Asterix révisité

Vandaag uit: Astérix aux Jeux Olympiques.
Ik ga er maar niet teveel over zeggen, het is een niemendalletje natuurlijk/waarschijnlijk/ongetwijfeld*, maar als verstrooiing wel aardig en als het net zo is als met de vorige (A + Cléo) dan zitten er veel grapjes in verborgen voor ingewijden.
Dat alleen is dan al leuk.
Christian Clavier, die in de vorige 2 films de rol van Asterix op zich nam had er even genoeg van, Clovis Cornillac (let op de alliteratie…) zet nu de vlechtenpruik op. Hij speelde eerder in
Un long dimanche de fiançailles

*doorhalen wat niet van toepassing is

Hulp in de TweedeHuisHouding gezocht

Marcel (Mars) de Groot is freelance tekstschrijver, sitebouwer en webmaster van een site met een overzicht van fulltime Hollandais en France die een dienst willen verlenen aan parttime Hollandais en France. Denk aan tuinonderhoud, klusjes, vertaaldiensten, begeleiding bij het regelen van allerlei dingetjes ter plekke en wat dies meer zij. In die laatste hoedanigheid is hij nu op zoek naar meer mensen die dit soort diensten willen aanbieden. Die kunnen zich gratis profileren op Marcel z’n site Second House Services. In 2/3 van de departmenten is nog niemand aangemeld, dus ruimte zat voor initiatiefrijke mensen die de handen uit de mouwen willen steken.

Jouir et avaler

De trilvinger: Erotiek volgens Parkinson.
Het formaat van de lul doet er niet toe.
Wat wil je voor Kerstmis? Een orgasme!

Zomaar eens wat onderwerpen op het blog van GirlybutSexy, een vrijuit sprekende dame die verschillende hete hangijzers van de erotiek bij de kop pakt en er eens flink aan schudt om te kijken welke mythes er af vallen en welke kern er over blijft. Leuk geschreven, lange doorwrochte essays over de sexbeleving vanuit vrouwenstandpunt. En? Doet het formaat van de lul er écht niet toe? Natuurlijk wel, maar mannen met een kleintje kunnen zich revancheren door zich ter compensatie te ontwikkelen tot fantasierijke damesverwenners. Iedereen blij.

Leerzaam blog, vooral nu Girly ook ongegeneerd productbesprekingen gaat doen. Een online winkel stuurde haar namelijk gratis en voor niks een doos met spullen. Ze bespreekt als eerste de bovengenoemde parkinsonring. Met humor, waarbij ze zich af en toe op hilarische wijze tot haar lezeressen richt.
En fait, ô Vilaine Curieuse de Lectrice, je vais t’avouer un truc : je suis la plouc du toy. La ringarde de l’accessoire coquin. La bouseuse du gadget. Naaaan ! Si, un peu quand même.

Lees je Girlybutsexy niet voor de spannende inhoud, dan mag het ook voor de stylistische vorm. En natuurlijk voor een belangrijke uitbreiding van je Franse vocabulaire, met woorden die je elders niet snel tegen zult komen.

Etre excité de la lecture

Ik kan nu natuurlijk niet achterblijven, maar ik til Eros even naar een hoger plan ;-)
Namelijk naar de Bibliothèque Nationale de France (BNF) in Parijs, waar a.s. dinsdag een tentoonstelling wordt geopend die geheel gewijd is aan erotisch dan wel pornografisch werk.
De naam van de tentoonstelling?
L’Enfer de la Bibliothèque. Met ‘Enfer’ werd die plek in de bieb bedoeld waar – meestal achter deurtjes- de wat meer libertijnse schrijfsels, al dan niet gelardeerd met plaatjes, werden bewaard.
Niets nieuws onder de zon, want al in 1913 maakte Apollinaire een catalogus van (zie afbeelding boven).
Natuurlijk had ik wel iets meer expliciets neer kunnen zetten, maar de BNF is zelf ook nogal terughoudend: op hun affiche staat slechts een grote ‘X’

NB De expositie is afgelopen wanneer ik met de tere kinderzieltjes in Parijs vertoef. Gelukkig maar. Ze zijn niks meer gewend die kinderen. Vorig jaar waren ze dermate geschokt in het Centre Pompidou, dat ze er nu nog over praten.

Hannelore chante

Ik kocht een CD van Boris Vian. Daarop stond een nummer dat ik vaag kende en dat me altijd had geïntrigeerd: Fais moi mal.

Bij het zoeken op internet kwam ik terecht op de versie van Hannelore Muyllaert. Ze is een klassiek geschoolde zangeres, die inmiddels meer de richting van een wat ander repertoire op is gegaan. Ik was dermate onder de indruk, mede door haar interpretatie van “Avec le temps” van Leo Ferré (verwijzing naar het oude log, waar we zelden meer kijken), dat ik haar een mailtje heb gestuurd en haar CD heb besteld. Vanmiddag was hij er en heb ik heerlijk zitten genieten van live opnames die tijdens de Gentse feesten van afgelopen zomer zijn gemaakt. Hanne zingt hier o.a. Brel, Vian, Ferré begeleid door “Pieter”, die fantastisch piano speelt op een echte kroegpiano (klinkt wat ontstemd hier en daar, maar dat verhoogt slechts de sfeer), en ook een eigen site.

9 Van Hannelore’s nummers kun je zien en horen op Youtube, 8 hiervan staan op de CD.

Hanne heeft ook een site: Hannezingt, en zingt daarnaast ook nog in een ensemble.
Wat mij betreft een verfrissende weergave van bekende chansons, met een versie van “Au suivant” die ik nu eens niet tenenkrommend vond (het blijft vreemd, omdat ik dit een ‘mannenlied’ vind)

Seconde vie

Ik heb lange tijd getwijfeld of ik het hier zou neerzetten, maar vooruit. De Rubicon over.
In het begin van het schooljaar ben ik met 3 van mijn klassen een ‘second life’ begonnen. Ik miste iets in de methodes, iets speels, iets actueels, iets prikkelends.
Leerlingen boeien is al een vak op zich. Ze te bewegen iets buiten de lesmethode om te doen, is bijna onmogelijk. Ik zocht iets dat ze zou prikkelen met het Frans bezig te zijn, zodanig dat ze er ondertussen ook iets van zouden opsteken, van de taal of van Frankrijk.
Ik denk dat te hebben gevonden.
Allereerst heb ik de verschillende klassen uiteraard gevraagd of ze er voor voelden, iets buiten het geijkte programma te gaan doen. Toen hun reactie positief was, zijn we over een setting na gaan denken. Voor de 4e klassen werd dat een fictief dorp en voor de 5e een appartementencomplex. Vervolgens heb ik kleine kaartjes gemaakt. Daarop 1.een ♀ of een ♂ 2. een leeftijd. 3. een beroep en 4. een karaktereigenschap.
Dat leverde hilarische toestanden op, dat kan ik je verzekeren. En hoewel sommigen in eerste instantie ontevreden waren met hun ‘lot’ zijn er van de 60 leerlingen maar twee geweest die een kaartje hebben geruild.
Toen moest er een naam worden verzonnen, het liefst eentje die bij beroep of karaktereigenschap past. Af en toe heb ik ze hier een handje bij geholpen (het helpt wanneer je de namen hardop uitspreekt; van de afwezige leerlingen heb ik –uiteraard- heel vilein de namen verzonnen. Zo is meneer Justaleur nooit op tijd. En soms zijn ze wel heel erg cryptisch, kijk maar of je er uitkomt.
Ik probeer elke week of om de week een taak te bedenken die bij de setting hoort. En soms misbruik ik het log om iets te verduidelijken wat bij de ‘gewone’ methode hoort. Tot nu toe ben ik heel tevreden: de leerlingen zijn op een ongedwongen wijze met de Franse taal bezig. Zoals je ziet verbeter ik hier en daar wel hun bijdrage en sommige, het begrip niet hinderende foutjes laat ik staan. Ik blijf een frik, natuurlijk.
Ik ben heel erg benieuwd naar jullie mening en hoop dat jullie hier en daar iets Fransch zullen plaatsen om mijn kindjes te plagen.
Dit zijn de logs: vwo4 (let op de woordspeling)
vwo5 en havo4
Waarbij de eerlijkheid me gebiedt te zeggen dat ik het laatste log bijna had verwijderd, want havo 4, hè? Het werkt niet. Ik heb ze een tweede kans gegeven.
L’avenir nous le dira.

Tuinhutjes

Volkstuintje, achtertuintjes, boerenerven, moestuinen… overal zie je ze staan. Van die karige hutjes vol onduidelijke spullen. Hier een paar krakkemikkige harken, daar een berg verroeste agrarische werktuigen een gore vieze trekker, ergens in een hoek een prul van een ledikant… Het is een smerige bedoening, maar soms toch ook van een onbedoelde schoonheid. Dat vindt ook de eigenaar van deze site die een hele serie fotos heeft verzameld van ‘cabanes’ in zeer uiteenlopende staat van onderhoud. Tranentrekkend mooi soms. Waarvan akte.

Etudes en France

Niet alleen een handige site om allerlei opleidingen op te zoeken, wat dacht je van de pagina waar je zo’n -tig beroepen kunt vinden en de diploma’s die je er voor nodig hebt om ze in Frankrijk te mogen uitoefenen?
Zo zie je bijvoorbeeld dat je om animateur te zijn geen niveau (..) maar wel een BAFA-diploma op zak moet hebben. Check je mogelijkheden dan wel plichten op Etudes en France

En wat dat is, heb ik eerder al verteld.

Teken aan de wand

Zoonlief is ineens aan het tekenen. Niet omdat zijn vriendjes het doen of omdat zijn tekenleraar zo inspirerend is, wat dacht je? Nee, het is weer eens het internet dat hem heeft gegrepen. Hij is in de leeftijd dat horror & fantasy aanspreken en als hij zich van de PS3 kan losrukken, surft hij naar allerlei sites met spannende illustraties. Een van zijn favorieten is die van Dramon omdat daar heel heldere uitleg op staat over hoe je een tekening opzet en uitwerkt. Hij begon met kopiëren maar is nu zover dat hij de bekende figuren uit zijn hoofd kan doen en begint zelf nieuwe figuren te bedenken. Daarnaast liet hij me tekeningen zien geïnspireerd op (en nageaapt van) Kevin Passageon. Er gaat een (soms verontrustende) wereld voor je open.

Dat was ook belangrijk nieuws…

Journalisten weten het allemaal: de krant van vandaag, daar wordt morgen de vis in verpakt. Wat er gebeurt met het nieuws van radio en tv is niet duidelijk, maar een veel beter lot is het vast niet beschoren.
Bewaar de krant voortaan maar wat langer. Le Figaro stelt je voortaan elke week op de proef: tien vragen over het nieuws van de afgelopen week. Dat valt nog niet mee…

C’est Duflair! Roger Duflair!

Apprendre le français avec l´inspecteur Roger Duflair!

Wanneer je je Frans wil verbeteren is dit misschien wel lollig: op elk niveau kun je het niveau aanpassen (van beginner tot gevorderd). Ik denk dat het wel iets te moeilijk zal zijn voor een beginner, want enig basiskennis is wel vereist.
Doe mee op PolarFLE, waar Polar staat voor een genre politieromans die gerelateerd is aan de roman noir
Dit bijvoorbeeld in tegenstelling tot de benaming van Fred Vargas, die haar politieromans liever rompols noemt.

FLE staat voor Français Langue Étrangère, dus Frans als tweede taal.

Update: iets makkelijker is Magret mène l’enquête

Histoire racontée par des chaussettes.

Bron foto: PCBS De Schaapskooi

Ik ben sokpoppen aan het maken. Lach niet!! Ik probeer van alles om de luitjes aan het praten te krijgen. Nou heb ik van de zomer in Vichy geoefend met allerlei marionnetten, sokpoppen zijn dan toch wel de oervorm. En…het is de ultieme oplossing voor al onze chaussettes orphélines (of ‘veuves’, maar dat ligt eraan hoe je tegenover je sokken staat).
Hoe doe je dit: je neemt een sok, eentje die zielig alleen is, effen van kleur, liefst niet te donker en je stopt je hand erin – 4 vingers bij de tenen en de duim bij de hiel. Nu heb je een zogenaamde ‘klapbek’, zo is Jim Henson ook begonnen! Alleen dit en veel fantasie kan al genoeg zijn. Maar het oog wil ook wat, dus plak je er ogen op en doe je een toef haar en andere accessoires erbij.
Ik heb V5 zover gekregen dat ze in groepjes van 4 ‘Roodkapje’ gaan herschrijven. De opdracht is een draaiboek te maken voor een voorstelling. Ze moeten dialogen schrijven voor de 4 rollen die er zijn (Welke? Ken uw sprookjes), alsmede de monoloog van een verteller.
In het Frans uiteraard. Dat gaan we samen vertalen, uitspraak oefenen, rollen verdelen en uiteindelijk opvoeren. Ze zien het helemaal zitten. Vooral omdat ze zich kunnen verschuilen achter een groot scherm en best mogen spieken. Zodra ik het een en ander af hebben horen jullie meer.
Om jullie alvast te laten zien dat het echt heel leuk kan zijn,die sokpoppen, heb ik wat filmpjes van Dedo en Yacine. Zij zijn bekend van de club van Jamel Niet zo heul erg biezonder, vind ik. Maar leuker zijn hun sketches op Youtube.
Kijk maar eens naar Histoire racontée par des chaussettes
De andere 5 kun je hier vinden.

Update: chaussette célibataire wordt ook veel gebruikt voor het achtergebleven exemplaar.

Fabophilie

Vandaag is het 6 januari, Driekoningen. Meestal is de kerstboom dan weg, de mijne staat er nog. Niet alleen omdat ik het enigszins sfeerverhogend vind, daar alle buren hier op nieuwjaarsvisite komen, ook omdat hij buiten staat (ha!) en ik van luie aard ben. Zo. Weten jullie dat ook weer.
Volgens Franse gewoonte wordt er op Driekoningen (Épiphanie) galette gegeten. Daarin zit een fève verstopt. Vroeger was dit een echte, tegenwoordig kan het van alles zijn, van plastic, porselein, noem maar op. Degene die vloekt is de fève tegengekomen en belt morgen voor een afspraak bij de tandarts. Als troost mag je de rest van de dag voor paal zitten met zo’n lullig papieren kroontje op je hoofd.
Er zijn mensen (echt waar!!!) die die dingen sparen. Ze worden fabophiles genoemd.
Dat-het-bestaat!

Hoor wat je ziet

Je ziet soms in musea mensen met van die oortjes op lopen. Zelf heb ik in Tokyo eens een compleet kabuki-stuk gezien met Engelstalige uitleg via zo’n apparaat. En liep ik door het museum van Bibracte met bluetooth-gestuurd commentaar bij elke display. Best wel tof, omdat het je een beetje richting geeft en veel comfortabeler is dan een boekje. Je kunt namelijk gewoon rondkijken terwijl iemand je vertelt wat je ziet. Dat kan nu ook tijdens uitjes in parken en steden, met de audio-visites van Ze Visit. Ik heb even een paar extracten gedownload en beluisterd, onder meer van een bezoek aan de Dam in Amsterdam en een park in St. Brieuc, en ik moet zeggen dat de kwaliteit me niet tegen valt. En het is gratis! En goed voor je Frans! Dus de volgende keer dat je verlegen zit om een uitje, kijk eerst op deze site, kies een interessante bestemming en laat je leiden door je oren.

Persepolis

Vandaag kocht ik dan eindelijk de film die al heel lang uit is in Frankrijk en waar veel over te doen is geweest: Persepolis. Ik wil er eigenlijk niet zo veel over zeggen, je moet het gewoon ervaren.
De film heeft een prijs gewonnen in Cannes

Voorproefje?
Voor het gemak heb ik er maar even een tekst in het Nederlands bij gedaan.

Parijs aan kop

Kijken wat je weet. Altijd leuk.
Dit is het onderdeel voor jongeren (Espace des jeunes) van de site van de Franse BuZa.
Vooral geinig is natuurlijk Paris-en-tête. Een interactief vragenspelletje, een culturele wandeling door Parijs, vanaf de Middeleeuwen tot nu.

Oude meuk

Ach, hoe gaat zoiets: je struint wat en dan opeens…paf!!! Kom je weer zomaar een site tegen waar heel wat uurtjes werk in is gaan zitten.
Een site die weliswaar niet iedereen zal bekoren, maar die ik jullie niettemin toch niet wil onthouden.
Ik kwam al doorklikkend bij La Chanson de Roland uit. Was begonnen bij

Aucassin et Nicolette

Voor mij allebei een verplicht onderdeel tijdens de studie.
Laat je niet afschrikken, maar ga gewoon eens kijken. Al zijn het alleen de plaatjes.

FLENET

Hoogste tijd voor iets educatiefs voor al onze FLE-leerders.
FLE? Hoor ik je denken? Wasdanuweer?
FLE zul je vaker tegenkomen en staat voor Français Langue Étrangère, het Frans als tweede taal dus.
Ik ben op een project gestuit van de universiteit van Leon (S.), genaamd FLENET: Français Langue Étrangère et Internet. Dit project is reeds 8 jaar geleden gestart en voorziet in een schat aan materiaal, voor zowel leerders als lesgevers: niet alleen kun je doorklikken naar allerlei mogelijkheden voor het oefenen van o.a. uitspraak en schrijfwijze, met filmpjes

Ze geven ook een enorme hoeveelheid links, naar bijvoorbeeld diverse literatuursites.
Zo kwam ik o.a. Jacques Prévert tegen. En een filmpje van Sartre, Pourquoi la Philosophie?. Vervelende vent.