan- of afgekondigd. Oei. Wanneer je dan een leuk stukje voorbij hoort komen, weet je dus niet hoe het heet, van wie het is…Je weet hoe dat dan gaat: je zoekt, je combineert, je googelt. En voilà!
In dit geval ging het om het nummer ‘La cigarette’ van Sanseverino (Site is in reparatie ofzo). Wel aardig. Maar ik kan niet lang naar deze muziek luisteren. Word ik onrustig van.
Maar! Nu wordt het leuk…Fnac, Amazon en Bol geven ook altijd aan wat mensen die geïnteresseerd zijn in bepaalde muziek nog meer hebben gekocht.( « Les internautes ayant acheté ont également acheté ») En zo kwam ik terecht bij mijn onderwerp van vandaag : Bénabar! Ouderwets heerlijke teksten, mooi Frans. Ik had nog nooit van hem gehoord. Maar nu wil ik hem hebben! Zijn muziek, bedoel ik.

De wond’re wereld van het atoom

Frankrijk heeft geen aardgas. En maar weinig kolen. Dat betekent dat brandstoffen voorheen in het buitenland ingekocht (of geroofd) moest worden. Tot de kernenergie ontdekt werd. Tjonge, wat zijn ze daar blij mee in Frankrijk. De Hexagone mag met recht wel het stralend middelpunt van Europa genoemd worden, want het stikt hier van de centrales. De publieke opinie is in de afgelopen decennia flink gemasseerd en kritische geluiden (Greenpeace!) worden hardhandig de kop in gedrukt. Bovendien is de atoomindustrie in veel regio een belangrijke werkgever. Je hoort hier dan ook zelden of nooit protesten.
Het indoctrineren van de jeugd begint al vroeg. Mijn zoontje kwam thuis met de site van het Commissariat à l’Énergie Atomique. Die hadden ze op school bekeken. Op de site wordt in het ‘espace jeunes’ vrolijk en met verluchtiging van tientallen flash filmpjes uitgelegd welke soorten energie er zijn. Maar als je dan een beetje graaft naar de gevolgen van radioactieve straling, dan vind je toch info over de gevreesde ziekte K, verstopt in een voor de jeugdige doelgroep veel te ingewikkeld verhaal. Daar kon helaas geen flash-filmpje van af… En klik je dan door naar het verklarende plaatje, dan blijkt een kernreactor veel minder gevaarlijke straling op te leveren dan een reis per vliegtuig naar New York. Een hele geruststelling.

Licht uit!

Regelmatig bereiken mij vragen over Frankrijk van mensen die via Immogo een huis van particulieren in Frankrijk willen kopen. Dat gaat dan vaak over grondbelasting, notariskosten en natuurlijk de mogelijkheid om ter plekke een camping te beginnen. Van de week echter vroeg een originele belg: “Hoe zit het met de lichtvervuiling in die regio? Mijn hobby is namelijk astronomie.” Tja, daar vroeg hij me wat. Ik ben dus even gaan zoeken. Zo kwam ik bij de astronomiesite AVEX. Een privé-site, maar wel eentje met heel veel interessante informatie. Niet alleen over lichtvervuiling, maar ook over beeldbewerking van astronomiefoto’s in Photoshop tot een uitgebreide collectie astronomie-kunst, te downloaden als beeldschermachtergrond. Ligt ook voor de hand dat je wallpapers aanbiedt, met een naam als Frédéric Tapissier. Maar zonder dollen, erg fijne site!

UPDATE: de webmaster stuurt me een mailtje om te melden dat hij nu ook een kaart van Nederland heeft. Mille remerciements, M. Tapissier.

Beton sur ton

Het wil niet zo lukken, met ons beton. De carreleur heeft bevroren zand gebruikt, zodat de vloeren in ons nieuwe huis niet zomooi uniform zijn geworden als gedroomd. Wat te doen? Er mee leren leven, vrees ik. Hopelijk trekt het nog een beetje bij met het aflakken. Hadden we ons licht maar hier opgestoken, dan was het vast heel gladjes verlopen.

Que nous conjuguions

Altijd handig die taalhulpmiddelen op internet. Zeker voor luie mensen wiens woordenboek te ver weg staat. Zo was ik net op zoek naar een werkwoordsverbuiging. De subjonctif van de onregelmatige werkwoorden – ook wel ‘le troisième groupe’ genoemd – levert mij soms wat hoofdbrekens op. Dus dan kijk je in zo’n geval natuurlijk eerst op HeF, maar helaas leverde een zoektocht naar conjugaisons niets op. Dan maar naar La conjugaison; daar valt alles te vinden…
Ook de Wiktionnaire heeft een aardig lijstje. Sowieso wel handig als woordenboek, die Wiktionnaire. En volgens recent onderzoek zijn die Wiki-dingen nog betrouwbaar ook. Daar zullen we dan maar op vertrouwen…

Chez Roger & Françoise

Kom voor niks zo vroeg op school….Ik had me nog wel 10 x om kunnen draaien, want uiteindelijk hoef ik pas om 10 uur te beginnen. Het communiceert lekker, hiero.
Nee, dan R & F!!
De WC’s blinken je tegemoet, maar wie heeft in een dronken bui die vaas omgegooid? Kleedje doorweekt… overal scherven… En bloed!! Oh nee! Het is die ene knul van de overkant, hoe heet-ie…ik weet het weer..Maurice!

Hoe belangrijk is Nederlands?

Een mailtje van de Wereldschool. Leest u even mee?
“De Wereldschool, een door het ministerie van OC&W erkende onderwijsinstelling, overweegt de ontwikkeling van een nieuw lespakket dat speciaal gericht is op de kinderen van emigranten. Door middel van een enquête willen wij onderzoeken of er bij Nederlandse emigranten behoefte bestaat hun kinderen het Nederlands te laten onderhouden.”

Dus ik – welwillend want het is voor een school – klik door naar de enquête. Deze bestaat uit een stuk of tien vragen, waarvan de laatste twee zijn:

Wil men in Nederland een vervolgstudie volgen, dan is een goede beheersing van de Nederlandse taal in woord en geschrift een vereiste. Bent u van het bovenstaande op de hoogte? —–janee

Vindt u het daarom belangrijk uw kind(eren) het Nederlands te laten leren en onderhouden? ——janee

Ja, zo kan ik het ook! Als je het zo dwingend stelt is er geen hond meer die de euvele moed opbrengt om op de laatste vraag ‘nee’ te antwoorden. De uitkomst van deze enquête staat dus bij voorbaat vast. Ik voorspel: ruim 80% van de respondenten vindt het belangrijk hun kinder(en) het Nederlands te laten leren en te onderhouden. Dit lespakket voorziet in een grote nood en verdient stevige gesubsidieerd te worden!

Is natuurlijk ook handig, dat ze het Nederlands een beetje bijhouden. Zodat ze eens een briefje aan opa en oma kunnen schrijven en Gerard Reve in de brontaal kunnen lezen. Maar waarom zouden ze later in Nederland gaan studeren? Onze kinderen zijn gewoon Fransoosjes geworden en dat is niet erg want de universiteiten zijn hier prima. En willen ze per se naar Leiden (wat God verhoede), dan doen ze tzt maar even een opfriscursus. Gezien hun achtergrond hebben ze dan toch al een enorme voorsrpong op de andere buitenlandse kinderen.

Verder lijkt me de Wereldschool gewoon een commercieel instituut, dat helemaal niks met het Ministerie van OC&W te maken heeft. Een soort LOI. Als die hun enquête-uitkomsten proberen te manipuleren met een suggestieve vraagstelling, wekt dat bij mij geen erg betrouwbare indruk.

UPDATE: mevrouw Swaan van de wereldschool laat weten dat ze inmiddels over voldoende informatie beschikt. En of ik het artikel van de site wil halen. Natuurlijk poetsen we geen artikelen, maar ik heb wel de link naar het formulier verwijderd.

Les Bronzés

Een heel, heel lange tijd geleden (september ‘04) op ons oude log is het al eens voorbij gekomen.
Nu de 3e film uit is, is het tijd dat iedereen er kennis van neemt. Dus hier is hun officiele site Les Bronzés
Eigenlijk is het met deze films, als wat Krek. al eerder schreef over bepaalde komieken: je hoort er pas echt bij, wanneer je eruit kunt citeren.
En zover is het bij mij nog niet. Hoewel ik ze wel hilarisch vind. En Darladirladada kan ik tenminste meezingen. Ongeveer.