Stand van heer

Op de beurs Bienvenue en France stonden Wouter en ik tegenover een wat onduidelijke stand, met daarin flessen wijn, blikjes paté, wat antiek aandoende meubeltjes, een statafel en een hele lange man met een zware stem. Een beschaafd joviale man ook, die ons al gauw uitnodigde om een glas met hem te nuttigen. Nu hadden we daar tijdens de openingstijden van de beurs maar zelden tijd voor, maar aan het eind van de dag lukte het toch wel om eventjes te buurten. Het was prima wijn, gebotteld in flessen met het Domaine de Mialaret op het etiket. Was hij dan soms wijnboer? Een soort beschaafde Ilja Gort wellicht? Nee, zo legde de heer in de stand ons uit… zijn domaine was een toeristisch bedrijf, met naast chambres d’hôtes in het kasteel zelf ook bungalows en zelfs een camping. Hij stond met deze weinig camping-achtige stand, omdat hij graag een bepaald publiek wenste aan te trekken.
Daar kan ik in komen en wil ik hem graag bij helpen door een beetje beschaafde reclame te maken. Zijn kasteel heet Le Mialaret, en de kasteelheer zelf gaat door het leven met de prachtige naam Eege Klop. Een naam waarbij ik meteen moet denken aan de belevenissen van een andere heer van stand, bijgestaan door zijn trouwe vriend Tom Poes. Dus indien u ooit op zoek bent naar een vakantieadres waar men ‘s avonds in een passende ambiance een eenvoudige doch voedzame maaltijd geserveerd kan krijgen, vervoegt u bij Le Mialaret.

Panne d’ordi

Als je een PC hebt en hij gaat kapot in Frankrijk, ben je mooi gesjochten. Want vind maar eens een reparateur die er een beetje verstand van heeft. En probeer je daar vervolgens in je beste cyberfrans verstaanbaar te maken. Natuurlijk bestaan er woordenlijsten met specifieke computertermen (de Fransen hebben alles vertaald want je zou toch eens een Engels woord overnemen), maar een stapel woorden is geen zin. En heeft dat meestal ook niet. Wellicht is het een goed idee om eerst eens op het net te gaan kijken. Op Comment ça marche bijvoorbeeld, een site vol uitleg over zaken rond de ordinateur, inclusief een forum waar je je vragen kwijt kunt. Daar kun je ook op onderwerp zoeken, dus wellicht vindt je er een oplossing voor je probleem en maakt een bezoekje aan deze site zo zelfs een bezoek aan een reparateur overbodig. Interessant is de encyclopedie-functie, die ik nog nooit eerder op een site tegenkwam: je kunt met een kruk op de dnop de hele site downloaden (télécharger) zodat je hem offline (hors ligne) kunt bekijken.

Sardines

Een blog dat kennelijk alleen wil klagen over commutersgrief.
Alex legt het zelf even uit:
Les quelques premières vidéos de ce blog sont le reflet au combien désolant de notre vie parisienne.

Force est de constater, que quotidiennement c’est le même rituel qui recommence inlassablement : « vite vite vite c’est bientôt l’heure, je vais être en retard au travail, il faut que j’attrape mon train»
La journée n’a pas encore débutée que les gens pour la majorité sont déjà stressés, angoissés, énervés. C’est à cet instant que tout bascule, non ce n’est pas un rêve, juste une scène de cette triste réalité où nous sommes en perpétuelle représentation…

C’est bel et bien dans le train que nous pouvons nous rendre compte de la nature humaine dans toute sa splendeur. En effet, comment ne pas apprécier cette promiscuité avec de parfaits inconnus qui pénètrent (certes involontairement) dans votre sphère et qui pour certains ne semblent pas particulièrement gênés d’effectuer une sorte de petite toilette nasale en toute impunité devant vous……

Mmm…
Deed me enigszins denken aan een niemendalletje dat ik eens las en waar het ook zo plastisch werd beschreven:
…..The overcrowded carriage simmered with body heat and eau-de-commuter, a musty composite of stale perfume and warm armpit…

Kijk vooral even bij de filmpjes van Valentijnsdag…:
C’est pas la peine de pousser, hein? Merdeueueu!!

Ben ik even blij dat ik lekker kan fietsen…

Een droog toilet

Met de huidige droogte is het in Frankrijk zaak om zuinig te zijn op water. De milieujongens van Notre Planete trekken daarom aan de bel. Eén van de grootste waterverbruikers in huis is het toilet, terwijl er nota bene ook toiletten zijn die helemaal zonder water kunnen. Bijkomend voordeel: alles wat je er in stopt wordt verwerkt tot compost, wat mooi van pas komt in de tuin.
Volgens Notre Planete ruik je er niets van en worden ziekteverwekkende bacteriën gewoon gedood.
De site haalde het artikel uit Amerika, maar de composttoiletten worden ook in Frankrijk verkocht. Bij Envirolet bijvoorbeeld haal je ze voor 1500 tot 2000 euro. Beetje duur wellicht als vervanging voor een gewoon toilet, maar als je er een fosse sceptique mee uit kunt sparen wordt het vermoedelijk interessant.

Dames, trains & le reste

Over een weekje zit ik er zelf weer wat uurtjes in en zal ik me afvragen of ik word geobserveerd…..
Want er is een TGV-passagier die er al een klein jaar een sport, nee, een blog van maakt om zijn mede-passagiers te observeren.
Wat daar dan zo leuk aan is? Dat laat ik dan graag aan jullie, oplettende lezertjes over.
Hij verveelt zich niet , da’s een ding wat zeker is.

Meneer Marché

Een tijdje terug, op het oude blog, deed ik een stukje over een Franse site die me wel héél erg deed denken aan onze Nederlandse Marktplaats.nl. Ik ging er van uit dat het wel van dezelfde eigenaars zou zijn, want als je zo’n concept pikt, dan ga je niet letterlijk precies hetzelfde doen. Ik had het mis. Marche.fr is níet van marktplaats (en dus ook niet van Ebay) maar van de Hollandais en France Arnold Verhoeve. Een vent die een tijd terug in Frankrijk een hotelletje begonnen is en die zich op een gegeven moment (in 2004) een beetje zat te vervelen. Zijn dochter kwam met het idee: “Waarom begin je geen Franse versie van Marktplaats?” Arnold had nog nooit iets met internet te maken gehad, maar ging het toch proberen. En van het een kwam het ander. Kennelijk houden ook Fransen van gratis adverteren, want inmiddels is het initiatief 3 jaar oud en scoort Marché.fr miljoenen hits! Arnold heeft al diverse aanbiedingen gehad om de site te verkopen (ter herinnering: marktplaats.nl bracht zijn eigenaars 175 miljoen op), maar hij wil nog even doorpakken. Tevens heeft hij naast marche.fr tientallen andere sites in de lucht. En intussen draait het hotel ook nog redelijk door, geloof ik.
Aan de ene kant denk ik: “Rijk worden met een gestolen idee… dat is niet erg netjes.” Aan de andere kant is hij opnieuw begonnen in een geheel andere markt, en als zodanig geen concurrent van zijn grote voorbeeld in Nederland. Bovendien heeft Verhoeven inmiddels prima contacten met de grondleggers van Marktplaats, die kennelijk de zon in het water kunnen zien schijnen. Dus wie ben ik dan om Arnold te be- of veroordelen. Hij heeft het gewoon prima gedaan. En ik ben eigenlijk natuurlijk gewoon hartstikke jaloers dat ik zelf met Immogo begonnen ben, en niet met FUNDA.fr. ;-)

Als een vorst in Frankrijk

Soms kom je iets tegen, waarvan je denkt: wow, dit is bijzonder! Het hotel La Cour des Loges in Lyon lijkt tot die categorie te behoren. Vier gebouwen uit de veertiende, zestiende en zeventiende eeuw, negen binnenplaatsen, talloze traphuizen, galerijen en arcades en veel, heel veel sfeer. De renaissance lijkt opnieuw tot leven gekomen als je de 63 rijk gestoffeerde kamers ziet, waarvan er geen één hetzelfde is, en die allemaal ingericht zijn met Toscaans antiek. Toch is het hotel geenszins oubollig: het comfort is geheel van deze tijd, de faciliteiten – een binnenbad, een sauna, een stoombad én een vermaard restaurant – voldoen aan de eisen die een verwende reiziger aan een viersterrenhotel stelt, en de enorme verlichte badkuipen in alle kamers lijken al bijna futuristisch. Naast alle pracht en praal val ik als een blok voor de open haard in sommige kamers (’s winters) en de overkapte dakterras (’s zomers). Niet zo gek dat niet alleen Claude de Beaumont, in de 14de eeuw graaf van Bourgondië, zich hier op z’n plek voelde, maar ook hedendaagse vorsten.
I Search for You

Van de verkeerde kant…

Je bent natuurlijk pas echt van de verkeerde kant als je je een echte vent voelt en toch graag dameskleding draagt: niet uit fetishisme, maar gewoon omdat die lekkerder zit.
Niet zo vreemd dus dat we van de maker van Collants-mode niet meer te weten komen dan dat hij zich op zijn eigen forum Brian85 noemt en dat hij dolgraag pantys draagt. Maar er is hoop voor Brian85. Het Franse lingeriemerk Gerbe heeft een serie kousen voor mannen op de markt gebracht. Ook kniekousjes behoren tot de mogelijkheden, alleen netkousen ontbreken nog.

Bourgondisch beeld

Van een heel andere orde dan de eerder deze maand getoonde foto’s, een stuk minder kunstzinnig maar toch ook niet onaardig zijn de foto’s van de heer Josserand, na 35 jaar carrière in Parijs teruggekeerd op Bourgondische grond. Zijn site is een ode aan de Bourgogne en laat tot mijn genoegen niet alleen zonnige plaatjes zien. Het sneeuwt hier namelijk ook wel eens en daar wordt het landschap niet per se lelijker van.

Als het maar…

Ik was laatst op zoek naar diepergaande informatie over aambeien, toen ik stuitte op een indrukwekkende bron van medische kennis. Het gaat om de Vulgaris Medical, een online Medische Encyclopedie. Reuze interessant, als dit soort dingen je boeit. Al raad ik hypochonders een bezoek aan deze site af. Op Vulgaris Médical vind je leerzame video’s over onder meer de werking van het hart en de structuur van het haar, signalering van de nieuwste medische methodes (een antiluizenmiddel zonder gif) en zo op het oog objectieve informatie over kwalen en bijpassende remdedies. Dat zijn er nogal wat, zeg! Het lijkt wel of alles in je lichaam een functie heeft en kapot kan gaan. Zo leerde ik dat iedereen – ja ook jij! – aambeien heeft, omdat dit gewoon de naam is van de desbetreffende adertjes, die de kringspier van de anus assisteren bij een goede afsluiting. Dat ze ook de kwaal ‘aambeien’ noemen, is niet erg handig, maar enfin, daar kan kennelijk niemand mee zitten. ;-)
Overigens heeft 30% van de volwassen Fransen last van zijn aambeien, en is boven de 50 jaar zelfs de helft aangedaan. Toch gek dat je er maar zo weinig over hoort praten, in de kroeg of op feestjes. Wat? Hoor ik daar iemand roepen “Méér, méér?” Je hebt gelijk, het is een boeiend onderwerp.

Een camping beginnen kan best…

In deze kolommen willen we nogal eens laatdunkend doen over mensen die denken in Frankrijk een camping of een chambre d’hotes te beginnen.
Dat dat best kan, bewijzen Jeroen en Ellen Bakker in de Dordogne. Denk groot, is kennelijk hun motto. In 1999 kochten ze het liefst 350 hectare grote Domaine d’Essendieras, op dat moment een zwaar verliesgevende boomgaard. Ze lieten de twee(!) kasteeltjes en enkele boerderijen op het domaine restaureren, zodat er nu kamers en gites verhuurd kunnen worden. Verder openden ze een restaurant en stichtten ze er een mini-camping met voor elke plek eigen sanitair. Daarnaast moet er nog een achttienholes golfbaan komen.
Om dat alles te betalen moesten de Bakkers in 2004 wel hun eigen automatiseringsbedrijf verkopen, vertelden ze aan het vakblad Recreactie: ,,Dit was onze kans. De recreatiebranche heeft ons altijd al getrokken, maar in Nederland zijn goede bedrijven onbetaalbaar.”

De techniek Tot Nu Toe

Sommigen zijn nog skeptisch, maar let op mijn woorden: digitaal wordt het helemaal! Inmiddels is zelfs Frankrijk bij de les, met Télévision Terrestre Numérique, ofwel TNT. Een digitaal signaal dat je met een antenne op het dak of op de televisie of aan je computer (een heel klein dingetje volstaat) haarscherpe TV oplevert. En dat voor slechts 0 cent per maand! TNT, dat net als de GSM werkt met zendmasten op de grond, is inmiddels een stevige concurrent voor satelliet-TV. Op de site kun je zien hoe het zit met de dekking in jouw gebied.
Dus snel overstappen op TNT? Wacht even… intussen zitten de Franse kabelaars ook niet stil. Er worden al projecten gedaan met fibre optique… glasvezel! Op een of andere manier vind ik dat persoonlijk toch fijner. Al die megahertzen die door de lucht en door ons lijf heen zinderen de hele dag, dat kán toch niet goed zijn. Maar goed, nou heb ik onlangs ‘Cell’ van Stephen King gelezen.

Even een logje volblaffen

Ja hoor, je kon er op wachten: elke hond zijn eigen blog…

Alleen voor honden die alles al hebben:

Mijn hond heeft het niet nodig, want die heeft ons al, maar je weet maar nooit:Toutoublog
Wie weet is dit een gat in de markt voor Hanneke en Milo?
Voor wanneer die shampoos niet zo goed lopen.
Ach, ik zeur maar, eigenlijk, dit is bladvulling, ofcourse.
Want HET GAAT NERGENS OVER!!!!!

Ségolène: erop of eronder

De campagne voor de Franse presidentsverkiezingen gaat zondag een nieuwe fase in. PS-kandidate Ségolène Royal presenteert – eindelijk – haar verkiezingsprogramma. Voortaan kan het debat met haar rechtse tegenstrever Nicolas Sarkózy over de ìnhoud gaan, in plaats van over allerlei niemendalletjes. Elysee-watchers zeggen dat haar toespraak zondag tot de PS-gedelegeerden, in de noordelijke Parijse voorstad Villepinte, de laatste kans is om de neerwaartse spiraal in haar campagne om te buigen.

Niet alleen Sarkózy, maar ook de fanatieke PS-achterban hebben de afgelopen weken luidkeels geroepen dat La Hollande Royal klare wijn moet schenken over haar politieke programma Désirs d’Avenir en haar keuzes.
Maar Ségolène liet zich niet opjutten en hield vol dat zij eerst haar luisterperiode wilde afronden. Zij had de Franse kiezers niet voor niets beloofd dat zij éérst hen zou vragen wat volgens hen de komende jaren nodig is. Met die internetdiscussie heeft Royal alle mogelijke tegenargumenten verzameld die zij kan inbrengen tegen SP-fanatici die oude linkse stokpaardjes willen blijven berijden.
Volgens sommige Franse commentatoren moet Ségolène in haar langverwachte toespraak schipperen tussen de linkse hardline-issues en de keiharde rechtse praatjes aan de Franse borreltafel.

In opiniepeilingen is Ségolène de afgelopen weken langzaam weggezakt naar de tweede plaats. Zij staat nu op zo’n 48 procent, tegen 52 procent voor Sarko. Vorig jaar was zij in veel peilingen, met haar frisse, ongedwongen, maar ook sommige omstreden gedachtenspinsels nog veruit de favoriet.
Ze nam afstand van de Franse politieke kliek (hoewel ze daar zelf ook uit voort komt!), en beloofde min of meer ‘Frankrijk weer terug te geven aan de Fransen’. Maar de Franse media lijken de laatste weken een beetje op haar te zijn uitgekeken, en een paar uitglijders gaven tegenstanders volop munitie in handen om haar als non-presidentiable af te schilderen.

Afgelopen week werd haar campagne bovendien verstoord door de publicatie van een anti-Ségo-boek door een voormalige medewerkster (uit 1995) van de PS. Daarin schildert Evelyne Pathouot in woord en geschrift de PS-kandidate af als koel, berekenend en egoïstisch.
De schrijfster werkt inmiddels al vele jaren voor enkele parlementsleden van de UMP van Sarkózy. Ze voerde de afgelopen tien jaar een vergeefse juridische procedure voor de uitbetaling van achterstallig salaris. Ongetwijfeld veel kinnesinne, veel oud-zeer en veel haat-en-nijd, maar voor veel Franse zaterdagkranten ook gefundenes Fressen.

Er is zondag voor Ségolène nog een klein kansje op een opsteker: president Chirac zal in een tv-reportage iets zeggen over zijn eigen toekomst. Niemand houdt er meer rekening mee dat Chirac zich opnieuw in de strijd werpt. Maar het is geen geheim dat Chirac zijn UMP-partijgenoot Sarkózy niet kan luchten of zien. Tot nu toe heeft Chirac geweigerd zijn steun voor de kandidatuur van Sarkozy uit te spreken.
Wat nou als Chirac zondag iets positiefs over Ségo gaat zeggen, of iets negatiefs over Sarko? Of dedsnoods: andersom ! Sarkozy, die de bui al een beetje ziet hangen, wil per sé voorkomen dat de Franse media zondag en maandag alleen maar bòl staan van Ségo. Dus heeft hij op het laatste moment een eigen politieke bijeenkomst belegd, ook in Parijs, met een zeer groot aantal UMP-kopstukken. Vanaf maandag draait de campagne om het Franse presidentschap op volle toeren.

Waterparadijs

Goed, je hebt een huis gekocht in Frankrijk. Nu ga je leven als God in Frankrijk. Dus moet je domaine een paradijs worden. Je wilt een zwembad in de tuin. De oude graanschuur wordt verbouwd tot sauna. En oh ja, wat de EdF kan, kan jij ook. Dus zet je in dat snelstromende beekje gewoon een kleine waterkrachtcentrale.
Mooi allemaal, maar hoe pak je dat aan? Welnu, het paradijs zou het paradijs niet zijn als er geen antwoord op die vraag was. Eau Plaisir biedt een schat aan technische informatie. Als je met een formuliertje opgeeft wat je wensen zijn, krijg je ook nog een gratis advies op maat. Bovendien is er een uitgebreid overzicht van leveranciers, te rangschikken naar departement of gewenste voorziening. Kom je er helemaal niet meer uit, dan is er altijd nog een druk bezocht forum.

Photo-genius

© Stephan Rohner

Ik weet dat er op HeF veel fotoliefhebbers meelezen.
Ik vond een juweel van een site, een blog dat geheel is gewijd aan de fotografie, met diverse portfolio’s van fotografen die overal vandaan komen. Helemaal stil werd ik ervan. Wat een prachtige stukken zitten hiertussen (in meerdere opzichten)
Hier ben je voorlopig niet uitgekeken….
Photo-genius

Vakantietip: Francofielen onder elkaar

Kijk, je bent francofiel of je bent het niet. En wat is er dan mooier dan de boulanger waar je elk jaar een paar weken lang je baguette haalt, te verrassen met een anecdote in onberispelijk Frans? Een workshop bij Sylvain Lelarge op het Domaine les Martys maakt het mogelijk. Op deze mooie, in stijl verbouwde kasteelhoeve in het departement Lot-et-Garonne met drie comfortabele logeerkamers en een pigeonnier voor twee à drie personen worden regelmatig workshops aangeboden. De docent van ‘Vivez la France’ garandeert dat je na zes dagen ‘vakantie’ de Fransen beter begrijpt, dat je vlotter en met een betere uitspraak praat, dat je veel praktijkervaring hebt opgedaan en een leuke, inspirerende en geheel niet schoolse week hebt beleefd. Dat eerste is natuurlijk maar de vraag, maar aangezien monsieur Lelarge in 2003 een Europese onderscheiding voor innovatief onderwijs in ontvangst heeft mogen nemen, verdient hij wel het voordeel van de twijfel. Goedkoop is zo’n week niet, maar je kunt het les- en verblijfsgeld wel opvoeren als ‘bedrijfskosten’.

©I search for you

Brandnetels en zonnepanelen

In Europa geldt een vrij verkeer van goederen en diensten. Soms komt dat de Franse overheid niet erg goed uit. Bijvoorbeeld als het de eigen industrie of werkgelegenheid kan schaden. Maar dan is er altijd nog het wapen van de ‘homologuation’.

Kijk bijvoorbeeld eens naar de zonnepanelen.
De Franse overheid stimuleert de aanschaf en installatie daarvan door subsidie te geven op de aanschaf. En de EDF betaalt – opnieuw ter stimulering van de zonne-energie – maar liefst 55 cent per kWu voor de stroom uit panelen, als ze op een dak zijn gemonteerd. Dat betekent dat je je investering er in een jaar of tien uit had. ‘Had’, ja, want sinds de instelling van de subsidies is de prijs van de panelen flink gestegen. Wij hebben onlangs een offerte laten maken en de terugverdientijd is nu opgelopen naar 20 jaar, ongeveer de gegarandeerde levensduur van de panelen. En in Frankrijk heb je niet veel keuze, want er zijn maar een paar grote leveranciers. Nou kan ik niks bewijzen, maar ik vermoed dat die leveranciers onderling af en toe overleg hebben over het te voeren prijsbeleid. De panelen zijn in het buitenland de laatste jaren alleen maar goedkoper geworden. De productie wordt steeds efficiënter en het is een booming markt (als je nog wat te beleggen hebt…). Maar ja, de EDF betaalt alleen maar 55 ct voor stroom uit panelen die goedgekeurd zijn. Franse panelen, inderdaad. Want die inferieure stroom die uit die buitenlandse meuk komt, daar moeten ze hier niks van hebben.

Ander voorbeeld: brandnetel-extract
We blijven in de ‘groene’ hoek. Al eeuwenlang gebruiken boeren een extract van brandnetels als insecticide. Werkt prima, en is biologisch geheel verantwoord.
Een bedrijf dat was begonnen met de grootschalige productie van brandnetelsap, heeft helaas moeten stoppen. Het product is namelijk niet ‘homologué’ en als we beginnen met dat soort dingen doorlaten, dan is het einde zoek. Bovendien is er een uitstekend alternatief: het biologisch afbreekbare ROUNDUP. Hoewel, zo biologisch afbreekbaar is dat helemaal niet. Sterker, het gebruikte gif Glyphosate, bij de Europese Commissie aangemerkt als ‘zeer schadelijk voor het milieu’ is inmiddels overal in de natuur doorgedrongen. In de Verenigde Staten is het de producent van Roundup, de chemiegigant Monsato, al sinds 1999 verboden reclame te maken met de ‘ecologische kwaliteiten’ van Roundup. In Frankrijk geldt dat verbod sinds 2003, maar toch bleven ze het doen. Daarom heeft het bedrijf onlangs 15.000 euro boete gekregen. Dat zal ze leren. Overigens, in Australie heet het nog steeds: ” Q. Does Roundup stay in the soil?
A. Roundup is completely biodegradable, breaking down into natural products in both soil and water. Any Roundup that makes its way to the soil, sticks very tightly to the soil and will not move off the treatment site. Micro-organisms then break down the ingredients in Roundup to naturally occurring compounds.
Yeah, sure.
Goed, nog even terug over die brandnetels. Er is een echte club: l’association des Amis de l’Orties. De voorzitter van die club B. Bertrand, schetst de situatie treffend: Dit soort normeringen, oorspronkelijk bedoeld om de consumenten te beschermen (en dat is prima!), hebben een schadelijk neveneffect: ze beschermen het monopolie van de agrobusiness. Hoe? Doordat zo ‘homologuation’ ruim 106.000 euros per product kost! Voornaamste gevolg van deze hoge prijs is dat men hiermee de markt afsluit voor kleine ambachtelijke bedrijfjes die een nieuw biologisch verantwoorde product op de markt willen zetten, zelfs als zo’n product revolutionair is en geen enkel gevaar voor het milieu oplevert.
Als alternatief kunnen we natuurlijk besluiten om Roundup in de schappen te laten staan en zelf brandnetelsap te maken. Hoe? Tja, dat ga ik hier niet uit de doeken doen. Daarmee riskeer ik namelijk twee jaar gevangenisstraf en 75.000 euro boete. Zo meldt tenminste de site Purin d’Ortie.com. De chemische industrie heeft volgens mij ergens een hele vieze vinger in de brandnetelpap. Monsieur Bricolage, on compte sur vous!

Afbreken of verbranden
Mijn laatste voorbeeld is helaas minder goed gedocumenteerd. Ik heb eens in de krant een artikel gelezen over een vent die een composteer-procédé heeft uitgevonden waarmee zelfs niet-afbreekbare en giftige afvalstoffen toch verwerkt kunnen worden tot een onschadelijke vlokkenpulp, te gebruiken als bodem voor snelwegen en dergelijke. Het procédé, dat véél schoner en goedkoper is dan de verbandingsovens met hun schadelijke dioxine-uitstoot en reststoffen (vliegas) werkt prima op kleine schaal en de uitvinder was op zoek naar geldschieters om een industriële toepassing te starten. Helaas kreeg de goede man geen poot aan de grond, want zijn proces was niet ‘homologué’. Bovendien zijn er een paar grote verbrandingsbedrijven in Frankrijk, die niet echt zitten te wachten op een concurrent met een schoner en goedkoper product. De belangen zijn te groot en de ecologisch verantwoorde nieuwkomer moet zich door een steeds dikker wordende soep van regeltjes en onderzoeken worstelen, maar komt niet aan de bak. Helaas kan ik ondanks verwoed googlen het artikel nergens meer vinden. Ook niet in het digitaal archief van de krant. Misschien is ook ecologische informatie afbreekbaar?

Paris, je t’aime

Op zoek naar filmbeelden over Père Lachaise op internet, stuit ik op de film Paris, je t’aime
Deze week uit in Nederland.
Beschrijving gekopieerd van het Filmhuis in Den Haag:
Twintig regisseurs van naam en faam over 18 arrondissementen van de ´Capitale de l’amour, Paris´. Ieders bijdrage is noodgedwongen kort, heel kort, helaas, want 116:20=net iets minder dan 6 minuten gemiddeld per verhaaltje. Twintig romantische ontmoetingen: bizar, leuk, triest, ontroerend, gek, charmant, flitsend, raar en lief.
De meest uiteenlopende regisseurs
– Wes Craven, Tom Tykwer (die nu rondrent in Faubourg Saint-Denis), Olivier Assayas (regisseur van Les destinées sentimentales, en nu verdwaald in Le quartier des enfants rouges), Alexander Payne, Walter Salles, Gus Van Sant (niet in de woestijn, maar in Le Marais), Sylvain Chomet (regisseur van Les triplettes de Belleville, nu op weg naar de Eiffeltoren), Alfonso Cuarón (bekend van Y tu mamá también), Isabel Coixet (op zoek naar Bastille), Bruno Podalydès (over Montmartre), Christopher Doyle (La Porte de Choisy), de gebroeders Coen (in de Tuileries), Suwa Nobuhiro (over La Place des Victoires) – leveren elk hun eigen bijdrage aan deze ode aan Parijs.
De liefde speelt in al haar mooie, lelijke en gekke facetten, voortdurend een rol. Zo verstoort Oscar Wilde – dankzij horrorspecialist Wes Craven – op Père Lachaise de ruzie van een verliefd stelletje, bespringen vampiers in Madeleine niets vermoedende Amerikaanse rugzaktoeristen, valt een brancardière voor haar bloedende patiënt en kiest een man met pijn in het hart voor z’n minnares.

Op youtube kun je al heel wat stukjes film zien o.a. dus Père Lachaise
Klik zelf maar naar hartelust verder op youtube.
Ik wil ‘m wel zien.

Postbus 24

Nou, ze hebben het ook. Waar in Nederland bij mijn geboorte geloof ik al een algemeen informatieloket was voor de overheid (Postbus 51), zijn ze er nu ook in Frankrijk achter dat dit misschien handig kan zijn. En omdat ze sinds kort al een nieuwszender hebben die 24 heet, dachten ze: “Daar kunnen we overheen!” en hebben ze het loket 2424 genoemd. Nou. Fijn. Dus als je wat nodig hebt of wilt weten, kun je nu je bureaucratische meuk ophalen bij 2424. Gefeliciteerd.

Ja sorry, ik ben in een pestbui omdat ik van de kinderbijslag (CAF) een formulier krijg waarop ik allerlei onzin moet invullen. En dan briefjes bijvoegen om te bewijzen dat je kinderen nog steeds naar school zijn. En je registratienummer bij de CAF. Dan denk ik: “Dat hébben jullie toch!” En het ergste is nog dat je een Godsvermogen betaalt aan die lui, waar je dan jaarlijks een stukkie van terug krijgt. Hou toch op!