Nog een hotel.

Herman den Bijker, al bekend van de van Gordon Ramsey gekloonde TV-serie ‘Herrie in de Keuken’, verblijdt ons tegenwoordig met een serie die ‘Herrie in het Hotel’ heet.
Ik had er eerlijk gezegd nog nooit van gehoord, maar als echte homo zappiens kwam ik afgelopen dinsdagavond terecht op RTL en zag daar een kop die me bekend voorkwam. Ik ben dus blijven kijken.
Wie kwam me nu bekend voor? Wel, dat was Oege Bakker. De man kent mij uiteraard niet.
Toen Krek anderhalf jaar geleden een stand had op de Bienvenue-beurs met Immogo, stond Bakker er met zijn Hôtel de France. Het was erg lollig bij zijn stand, de drank vloeide er rijkelijk.
Ik moet nog ergens een kaartje van hem hebben, want hij wilde maar wat graag met zijn hotel op Immogo staan. Of hij het toen zat was of dat de rek er uit was, wisten we niet.
Maar in ieder geval vindt de de hotelier en voormalig geoloog zich inmiddels zo door de wol geverfd dat hij zich aanbiedt als adviseur!
Toch apart dat je dan in een programma zit voor kwakkelende hotels en/of (-)keukens.
Wanneer je het programma ook wilt zien, dan kan dat hier. Klikken op 27/5 uiteraard.

Alles goed in de beste der werelden

Hadden we deze al een keer? Geen idee. Hoe dan ook de moeite waard voor wie een hekel heeft aan lange autoritten met steeds wisselende radiostations en oneindig gelul van Franse deejays, die zichzelf nog véél leukerder vinden dan Giel Beelen. Zet gewoon een paar goede boeken op je MP3-speler en geniet van Franse cultuur terwijl het landschap aan je voorbij glijdt. Op de site van Literature Audio kun je gratis hele boeken downloaden, voorgelezen door vrijwilligers. Zo zag ik dat ze Le Rouge et Le Noir van Stendhal beschikbaar hebben… wat een klus om voor te lezen zeg!
Overigens ook een uitkomst voor wie zijn uitspraak wil oefenen of gewoon wil wennen aan mooi Frans. Het voorlezen gebeurt in de meeste gevallen tamelijk gedragen, waardoor de tekst goed te volgen is.

Herinner je je deezer nog (nog, nog)?

Ik ben niet echt een muziekfanaat, al kan ik een meezingbaar en melodieus moppie op zijn tijd wel waarderen, maar heb nu toch een muzieksite gevonden waar ik redelijk van onder de indruk ben. Het aanbod is zeer interessant: onbeperkt complete nummers naar keuze luisteren, eigen playlists aanmaken, playlists van vrienden en onbekenden beluisteren, nieuwe muziek ontdekken met een interactief ‘lerend’ radiostation (onthoudt wat je leuk vindt en zoekt daar vergelijkbare muziek bij).
Je kunt weliswaar niks downloaden, maar waarom zou je? Iedereen is tegenwoordig toch altijd online…

Het is een Amerikaans aandoende site, maar wel degelijk vermeldbaar op dit weblog want bedacht door twee jonge Franse jongens die – zoals dat hoort – helemaal binnenlopen op het concept.

De muziekindustrie doet mee, want Deezer deelt de reclame-inkomsten met de artiesten. Bovendien kun je – als je een bepaald muziekstuk leuk genoeg vindt om op je iPod te zetten – vanaf Deezer direct naar de iTunes store. Zo is Deezer dus radio, MP3-speler en luistercabine (herinner je je deze nog?) tegelijk.

Oh ja, en internetcommunity, want je kunt een profiel met pasfoto aanmaken en contact leggen met gelijkgestemden, qua muziek. Een soort muzikale Hyves dus. Alleen jammer van een paar kleine technische tekortkomingen, zoals de haperende ‘back button’.

Quand même: 18,5 sur 20.

Lekker plekkie

Elz was op zoek naar een bijzonder hotel. En wie zoekt die vindt! Want bijzonder is het zeker, dit Zwitserse Everland-hotel, dat momenteel in Parijs staat. Momenteel? Ja, want het hotel heeft al enkele steden aangedaan en mag nu een jaartje in de Franse residentie resideren. Helaas zijn alle overnachtingen voor het komende jaar al volgeboekt. Ondanks de prijs (333 of 444 euro) en de beroerde room service en nachtreceptie (nul). Er is nog één nacht over, die geveild wordt. Dus als je echt wilt genieten van dit eenkamerhotel met het mooiste uitzicht van Parijs, dan kun je het nog proberen.

Overigens is het idee van wonen op een dak niet origineel Al een jaar kijk ik regelmatig mij ogen uit bij de Loft Cube van Werner Aisslinger. En steeds denk ik dan weer: koop een stukkie grond aan een meer en plop er een loftcube op. Volgens mij heb je dan niet eens een bouwvergunning nodig, want zo’n ding is verplaatsbaar en gemaakt voor vervoer per helikopter. Ideaal vakantieverblijf en volgens mij cool genoeg om voor veel geld te verhuren aan yuppen met behoefte aan back to nature maar dan wel met alle luxe.

Een andere optie is het fantastische Micro Compact Home. Een soort superdeluxe kubistische caravan zonder wielen, voor een luttele 30.000 euro te bestellen (ex levering en plaatsing), met slaapruimte voor 4 personen, en alle luxe die je je maar kunt wensen. Kijken wat tof:

Meer informatie en achtergronden over dit ecologisch verantwoorde maar qua audiovideo rijkvoorziene smulhuisje hier. Ideaal vakantiehuis, vooral ook omdat het zo lekker helemaal niet integreert in de natuurlijke omgeving. Ik heb nog wel een stukkie land, ergens, waar prima zo’n ding kan staan.

Maar ja, dan denk ik weer aan de autoriteiten in Frankrijk, die dan vast wel een reden vinden om je het leven alsnog zuur te maken. En dan laat ik alle gedachten aan iets origineels op het Franse platteland weer varen.

Creatief met ambtenaren

Moeder de vrouw had vanmorgen twee dames op bezoek voor een Japanse kookles. Een van de twee heeft een winkel in hobby-artikelen: Le Temps Apprivoisé. Nou ja, winkel… zeg maar bedrijf. 800m2 oppervlak is geen kattepis. Ze vertelde hoe ze vijf jaar geleden begonnen zijn en wat een lijdensweg het is met de Franse ambtenarij.

Ze zijn twee (2!) jaar bezig geweest met de vergunning. Elke keer als ze het duimendikke dossier opstuurden, kregen ze het na een maand terug met aanpassingen. Maar niet over het volledige dossier! De ambtenaren keken het hoofdstuk voor hoofdstuk na. Dus na de eerste maand kwam het dossier terug met vragen over hoofdstuk 1. Dan stuurden ze het weer op en kwam het een maand later weer terug met opmerkingen over hoofdstuk 2. En zo voort en zo voort. En wat ze allemaal moesten invullen… ze noemde een milieueffectrapportage over het de vervuiling als gevolg van de autoverplaatsingen van klanten naar hun bedrijf (gevestigd op een industrieterrein buiten Chalon-su-Saône) in relatie tot het aantal parkeerplaatsen dat ze wilden aanleggen. Ga er maar aan staan!

Het verkrijgen van een lening was al net zo’n martelgang. Zowel zij als haar man moesten een uitgebreid medisch onderzoek ondergaan voordat ze een lening konden krijgen, waarbij hun volledige doopceel werd gelicht. Toen ze na twee jaar soebatten eindelijk bij hun notaris zaten om de definitieve akte te teken, wilde de notaris van de bank de boel nog afblazen omdat de te planten bomen op het parkeerterrein niet op de tekening stonden aangegeven. Hebben ze vier uur zitten onderhandelen tot uiteindelijk de verantwoordelijke van de bank medelijden kreeg en – tegen het advies van zijn eigen notaris in – zijn handtekening zette.

Enfin, als je dus van plan bent naar Frankrijk te verhuizen omdat de je ambtelijke molens in Nederland zat bent, krab je dan nog maar eens achter de oren.

De jonge ondernemers zijn nu dus al een tijdje bezig en hun bedrijf draait prima. Als je in de buurt van Chalon woont en je houdt van knutselen en handenarbeid, moet je maar eens bij ze gaan kijken. Hier is hun site.

Duurzaam ruziemaken

“Etes-vous socio durable”? Dat kun je binnenkort uitvogelen.
We hebben allemaal wel eens de behoeft om eens flink te schelden of te mopperen, maar voor een HeF-er moet dat natuurlijk ook op z’n Frans kunnen; en het liefst zonder al te veel slachtoffers te maken. Daar is dan nu een zeer praktische groepscursus voor in het leven geroepen: nutteloos (en duurzaam) ruziemaken met onbekenden.
Want, zeggen ze, je kunt beter ruzie maken om niks met de eerste de beste onbekende die je tegenkomt, dan met je familie of collega’s. En zo is dat, want na afloop, geef je elkaar een hand en zie je elkaar nooit meer terug (tenzij eventueel bij de volgende cursusbijeenkomst).
Bovendien, ruziemaken op z’n Frans is erg goed voor je taalontwikkeling. En wellicht houd je er nog een duurzaam ruzievriendje of -vriendinnetje aan over.

De eerstvolgende bijeenkomst vindt plaats voor het Centre Pompidou, op 31 mei om twee uur des middags. Een rothumeur is wellicht aan te bevelen.

Oh ja, de cursus is nog gratis ook…

Nooit meer betalen voor Windows

Applaus voor de kantonrechter in Caen. Als je je pc of laptop in Frankrijk koopt, hoef je voortaan niet meer te betalen voor de Windows die de fabrikant er heel vaak ongevraagd op zet.
De Franse consumentenbond Que Choisir weet te melden dat de rechter in Caen computerfabrikant Asus heeft veroordeeld wegens ongeoorloofde koppelverkoop. Formeel kende Asus weliswaar een regeling waarbij je je Windows in kon leveren, maar dan moest je je laptop naar Asus sturen en zelf de verzendkosten (zowel naar Asus als van Asus terug naar jou) voor je rekening nemen. Al met al kreeg je dan per saldo 25 euro terug. Bovendien kon Asus niet zeggen hoe lang je je speeltje/gereedschap kwijt zou zijn.
Da’s knap onredelijk, oordeelde de rechter. Hij veroordeelde het bedrijf om de klant, die licensiesticker en installatie-cd per post teruggestuurd had, 130 euro terug te betalen: 100 euro voor windows zelf en 30 euro voor de andere ongewenste Windows-programma’s.
Voortaan zet je dus gewoon gratis Linux op je pc. En als je een mercedes wilt, kun je met een beetje knutselen ook het Mac OSX op een pc draaien.

Stille kinderen

Ik was laatst mee met een schoolreisje. Een van de kinderen had een eigen begeleidster, zo werd me gaandeweg duidelijk. Het ging om een autistisch jochie, die dus tijdens zijn complete schooldagen iemand naast hem had zitten om hem bij de les te houden. Niet slecht geregeld, de gezondheidszorg in Frankrijk, lijkt me zo. Misschien is dat mede te danken aan organisaties als Autistes sans Frontières, die zich beijveren voor de integratie van deze kinderen (1 op de 1000 kinderen, waarvan 75% jongetjes) in het normale leven. Het alternatief is namelijk een instelling, waar ze tussen de gekken komen te zitten. Niet bevorderlijk voor een evenwichtige ontwikkeling. Aan de andere kant: dit jongetje ging ook mee op reis naar Italië, en kreeg daar 24 uur per dag begeleiding. Sans frontières, inderdaad. Wil je een bijdrage leveren aan deze stichting, koop dan de speciale debardeur bij Sephora. Daarvan gaat alle winst naar ASF.

PS: als je moet kiezen… altijd de hond uit de auto zetten!

Wat doet dit ding?

We waren onlangs bij kennissen op bezoek die ons bovenstaand ding toonden. Hadden ze voor 5 euro op een rommelmarkt gekocht omdat ze het zo’n leuk ding vonden. Ik vond het ook een mooi ding, met die hengsels en die klemmen en dat schuivende deel. Maar waar het ding toe dient? Geen flauw idee. Vandaar dat ik nu een beroep doe op de niet te onderschatten verzamelde kennis op dit weblog. Met de vraag: wat doet dit ding?

Chez Roger & Françoise, 17 mei

Wat een verschil met vorige week. Maar een beetje water is wel welkom voor al het groen. Zag net twee koolmeesjes uitgebreid badderen in het volgeregende vogelbadje.
We beginnen met aftellen deze week! Vanaf maandag beginnen (in Nederland) de eindexamens en worden we 3 weken lang geleefd.
Voor allen die er mee te maken hebben (Ronaldus – Dave en misschien ook de dochter van RobertS?): toi toi toi!

rapide, agréable, économique, écologique

Voor de 12e keer is het la Fête du vélo op 7 en 8 juni 2008. Dé gelegenheid voor de Parijzenaars die de Velib’ nog niet hebben geprobeerd om de charmes van het fietsen te ontdekken…
Een initiatief van het Comité de Promotion du Vélo.
Vorig jaar deden er meer dan 400 000 mensen mee uit zo’n 300 verschillende plaatsen in Frankrijk.
Dit jaar is het thema ” Tous à Vélo !”, en hoopt men in die 2 dagen te bereiken dat velen zich tot de fiets zullen bekeren.
In Parijs worden er verschillende manifs georganiseerd:
Un Village Vélo in de Jardins du Luxembourg. Vanuit dit ontmoetingspunt worden er verschillende routes door de stad uitgezet.
Op zaterdag kun je op de Place Goldoni je behendigheid en je verkeersregels testen dan wel bijstellen mbv L’Equipe Cycliste Internationale de Paris.
Op zondag tenslotte wordt er een grote fietstocht georganiseerd, met verschillende vertrekpunten. Alle deelnemers worden vervolgens op een verzamelpunt verwacht, van waar er een lange lange stoet vertrekt naar de eerdergenoemde Village Vélo.
Dus: iedereen op de pedalen

Die ouwe Jules

Na alle rampnieuws dat de laatste dagen over ons wordt uitgestort, een iets frivoler nieuwtje: vorige november is er uit de Rhône een borstbeeld van de ouwe Julius opgedoken. Voorwaar, geen biezonderheid zul je denken , wanneer je weet dat de Romeinen daar flink aanwezig waren. Iedereen die de Provence heeft bezocht heeft er de sporen gezien. Maar toch!
Dit is de eerste buste waar sporen van veroudering van de man te zien zijn. En dat is dan toch wel weer apart, naar het schijnt.
Enfin, lees het maar na

Over de Romeinen in die omgeving kun je hier je hart ophalen.

Retro-bloggen: ‘We doen mei 1968 gewoon over’

Waar staat geschreven dat een weblog over actualiteiten of nieuwe belevenissen moeten gaan? Bij Arte TV zijn ze doodleuk aan het retro-bloggen: Ze doen er mei ’68 gewoon nog eens dunnetje over, alsof het 40 jaar geleden is. Dus meldden ze afgelopen dinsdag enthousiast dat Daniel Cohn Bandit zich vier uur lang vermaakt heeft bij een verhoor de commissie van discipline van de Sorbonne universiteit.
Toch heeft de tijd niet helemaal stil gestaan. De auteurs vragen zich in de kantlijn af hoe mei ’68 verlopen zou zijn als Internet bestaan had. Zou de Sorbonne verkocht zijn op Ebay?

Monsanto bijt in het stof

Eindelijk gerechtigheid. Tenminste, voorlopig. Het wetsvoorstel rond de genetisch gemodificeerde landbouw (OGM) is uit het water geblazen door een soort motie van wantrouwen van de oppositie. Met 136 tegen 135 stemmen afgekeurd. Terug naar de tekentafel. Het grootste probleem van de nieruwe wet was dat hij niet ver genoeg ging. Na allerlei amendementen werd een tekst vóór het recht op OGM-vrije producten een wet voor het recht op OGM-vrije en genetisch gemodificeerde producten. Bovendien stond in de tekst dat een product met minder dan 1% OGM een OGM-vrij product genoemd mocht worden. Dat schiet niet op natuurlijk. De socialistische haan kraait victorie. Maar een volgens keer zal rechts beter op zijn tellen passen en zorgen dat er wél voldoende stemmers aanwezig zullen zijn. Bovendien weet Monsanto na deze stemming natuurlijk precies wie ze allemaal nog om moeten kopen om een volgend keer wél een ruimhartige wet door de Assemblée Nationale te kunnen loodsen. Maar goed, voorlopig 1-0 voor de withoeden.
Hier het artikel in de Libé.
Toch doet de regering er goed aan om wat strenger te zijn, want het toestaan van gemodificeerd gewas betekent geheid het einde van de biologische teelt. In Deux-Sèvres is een perceel biologische mais ‘geïnfecteerd’ door transgene mais over een afstand van 35 kilometer. De bioboer probeert nu een proces aan te spannen aan de transgene verbouwer. Als we nu niet keihard tegen stemmen, hebben we straks geen keuze meer.

Chez Roger & Françoise, 10 mei

Het belooft een prachtig weekend te worden. De opmaat voor een even prachtige week?
Iedereen moet weer aan de bak. Hoewel weer…voor ons waren de afgelopen 2 weken geen vakantie, maar we klagen niet! Weggaan ging alleen niet. Gister liepen er bijvoorbeeld 8 werklieden rond. Die moeten toch ook op gezette tijden voorzien worden van vanalles. Dat was dan wel een topdag ivm het inplaatsen van al dat glas. Daarvoor waren het er ‘slechts’ vier.

Aan de overkant weet men ook niet van ophouden. Vanmorgen waren ze al weer om 6 uur fluitend aan het werk. Nog een paar weekjes wachten en dan is onze slaapkamer aan de achterkant van het huis, dan horen we alleen vogels (?)

En zo langzamerhand heroveren we het huis op de kinderen, haha.
Voor iedereen die nog onderweg moet: geniet van je laatste vakantiedagen en doe voorzichtig op de weg!

Schrijven, schrijven, schrijven…

© image: www.france-art-realisation.com

Maar dan in het Frans. Vele HeF-ers en aspirant-HeF-ers, of deeltijd-HeF-ers, hebben daar ongetwijfeld wat meer moeite mee dan wanneer het in de moerstaal kan. Zeker wanneer het officiële brieven betreft. En wat te denken van het kiezen van de juiste beleefdheidsformule… Dat kan soms een echte casse-tête zijn. Gelukkig heeft internet vele brievenwebzijdes te bieden, maar vaak moet je betalen voor een modelbrief waarvan je niet eens weet of deze je van pas komt. Gelukkig zijn er ook gratis brieven te bekijken – dat moet de rasechte HeF-er, die de H in ere houdt, toch aanspreken. Of het nu een sollicitatiebrief betreft, een klaagbrief, een bedankbriefje, een ik-zeg-m’n-huur-op-brief, een naturalisatiebrief, een ik-wil-m’n-geld-terug-brief, een ik-wil-van-jullie-af-brief, of wat voor brief dan ook, ze zijn hier te vinden.
De liefdesbrievenafdeling heb ik echter niet kunnen vinden, maar daar zijn dan weer andere sites voor.

Pas op! Oplichters!

Als je een advertentie op internet publiceert voor de verkoop van een wat duurder object, zoals een huis, een boot of auto, kun je in contact komen met mensen met minder goede bedoelingen. Als webmaster van Franse huizensite Immogo en ImmoA3.com zie ik er nogal wat langs komen. Ik geef je graag wat tips om te voorkomen dat je met verkeerd volk in zee gaat.

Wantrouw in ieder geval iedereen die meteen zegt dat hij je huis wil kopen. Gewone mensen beginnen namelijk met extra informatie vragen. Ze willen meer foto’s, weten waar de bakker is en of ze een serre mogen aanbouwen. Bovendien willen ze het huis bezoeken voordat ze met een bod komen. Als iemand een bod doet zonder het huis bezocht te hebben, is er iets mis. Vooral als het ook nog eens een verrassend goed bod is. Dan proberen ze je in de val te lokken. Trap er niet in!

Sommige boeven presenteren zich als internationale investeerders die je een aantrekkelijk cash aanbod doen. Zo willen ze testen of je geïnteresseerd bent in een zwarte transactie. Ze laten je vermoeden dat ze met jouw hulp geld wit willen wassen. Niet helemaal netjes, maar wel lucratief. Je kunt er al gauw enkele tienduizenden euro’s mee verdienen, zo krijg je te verstaan.

In werkelijkheid willen ze je alleen maar naar een stad in het buitenland (Milaan, Parijs, Londen) lokken met een flinke som baar geld op zak. Ze bieden je dan een fiks bedrag vreemde valuta (Zwitserse Francs bijvoorbeeld) in ruil voor een veel lagere waarde aan euro’s. Het verschil mag je houden. Voor de moeite.

Helaas gaat het hier om een ‘rip deal’. Ter plekke wordt een koffer verwisseld, een tas vol geld blijkt maar een laagje kopietjes te bevatten of je krijgt simpelweg in een achterbuurt een pistool tegen je hoofd met het dringend verzoek je geld te overhandigen. Je blijft hoe dan ook met lege handen staan. Nooit op dit soort aanbiedinghen in gaan dus!

Een andere bekende truuk is dat de geïnteresseerde koper (meestal uit Afrika met landcode +22 of +39) je een flink voorschot stuurt in de vorm van een internationale bankwissel (vaak van de ‘Western Union’). Vervolgens vragen ze je een bedrag op een rekening te storten voor administratieve kosten of reiskosten of met een andere smoes. Je denkt dat jij geen risico loopt, want de cheque dekt ruimschoots het bedrag. Soms kun je zelfs het geld al overschrijven! Tot blijkt dat de koper verdwenen is en de cheque ongedekt. Het geld wordt teruggehaald door de bank. Maar jouw storting ben je kwijt.

Bonjour Mr je suis un particulier qui très intéresser par l achat de votre bien pourriez-vous me contacter au numéro suivent pour fixé un rendez-vous très rapidement
Cordialement S.b. tel:0039331750xxxx

De emails van oplichters zijn dikwijls opgesteld in slecht Frans of Engels. De geïnteresseerde doet alsof hij jouw huis zeker wil kopen, voor een familielid of zo. De afzenders zijn vaak ‘doctor’ of ‘minister’ of zelfs ‘reverend’. Soms echter vragen ze in een kort bericht alleen uw telefoonnummer en verder niks. Een paar voorbeelden::

Hello mr, I just see your ad on the Internet real estate and it turns out that I am interésser contact me for more information +3361345xxxx

Hello,
I want to use this opportunity to inform you that I am interested in your property
If the property is available do contact me urgently and send me your phone contact so I can call you for the transaction.
Here is my direct phone
+ 33 613 84x xxx.

Bonjour
je suis un entrepreneur international,concernant votre maison j’ai actuelement un client intérréssé alors je voudrai savoir le dernier prix et aussi des photos supplementaires.

Hi Seller,
I’m Rev.Ori Dakari who reside in usa, but presently not in the state.I’m interested in purchasing your House which you place on netcouple of days ago for my family,so i’ll like you to email me the last offer price and it’s present condition inluding the picture.

Je suis tres interessé par votre annonce et pour l’interet que je porte pour celle-ci ,j’aimerais que vous m’en disiez un peu plus sur son prix et sur son etat actuel ,si possible me faire parvenir quelque photos, je suis un cadre et je vie actuellement en (AFRIQUE) Côte d’ivoire, Je compte l’acheter pour en faire cadeau à mon fils.

Sincerement salutation,
Mr L. P.

Je me Nomme Mr VANIE SERGE PROPRIETAIRE DE DEUX ECOLES et PROPRITAIRE D’UN PARC AUTO et je reside en cote d’ivoire.En effet je voudrais porter à votre connaissance que je suis bel et bien intéressé pour lachat de votre Appartement ou Maison . Cependant faites moi parvenir les photos ainsi que le plan de la maison ,le prix exacte et quelques informations supplementaires. Pour plus d’information consernent ma demande vous pouvez me joindre a mon numero qui figure .
Mr VA. SERGE TEL: +225 02 36 xx xx

Je ziet, het is niet altijd even makkelijk te herkennen. Ze worden ook steeds slimmer en weten zich voor te doen als echte kopers. Ik herken ze soms alleen maar doordat ze via mijn site informatie vragen over heel veel huizen tegelijk, in verschillende regio’s en prijsklassen. Bij Zorro Immo kunnen de kopers rechtstreeks contct opnemen met de huizeneigenaren. Ik zit er niet meer tussen. Maar ik krijg wél kopietjes van alle aanvragen en hou het goed in de gaten. Zodra ik onraad ruik, krijgen de kopers een seintje van mij om extra goed op te letten.

Hoe dan ook, als je geen geld stuurt en stijf volhoudt dat je alles helemal wit en via de notaris wilt doen, loop je weinig risico. Gewoon niet te hebberig worden.

Wereldtijdschrift online

In het tweeluik “Lijmen / Het been” verhaalt Willem Elsschot van de klassieke reclamefuik. De wat naieve Laarmans lijmt ijdele ondernemers met zeer positief klinkende maar generieke en tamelijk inhoudsloze reclameteksten, die worden afgedrukt in het Wereldtijdschrift. Hij overreedt de bedrijven duizenden exemplaren van het blad af te nemen. Achteraf realiseren de ondernemers pas dat Laarmans ze heeft opgescheept met enorme stapels brochures, die alleen gedistribueerd worden onder de ‘adverteerders’.

Je moet wel heel stom zijn om daar in te trappen. Of toch niet? Het blijkt nog steeds zo te zijn dat intelligente, succesvolle ondernemers bereid zijn fikse bedragen neer te tellen voor een vergelijkbaar product. Nét zo vleiend voor de onderneming. Nét zo buitennissig geprijsd. En net zo generiek.

Nee, ik heb het niet over de internetgidsen, waar je honderden euros betaalt voor je adresgegevens op een CD die alleen opgestuurd wordt naar de bedrijven die stom genoeg zijn om zich ervoor in te schrijven. Ik heb het ook niet over de verzamelsites waar je grote bedragen betaalt voor vermelding op een pagina vol links die amper hits oplevert.

Ik heb het over de sitebouwer ‘Cortix’, die ondernemers lijmt met een gratis site. Zij bouwen hem voor je, verzorgen vormgeving en tekst, en je betaalt alleen een maandelijks bedrag voor administratiekosten en hosting.

Klinkt goed? Zeker. Tot je ontdekt dat je 150 euro per maand moet betalen. En dat je een contract voor 5 jaar moet tekenen voor je ‘gratis’ site. Reken je even mee? 12 x 150 x 5 = 9000 euro. En dat je voor dat bedrag een standaardwebsite huurt, vol met ‘Wereldtijdschrift’-teksten!

Dat ze met standaard-teksten werken, kun je zien als je een zinnetje googlet:
Nous avons réussi à nous construire par une présence remarquée sur le terrain, une réputation sans égale.

Zo vind je enkele tientallen sites met exact dezelfde teksten. Alleen de bedrijfsnaam en het werkterrein wisselen. En als je er een stelletje achter elkaar bekijkt, blijkt ook het site-stramien in een beperkt aantal standaardvormgevingen beschikbaar.

Voor de goede orde: dit is allemaal geen oplichting. De klant krijgt wat hem beloofd wordt en de sites zijn prima te vinden. Het gaat alleen om de verhouding prijs en kwaliteit. Cortix ziet het bouwen van sites als een industrieel proces. Maar in plaats van dat standaardisatie het product goedkoper maakt, betaalt de klant de hoofdprijs.

Voor 1/3 van de door Cortix gevraagde prijs kun je bij een echt reclamebureau al een heel nette unieke en dynamische site laten bouwen. Een site die bovendien 100% van jou is, voor zo lang als je maar wilt.

Overigens is Cortix altijd op zoek naar wederverkopers en franchisenemers. Dus als je beschikt over de juiste Boorman-mentaliteit…

Wijnstreek van Amerikaan

(foto: Figaro)

Iede (txs!) maakt me opmerkzaam op een persbericht over een Amerikaanse wijnrecensent, Robert Parker, die sinds 1983 een grote autoriteit heeft opgebouwd. Zo groot, dat je als Bordeautje maar beter een cijfer boven de 90 op de 100 van hem kan krijgen omdat je anders flink aan je prijzen moet sleutelen. Overigens gaat het hier om wijnen die nog moeten rijpen en pas over twee jaar gebotteld zullen worden. Ze worden nu al in grote hoeveelheden aangekocht als belegging. Onder de 90 op de schaal van Parker is het niet de moeite van een investering waard, tenzij je echt een zeer lage prijs kunt bedingen.

De meeste grote wijnproducenten wachten dan ook op het cijfer van Parker alvorens ze hun prijs vaststellen. Volgens een wijnhandelaar in de regio is het effect van Parker duidelijk: “Boven de 90 zijn ze niet te vinden, onder de 90 raak je ze niet meer kwijt.”

Dit jaar (oogst 2007) is het huilen met de lamp op volgens Parker. Er zijn maar een paar goede wijnen, veelal afkomstig van de grote wijnhuizen.
Parker in een interview onlangs in de Figaro: “Les meilleurs châteaux, dont les ressources financières ont permis d’effectuer un travail rigoureux dans le vignoble et une sélection stricte, ont produit des vins fruités, doux, très charmeurs, qui seront plaisants à boire dans les prochaines années. Ils n’ont pas la densité, la structure et la puissance des grands millésimes, mais ils seront sur la finesse, l’élégance et d’une manière générale bien équilibrés. En revanche, les vins de qualité inférieure, qui constituent la majorité de la production, sont sans relief, avec un goût herbacé, voire végétal. Globalement, ils sont décevants.

De slechte algemene kwaliteit van dit jaar kwam verder niet ter sprake (of niet werd opgeschreven), terwijl de kop boven het artikel luidt: “Franse wijnen blijven de wereldstandaard.” Zo doet de Figaro als een klassieke gendarme ‘Niks aan de hand mensen. Gewoon doorlopen!‘ terwijl het slachtoffer achter hem ligt te zieltogen tussen de wijnranken. Uit een diepe dolkstoot klokt een donkerrode vloeistof.

Een mooi overzicht van de scores van wijnen volgens diverse recensenten, waaronder Parker, in Bordoverview, een lijstjessite met ook een interessant blog.

Mange ton coeur, Char

Zelden zoveel humbug bij elkaar gezien, maar goed. De naam van deze site lag vandaag voor de hand: lascension.com.
Over engelen, aura’s, genezende graancirkels etc. etc.

Graancirkels zijn verder wel knap gemaakt vind ik, maar buitenaards of energiebron?
In het Frans worden ze overigens cercles de culture of cercles de récolte genoemd. (met een ‘duur’ woord: agriglyphes).

En er zitten prachtstukken bij, hoor.
Neem vooral een kijkje op de –Engelstalige- site van expert Lucy Pringle.