God en drank

Toch mooi, als je God kunt eren en tegelijk de hedonistische mensheid kunt dienen met het brouwen van alcoholische versnaperingen. Net als de bierbrouwende patertjes in vele Belgische kloosters zijn er ook in Frankrijk kloosters met een eigen drank. Zoals de orde van de Kartuizer monniken. Samenwonende kluizenaars die in alle stilte en rust in verschillende Europese vestigingen via contemplatie en bezinning nader tot God en de liefde trachten te komen. De Franse vestiging van ‘Les Chartreux’ zijn vooral beroemd om hun groene drankje: “La Chartreuse.” Naar verluid zijn er op elk willekeurig moment in de geschiedenis maar drie monniken die het geheime recept van het kruidendestillaat kennen. Ik weet niet hoezeer zij op de Here vertrouwen, maar ik zou die drie Kartuizers toch maar een beetje uit elkaar houden. In verschillende kloosters bijvoorbeeld. Stel je voor dat ze alle drie tegelijk bij een aardbeving of lawine omkomen. Zonde!

Baas boven baas: Sarkozix

Goed, het is natuurlijk leuk om lollig te doen over Rita Verdonk. Maar het kan altijd beter. Ook hier blijkt maar weer dat er alle reden is om trots op Frankrijk te zijn. Een inspirerend voorbeeld voor ons kan de maker van de weblog Sarkozix. Hij lijkt er een dagtaak van te maken om de draak te steken met de president van de republiek. Desnoods doet hij dat zelfs met filmpjes en chansons. Wel even je popup-blocker aanzetten…

Een paar puntjes over het roze papiertje

Bellen achter het stuur: twee punten. Geen gordel: drie punten. Geen voorrang verlenen: 4 punten. Meer dan 0,5 promille: 6 punten. Het tikt lekker aan (of liever: af) met dat puntenrijbewijs in Frankrijk. Aan de ene kant goed dat onverbeterlijke recidivisten die steeds weer opnieuw in de fout van een verboden overtreding begaan hun verdiende trekken thuisgestuurd krijgen. Maar tegelijk lijkt het toch ook verdacht veel op een melkkoetje van de overheid, dat hele puntensysteem. Als je namelijk niet wilt wachten tot je na twee jaar vanzelf je punten terug krijgt, kun je ook met een stage van twee dagen weer vier punten terugverdienen. Dat kost dan wél 240 tot 300 euro.
Enfin, gewoon niks doen wat niet mag is de beste oplossing. Mocht het toch een keer misgaan, dan vindt je op deze site een mooi overzicht van de score per overtreding (iemand per ongeluk doodrijden is óók maar zes punten, trouwens, dus dan mag je lekker doorkarren!). Plus een lijst met ‘Centres de stage’.

Rij voorzichtig.

Poésie que j’aime

Eigenlijk heb ik het niet zo op poesie…ik weet niet wat het is.. een soort van langzaam ingesleten aversie. Omdat wij op de middelbare school poesie moesten lezen, dit moesten interpreteren, maar dat altijd verkeerd deden. Volgens de leraar. En dat stak me. Want poesie is heel persoonlijk. En heel divers. Al dat gedoe over cesuur en enjambement enzo, dat vond ik allemaal niks. Wel knap, daar niet van, maar het deed me gewoon niet veel. Bovendien: wie zegt dat poesie moet rijmen? Sinterklaas? Rijmelarijtjes van het soort 13-in-een-dozijn is goed voor een tegel, maar hoort mijns inziens niet in een bundel.

Ik zocht voor mijn vwo- eindexamenklasje nog een literair onderwerp. Vorig jaar heb ik ze een praktische opdracht laten maken rond de Exercises de Style van Raymond Quenau. Ze hebben dat heel leuk gedaan. Ze hebben o.a. nieuwe stijloefeningen gemaakt (uitgaande van een nieuwe basistekst) en bleken er zelf ook veel lol in te hebben. En dat is voor mij toch wel belangrijk, ze moeten het leuk vinden. Hoe kun je nu met tegenzin een boek gaan lezen, laat staan gedichten! Want dit jaar wordt het, jawel: poésie! (En wel over 1 poeet, het moet voor mij ook leuk blijven…..) Kunst is ze weer net zo warm te maken voor dit onderwerp als voor het onderwerp van vorig jaar.
Dat wordt nog even broeden

Un gars, une fille

Het is in veel landen een hit, deze van oorsprong Frans-Canadese serie. De serie is gebaseerd op het wel en wee van een stel, Guy en Sylvie. Hij is een beetje een macho, gek op Sylvie, die hem tegelijkertijd het bloed onder nagels vandaan haalt met haar gezeur Wie dat ook doet, is zijn schoonmoeder.
Het is snel gefilmd, in korte humoristische sketches en geen onderwerp blijft onbesproken.
In Frankrijk is de serie ook gemaakt, hier heten de hoofdpersonen Jean et Alex(andra)

De Canadese serie wordt nu elke werkdag uitgezonden om 13h. op TV5

Overigens kun je op Youtube ook het een en ander zien
Er staan o.a. de nodige bloopers op (bétisiers), ik vond deze erg grappig

De Canadese serie is redelijk te volgen in vergelijking met Têtes à Claques! Bovendien wordt het –Frans- ondertiteld. Wel zo makkelijk

Hauts les mains, baby!

Hoe zeer ik ook een hekel heb aan in het Frans nagesynchroniseerde films, voor wie Frans wil leren is het natuurlijk wel handig om een gouwe ouwe Amerikaanse classic nog eens in het Frans te bekijken. Joue, Sam, Joue!
Maar dat is niet het enige voordeel van R4V3N (RAVEN). Op deze site kun je films en series in streaming video zien, meestal in het Frans. Dat betekent dat ze ook Franse films en series hebben, die je op vergelijkbare Engelstalige sites (zoals TV Links) vergeefs zult zoeken. Dus voor de Francofilmofielen: RAVEN.

Het huis moet af! Balen!

Stro is licht. Stro isoleert. Stro is makkelijk te stapelen. Stro is duurzaam en milieuvriendelijk. En stro is niet duur. Redenen genoeg voor ecologisch ingestelde mensen om huizen van stro te bouwen. En niet alleen huizen, maar zelfs hele sporthallen. En niet alleen in Frankrijk, maar over de hele wereld. Bouwen met stro en leem is typisch een ding voor fanatiekelingen, vergelijkbaar met modelvliegtuigjesbouwen, frisbeeën en de zaterdag tot rustdag verkiezen. Mensen uit alle landstreken wisselen informatie uit over strobouwen, organiseren cursussen en bouwen websites. Dat laatste is natuurlijk koren op mijn molen (hehehe) want dan kan ik er weer een stukkie over schrijven. En onder aan dat stukje afsluiten met een link naar een uitgebreide Franse strooienhuizenbouwsite.

Gekte per vierkante meter

Ben je van plan een huis te kopen in la Douce en ben je je aan het orienteren hoe ‘de markt’ doet? Of ben je van plan je Franse huis te gaan verkopen om elders in Frankrijk je heil te gaan zoeken?
Wellicht is deze site dan handig: je ziet over het verloop van het afgelopen jaar wat de vierkante meter kostte. Verder kun je heel handig inzoomen.
Uiteraard zegt dit he-le-maal niks en breng je behalve een flinke pot geld ook een goede dosis verstand mee en laat je je niet gek maken! Toch?

Cinépremieres

Voor alle luitjes die niet in Frankrijk wonen, er voorlopig ook niet vertoeven, omdat de vakantie reeds voorbij is….
Je kunt het gevoel nog even oprekken door wat Franse filmpjes te pikken!
Vanaf 31 oktober t/m 15 november op diverse plaatsen: Frans filmfestival
Ik ga in ieder geval….Even kijken of ik ook wat leerlingen mee kan krijgen. Die zijn over het algemeen niet zo filmhuizerig.

Inspiratie in de Auvergne

Niet iedereen doet het, maar sommigen hakken gewoon op een dag de knoop door en zeggen: “We gaan naar Frankrijk.” Zo ook Henk en Liesbeth Arts. Muzikant en entertainer, die in 2004 een herberg kochten en in 2007 definitief hun boeltje pakten. Inmiddels zitten ze in de Auvergne met een soort muziekhol annex café-restaurant annex jeugdherberg en soos voor grote mensen met gitaren en saxen en zo. Nu kan ik hier wel helemaal uit de doeken gaan doen hoe dat uitpakte, maar dat kunnen ze zelf beter op hun site. Het is dat ik geen instrument bespeel, anders zou ik het wel weten!

Sarah, je rok zakt af!

De rolverdeling is, dat Dineke de verjaardagen bij houdt.
Maar als je zelf jarig bent, ga je dat natuurlijk niet van de daken roepen. Vandaar dat Dineke bijna onmerkbaar Sarah zag.
Ik schaam me diep en daarom alsnog…
DINEKE GEFELICITEERRRRRRD!

Burgemeesterkiezen gevaarlijk spel

Na het débacle van de burgemeesterverkiezing in Utrecht, dat overigens niet voorkwam dat de juiste persoon uiteindelijk burgemeester werd, zet men in Nederland vraagtekens bij het instituut ‘de gekozen burgemeester’. En misschien is het ook helemaal niet zo’n goed idee. Het volk is nu eenmaal niet zo goed in het onderscheiden van goede en slechte kandidaten. Burgers laten zich leiden door valsesentimenten, valse argumenten en opgeklopte imago’s. Daardoor kunnen overduidelijke ‘one issue heroes’, zoals trotstrut Rita Verdonk en de geblondeerde papegaai Wilders toch op belangrijke posities terecht komen. Als je in Frankrijk kijkt wat burgemeesters allemaal op hun jkerfstok hebben, kun je je inderdaad heel terecht de vraag stellen: ” Willen wij, net als in Frankrijk, de gekozen burgemeester?”
Bedankt voor de linktip, ‘George’!

Libération pour Ik ben Ayaan, de dochter van …

….Hirsi, die de zoon is van Magan etc. etc.
Bovenaan de pagina die ik verderop link staat een zinnetje Famille, je vous haime. Hirsi Ali zou het zelf gezegd kunnen hebben.
Ik heb haar en haar strijd lange tijd sympathiek gevonden. Maar eerlijk gezegd bekruipt me nu een wat wrevelig gevoel. Het lijkt wel of ze de retoriek van voormalige vrijand (prachtig woord, gepikt van Krek) Rita Verdonk heeft overgenomen.
Nu zijn het een aantal gerenommeerde Fransen die voor haar door het vuur gaan.
Dit is zo’n typische discussie waar je over wil roepen: maar zo ging het helemaal niet!!!, maar niemand die luistert. Hirsi Ali zelf al helemaal niet.

Niks! Nakkes! Nada!

Kosten deze boeken.
Helemaal grateloos te downloaden. Nou! Dat moet den ‘Ollander wel aanspreken, toch?

Wolkers zit er helaas niet tussen, maar wel heel wat van bijvoorbeeld Oscar Wilde of..eh..(sssssssssssst!!) van de Markies…..
Verder allerlei non-fiction, zoals naslagwerken, woordenboeken (dat is toch een naslagwerk?), zelfs stripboeken, zij het vnl van 1 schrijvert. Maar goed, we gaan een gegeven paard niet in de bek kijken, toch?

Chez Roger et Françoise weekcafé 20 oktober

Gisteren de grasmaaier opgehaald, die voor de zoveelste keer stuk was. En meteen maar het gras gemaaid bij ons tweede huisje. Dat viel nog niet mee, want het was hoog en ik had de ‘déflecteur’ bij de reparateur laten liggen. Dat is die zwarte kap die aan de achterkant het gras naar beneden leidt. Dus maaide ik met een mooie groene pauwenstaart achter me aan, die door de sterk wind naar het Zuiden werd geblazen. Dit betekende dat ik moest beginnen aan de zuidkant van de tuin, om niet steeds meer oud gras onder mijn machine te krijgen. Bovendien wilde ik alleen bochtjes met de kop naar het Noorden maken, omdat ik anders al het gras in mijn nek geblazen kreeg. Klapgijp! Zo stuurde ik dus in een ingewikkeld patroon de tuin rond. Van mijn gade had ik opdracht gekregen het stuk onder de kastanjebomen ongemoeid te laten omdat ze dit weekend nog tamme kastanjes wilde rapen. Die tuin heeft dit jaar naast genoeg pruimen voor een weeshuis ook zeker 25 kilo walnoten opgeleverd. En nu dus nog die ‘marrons’. Dat zullen we vanmiddag wel doen, denk ik. Dan gaan we ook naar een speciale ‘brocante des cuisinières’ in Tournus, waar alleen keukenspulletjes verkocht worden. Inkopen voor Hiromi d’r winkeltje. En zo blijven we lekker bezig hier in het Franse.

Vrouwen in de reclame

De Italiaanse fotograaf Oliviero Toscani doet het weer. De wereld schokken met een foto. Waar hij eerder aidspatiënten gebruikte om de vrolijke kleurtjes van Beneton aan de man te brengen, wil meneer nu de aandacht vragen voor modemerk Nolita de vreselijke ziekte anorexia. Daarvoor gebruikt hij een uitgemergeld model, een Franse actrice die zich op haar blog Isabelle Commedienne noemt. In de reclamecampagne ziet ze er zo uit:

Natuurlijk put Toscani zich uit in rationalisaties. Hij wil de ziekte bespreekbaar maken, een signaal afgeven. Oh hij is zo begaan met het lot van die arme meisjes met eetstoornis. Maar als je de site van die klerenverkopers even verder in duikt, zie je dat ze zelf gewoon een superslank model gebruiken om hun klamotten te pushen.

En wat is nou een van de belangrijke oorzaken van een eetstoornis? Juist, een verstoord zelfbeeld en het gevoel dat je nooit zo knap en glad en slank en perfect kan zijn als die reclamemodellen.
Het gebruik van een anorexisch model om free publicity te scoren en een sociaal gezicht te veinzen terwijl je zelf gewoon blijft bijdragen aan de oorzaak van dezelfde stoornis is zó ziek, cynisch en onbeschoft dat ik me schaam om in dezelfde branche te werken als deze reclamemakers.

Noot: ik geef expres geen link naar de site van het modemerk, wat wel de gewoonte is als je een foto van iemand gebruikt. Ik gun ze de traffic niet.
Wel zit er onder de kopfoto een linkje naar een site met mooie oude reclameposters met allemaal perfecte vrouwen er op.

Mooie telefoon? Verplicht naar Orange…

Eindelijk kun je ook in Frankrijk een mooie telefoon kopen. Apple heeft aangekondigd dat de Iphone vanaf 29 november in de schappen ligt. Voor dat moois moet je wel in de buidel tasten: de prijs komt naar verwachting uit op 300 euro in combinatie met een tweejarig abonnement of 400 euro zonder abonnement.
Klein addertje onder het gras: je kunt hem alleen kopen als je een contract of prepaid-kaart bij Orange neemt. Dat heeft een exclusieve overeenkomst met Apple gesloten.
Dat leed lijkt echter te overzien. De Nederlandse site Tweakers.net weet dat de Fransed wet eist dat simlocks na een half jaar verwijderd worden. Daarna kun je alsnog overstappen naar een andere provider.

CV-installatie

Op zoek naar werk in Frankrijk is de allereerste hobbel al het schrijven van een goed CV. Wie helpt je erbij? Met name als je op het platteland woont, is dat niet evident. Zo wonen bij mij in de buurt met name bejaarden en boeren (en bejaarde boeren) en al die mensen hebben er ook geen sjoege van. Een uitkomst kan deze site zijn. Ze beweren tenminste dat ze je kunnen helpen een goed CV samen te stellen. Eerlijk gezegd heb ik het zelf niet uitgeprobeerd wat ik zoek geen werk. Maar als iemand wél werk zoekt en het eens wil testen, dan kan hij of zij hieronder zijn (m/v) ervaringen kwijt. En oh ja… je kunt je eigen CV gewoon op de site laten staan, waar het dan door werkgevers gevonden kan worden. Hartverwarmend initiatief.

Let op oplichters!

Als webmaster van Immogo krijg ik gemiddeld elke week wel een mailbericht van een oplichter. En toen ik bezig was mijn huis te verkopen, werd ik ook vaak door zo’n bende gebeld. Ik ga hier niet vertellen hoe ik kan vaststellen dat er iets niet in de haak is, want Der Feind hört mit. Maar ik wil wél even uitleggen hoe de truc werkt, zodat iedereen die via internet iets te verkopen heeft (het kan naast een huis ook een boot of een auto zijn, of zelfs een stereo-installatie!) weet waar de gevaren loeren.

Het eerste contact
Meneer Jansen heeft een huis te koop en adverteert hiermee op Internet. Hij krijgt een mailtje van ene meneer X, die zegt zeer geïnteresseerd te zijn in het huis. In de mail staat een telefoonnummer van een mobiel. Of meneer Jansen maar even wil bellen?
Aan de telefoon blijkt de interesse van X serieuze vormen aan te nemen. Hij heeft een mooi verhaal over dat hij wil investeren in onroerend goed en dat hij het huis daarom wil kopen. Jansen is verbaasd. Moet X het huis niet eerst even bekijken? X legt uit dat hij een grote hoeveelheid deviezen heeft en daarom op zoek is naar investeringsprojecten. Hij wil het huis gewoon kopen voor de vraagprijs en misschien zelfs iets meer. Als meneer Jansen maar akkoord gaat met een flinke som cash buiten de boeken. Dit geld wordt – als teken van vertrouwen – vooruit betaald. No questions asked.
Nu komt het cruciale moment. Jansen kan nu natuurlijk weten dat er een luchtje aan het geld van X zit. En dat een OG-transactie waarbij een groot deel buiten de boeken blijft niet geheel legaal is. Maar ja, hij wil wel graag verkopen. En als hij daarbij ook nog wat extra kan verdienen… Zodra de hebzucht het wint van het gezond verstand, heeft de oplichter beet. Het slachtoffer heeft toegehapt. De volgende fase kan beginnen.

De ontmoeting
X legt uit dat hij een druk leven heeft en niet naar alle huizen kan gaan kijken waarin hij investeert en nodigt de heer Jansen uit voor een ontmoeting in het buitenland: Milaan, Londen, Brussel, Amsterdam. De reiskosten worden (deels) vergoed en de ontmoeting vindt plaats in een luxe hotel. Jansen is onder de indruk van de rijkdom van X en krijgt steeds meer vertrouwen. Zeker als X hem een tas vol geld laat zien. Meestal Zwitserse francs of dollars. X wil de deal meteen rond maken en heeft al een voorlopig koopcontract of een intentieverklaring bij zich. Hij wil alleen even een gunst vragen. Of meneer Jansen even wat geld wil wisselen voor hem. Hij wil 100.000 Suisse francs kwijt en daar graag euros voor terug. Jansen krijgt een flinke commissie over de transactie. Voor de overdracht moet wel even een nieuwe afspraak gemaakt worden, want zoveel geld heeft Jansen natuurlijk niet bij zich.

De tweede ontmoeting
Het contact gaat vanaf nu telefonisch. Jansen blijkt niet voldoende cash vrij te kunnen maken. Ze spreken af dat hij zo veel mogelijk geld opneemt en dat ze het bedrag daar op afstemmen. Ze spreken opnieuw af in een buitenlands hotel. Daar moet de overdracht plaats vinden en zal ook het koopcontract getekend worden.

Rip Deal
Wat nu gebeurt kan verschillende vormen aannemen. In alle gevallen is het slachtoffer zijn geld kwijt. Soms krijgt hij een koffer vol echt geld te zien, die na de overdracht van zijn centjes stiekem omgeruild wordt voor een koffer vol kranten. Soms ook betreft het een tas vol nepgeld. En in één geval kreeg de ongelukkige verkoper gewoon een pistool tegen zijn hoofd gedrukt en werd hij gedwongen zijn kapitaal af te geven. Vervolgens de auto uitgezet en achtergelaten. In alle gevallen blijft de verkoper met lege handen achter en zijn de bendeleden onvindbaar.

Gewaarschuwd mens…
Ik neem aan dat iedereen die dit gelezen heeft, veilig is voor dit soort praktijken. Het is heel simpel: wijs elke transactie af waarbij de koper niet naar het huis komt kijken. Betaal alleen via de notaris. En ga nooit naar het buitenland met een tas vol cash.

Voor wie heel veel verhalen uit de praktijk wil lezen, is een bezoekje aan de speciale Zwitserse oplichterssite een aanrader.

Chez Roger & Françoise, weekcafé 13 oktober

Zo. Voor velen is dit de 1e dag van de herfstvakantie en zij zijn dan ook en route as I speak. De wat meer zuidelijken (zoals ik) moeten nog een week geduld oefenen.

Om wat aan de herfst te wennen spaar ik tamme kastanjes, paddo’s en kruisspinnen. Die laatste vooral in mijn dromen (nou…eerder nachtmerries) dan. Ik ben niet echt wat je zegt bang voor spinnen -hoewel de moeder van alle kruisspinnen nog steeds bij mij in de heg naast de voordeur woont- maar de spin in mijn droom had echt apocalyptische vormen aangenomen. En hij kon praten! En ik kende die stem!

Parijs online

Zoeven werd ik weer verblijd met de nieuwsbrief van Parijs online.
Deze keer in het teken van Joods’ Parijs: de Marais.
(Nou hoop ik er zelf over 2 weekjes te vertoeven, maar dat is nog toekomstmuziek)
Elke keer is het weer erg informatief, deze nieuwsbrief.
Uiteraard kun je het ook gewoon bij de site ‘Parijsonline’ houden, maar je abonneren op de nieuwsbrief betekent dat je niks per ongeluk mist.
Gewoon doen, dus.

JuJu

Hij is net 60 geworden….*zucht* In mijn middelbare-school-tijd had ik een zwak voor ‘m, donkere ogen, donkere krullen, donkere stem en charisma. Het was ineens over toen hij dat vreselijk nummer ‘This melody’ zong. In het Engels! En toen had hij ook nog eens wat met die vreselijke Miou-Miou. Nee, dat werd niks.
Maar goed. We zijn inmiddels volwassen.
Zijn laatste CD, Double Enfance dateert reeds van ’05. Ik heb ‘m zojuist besteld, bij Bol.
Kan ik nog eens zwijmelen, op den ouden dag.