Fransen van de drank af?

De Fransen drinken steeds minder wijn, en als ze niet oppassen zijn ze over vijf jaar op de wereldranglijst van wijndrinkende landen gezakt naar de derde plaats. Nu nog prijken ze met 63,8 liter per jaar per volwassen aan de top. Dat is driemaal zoveel als de Duitsers. Volgens een Brits onderzoek in opdracht van Vinexpo is de verminderde wijnconsumptie in Frankrijk al in 2001 ingezet, en wordt voor de komende jaren een verdere afname verwacht.

Volgens het ‘grote wijnonderzoek’ is Frankrijk het enige land ter wereld waar de wijnconsumptie afneemt. Dat wordt deels verweten aan de Franse jongeren die steeds vaker breezers en andere alcoholische dranken nuttigen. Ook de opmars van de literflessen cola en andere frisdranken in de Supermarché speelt volgens Vinexpo een rol.Dat zal in de meeste andere Europese landen ook wel het geval zijn, maar het blijft onduidelijk waarom Franse jongeren wel de wijn laten staan en (bijvoorbeeld) Italiaanse niet. In de meeste andere onderzochte landen is sprake van méér wijnconsumptie. Verwacht wordt dat over vijf jaar de Verenigde Staten of Italië hèt land van de wijndrinkers zal zijn.

De resultaten van het onderzoek zijn bekendgemaakt door Vinexpo, de organisatie die van 17 tot en met 21 juli in Bordeaux een grote internationale wijnbeurs houdt. Vinexpo wordt ook wel beschouwd als de export-afdeling van de Franse wijnindustrie.

Alea iacta est

Immogo trekt de Rubicon over en gaat de strijd aan met de gevestigde orde op het slagveld van de Frankrijkbeurs Bienvenue en France. Een uitwedstrijd, waar we gelukkig ook de nodige makkers aan onze zijde weten. Van 16 t/m 18 februari sta ik samen met Wouter van CPA in de Jaarbeurs Utrecht. Als het een beetje mee zit, kunnen we zelfs live verslag doen van de beurs. Al was het maar om op die manier een gratis ADSL-verbinding in de wacht te slepen, want daar vragen de boeven 400 euro voor. Andere kennissen op de beurs zijn Wim van Teeffelen, die volgens de laatste berichten heel goed werk doet voor onze eigen Aat, Dew, waarover later hopelijk nog eens een echt logje, en Rob die misschien niet zelf kan komen maar dan toch ‘in spiritus’ aanwezig zal zijn. Voor een paar flessen wijn leg ik zonder probleem een stapel folders neer.

Douleur = bonheur

Is pijn fijn? Wat mij betreft niet. Ware ik een vrouw, ik bleef kinderloos. Toch ben ik sinds kort op fitness. Gewoon om mijn lichaam weer eens voor iets anders te gebruiken dan als voedsel- en drank-container, poepfabriek en breinvervoerder. Nou kun je op veel manieren fitnessen. Ik begon mijn eerste les met een zogenaamde ‘pump’-sessie. Dat is oefeningen doen met gewichten op muziek. De muziek moet je dan afleiden, zodat je minder merkt dat het pijn doet. Nou, ik had net zo goed doof kunnen zijn. Op een gegeven moment wilden mijn armen niet meer omhoog. Het deed niet eens pijn meer, ze weigerden gewoon dienst. Toch lullig als je – ik was wat laat – vooraan staat en je weet dat iedereen achter je kan zien dat je niet mee kunt komen. Vooral als er een Piaf-achtig vrouwtje naast je staat dat onverstoord door gaat met even veel gewicht aan haar stok. Dus ik vermande me en ging door. Met als resultaat dat ik na de les mijn 350 gram wegende waterflesje niet meer met één hand naar mijn mond kon brengen en vervolgens maar liefst 5 (vijf!) dagen spierpijn heb gehad. De eerste dagen kon ik mijn armen niet meer strekken. Lastig met tafel dekken, onder andere.
Vandaag ben ik weer gegaan, maar nu voor een les Bodybalance. Dat is meer richting Tai Chi, Joga en Pilates. Nog steeds tamelijk vermoeiend (waarom zweetten die vrouwen niet?) maar ik kon tenminste naderhand nog lopen. Enfin, het zal wel een kwestie van volhouden zijn. Mijn sportclub, met de toepasselijke naam Sidney Fitness Gym, heeft geen internetsite. Maar de franchise-organisatie waar ze hun muziekjes en oefeningen vandaan plukken wel. Zelfs een Franse.
Maandag weer naar Pump. Maar nu ga ik er op letten dat ik minder gewicht aan hang. En ik ga helemaal achteraan staan. Mijn brein heeft namelijk besloten dat het ook na het sporten nog zonder al te veel trillingen en pijnscheuten getransporteerd wenst te worden. Typisch gevalletje ‘survival of the fittest’.

Un jour à Paris

© Cyril Genty

Elke dag een andere foto. De een wat mooier en sfeervoller dan de ander, maar dat drukt de pret geenszins.
Voorpret in mijn geval, want over een paar weekjes mag ik weer.

Lees vooral ook de FAQ, waar de fotograaf vanalles uitlegt.
Bijvoorbeeld of hij echt elke dag een foto neemt…..
Un Jour à Paris

La Môme

Edith Piaf. De vertolkster bij uitstek van de ultieme Franse chanson…. Binnenkort komt er de film uit….En wel op 14 februari, Valentijnsdag. De titel? Hoe kan het ook anders: la Môme…, bijnaam voor de frêle, kleine Edith. Ze had inderdaad een dramatisch leven. Niets bleef haar bespaard: ziektes, ongelukken, drugs….Je moet wel gevoel in je liedjes kunnen leggen. En dat deed ze.

Update:
aangepast…
Quelle voix…. (en dan bedoel ik die van Gérard eigenlijk

Nieuw! Franse vakantietips!

Leven als Pipo in Frankrijk
Kamperen, maar dan wél op een luxe manier. Ver bij alles en iedereen vandaan, maar toch op loopafstand van het dorp. Persoonlijk ben ik niet zo van het kamperen en de rest van het gezin gaat meteen in hongerstaking als ik iets voorstel zonder tv en vaatwasser. Maar ‘La Grande Serve‘ héeft iets waardoor je toch ineens verlangt naar de tijden van weleer …
Wat dit onderkomen vooral zo bijzonder maakt, is het interieur van die vijf woonwagens, oftewel roulottes: pure romantiek! De woonkamer, keuken en bedstee getuigen van veel liefde voor detail. En dan is er ook nog het uitzicht en de ligging in ‘Klein Zwitserland’, een stukje volstrekt ongerept Frankrijk, nabij het stadje Vichy. De stilte moet haast wel oorverdovend zijn.

Naschrift: Dit artikeltje werd aangeleverd door Karin, een vriendin die is gespecialiseerd in het zoeken van precies passende locaties voor vakanties of evenementen. Haar bedrijfje, gebaseerd op grote zoekervaring en een enorme poeplading over de jaren opgespaarde bookmarks, heet I Search for You. In de komende maanden gaat Karin ons vaker verrassen met originele bestemmingen en vakantietips.

Sneeuw schuiven

Ik word een beetje infantiel, geloof ik. Anders valt toch moeilijk te verklaren hoe ik op het internet tussen al die verleidingen van Patty Brard op schaatsen tot de laatste speech van Hillary Clinton val voor Line rider. Het is bijna Zen, zoals die gozert op zijn sleetje langs het door mij getrokken lijntje glijdt. En dan dat infantiele sjaaltje. Ik waarschuw je, begin er niet aan want het is verslavender dan poedersneeuw schuiven snuiven.
Natuurlijk afkomstig van de onvolprezen site Jeux.fr.
Wat is jouw favoriete spel?

P-p-p-perles revisitées

Een tijd geleden had Krek. het over parels, “des perles en français”…
Net als in het Nederlands, kan een parel/une perle ook duiden op een persoon. Zo had T. een oom die altijd sprak over zijn ‘parel’ en daarmee zijn huishoudelijke hulp bedoelde. Une personne de grande valeur…
Het schijnt ook nog een of ander insect te zijn (wie ?), maar dat interesseert me niet zo.
De andere betekenis van ‘perle’ in het Frans is une erreur grossière et ridicule
Welja.
Daarvan hebben we er in Nederland uiteraard ook plenty. Er werden zelfs boekjes van uitgegeven en de Libel had een vaste prietpraatrubriek.
Nou, die Fransen kunnen er ook wat van, hoor. En op alle nivo’s.
De leukste vond ik bij Le sotissier. Je kunt hier op verschillende categorieën zoeken.
Jeunes eleves doen het ook altijd goed,
Voor de vertaler: Perles du traducteur (weliswaar Engels-Frans, maar toch leuk)
Les petites annonces vertelt over advertentiefoutjes. Beetje als in Vrij Nederland.

Ik had een klasgenoot die zelf naar school belde, wanneer hij een baaldagje had: Met meneer X! Mijn zoon Jan is ziek! Maar ik spreek nu toch met Jan? Nee, met mijn vader!
Foute excuusjes

Mobiel filmpjesfestival

Sympathiek initiatief van France Deux: het eerste originele GSM Filmfestival. Een soort Youtube, maar dan met het excuus dat het een orignele wedstrijd is. Dus niet erg origineel qua idee, want het origineel van Youtube behelst ook niet veel meer dan het inzenden van originele filmpjes die dan beoordeeld worden. Maar toch origineel, want gekoppeld aan de GSM als medium, in plaats van het internet, zoals het origineel van Youtube. Maar wel weer te bekijken op internet, net als Youtube, en daarmee niet bijster origineel. Gelukkig zijn sommige filmpjes erg origineel en dat maakt een en ander dus weer behoorlijk origineel. Overigens heb ik deze link niet zelf gevonden. Het originele idee was van Eric, waarvoor un grand merci.

Hollandais avec des français

Mooi staaltje nationale trots bij internationale samenwerking. Volg je het Franse nieuws over de berging van het op drift geraakte containerschip Napoli, dan hoorde je op TF1 dat de twee sterkste Franse zeeslepers bezig zijn het schip in veiligheid te brengen. Lees je bijvoorbeeld het AD, dan weet je dat onze nationale trots, Smit Internationale, de berging verzorgt. Toevallig met een paar Franse sleepbootjes, dat wel ja.
Bij al die trots is het wel jammer dat de berging niet helemaal lijkt te lukken.In plaats van de Napoli te laten ankeren op de rede van Portland, hebben de bergers ten einde raad moeten besluiten het schip op een zandbank te laten lopen. Daarbij is het schip lek geslagen.

U vraagt, wij draaien

Geen vraag zo gek of iemand weet wel een antwoord. Dat is het idee erachter. Maar nu ik verschillende nog niet beantwoorde vragen heb gelezen weet ik nog zo net niet of er wel iemand is die daar een antwoord op weet….
Was James Dean de geliefde van Rock Hudson? Wie zal het zeggen. Zijzelf in ieder geval niet (meer). Natuurlijk zitten er ook altijd weer luitjes tussen die voor een dubbeltje op de eerste rang willen: Quel produit belge de la construction pourrai-je importer en Suisse pour faire des bonnes affaires ?
Tsja, zo kan ik het ook…
Maar goed. Geheel gratis, deze dienst.

Bachi-Bouzouk

Voor AL je vragen betreffende de Franse taal kun je hier terecht. Of het nu grammatica betreft, de schrijfwijze of de juiste uitdrukking…of je bent nieuwsgierig naar de herkomst van een bepaald woord…
Evelyne beantwoordt al je vragen.
En ze heeft er al heel wat beantwoord.
Ik weet nu waar het woord zero vandaan komt. Ben er stil van.

Licht uit voor de wereld

Veel mensen maken zich zorgen over onze planeet. ‘De vrienden van de Aarde’ nog wel het meest. Want die houden van de aarde en daarom willen ze er alles aan doen om de aardkloot in goede gezondheid te houden. Ze maken zich daarom terecht zorgen over het tempo waarin we ons bolletje met zijn allen opvreten en onderpoepen en vragen zich af: “Kan het niet een beetje minder?” Reden genoeg voor een symbolische actie. Ze stellen voor dat we met zijn allen vijf minuten in het donker gaan zitten. Goed idee. Laten we inderdaad allemaal op 1 februari om 19.55 de hoofdschakelaar van onze elektrische installatie uitzetten. En dan om 20.00 uur allemaal tegelijk weer aan. Zal me een lekkere klap geven bij de centrale. Die weten niet wat ze overkomt. Als iedereen het doet. Ach, ja, en daar zit ‘m natuurlijk de kneep.
Hoe dan ook, wij, dat wil zeggen de HeF, gaan het doen, ok?

Het pak van Straalman

Yves Rossy is niet goed bij zijn hoofd. Hij is gek op vliegen, en hoe spannender hoe beter. Deze voormalig piloot bij de Zwitserse luchtmacht doet aan parapente, deltawing vliegen, parachutespringen en luchtacrobatiek. Verder haalt hij regelmatig stunts uit. Zo heeft hij al eens door de lucht gevlogen hangend tussen twee vliegtuigen, doorkruisde hij Zwitserland in één dag met gebruik van 25 verschillende vervoersvormen en sprong hij met een surfboard aan zijn voeten vanaf de top van een luchtballon. Zijn laatste hobby is straaljagertje spelen. Met een vleugel op zijn rug springt hij uit ene vliegtuig. Eenmaal in vrije val start hij de jetmotoren op zijn rug en zo kan hij daarwerkelijk vliegen als een vogel. De richting van zijn vlucht bepaalt hij door zijn lichaam te bewegen. Alleen het laatste stukje tot de landing gaat- hoe banaal – met de parachute.

Merci, FrankB

Luisteruuuuh!

Wezenloos zoek ik me iedere keer om mijn leerlingen te kunnen voorzien van deugdelijke oefenmateriaal voor hun luistervaardigheid. Eerder vond ik al TV5, nu kwam ik een ander juweeltje tegen: Adodoc, een site die dezelfde programma’s gebruikt die ik ook tegenkom in de luistertoetsen van het CITO. Compleet met vragen

Bouwval in Frankrijk

Het is sowieso al grappig als iemand volslagen wartaal uitslaat. Maar het is nog veel grappiger als hij dat doet in een verhaal waarin hij anderen op hun domme taalfouten wijst. Dit overkomt Marc Sandaly, de Franse ‘columnist’ in het blad Maison en France. Die schrijft over Nederlanders en de Franse taal. Hij vindt het reuze amusant dat die Nederlanders maar niet schijnen te kunnen leren hoe het hoort. Ik citeer:
“Bijvoorbeeld; op het moment dat men in Nederland naar de bakker gaat bestelt men een ‘baquette’, wat klinkt als een ‘K’ zoals ‘bakket’. In deze spalling: ‘baquette’, wordt het ook vaak op reclameborden van de bakker in Nederland aangeprezen. Terwijl dat in het Frans ‘baguette’ heet. Want ‘une bague’ is een ring. Wanneer men een ring van bovenaf bekijkt ziet men de kleine vorm van een cirkel. die omtrek associeert men met de dikte van dat type stokbrood, een ‘baguette’ Een ‘baguette’ is zo dun als een ring. … vandaar!

Dit is natuurlijk aperte onzin. Het woord baguette heeft helemaal niks met een ring te maken, maar betekent gewoon stokje, zoals in ‘baguette magique’: toverstokje. Meneer Sandaly maakt zich in één klap volslagen belachelijk, te meer omdat hij daarna nog even doorgaat met meesmuilen en schamperen over die domme Hollanders en alle fouten die zij maken. Omdat de Nederlander zegt; ‘hoe gaat het met jou?’, zegt hij óók in het Frans; ‘comment ça va avec toi?’ Terwijl de Fransen alleen de vervoeging gebruiken van ‘gaan’; ‘comment vas tu?’. ‘Comment tu vas?’ (…) Dat is de manier om het in het Frans te vertalen, te zeggen! Aan het eind van de column komt de aap uit de mouw. Meneer Sandaly is eigenaar van een taleninstituut dat tegen betaling best bereid is die domme Nederlanders te helpen om dit soort domme fouten in het vervolg te vermijden.
Het ergste is nog wel, dat de column van Marc Sandaly gesteld is in een Nederlands waar de honden geen brood van lusten. Voor de goede orde, ik zeg niet dat mijn Frans perfect is, en ik vermoed zelfs dat het slechter is dan zijn Nederlands, maar dit is een artikel in een blad! Hadden ze bij Maison en France nou niet even een redactieslag kunnen uitvoeren om de goede man tegen zichzelf te beschermen?
Maison en France is sowieso een oerlelijk, liefdeloos in elkaar gesmeten køtblad, met een typografie waar de honden geen brood van lusten. Het staat vol met teksten van onbetaalde regiocorrespondenten en adviseurs als Sandaly, die artikeltjes schrijven puur en alleen om reclame te maken voor hun eigen nering. Aan de ene kant moet je respect hebben voor Maison en France. Het is enorm slim om je blad vol te laten schrijven door gratis ‘journalisten’ en vervolgens dik te verdienen aan inkomsten uit abonnementen, losse verkoop en reclame-uitingen. Het blad wordt overigens goed verkocht. De lezers hebben kennelijk geen last van de bedroevende kwaliteit. Toch vind ik het dood zonde van het op zich slimme concept. Met een goede eindredacteur en een vormgever zonder geleidehond zouden er een écht blad van kunnen maken.

Trouwens, voor een kijkje in de onvolmaakte wereld van Maison en France hoef je het blad niet te kopen. Ga maar eens op hun website kijken. Wat een rommeltje! Waar zijn de beloofde huizen? En die trotse aankondiging van de nieuwe vormgeving… lees en huiver:

“Maison en France is vernieuwd!

Une Nouvelle Maison
Maison en France heeft een nieuw huis. Na een intensieve voorbereiding zijn we blij dat we het nieuwe uiterlijk van Maison en France zo kunnen presenteren. Veel lezers weten hoe het is om je huis te verbouwen. Belangrijk aspect is dat je in beide gevallen wilt dat je je net zo thuis voelt in je nieuwe huis als voor de verbouwing en dat de lezers zich dus ook thuis voelen bij het vernieuwde uiterlijk. Dat was ons uitgangspunt. De inhoud van Maison en France is niet veranderd. Dezelfde authentieke verhalen die de lezer gewend is, zijn terug te vinden.

Mark Bruning”

Een hoofdredacteur die zelf kreupel Nederlands schrijft. Dat verklaart alles.

De andere kant van Frankrijk

Als je mij vraagt wat me nou het meeste opvalt bij terugkeer in Frankrijk, is dat veel hier zo smerig is. De toiletten zijn goor, de tafeltjes in cafés zijn vies, de mensen roken waar ze niet mogen en overal ligt hondepoep. Japan viel vooral op doordat de mensen er zo netjes en voorkomend zijn. Iedereen denkt om elkaar, niemand scheldt, men maakt ruimte, stapt opzij, houdt de deur open en verontschuldigt zich. En men ruimt zijn rommel op! In de stad en op de stations staat nergens meer een vuilnisbak. Die zijn een jaar of vijf geleden in verband met de terrorismedreiging weggehaald, omdat je er zo makkelijk bommen in kon verstoppen. Ondanks dat is er nergens ook maar een snoeppapiertje te ontdekken. Geen metrokaartje of sigarettenpeuk slingert rond. Mensen roken überhaupt niet meer op straat, behalve bij de speciaal daartoe neergezette asbakken, op drukke kruisingen. En wie toch stiekem een sigaretje buiten een daartoe aangewezen plek op steekt, draagt een eigen asbakje bij zich.
Ook zoiets: de toiletten. Inmiddels zijn ze bijna overal, dus ook de openbare in de locale Kentucky Fried Chicken, voorzien van een verwarmde bril en een compleet sproei- en föhn-systeem voor de achterhygiëne. Bovendien hebben ze van die turbo-handendrogers. die zien er uit als broodroosters, je steekt je handen er in en onder hoge druk blaast warme lucht de druppeltjes van je handen terwijl je ze omhoog trekt. Net als de droger van de voorruit in de autowasserette.
En dan de bejegening. De normen en waarden! Aan de ene kant is het een beetje eng, die sociale opressie die elk individueel initiatief of het vermogen non-conformstisch te zijn onderdrukt. Maar het is wel een verademing om met alle egards behandeld te worden door het bedienend personeel. Ik zag een Amerikaanse die net als ik een BLT bestelde (bacon lettuce and tomato) en net als ik iets heel anders kreeg. Iets met eiersalade. Anders dan ik, die het foute broodje accepteerde en lachend opat, keek de Amerikaanse vol walging naar het geleverde. Ze bitste bot: “Is that egg?” De serveerster maakte een buiging, maar zei niks. Ze sprak geen Engels. De Amerikaanse vervolgde met onverholen walging om zoveel dommigheid: “I don’t want this. Take it back!” Ik schaamde me om ook blanke te zijn, maar de serveerster nam het broodje buigend in ontvangst en bracht het terug naar de keuken. Even later kwam ze ongevraagd de klant haar geld terug brengen.
Mijn vrouw had net zo iets aan de hand. Ze kocht iets dat ze bij nader inzien liever niet wilde. Dus bracht ze het terug naar de winkel. Ze moest achteraf lachen om de manier waarop ze haar geld terug kreeg. Met woorden van de strekking: “Staat u mij alstublieft toe u het aankoopbedrag te vergoeden. Met excuses.” Alsof het hun schuld was dat zij iets verkeerds gekocht had. Dat is toch mooi? De klant is écht koning. Als je gaat tanken, neemt één jongeman het tankpistool van je over, terwijl een andere je autoramen lapt. Overal waar je komt wordt je luidkeels begroet met “Welkom, waarde klant!” En als je weggaat bedankt me je voor je interesse, ook al kocht je niks. En fooi geven is niet de gwoonte.
Ik kan aan al die service wel wennen, moet ik zeggen. En vind het dus óók wennen als ik hier bij de kassa zo’n ongeïnteresseerde Trien tref. Of als een ober zich gedraagt alsof ik blij moet zijn dat hij zich verwaardigt een stuk uitvaagsel als mij te bedienen. Dan denk ik: “Zat ik maar in Japan.”

Chez Roger et Françoise, woensdag 10 januari

Goedemorgen. Ik dacht: “Laat ik me weer eens van mijn plicht als moderator kwijten en het café openen. Dineke heeft dit de afgelopen dagen steeds gedaan (waarvoor dank), maar nu Hiromi grieperig is en ik dus vroeg op moet om zoonlief naar de schoolbus te brengen, kan ik het ook wel weer eens doen. Ik heb het beredruk met werk, dus het nieuwe jaar begint goed voor de BV Krek. Alleen Immogo is stil. Om de een of andere reden heeft Google Frankrijk besloten dat de site geen vermeldingen meer verdient. Daardoor komen er ineens veel minder bezoekers op de Franse versie en daarmee neemt ook de toestroom van nieuwe huizen af. Wellicht moet ik weer betaalde Google-advertenties gaan plaatsen om de stroom weer op gang te brengen. Maar aan de andere kant vind ik een beetje rust in de tent ook wel weer mooi.
Achter de schermen wordt overigens (met name door Alex) nog steeds hard gewerkt aan de verhuizing van Hollandais en France naar een ‘eigen’ dedicated server. Nu maar hopen dat deze verandering ook echt een verbetering zal blijken te zijn.
Heeft iemand nog een tip over waar ik mijn domeinnamen het beste kan registreren? Ik zoek idealiter een provider/registrar die zowel .com als .nl én .fr domeinen kan registreren. Zo zit ik nu deels bij het Franse Gandi.net, maar die doen geen .nl-namen en het is juist zo handig om alles op één plek te hebben.

Welke HeF zit waar?

Verschillende keren gingen er al stemmen op om een kaartje te maken met daarop alle permanente of tijdelijke woonplaatsen van de stamgasten. Zodat je weet waar je terecht kunt als je een goedkope Tour de France wilt maken. Nu blijkt Peter een manier te hebben gevonden om dit met enige nauwkeurigheid in beeld te brengen. Zoals te zien op zijn eigen Blog-kaart . Hij heeft zich bovendien bereid verklaard een vergelijkbaar kaartje bij te gaan houden voor HeF. Dus stuur je Franse adresgegevens of GPS-coordinaten met je HeF-nick en de naam van de dichtstbijzijnde grotere plaats naar onze postbus of naar die van Peter. Dan komt het allemaal voor elkaar. Voor de goede orde, op de site komen natuurlijk niet je precieze adresgegevens te staan. Als mensen je willen bezoeken of contact op willen nemen moeten ze je maar even mailen.

Vocabloc: Faux Amis II

Nu we toch eenmaal bezig zijn:
Veel woorden die van oorsprong Frans zijn, zijn vernederlandst en hebben een andere betekenis gekregen (zie vocabloc Faux Amis I).
Veel mensen vinden het leuk Franse uitdrukkingen te gebruiken. Dat staat intelligent, denken ze. Dat is zo wanneer de uitdrukkingen correct zijn. Een stuk minder intelligent is het namelijk wanneer deze uitdrukkingen fout worden gehanteerd.
Een bekend voorbeeld is flux de bouche. Veel mensen gebruiken deze uitdrukking om aan te geven dat ze iemand welbespraakt vinden. Wat ze dan echt zeggen is dat iemand ‘sproeit’ of zoals men ook wel zo leuk zegt: spreekt met consumptie….
Iemand die goed van de tongriem is heeft een ‘flux de paroles’ of wordt ‘éloquent’ genoemd.
Over consumeren gesproken, dat is in het Frans dan weer consommer, want consumer betekent verteren, verbranden.
Ook berucht: ordinair. In het Nederlands een woord met een behoorlijk negatieve klank, in het Frans niet: des gens très ordinaires zijn geen Tokkies, maar heel gewone luitjes.
Bij vulgair kan het twee kanten op. Enerzijds betekent het ook “gewoon, alledaags”, anderzijds kan het “plat, grof”betekenen. Oppassen, dus. C’est le ton qui fait la musique.