Rare jongens…

Succulus maximus sum. Heb ik me laten strikken om mee te gaan met een schoolreisje van de sixième. Een groot deel van de kinderen zijn een week naar Italië. De achterblijvers gaan verplicht naar een romeinse pleisterplaats aan de Rhône: Vienne. En ik ‘mag’ mee. Twee uur in de bus met een stel blagen. En dan tussen brokstukken van de Romeinse beschaving waden. En dan weer twee uur terug. En het ergste is… zojuist ging ik kijken waar het ongeveer is, waardoor ik op de officiële uitgebreide en tamelijk fraaie site belandde. Ik bleef hangen. En nou heb ik alles al gezien! Bij Toutatis!

Over stomme klootzakken

Je kunt veel zeggen, maar in Frankrijk hebben ze verstand van klootzakken, en dan met name domme klootzakken. Dat maak ik tenminste op uit het feit dat ze een hele site volschreven met wijze en diepzinnige, grappige en platte uitspraken over gekken, stommelingen en klootzakken: les cons.
Toevallig ben ik een expert op dit gebied. Ik ken er meer dan één, en er komen er steeds meer bij. Dus lijk ik de uitgelezen persoon om er hier iets verstandigs over te zeggen. Voor zover mogelijk.
Het is een lastig woord, ‘con’. Want het betekent zowel dom als irritant, vervelend, rot, en nog veel meer vervelends. Zo’n beetje alles wat écht niet fijn is, kan ‘con’ genoemd worden. Maar goed, de site gaat dus over ‘cons’ (en – neem ik aan – conasses want ook vrouwen zijn soms ronduit ‘connes’). Of liever, over uitspraken over ‘cons’. Er zitten echte pareltjes tussen. En dan vraag ik u af… waarom is er in Nederland nou niet zo’n site? Is er bij ons niet voldoende verbale cultuur om een site vol te krijgen met uitspraken over gekken? Of hebben we gewoon minder gekken? Of zijn alle Nederlandse gekken naar het buitenland uitgeweken? Hmmmm.

TuinWiki

Sommige mensen vinden het fantasisch om in de tuin te werken. Ze genieten van de spade die de klei penetreert, palpiteren bol- en knolgewassen, planten perken vol paarsdooraderde perversia’s, snoeien liefdevol de gourmandes uit de tomatenplanten en raken opgewonden van een pruimenboom in bloei.

Ik behoort persoonlijk niet tot dat soort mensen. Het zal mij gevoegelijk aan mijn reet roesten wat er allemaal aan vegetatie opschiet in het stuk land dat onze woonst omgeeft. Ik zet me dan ook niet dan met grote tegenzin aan rotklusjes als gras maaien, wilgen snoeien en braamstruiken platbranden. Ik ben geen boer!

Maar goed. Dat neemt niet weg dat ik iedereen zijn lolletje gun, zelfs als mij die passie voor groenvoorzieningen persoonlijk bevreemdt. Vandaar dat ik hier graag jullie aandacht vraag voor de site Jardipedia. Met heel veel wikiweetjes over bomen, planten en ander groen. En een uitgebreide regionale agenda van tuingerelateerde evenementen.

…een eik! Dat vind ik wel mooi, qua plant.

Mémoires

Twee jaar hielden we het vol, maar reeds daarna zat de klad erin…in 2007 vond de reunie geen voortgang (maar goed, een groot deel van de ‘clan’ had mekaar al in februari in Utrecht ontmoet).

Dit jaar is het niet eens besproken….
Iedereen had zo zijn of haar beslommeringen….
.
En Panneçot ……ach, het was leuk, die 2 jaar, maar Aat heeft er inmiddels zijn huis verkocht en van RobertA hebben we al zeker ruim 2 jaar niets meer vernomen.

Toch koesteren we warme herinneringen aan onze eerste niet-virtuele uitspattingen, het was een hartverwarmend samenzijn.
Een jaar later nog eens in iets andere samenstelling en even geslaagd.

Over 2 dagen is het weer Hemelvaart en het valt weer vroeg. Eerlijk gezegd ben ik blij dat ik nu niet hoef te kamperen, maar iedereen die dit blog volgt weet dat ik momenteel al genoeg k®ampeer….Toch moet het me van het hart dat ik wel graag op termijn iets dergelijks weer georganiseerd zie. Er zijn nog vele beloftes in te lossen ( René, RobertS, Kees, Elz, Coco, Remke et autres) dus eh……

sch(r)aalvergroting

Zojuist lees ik op het “Journal du Net-Economie” iets wat iedereen al weet. Als kind hoorde ik de mop al van een klein jongetje dat huilend voor de V&D stond. Een bezorgde voorbijganger vroeg wat er aan de hand was. “ik durf niet naar binnen” huilde het kereltje “want V&D maakt alle kleintjes kapot”.

Enfin, in genoemd artikel wordt ingegaan op de staat van verschillende soorten van kleine winkeliers in Frankrijk. Ik ben geen Poujadiste (Poujade was een zeer rechtse verdediger van de middenstand in de jaren ’50) maar de dorps- en stadscentra worden enerzijds heel leeg, anderzijds heel eenvormig, misschien nog meer dan elders.

Een paar cijfers voor de periode 1996-2006:
boulangeries: minus 7,5%;
crémeries: minus 40%;
charcuteries: minus 45%;
boucheries: minus 25%;
librairies/papeteries: minus 17% (dat zijn er 500 per jaar!);
poissonneries: minus 30%;
épiceries: minus 27%.

Dat de Fransen daar ook niet geheel gelukkig mee zijn moge blijken uit het feit dat de “bars” met 20% zijn toegenomen en de “tabacs”met 10%. Of trek ik hier een geheel foute sociologische conclusie?

PS: het aantal pharmacies (23.549 in slikkend Frankrijk) zou natuurlijk mijn stelling kunnen onderbouwen, ware het niet dat hiervoor een numerus clausus geldt.

Oh, Oh, Oh wat een mooie tuinen

“Je hebt een flink huis midden in de natuur, alle ruimte, overal groen, veel privacy… wat zou je je nog druk maken om de tuinarchitectuur?” Je zou het niet denken, maar aan het woord is een Nederlandse tuinarchitect met – sinds tien jaar – een bedrijf in Frankrijk: L’Orangerie in Sancé. Arie van Dorp heeft een realistische kijk op de manier waarop Fransen hun tuin beleven. Maar hoewel in Frankrijk – in ieder geval in de landelijke regionen – garden design nog niet echt hot is, ziet Arie wel degelijk kansen. “Een paar jaar geleden had je in een nieuwbouwwijkje nog huizen met ruim 2.000 m2 grond. Tegenwoordig zit dat al onder de 700. Ze gaan steeds dichter op elkaar bouwen. Als je dan als bewoner toch een beetje privacy wilt, moet je gaan nadenken over de inrichting van je tuin. Bovendien zie je dat mensen toch optimaal willen genieten van hun kleine stukje grond. Met een vijver, een terras, erfafscheiding… Dan moet je dus gaan vormgeven.”
Nu heeft Van Dorp toch al geen klagen. In tien jaar heeft hij een middelgroot hoveniersbedrijf opgebouwd. Waarbij zijn Nederlanderschap voor zijn klanten eerder als plus dan als handicap werd gezien. Een Hollander heeft immers een heel eigen stijl, en – zo blijkt ook in de praktijk van Van Dorp’s werk – meer lef in de toepassing van materialen. De gemiddelde Franse paysagiste snapt niks van een vierkante vijver. En al helemaal niet van borderafscheiding van verroest ijzer, of wandjes van matgeborsteld RVS.
Inmiddels is Arie zich aan het specialiseren in biologische zwemvijvers. Of liever zwembaden met biologisch filter. Een gewoon vierkant zwembad, maar dan met water dat in een aparte lagune gefiltert wordt. Deels met ondersteuning van mechanische filters, voor écht mooi helder water. Op zijn site zijn enkele voorbeelden te bewonderen, ook van onder meer bijzondere van doek gespannen terrasoverkappingen. Weer eens wat anders dan een ‘tonelle’ van de Castorama!
Kortom, Van Dorp heeft lef. En al levert zijn succes soms scheve ogen op in kringen van zijn collegahoveniers, zijn Franse én internationale klanten gunnen het hem van harte.

Guide des festivals

Met een hoop vrije dagen (en hopelijk ook mooi weer) voor de deur is het wel weer tijd om wat uitstapjes te plannen.
Dan is deze Guide des festivals een uitkomst.
Niet alleen een agenda, zodat je kunt zien wat er zoal aankomt, maar ook de mogelijkheid gericht te zoeken op plaats, regio of artiest!
Enjoy.

Madame Bovary

Het was hoog tijd voor iets serieus.
Elz zette me aan het werk, met haar leeshonger. Vandaar dat ik maar even refereer aan een Frans meesterwerk dat je gelezen moet hebben, m.i……: Madame Bovary

Misschien was het voorbestemd, ik werd geboren 100 jaar na publicatie. (en ik heb niet voor niets mijn 1e dochter Emma genoemd)

Over Flaubert is uiteraard genoeg geschreven. De université van Rouen, zijn geboortestad, heeft een prachtige site over hem.
Ook hier vind je het een en ander. Ik herinner me een zg ‘toneeldecade’ in Parijs, waar ter ere van de 100e sterfdag van Flaubert een expositie was in de Bibliothèque Nationale. De oude, wel te verstaan. Heel erg boeiend. En daarna de bezichtiging van de beelden van Rodin, met –uiteraard- zijn weergaven van Flaubert.

Mme Bovary is daarna op verschillende manieren uitgegeven, als roman-photo en het is ook diverse keren verfilmd. De laatste keer niet onverdienstelijk met Isabelle Huppert in de rol van Emma.
Een résumé van het boek vind je hier
En dit artikel moet je ook maar lezen

Ik ben misschien een beetje een ouwe zeur in deze dingen, maar ik vind dit echt een boek dat je gelezen moet hebben ( in het Frans of in vertaling), net als bijvoorbeeld ‘Der Tod in Venedig’.

Laten we een lijst samenstellen van de boeken die ons hebben aangesproken, Frans, Duits, Engels, maakt niet uit. Dat geeft ons allen wellicht weer inspiratie!

Zo kan het ook

Het stikt van de toeristische promotiesites van de minder centraal gelegen departmenten en ‘pays’, met prachtige plaatjes van pittoreske steden en fraaie landschappen (zonder autwrakken). Allemaal bedoeld om de stadsmens uit zijn jachtige habitat te lokken, óp naar het platteland. Maar al die sites zetten geen zoden aan de dijk, want de jachtige stadsmens heeft wel wat anders te doen dan op saaie sites rondkijken. Die zit lekker leuke youtubefillempies te kijen. Daarom is de site ‘Les Urbanophiles’ ook zo’n verademing. Een humoristische trekpleister die zich onverholen uitspreekt vóór het hektische stadsleven, de ronkende auto’s met hun smerige uitlaatgassen, en de knusse, veel te dure appartementen. En dan die files… héérlijk! Of toch niet? Auvergne heeft het begrepen. Met juiste lokaas krijg je de verwende stadsbewoner wél op je site.

Oude liefde roest

Dit is een blog over Frankrijk. Dat betekent dat de kans groter dan gemiddeld is dat je hier liefhebbers van Franse auto’s en Franse landschappen aantreft. Bovendien zullen veel van die liefhebbers een zwak hebben voor de meer klassieke Franse auto’s en voor mooi gefotografeerde landschappen. Al met al schat ik de kans redelijk hoog in dat ik tamelijk wat bezoekers van Hollandais en France een plezier doe met deze site die een soms adembenemende combinatie biedt van al deze elementen. Zo mooi vergankelijk dat het soms pijn doet.

Meurt het in Parijs?

Heet van de naald..eh..van de hete luchtballon…
Vanaf morgen wordt de kwaliteit van de lucht in Parijs gemeten door middel van een ballon.
De ballon is te vinden bij het parc André Citroen, daar wordt hij al bijna 10 jaar quelques dizaines de mètres opgelaten voor toeristen. Zelf heb ik het –met dochter E,- mogen ervaren in mei 2000.
Wel, die ballon of een kloontje ervan wordt nu gebruikt om de luchtkwaliteit te meten

Dit alles in samenwerking met la Maison de l’Air
Hun eigen site was nog niet in bedrijf toen ik dit tikte.
Maar misschien morgen wel….

Sam en Moos surfen op het internet…

Un singe rentre dans un bar et demande au barman :
- Vous avez des bananes ?
- Non, on n’a pas de bananes.
- Vous avez des bananes ?
- Non, on en a pas.
- Vous avez des bananes ?
- Non, t’es sourd ou quoi ! Si tu me demandes encore si j’ai des bananes je te cloue la langue au comptoir !

- Vous avez des clous ?
- Non.
- Vous avez des bananes ?

Deze en nog 2437 andere moppen vind je op La Banane.org. Van dezelfde makers is er Bash, een site vol (soms onbedoeld) grappige chat-berichten. Prima leesvoer voor beginners. Want kort en ‘direct pour son betterave’ comme disent les bataves.

Grand Chelem

Tijd voor een educatief logje….Dit keer over poezie. Al zul je je oprecht afvragen…poezie? Dit? Maar goed. We gaan het hebben over SLAM. Het is een soort van interactieve poezie, het publiek speelt hier een wezenlijke rol. Ooit geinitieerd door ene Marc Smith, die het allemaal maar langdradig en vervelend vond, die poesie. Dit resulteerde uiteindelijk in Slam.

Een ‘slam’ kennen we van bijv. het tennis. Daar betekent het iets als ‘impact’, het suggereert iets kort en krachtigs.
Wat de relatie met poesie is? Het gaat erom de toehoorder letterlijk bij de strot te pakken, hem als het ware om de oren te slaan, hem wakker te schudden met woorden, beelden, emoties. Enfin…
Een echte ‘slammer’ vind je hier, bij Grands corps malade of bij Slameur
Wil je meer weten dan kijk je even bij Wikipedia

Met dank aan collega, voor de inspiratie

Frankrijk heeft zijn eigen ‘Puttense moordzaak’

Loopt een man een politiebureau in Parijs binnen en bekent vlotweg twee moorden van zo’n zes, zeven jaar geleden. De politie doet wat onderzoek en wat blijkt: de man weet dingen die alleen de dader kan weten. Wat meer is: zijn dna wordt op spullen van de vrouwelijke slachtoffers te zitten.
Kat in ‘t bakkie voor de politie dus. Eh, niet helemaal… Le Monde verhaalt dat voor de eerste van de twee moorden al lang iemand anders is veroordeeld. Hij ontkende eigenlijk, maar werd door een gewiekste diender tot een bekentenis bewogen. Dat hij die bij die rechter introk, maakte niet meer uit: Marc Macrhin kreeg achttien jaar cel. Dat de tweede moord, gepleegd op het moment dat de later veroordeelde verdachte al vast zat, wel heel erg veel leek op de eerste en zelfs op dezelfde plek (de Pont de Neuilly) gepleegd werd, zette ook niemand aan het denken.
Het lijkt er op dat de Fransen hun eigen variant op de Puttense moordzaak hebben…

Frankrijk valt voor Nederlandse cultuurrrrrr

Ja, wie denkt dat de Fransen snobs zijn die hautain en uit de hoogte langs hun neus uit hun ivoren toren neerkijken op dat stelletje bataafse barbaren, heeft het mis. Nederlandse cultuur is zeer populair in Frankrijk. Niet alleen moderne kunst, designmeubels en André Rieux (van wie ze waarschijnlijk denken dat hij Frans is) maar nu ook Gooise Vrouwen! Ja, inderdaad, onze eigen knuffelmiljonaire Linda de Mol gooit hoge ogen in het Franse. Iede stuurde mij het volgende persbericht (waarvoor dank):

De tv-serie Gooische Vrouwen is maandagavond ten doop gehouden op de Franse zender TF1 en trok een gemiddelde van 2,3 miljoen nieuwsgierigen. Dat bleek woensdag uit de kijkcijfers. De score zorgde bij aanvang van aflevering 1 voor een marktaandeel van 26,6 procent.
De Franse kijkers kregen in een keer drie afleveringen voorgeschoteld, die vanaf 22.30 uur achter elkaar werden uitgezonden. “Die eer heeft een Nederlandse serie nog niet eerder gekregen in Frankrijk”, aldus een woordvoerster van tv-producent Endemol woensdag.
De eerste aflevering van de reeks, die in Frankrijk als ‘Jardins Secrets’ te boek staat, had flinke concurrentie van de crimi ‘FBI portés disparus’ en ‘Les nouveaux voisins’. Toch steeg het marktaandeel zelfs nog gedurende de avond naar 31,6 procent (00.10 uur).
De afleveringen van Jardins Secrets met ‘Cheryl, Martin, Claire, Anouk et Villemine’ zijn ook via de website te zien.

Misschien leuk voor alle fans die aan de hand van de reeds bekende dialogen hun Frans willen ophalen, want de serie is natuurlijk nagesynchroniseerd.

GMO-vrij Europa

Bij het artikel over Monsanto hieronder verzuchtte ondergetekende dat je niet veel kunt doen tegen zo’n corporate mastodont die op jacht naar het grote geld over onze natuur heen dendert. Maar dat is natuurlijk niet helemaal waar. Er zijn publieke organisaties die op moeten treden als waakhond tegen dit soort inbrekers in het publieke domein. Nu zijn die publieke organisaties wellicht (deels) gecorrumpeerd door de lobby van het bedrijfleven. Maar er blijven altijd onafhankelijke luizen in hun pels om ze bij de les te houden. Zoals Greenpeace. Dus dan maar massaal lid worden en zo veel mogelijk van hun campagnes steunen. Hier een pagina over genetische manipulatie en hier kun je een mailtje sturen naar de Europese Commissie. Doen!