OG-adviseur haalt katten uit zakken

Zoals de vaste bezoeker van Hollandais en France weet ben ik naast HeF en mijn werk als copywriter ook actief in de publiciteit rond onroerend goed in Frankrijk. Inderdaad: Immogo. Bovendien heb ik een vijftal huizen gekocht en verkocht, dus ik weet er inmiddels het een en ander van. Wat ik vooral geleerd heb, is dat in de huizenhandel niet iedereen zo naief en eerlijk is als ik. De Franse makelaar – maar ook de Nederlandse conseiller die zich door een of meerdere Franse makelaars laat betalen – is door de verkoper ingehuurd om te verkopen. Hij is er dan ook niet per se bij gebaat ook de minder positieve puntjes van een woning bij de potentiële koper onder de aandacht te brengen. Ditzelfde geldt voor de eigenaar. Die zal in zijn advertentie of tijdens de bezichtiging alles uit de kast halen om de goede punten te accentueren en de minpuntjes te verdoezelen. De koper – zeker als deze de Franse taal niet machtig is – is kortom aan de heidenen overgeleverd.
Maar zijn er in Frankrijk dan geen Nederlandse makelaars of bemiddelaars die zich exclusief inzetten voor de huizenzoeker en die dus ook geen financiële banden met makelaars hebben? Helaas, nee, die zijn er niet. Op een enkele positieve uitzondering na.
Wat doe je dus als huizenzoeker? Je surft op internet, je maakt een lijstje, je gaat naar Frankrijk en je werkt het lijstje af. Af en toe erger je je blind aan die Fransen die jouw pogingen je verstaanbaar te maken uitstekend begrijpen, tenzij het een kritische vraag betreft. En aan de makelaar die je huizen laat zien die voor geen meter passen binnen de door jou toch helder omschreven criteria. Het jachtinstinct – nooit geschoten altijd mis – heeft het kennenlijk overgenomen van de ratio en de klantgerichtheid. Dus gaan veel huizenzoekers keer op keer onverrichter zake naar huis, om met veel pijn en moeite een nieuwe shortlist bijeen te gaan schrapen. Waarna het proces zich kan herhalen.
Ik ken het probleem van het gebrek aan objectieve ondersteuning van heel nabij. Ooit heb ik geprobeerd me op te werpen als vertegenwoordiger van een groep Nederlandse huizenzoekers. Maar zodra de regionale makelaars door hadden dat ik geen geld van de verkoopkant wilde accepteren om objectief de koper te kunnen adviseren, stuurden ze me met een kluitje in het riet, of zelfs de politie op me af. Vanuit deze achtergrond was ik blij verrast door het initiatief van CPA. Een in eerste instantie op de Engelse markt gericht bedrijf, echter opgericht door een Nederlander (met een Engelse vrouw, dat wel). CPA staat voor Check Property Assist. De organisatie heeft een nog niet dekkend maar groeiend netwerk van consultants in Frankrijk, die in opdracht en op kosten van huizenzoekers detective gaan spelen. Zij krijgen van de Engelse of Nederlandse klant de bijeengesprokkelde lijst met huizen en gaan vervolgens de desbetreffende makelaars en – als het kan – eigenaars aan een kruisverhoor onderwerpen om uit te vinden hoe het nou werkelijk zit, met dat huis. Ze hebben een checklist van 80 vragen en natuurlijk gaan ze ook naar het huis toe om ter plekke foto’s te maken. Ook van de minder flatteuze kanten van het huis (de badkamer hierboven werd aangetroffen in een huis dat verkocht werd als ‘habitable’). Bovendien proberen ze achtergronden rond het huis uit te vinden. Is het wel eens overstroomd geweest? Wat gebeurt er allemaal in de buurt? Is er risico op overlast van boeren of andere buren? Kun je er in de winter ook nog gewoon komen? Op basis van de rapportage van CPA kan de koper in de meeste gevallen al direct een flink aantal huizen schrappen. En van de huizen die wél voldoen, weet hij precies waar de zwakke plekken zitten. Wat weer handig is in de onderhandelingen.
De dienstverlening van CPA is niet goedkoop. Ik geef toe dat ik in eerste instantie zelfs schrok van de prijzen. Het schijnt dat de gemiddelde klant zo’n 1900 euro kwijt is. Maar ja, als je verder denkt… wat kost een reis naar Frankrijk? En vooral… wat kost een miskoop? Ik was skeptisch maar heb inmiddels telefonisch met de oprichter, Wouter Haaijman, gesproken en ben overtuigd. De man deugt en zijn bedrijf is objectief en onafhankelijk. Bovendien durft hij lastig te zijn om zijn werk goed te kunnen doen, want de vragenlijsten aan zowel huizenzoeker als aan de verkopende partijen liegen er niet om. Als alle makelaars zo grondig te werk gingen, was CPA al snel overbodig. En wat de prijs betreft… iedereen kan voor zich bepalen of hij het de dienstverlening waard vindt.

Wees voorzichtig met je handel

Hollandais en France met een gezonde handelsgeest kunnen maar beter oppassen. Voor je het weet zit je in de cel.
Le Figaro meldt dat en man gearresteerd is omdat hij op Vivastreet.com, eem Franse variant op Marktplaats.nl, een paar haren van farao Ramses II aanbood. Die zou hij ooit gekregen hebben van zijn vader, die wetenschappelijk onderzoek naar de mummie van de farao gedaan had.
Egypte heeft inmiddels op hoge toon opheldering gevraagd aan de Franse staat. Vivastreet is verbaasd. Volgens het bedrijf staat nergens dat je geen haren van een farao mag verkopen, aldus een tweede artikel in Le Figaro. Ondertussen heeft het bedrijf de advertentie verwijderd op verzoek van de overheid.

Blogosfeertje

Zoekend naar wat anders kwam ik in het universum van een paar Franstalige bloggers terecht. Een mini-community met tamelijk creatieve en persoonlijke blogs, rijkelijk voorzien van foto’s en (vooral) tekeningen. Geen pretenties, hartstikke lief. Dus ideaal voor een paar uurtjes verstrooiing. Ik heb me in ieder geval prima vermaakt met Dicey en Angry Mum, aAlex en al hun vrienden. Die je vindt door te struinen in de linklijstjes op al hun sites. Wildvreemde mensen, die toch een beetje je vriendje worden. Leve het internet!

Eurotunnel versus Airbus: wie krijgt hoeveel?

Franse tv-kijkers en krantenlezers zullen niet meteen weten of ze er nou verheugd of verdrietig over moeten zijn: over een Franse overheid die (nog steeds) niet bereid is geld te steken in infrastructuur (het afkopen van hun waardeloze aandeeltjes-Eurotunnel), of over een Franse overheid die achter de schermen kennelijk bezig is nog een paar miljard te pompen in het AEDS-Airbusconsortium.
Bij een rechtbank in Parijs zijn enkele tientallen grote geldschieters van de eurotunnel het maandagmiddag eens geworden over herstructurering van de ruim negen miljard euro schuld van de eurotunnel. Dat bedrag bestaat grotendeels uit niet-uitbetaalde rente op eerdere leningen.
Op dit moment staan Amerikaanse en Duitse banken (Goldman Sachs, Deutsche Bank, Citigroup) te dringen om de helft van die schuld om te zetten in een langlopende lening, om op die manier meer (financiele) greep op het Brits-Franse schip-van-bijleg te krijgen.
Daarmee is wel het faillissement van de tunnel voorkomen, zo wordt beweerd. Maar vele honderdduizenden Franse particulieren, die begin jaren negentig een aandeeltje-Eurotunnel kochten, hadden dat Chunnel-failliet liever dichterbij zien komen. Want tot een heuse ondergang zouden Vadertje Franse Staat en de erfenis van Me.Thatcher het heus niet laten komen.
En dan zou Chirac nog wel eens zo gek kunnen zijn om die gedupeerde Franse particulieren te hulp te schieten. Hun aandeeltje van vijf euro was in 1994 zo’n vijf euro waard, een paar jaar later ruim 15 euro, maar is inmiddels gekelderd tot nihil: 44 eurocent, om precies te zijn.
En aangezien dit soort grote infrastructurele projecten (TGV !) eigenlijk een stáátszaak is, hadden veel Fransen daar de hoop nog op gevestigd. Maar nu de grote schuldeisers het inmiddels eens zijn geworden (en de buit grotendeels is verdeeld), dreigen de particuliere obligatiehouders ernaast te grijpen.
Maar de inwoners van Toulouse en omgeving moeten maar denken dat die miljarden dan nu kennelijk wèl gestoken worden in de redding van Airbus en de A350. Ook al gebeurt dat op een manier waar de Duitse mede-eigenaren niet zo blij mee zijn.
Maar waarom is Parijs dan niet consequent?: als de schuldenlast van de tunnel een Brits probleem is, waarom laten ze Airbus dan niet lekker een Duits probleem?

Digitale literatuur

Lekker met je leptop in de trein de nieuwste Hoelebek lezen? Of met de PDA in de tuin Les Fleurs du Mal consumeren? Je kunt nu voor een paar eurootjes hele boeken digitaal downloaden in het formaat dat bij jouw apparaat past. Dat doe je bij Numilog de online E-book librairie. Ik weet niet of het mijn manier van literatuur genieten zou zijn, maar je kunt zo in principe een hele plank boeken meenemen zonder ruimte in je koffer op te offeren. Eventueel verzameld in een mooie E-book reader. Daarmee heb je je boek gewoon weer op schoot. De echte fanaat koppelt zijn laptop aan een beamer en projecteert het e-book op het plafond van de slaapkamer. Zo heb je beide handen vrij. Wat, afhankelijk van het gekozen genre, soms ook van pas kan komen.

Handenwapperuitjes

Eens op een heel andere manier naar Frankrijk op vakantie? Of tijdens je frequente verblijf iets heel anders doen? Dan ga je me dankbaar zijn voor deze tip. Hier kun je namelijk heel veel bijzondere, sympathieke en bijzonder sympathieke stages vinden. Het gaat steeds om ambachtelijke activiteiten, die je leert van een ervaringsdeskundige. Natuurlijk zitten er clichématige dingen tussen, zoals pottenbakken. Maar je kunt ook leren brood bakken in een ‘four à pain’, bier brouwen, paarden mennen, heggen snoeien, zeep zieden of oude bouwmethoden hanteren, zoals met kalkpleister (chaux) werken. In totaal zijn het 130 stages, makkelijk per regio gerangschikt. Bij elke stage staat ook informatie over overnachtingen en hoe je er moet komen. Kortom, deze site, opgericht door een stichting die het contact tussen ambachtslui en geïnteresseerde leken wil vergemakkelijken, is een toppertje.

Poezie

C’est un trou de verdure où chante une rivière

Vertel deze regel de gemiddelde hoger dan gemiddelde opgeleide Fransman en soms zal er meteen een heel gedicht volgen (vaker een poging) van Rimbaud. Ik beloof al vier maanden het gedicht uit mijn hoofd te leren, maar verder dan de eerste twee regels kom ik voorlopig niet. Wellicht ook door de woorden die je niet alledaags gebruikt.

Deze pagina geeft uitleg van 20 gedichten van Rimbaud. Op Poésie Française vind je 600 Franse gedichten waar sommigen worden voorgezen. Op Vive voix worden ze allemaal voorgelezen. Tot slot kan je nog even vooruit met Poesie sur la Toile en Florilége.

Kortom genoeg studiemateriaal om je buurman te verrassen als hij niet verder komt dan de eerste vijf regels omdat het zo lang geleden was….

Help de kerstman de winter door

Zwarte Piet heeft het in Nederland al moeilijk genoeg om in het donker over gladde daken bij al die schoorstenen te komen. Maar de kerstman mag in Frankrijk zijn cadeaus niet zo maar door de schoorsteen gooien, hij dient persoonlijk daardoor af te dalen. Met zijn postuur is dat geen sinecure, zo blijkt op zijn website. Geluk bij een ongeluk: je kunt hem helpen om niet neer te storten door op zijn benen en zijn armen te klikken. Zo zijn er nog wat probleempjes waar je hem bij kunt helpen, vooropgesteld dat je niet ouder dan negen bent.
De kerstman heeft overigens geen zwarte pieten en laat zijn site daarom beheren door La Poste. Dat heeft één voordeel: als je voor 18 december een prief aan Père Noël schrijft, krijg je nog antwoord ook.

Ondernemen

Mijn jongste was een tijdlang werkelijk verslaaaaaafd aan SIMS. Daarvoor betrof de verslaving een programma waarmee je je eigen pretpark kon bouwen. Nu ze wat ouder en –ahum- wat verstandiger is geworden verlegt ze haar grenzen wat.
Ik heb een nieuw programma voor haar gevonden. Of ze het wat vindt? Ze heeft wel de interesse in economie….maar dat vermaledijde Frans, hè?
Misschien is het wat voor jullie. Je weet immers nooit hoe een koe een haas vangt?
Bij factoriz kun je je eigen imperium opbouwen.
Wel jammer dat de winst ook virtueel is.

Apart, die deee

Heel erg on-Frans: een Frans overheidsorgaan dat stelt dat Frankrijk een slechte leerling in Europa is en dat het nog wel lang zal duren voordat het doel bereikt is. Maar er gaat nu tenminste wat gebeuren, meldt L’Express.
Maar nu er actie voor wordt ondernomen is er, en dat is wel heel erg Frans, meteen een afkorting voor: Deee. Dee zijn de déchets d’équipements électriques et électroniques, oftewel de afgedankte elektrische en elektronische apparaten. Die worden voortaan apart ingezameld en gecycled. Elke Fransman wordt geacht jaarlijks vier kilo Deee in te leveren.
de preciese regels en bedoeling kun je nalezen bij Prorecyclage, waar je trouwens ook na kunt lezen wat de regels voor ander afval zijn.

Nog altijd: De Gaulle

De meeste Nederlanders zullen zich de naam van Charles de Gaulle hooguit herinneren uit dat beroemde liedje uit Ja Zuster, Nee Zuster: De kat van ome Willem. De kat ging op bezoek bij De Gaulle, die voortdurend non zei.
In Frankrijk wordt De Gaulle nog altijd herdacht als een groot staatsman en niet om zijn non. Hij is de man die ervoor zorgde dat Frankrijk in de Tweede Wereldoorlog ondanks het Vichy-regime bij de bevrijders hoorde. Dat hij zichzelf als president koninklijke macht toebedeelde (hij zorgde er voor dat hij geen verantwoording aan het parlement af hoefde te leggen) hoor je vandaag de dag wat minder.
Zijn zoon Philippe heeft nu maar weer eens een boek over vaderlief gepubliceerd: Mon pere en images. Voor L’Express is dat reden genoeg om een compleet dossier over de generaal te maken. Maar een echte De Gaulle-adept heeft niet genoeg aan een webdossier. Die gaat gewoon op bedevaart naar het geboortehuis van De Gaulle. Eerlijk gezegd weet ik niet of ze in Frankrijk ook inburgeringscursussen kennen, maar als dat zo is is een bezoek aan dit huis in Lille vermoedelijk verplichte kost.

Hoe verjaag je de jagers?

Ik krijg steeds meer een hekel aan de jagers, hier. Ze zouden belangrijk werk doen om het ecologisch evenwicht bewaren. Door flink wat lood in de schaal te leggen zeker! Evenwicht gelul! Ze laten hier wel mooi tientallen gefokte fazanten los in de natuur, puur en alleen om ze later te kunnen afknallen. Die beesten hebben totaal geen kans, want ze zijn niet gewend in vrijheid te leven en ze verstoppen zich dan ook niet als er mensen in de buurt komen.
De jagers trappen het prikkeldraad kapot (ik had vorige week drie kalveren in de tuin die door een jagergroot gat waren gekropen) en ze schieten veel te dicht bij het huis. Vorige week, ik zat in mijn kantoor, ineens… vlamvlam!. Ik ren naar buiten, staat er zo’n abruti met een nog nafladderende patrijs in zijn handen op een 50-tal meters van het huis (200 meter is het wettelijk vereist minimum). Dus ik roep: “Vous n’êtes pas un peu trop proche de la maison?” Zegt hij schaapachtig:”Ah bah quand même!” Er was best wat mist, dus ik riep hem na dat er kinderen en huisdieren rondlopen bij ons, en dat het zicht slecht was. Hij zei niks meer maar ging er vandoor.
Het schijnt dat bordjes ‘propriété privé’ niet echt helpen, en dat ze toch over je land mogen lopen. Daarom ga ik nu mijn ene luizige hectare tot vogelreservaat laten verklaren. Ik had eens van Frank Schwepp gelezen dat dat kon. Dus op de site van de Ligue pour la Protection des Oiseaux een pdf-formulier gedownload om lid te worden en een kit te bestellen. Ik geloof dat er ook bordjes bij zitten die je op kunt hangen. En een vogelreservaat, dat is dus verboden gebied voor jagers!
Heb je een stukje (of een lap) grond in Frankrijk en wil je niet dat er jagers op komen, doe dan hetzelfde. Maken we met zijn allen van Frankrijk één groot vogelreservaat!

Een bezoekje in Angers

Een ingezonden artikel van Clovis, een FeF. Weer eens wat anders. Weliswaar niet geheel binnen de journalistieke normen van Hollandais en France, maar voor immigranten leggen we de lat wat minder hoog. Om er iets meer een blogje van te maken hebben we een relevante link toegevoegd. Het woord is nu aan Clovis:

Hallo iedereen,
Ik ben een fransman in Friesland beland. Ik zou graag over mijn stad willen schrijven: Angers. Ik zal dus voor de gelegenheid uw gids spelen.

Natuurlijk beginnen wij met de trein station. Aankomst met de TGV, nog hopen dat er geen “greve” (staking) enfin, op het klein plein word je begroet standbeeld van een meisje. Maar we gaan andere bijzonderheden bekijken.
We gaan rechtsaf, richting le boulevard Foch.
Aan de linkerkant ziet u cafÈs waar ik vaak met een vriendin heen ging ;-) . Deze boulevard is de belangrijkste weg van de stad. Altijd druk vooral in het weekends. Links hebt u de bioscopen en rechts nog meer cafÈs. Nou ja, u weet wel, kroegen waar je kunt lekker kletsen.
Het is een studenten stad.
We gaan richting “la place du ralliement”, ook daar veel winkels.
Vanaf hier begint “la zone pietonne” met nog meer winkels en een bioscoop voor films met ondertiteling.
Iets verderop komen wij in de oude Angers gedeelte. In die omgeving, als je goed kijk vindt u “le tricouillard” een standbeeld van hout. Dans nemen wij richting de bibliotheek, ook de moeite waard.
Ernaast kunt je de mooie kunst van David d’Angers aanschouwen! Hij is misschien niet zoín beroemdheid als Rodin maar toch heeft hij erg mooie standbeelden gemaakt.
Wat we tot nu toe hebben gezien is wat standaard. Nu komt “le plat de resistance” het kasteel. Eigenlijk is het meer een “forteresse” je weet wel een gebouw met dikke muren en diepe slot grachten, met geheimen over pijlen, bloed, ..Dan komen wij bij de deur. Als je naar beneden kijkt ziet u misschien wat dieren, bij mooie weer.
Now ja daar gaan we dan.Ho ho ho wachts even.Voor niets gaat de zon op en ja je moet voor de entrÈe betalen.
Maar dat doen we zonder probleem we moeten toch deze arme fransen helpen met het behouden van wat historische monumenten.
Na het rond kijken naar wat gevaarlijke plekken gaan we naar het belangrijkste deel van onze tour..
Als we binnen komen, is het licht wat zacht. De temperatuur wordt op peil gehouden. Helaas mogen wij niet ons fototoestel gebruiken. We kunnen een walkman huren voor meer uitleg over wat we te zien zullen krijgen.
Het is uniek in de wereld… Ho ja? ja, wat is het dan…
Behang!! nou ja zeg we hebben zo veel gereisd voor behang?!? De Gamma is bij mij om de hoek!!

Nee het is echt uniek: het is l’appocalipse volgens St Jean (sint Jan) Je ziet wat ons te wachten staat. OK er is geen special effect a la Hollywood maar het geeft een idee hoe de mensen over religie dachten.
Helaas, soms wordt deze vleugel van het kasteel dicht gehouden. Dus eerst bellen en dan gaan.
Misschien zie ik het verkeerd maar ik ben een fransman and zoals men zegt, fransen zijn erg chauvinistisch. ;-)
Groetjes

Tot zover Clovis. Mijn surf-uitje om iets over de Apocalyps van St. Jean te vinden werd overigens beloofd met de vondst van de site Monum.fr met een bijzondere kijk op een stelletje belangrijke Franse monumenten. Serendipiteit in volle glorie. Dank zij Clovis!

Joe la Pompe II

Drukdrukdruk. En dan wil je wel eens teruggrijpen naar iets vertrouwds…. Iets leuks, dat nog eens onder de aandacht moet worden gebracht…
We hebben deze site al eerder gelinkt, maar hij blijft leuk. En bovendien komen er elke keer weer nieuwe bijdragen. Want plagieren, dat kunnen we allemaal als de beste!

IMMOGO MILJONAIR!

Rijk word ik er niet van, maar het is toch leuk te mogen constateren dat mijn huizensite Immogo in minder dan drie jaar van zijn bestaan al de grens van de 1 miljoen pageviews heeft overschreden. En nu kreeg ik op de toplist ook nog een aanmoedigingsprijs van France Pro Consult ‘pro’ Thierry Biguet, dus wat wil je nog meer?
Ja, af en toe een huis verkopen, maar dat heb ik helaas niet zelf in de hand.

Wat? We Are TV

Klinkt niet erg Frans, maar is het wel. Een site vol serieuze, grappige, ontroerende en hilarische Franse filmpjes. Maar ook muziek en foto’s. Allemaal gratis. Een soort Franse youtube dus. Ik heb een paar filmpjes bekeken en vond het heel aardig. Een bijzonder fenomeen is dat op 17 november op TF1 een televisieprogramma komt vol fimpjes van WAT. Dus dan gaan we op TV amateur-internet zitten kijken. Geinig. Lekker goedkoop TV maken, zo. Aan de andere kant toch ook aardig want het geeft talentvolle acteurs en regisseurs een kans zich te laten zien. Een heel interessante ontwikkeling dit.

Paris en images

Met een korte Parijsreis in het verschiet kom ik, op zoek naar materiaal, een site tegen waarop 15000 foto’s staan die zijn geschoten van deze fotogenieke stad. Nostalgische fotos vaak, historische mo(nu)menten en vergane glorie. Maar zeker een kijkje waard. Ik type bijv. ‘Pigalle’ en zie een foto voorbij komen van de Place Pigalle met het hotel waar ik al vele malen heb gelogeerd. Maar de foto dateert van heel lang geleden…. van ver voor mijn bestaan. Er staat geen enkele auto op de foto. Zie ik daar een paard? Midden in Parijs! Wanneer ik even verder kijk, zie ik een wat recentere foto met 2×2 paardekrachten

Van alles is er te vinden, van de bouw van de Eiffeltoren, tot een kussende Belmondo

Ga maar eens lekker grasduinen

Gruiton zwijnt in Parijs

Mensen schamperen wel eens over de Bresse. Dat het hier wat achterlijk zou zijn, met al die maiskolven en weilanden en nergens een fatsoenlijke wijnstruik. Maar binnenkort piepen de kritikasters wel anders, want dan maakt een inwoner van het Bressaanse land furore op de nationale televisie. Je begrijpt, het gaat om Gruiton Dubonboudin de Lacharcutière aka Gruiton le Cochon, geboren in Bosjean, la Bresse profonde. Een varkentje dat getraind is om allerlei onvarkensachtige kunsten uit te halen. De guitige Gruiton (wat zoveel betekent als Knorrie, want varkentjes zeggen hier ‘gruit, gruit’) begint zijn show met het eigensnuitig uitrollen van een rood lopertje. Daarop kan ons Gruitonnetje dansen, dobbelstenen rollen, skate-boarden, snuitballen en zelfs een vrachtwagentje besturen. Doordat Gruiton zijn eigen site heeft, is hij ontdekt door de Franse televisie. Na een auditie in Parijs heeft spekkie zijn poot gezet onder een contract dat hem verzekert van een optreden. De opnamen zijn op 30 november en de uitzending volgt begin volgend jaar. Hopelijk kan Gruiton straks van zijn eigen televisieoptreden genieten. Dat zou namelijk betekenen dat hij dankzij zijn talent weer een kerstfeest heeft overleefd. Dat is pas zwijnen!

Ssssst… het volk spreekt!

User generated content is sizzling hot, de laatste tijd. Je zet een site open en geeft mensen de ruimte er alles op te pleuren wat ze bezig houdt. Helaas leidt dat maar al te vaak tot een staalkaart van wat de gemiddelde burger bezig houdt. Gemiddelde meningen, gemiddeld amusement. En dan druk ik me nog voorzichtig uit, want het gros is natuurlijk gewoon eersteklas meuk. Dat het – met een beetje modereren – ook beter kan, bewijst Agoravox. Een internationaal ‘user generated’ nieuwsmedium. Duizenden vrijwillige professionele maar vooral amateur-journalisten (of liever: nieuwsmakers) schrijven de site vol, en de lezers kunnen stemmen om het kaf van het koren te scheiden. Bovendien is er een redactie die de boel een beetje in de gaten houdt. Niet dat dat meteen voor 100% werkt, want de platte discussies en scheldpartijen voorkom je er niet mee. Er zijn nu eenmaal veel mensen die niet kunnen of willen argumenteren. Maar doordat het niveau tamelijk elitair is (lees: vermoeiend voor wie Frans als tweede taal beheerst) valt het toch nog wel mee. Interessant is in ieder geval dat nieuws vanuit de straat op de site terecht komt. Zo krijg je dus nieuws te zien dat anders nooit nieuws zou zijn geworden. Alleen dát rechtvaardigt al het bestaan van Agoravox, alle kinderziektes ten spijt.
Bedankt voor de tip, René!

Plaatjesjager schiet met vliegend hert.

Er zijn verschillende manieren om luchtfoto’s te maken. Zelf mochten we al eens met zijn allen vanuit een luchtballon op de kiek. Er zijn ook mensen die met een telescopische mast door het landschap rijden en je kunt natuurlijk een helikopter huren. Maar er is nóg een manier, die je zeker zal verrassen. Ik ga hem zo verklappen. Je raadt het nooit! Het is… (nou, wat denk je?) het is met een… vlieger! Daar kijk je van op, wat? Vliegerluchtfotografie lijkt mij minder makkelijk dan met een ballon, maar volgens de eigenaar van deze site is het makkelijk en kan het ook met weinig wind. Het kan zelfs helemaal zonder wind, maar dan moet je wel met zijn tweeën zijn. De ene bedient de camera en de andere rent.
Bedankt voor de linktip: Peter

HeF in de bonen…

Wij Nederlanders scoren per dag zo’n 370mg cafeïne door het drinken van koffie. Daarmee staan we in de wereldtopdrie. Als we thee meerekenen, daar zit namelijk ook cafeïne in, dan zijn we zelfs wereldkampioen.
In Frankrijk is dat een stuk minder, slechts 220mg. En wat te denken van hét espressoland Italië: 200mg. Dit soort informatie staat allemaal te lezen op Wikipédia. Als er nog iemand een scriptie moet maken over koffie, ga je gang … heel veel informatie.
Elk zichzelf respecterend winkelcentrumpje in Nederland heeft wel een winkel met koffie, espresso-automaten etc. Dat valt tegen in Frankrijk. Echte espressobonen moet je er met een vergrootglas zoeken. De supermarkten hebben ze niet. Wellicht dat er in grotere steden een koffiewinkel te vinden is. Maar het blijft moeilijk.
Misschien heeft het ook wel te maken met de binnenkomer van deze site: ‘Auparavant la préparation de cette boisson à la maison tenait du luxe, la machine expresso étant alors uniquement réservée aux professionnels.’ Ja, dan wil het ook niet lukken hè!
Bij een groothandelscentrum in Nederland heb ik eens een groot pak espressobonen van het merk Segafredo gekocht. Prima, maar hiet niet te krijgen dus. Wél een erg gave site met een paar mooie flashjes. Op één ervan is, als ik me niet vergis, een variant te horen van ‘Je vole’ van Michel Sardou. Heeel populair.
Maar enfin, dat is andere koffie.

Het is zwart en het…

Gek op raadsels? Dan is de volgende site een absolute must. Honderden raadsels!!! En sommige zijn nog steeds niet opgelost. Bovendien komen er elke week 10 nieuwe raadsels bij. Op het moment zijn er al meer dan 400: historische, wiskundige, logische, grafische……Enfin, voor elck wat wils…

Je kunt meedoen aan een heus concours!
(Ik waag me daar niet aan, als echte alpha. Ik ben beter in raadsels als: het is zwart en het…

Pas in uiterste nood plaatsen! (site wordt slecht of niet meer onderhouden)

Beren, wolven, herders

Gaat het ooit goed komen tussen de wilde beesten en de herders? Het zijn sinds mensenheugenis (en waarschijnlijk ook daarvoor al) aartsvijanden. Er zijn optimisten, die denken dat je zowel de geit als de kool kunt sparen. Een van hen heeft een zeer lezenswaardig blog: La Buvette des Alpages. Het gaat hier over biodiversiteit, over het vrijlaten van huisdieren en het opsluiten van wilde dieren, over Kyoto, over vrijheid van meningsuiting en over nog veel meer goedbedoeld idealisme. Maar goed, als niemand meer naar idealen streeft, kunnen we net zo goed meteen het moede hoofd in de schoot leggen en de aarde opgeven. Overigens kun je je afvragen of dat zo erg is. Als de mens nu in één klap verdwijnt, is de aarde binnen een luttele 200.000 jaar weer zo goed als nieuw! Zullen we dan maar opstappen met zijn allen?

Pour vous, mesdames…


I.p.v. strijkplank: één wasbord, op verzoek van Hanneke

Het vorige logje, over elektronisch speelgoed voor mannen, viel hier en daar verkeerd. Het zou sexistisch zijn, en teveel op het plezier van mannen gericht! Nu wil ik deze suggestie graag vér van mij werpen. Daarom richt ik vandaag de aandacht op de sites van La Redoute en 3 Suisses, een soort Franse Wehkampen, waar je als vrouw werkelijk alles van je gading vindt. Je kunt er urenlang online winkelen zonder moeie voeten of pijn in je rug te krijgen. En krijg je tóch moeie voeten of pijn in je rug, dan hebben ze daar ook wel weer wat voor. Alleen tegen pijn in de portemonnee hebben ze niks in huis. Nou dus nooit meer zeggen dat ik niet aan jullie denk, hè, dames!
Bedankt voor de tip, Peter.