Fransen zijn wél goed!

Er wordt wat afgezeken over de Fransen. En ik geef toe, soms leg ook ik het moede hoofd in de schoot tegenover de blatante incompetentie van sommige Fransozen. Maar let wel op het hier belangrijke woord ‘sommige’. Want er zijn natuurlijk ook zat Fransen die heel veel in hun mars hebben. Bovendien hebben zo ook hun charmes als het gaat om de relaxte manier waarop ze het privéleven van hun leiders ontzien. Ik kan me nog herinneren dat een journalist aan Mittérand vroeg: “Meneer de Président, men zegt dat u een maitresse hebt.” En de president waardig antwoordde: “Et alors?”
De Amerikaanse spreekoptredengastheer Bill Maher geeft zijn landgenoten – en dan met name de anti-Franse politici – een veeg uit de pan door een ontnuchterende vergelijking te maken tussen Frankrijk en Amerika. Zo ben ik weer bijna Trots op Frankrijk!

Hier Parijs, hier Jan Brussel

Nog even, en een van de wensen van Rita Verdonk gaat in vervulling. We krijgen er honderden kilometers snelweg bij, want België wordt opgedeeld in een stuk dat aan Nederland toevalt en een stuk dat voortaan onder Frans bewind valt. Tenminste, als het aan een groeiende groep Franstalige Belgen ligt. En ook steeds meer Fransen zien er geen been in een deel van België liefdevol aan Marianne’s borst te drukken. Getuige dit artikel in de Libération.
Toch zijn er gelukkig ook nog Belgen die wél proberen de eenheid te bewaren. Zo is een ware patriot een online petitie gestart onder het motto ‘Boobs for Belgium’. Iedereen die vóór de eenheid van België is, wordt verzocht een foto van zunne tetten op te sturen. En wie zei daar dat die Belgen dom waren?

Frankrijk als decor

Ja, Frankrijk is mooi, dat weten we nou allemaal wel, maar om er nou je huis mee te behangen… Daar gaat het dus niet over. Maar Frankrijk fungeert wel degelijk als decor, voor een hele hoop dingen, maar zeker ook voor films. Een beetje film wordt ‘op locatie’ geschoten, en om dan de juiste locatie te vinden heb je hulp nodig. Daar heb je dan zogenaamde agences de repérage voor, maar een hoop werk is vaak al gedaan door (regionale) filmcommissies, ook wel ‘bureaux d’accueil de tournages’ genoemd. De landelijke filmcommissie heet Film France, en deze commissie heeft de decorstukken in een mooie database verzameld (base de lieux de tournage), waarin je kan zoeken op regio, type decor (huis, kasteel, restaurant…) of ligging (aan een meer, in een stad…).
Het is ook leuk om even te kijken wat er bij jou in de buurt is gedraaid (“Ça c’est tourné près de chez vous”), ga ‘m kijken en geniet van de decors bij jouw om de hoek, maar nu op het witte doek (je weet wel, voor dat overbekende “kijk, kijk, kijk… daar hebben we ook gelopen…”-gevoel).

Afijn, wat moet een gemiddelde HeF-er hier nou mee? Tja, het is inderdaad in eerste instantie voor filmprofessionals bedoeld, maar misschien heb jij ook wel een decorstuk: het is namelijk ook mogelijk om je watermolen, je berg, je goedje land, je station, je restaurant, je uitzicht, je kasteeltje, je schaapherdershutje, je appartement, ja zelfs je vliegveld aan te melden als decor. Dat kan je via Film France doen, maar ook direct via je regionale filmcommissie (via de link ‘le réseau des commissions de Film France’), zoals bijvoorbeeld die in de Languedoc Roussillon, in de Bourgogne of zelfs bij die op La Réunion. Wellicht dat je huiskamer dan een keer in een film van Chabrol terecht komt… Je weet ‘t maar nooit. Maar dan wel naar de bios gaan, he!

Kunstantiek

Het zal je maar gebeuren dat je ergens in Frankrijk bent en ineens een ontzettende behoefte voelt aan cultuur. Dat je per se een handgemaakt schilderij wilt aanschaffen of een oude Chinese vaas bezitten. Of dat je unbedingt een kunst- of antiekbeurs moet bezoeken om je geestelijke evenwicht te bewaren. Wat kun je doen om zo’n dwangmatige aanval af te slaan? Wel, je kunt bijvoorbeeld even kijken op Le portail des Antiquaires, waar zich een groot aantal antiquairs in heel Frankrijk etaleert. Naast diverse beeldende kunstenaars, die samen zorgen voor een rijk palet aan stijlen, van hypermodern tot Uyterscht Classieck. Plus een overzicht van alle festivals en beurzen die er enigszins toe doen. Of natuurlijk in een verduisterd vertrek een groot glas koud water drinken.

Een kijkje in de keuken van Nicolas

Ooit gedacht dat Marianne het regelmatig aan de stok heeft met Nicolas S.? Nieuwsgierig naar hoe bepaalde beslissingen in de Franse politiek tot stand gekomen zijn? En wil je weten waar Jean S. zijn verkiezing als député aan te danken heeft? Dankzij de paranoia van ‘L’Autre’, en het hackvermogen van derden, hebben we nu een echt kijkje in de keuken van Nicolas. Als je de Franse actualiteit van de afgelopen tijd enigszins gevolgd hebt, dan zal er je een hoop duidelijk worden van wat er allemaal in die keuken bekokstoofd wordt. En meer dan dat: “La cuisine de Nicolas parle de la vie d’une cuisine, de la politique de la cuisine et de la cuisine de la politique.”

Onder ‘A la carte’ zijn alle negen afleveringen en een teaser te vinden.
Vive la culture ! Eet smakelijk.

Op herhaling

Ik weet niet of we de INA, het Institut National de l’Audiovisuel al eens de revue hebben laten passeren, kan me eigenlijk niet voorstellen van niet, maar kan het niet zo een-twee-drie terugvinden.
En dan nog, het is komkommer- en herhaaltijd, ik heb de vrijheid.
Dat herhalen, dat kun je zelf ook heerlijk gaan doen bij de archieven van de Franse tv
Allerlei memorabele momenten liggen hier voor het opscheppen.

Uiteraard hebben ze ook een account op youtube

Bernard Pivot met zijn “Apostrophes”, de stakingen in mei ’68, Kennedy in Parijs, ik raak voorlopig niet uitgekeken.

Mooie dingetjes

“Wie mooi wil zijn, moet pijn lijden”, zei mijn moeder altijd. “Wie mooi wil zijn, moet pijn lijden.” “Wie mooi wil zijn moet pijn lijden.” Wie echter mooi wil hebben, moet alleen maar rijk zijn. Die indruk krijg je tenminste als je rond kijkt op de mooiehebbedingetjessite “Made in Design”. Aan het kromme engels merk je meteen al dat dit een Franse site is. Hij staat vol (hoe kan het ook anders) met mooie hebbedingetjes. Wat dacht je bijvoorbeeld van een draadloze buitenspeaker van 13.753,00 euro? Een echte buitenlounger kén niet zonder, zou ik zeggen. En dan natuurlijk lekker hangen in de speciale loungetent van 16.000 euro, en je hoort er helemaal bij.
Maar gelukkig staan er ook dingetjes op die financieel haalbaar zijn voor de gewone man. Geinige designspiegels, leuke muurstickers, porcelein en ander designspul. Kortom, één en al ‘lêche-vitrine’. Lik ze!

De Franse Oncyclopedie

Désencyclopedie is de Franstalige tegenhanger van Uncyclopedia, een parodie op Wikipedia.

Het template van Wikipedia wordt gebruikt, maar de humor is bij wijle absurd zoniet vergezocht. Meestal beginnen de artikelen met een fictief citaat.
Van origine kébékoé (quebecois), te zien aan “je comprends rien à votre tabarnak d’interface”, maar ze noemen zichzelf tweetalig.

Ik heb me erg vermaakt met hun ”regels”

Hier lees je hun ‘verantwoording’:
C’est un fait bien connu que si des singes tapent au hasard sur un clavier assez longtemps ils vont, finalement, récréer tous les livres de la Bibliothèque nationale de la France. Et c’est pour ça que nous avons créé la Désencyclopédie. C’est une source d’information en ligne que n’importe quel singe peut modifier, corriger, ou augmenter. Et c’est ainsi la plus fiable! Pour donner un autre exemple, c’est comme si on débarrait les portes de notre char, et qu’on vous y laissait monter saoul.

C’est génial, non?

Des keufs (de ) partout

Geen leuk site deze keer, maar een nieuwsflits.
De Parijse politie wordt in de zomer bijgestaan door collega’s uit Duitsland, België en Nederland.

Dat levert hier en daar natuurlijk wel gespreksstof op.
Ze zijn met z’n 9-en en ze zijn er tot en met 31 juli.
Op termijn zullen ook Franse agenten worden ingezet bij evenementen in het buitenland waar veel Fransen worden verwacht.
De eerste NL. succesjes zijn al geboekt….

Minne actie tegen AutoPlus

Het automagazine AutoPlus heeft de laatste tijd een aantal scoops gepubliceerd. Bijvoorbeeld over radar-installaties die door een derde partij geïnstalleerd zijn, en niet altijd ‘comme il faut’. Daardoor kunnen metingen met afwijkingen van 5 tot 10% optreden. Makkelijk het verschil tussen een boete en eehhh… geen boete. Nog even afgezien van de puntenaftrek. Daarnaast hadden ze wat stukkies over politici die de verkeersregels aan hun laars lappen en er mee weg komen. Kort en goed: AutoPlus is niet populair in overheidskringen.
Is dat ook de reden dat de journalist Bruno Thomas is opgepakt en 48 uur vastgehouden? Dat de redactie van AP door justitie overvallen is, er fotomateriaal is meegenomen en er kopieën zijn gemaakt van de harddisks (en dus ook van de adressenbestanden van de journalisten)? Je kunt het nooit weten. Het zou niet de eerste keer zijn dat justitie zich laat misbruiken om de belangen van de gevestigde orde te beschermen. Ahum.

Maar wat heeft Thomas nu eigenlijk gedaan? Je zou zeggen: zijn werk. Hij heeft via een insider bij Renault afbeeldingen en informatie opgeduikeld van een prototype van de nieuwe Twingo, die pas over drie jaar op de markt zou moeten komen. Een keiharde scoop dus. Die nu heeft geleid tot een aanklacht wegens onder meer ‘industriële spionage’ en ‘publicatie van afbeeldingen waarop auteursrecht rust’. Hier is een interview met de hoofdredactur.

Met andere woorden: journalisten mogen geen materiaal meer publiceren dat niet door de producent is vrijgegeven. AutoPlus dient zich te gedragen zoals de meeste media: als gehoorzaam doorgeefluik van overheid en industrie. Tenminste, als Bruno Thoma vervolgd wordt. We houden het in de gaten.

Nuits de Fourvière

Het is al even aan de gang en het duurt tot begin augustus.

Les Nuits de Fourvière.

34 Voorstellingen op het gebied van dans, theater, muziek en film.
Wie in de buurt is, zou moeten proberen nog kaartjes te bemachtigen (hoewel veel voorstellingen al ‘complet’ zijn)
Ik heb het heel kort overwogen, maar kan het -gezien de ongelooflijke rotzooi thuis- niet maken er tussen uit te piepen. Maar de verleiding was groot! Helemaal omdat ik de gelegenheid zou krijgen om een kijkje achter de schermen te nemen, omdat mijn buurman een dansvoorstelling belicht (Compañia Nacional de Danza) en daar dus hard aan het werk is.
Volgend jaar maar weer proberen.

Straattheater in Chalon

Nu we toch cultureel bezig zijn… voor theater kun je terecht in Chalon-sur-Saône, waar het jaarlijkse straattheaterfestival plaats vindt onder de toepasselijke naam ‘Chalon dans la Rue’. Heel druk en gezellig, met verrassende optredens van toneelgroepen, jongleurs, komieken en wat we voor het gemak maar zullen samenvatten als ‘performance artists’. Ik zag er vorig jaar een jongen met glazen ballen iets doen waar mijn mond nu nog van open staat. Frankrijk heeft talent!

Classic FM blij met dooie mus

NAARDEN (ANP) – Luisteraars van Classic FM hebben in grote
meerderheid ‘Non, je ne regrette rien’ van wijlen Édith Piaf
gekozen tot mooiste Franse chanson. ‘Ne me quitte pas’ van Jacques Brel eindigde op de tweede plaats, ‘La Mamma’ van Charles Aznavour completeert de top-drie.
In totaal deden ruim vierduizend mensen mee aan de chansonverkiezing via internet. Zij konden meerdere stemmen uitbrengen. Het lied van Piaf, geschreven door Charles Dumont en opgenomen in november 1960, kreeg meer dan duizend stemmen.
Met de verkiezing loopt de radiozender vooruit op de ‘Franse dag’, maandag 14 juli, de nationale feestdag in Frankrijk. Classic FM staat morgen helemaal in het teken van ‘Quatorze Juillet’, met alleen Franse muziek. De Top 10 beste Franse chansons wordt verspreid over de dag uitgezonden.

Top 10 Franse chansons
1. Non, je ne regrette rien (édith Piaf)
2. Ne me quitte pas (Jacques Brel)
3. La Mamma (Charles Aznavour)
4. La Mer (Charles Trenet)
5. Chanson des vieux amants (Jacques Brel)
6. Les feuilles mortes (Cosma)
7. La vie en rose (édith Piaf)
8. Le Métèque (Georges Moustaki)
9. La montagne (Jean Ferrat)
10.Et maintenant (Gilbert Bécaud)

Dank aan Iede voor de tip en Carla voor de foto.

Het woord wordt vlees in France

De regering heeft besloten Frankrijk nóg aantrekkelijker te maken voor toeristen, door flink te investeren in promotiemiddelen. Centraal staat een nieuw logo met bijzondere signatuur en de kreet “Rendez-vous en France”. De kreet is niet slecht, vooral omdat het woord rendez-vous ook in veel andere talen ‘afspraak’ betekent. In het Frans heeft het iets meer van een gebod: “Kom naar Frankrijk”, ofwel: “Vervoegt u te Frankrijk”.
Tekst redelijk OK, dus. Maar het logo vind ik persoonlijk wel erg plat. Nou ja, plat, ik bedoel ordinair, met die tieten. Is dát wat Frankrijk wil zijn? Een lekker wijf met een geel sterretje en een rode veeg? En waar is de haan? Een robuuste ‘cock’ had het geheel wellicht een iets minder vrouwelijke uitstraling kunnen geven. Waarom precies zó en niet anders?

Leg uit!

“DESTINATION FRANCE PAR CARRÉ NOIR

La France est aujourd’hui la première destination touristique au monde, mais elle souffre paradoxalement d’un déficit d’attractivité par rapport à d’autres pays. Un groupe de travail mandaté par Christine Lagarde et Hervé Novelli a donc réfléchi aux leviers à actionner pour faire de la France la destination préférée à l’horizon 2020.

L’un de ces leviers est la création d’une marque forte et signifiante pour la France.

Avant de créer l’identité, Carré Noir, agence de design stratégique de Publicis Consultants I, a développé avec le groupe de travail Destination France 2020 un positionnement de marque qui met en valeur sa différence. La France se présente donc comme une destination unique, avec pour valeurs la liberté, l’authenticité et la sensualité. C’est une marque inoubliable, spirituelle et généreuse.

Ces mots-clé sont devenus, en collaboration avec Publicis Consultants I Paris, un concept de marque, « rendez-vous en France ». Le mot « rendez-vous », à la compréhension quasi-universelle, fait partie de l’imaginaire de la France, évoquant une rencontre pleine de charme et de magie.

Ce concept a aussi l’avantage de pouvoir être approprié par les différents acteurs du tourisme en France, dans le cadre de leurs campagnes de communication. Les Alpes ou le Mont Saint-Michel, par exemple, peuvent ainsi donner rendez-vous à leurs touristes potentiels, créant une proximité et une complicité avec ces derniers. En résonance avec le concept de marque, Carré Noir a développé un mot-image élégant, où le dessin traduit le sens du mot : dans les lettres de la France se distinguent des bras ouverts, un buste de femme… Le mot devient le symbole, une muse enjouée, pleine de sensualité et d’esprit. La forme graphique de cette identité de marque, par son traité au pinceau et au feutre, traduit la tradition d’un pays qui inspire et nourrit la création. La typographie toute en rondeurs est manuscrite, pour suggérer la spontanéité de l’appel : « rendez-vous en France ».

Rendez-vous en France est alors plus qu’un concept, une invitation.”

Ah, nee, nou snap ik het. Dan is het goed.

Poten af van ons kloteleven!

De Fransman, geoefend als hij is in de filosofie (een echt vak op school) en de laatkerom “Le Verlan”, kan dergelijke stijloefeningetjes tot in het absurde doorvoeren. Wij nuchtere Nederlanders snappen er al halverwege niet veel meer van, maar zij gaan tot voorbij het gaatje. Kijk maar eens naar het herculische oeverloos gelul van het Comité de Défense des Vies de Merde. Daar ontwaar je onder meer een elogie van de stadsduif, die ons in heerlijke walging kan dompelen met zijn welgemikte vette kwakken. En de verkettering van de zinloze hoeladans die we associeren met helde oorden als Hawaï, met hun eeuwige mooie weer en onzalige ontspanning.
Het gaat allemaal nergens over en is daarom een uitstekend voorbeeld van de onmisbare nutteloosheid die de Fransman zoveel plezier bereidt.

Konijnenremakes

T’is vakantie, toch? Dan mogen we er wel eens uit, toch? Want dit stukje heeft niet heel erg veel met HeF te maken, al is er gelukkig wel een linkje te leggen…
Zoals jullie wellicht weten ben ik een filmliefhebber, en heb ik daar m’n werk van kunnen maken. Helaas heb ik regelmatig zoveel werk dat ik geen tijd heb om films te kijken. Gelukkig zijn daar dan sinds enige tijd de konijnenremakes van 30 seconden. Veel grote en kleine, oude en recente filmklassiekers passeren de revu, wat je vele uren uit kan sparen.
Om te beginnen met het Franse tintje: Le marche de l’empereur heeft de ‘bunny-treatment’ gekregen. Maar ook grote klassiekers als Casablanca, King Kong en It’s a Wonderful Life worden in 30 seconden nagespeeld door konijnen. Meer recente filmhuisklassiekers als Pulp Fiction doen het betere konijnentalent bovendrijven, en het gebeurt niet vaak dat remakes beter zijn dan het origineel, maar bij Titanic is dat zeker het geval. Voor de James Bond-liefhebbers is er een niet te versmaden ‘brief, bunnified James Bond Bonanza‘.
Afijn/Enfin, zoek zelf je favoriete film maar uit; zeker weten dat je in vervoering raakt van de konijnenremakes van Jennifer Shiman. En je bent niet de enige, want Jennifer won recentelijk twee Webby Awards

En wil je dat Jennifer zich wat meer met de Franse film gaat bezig houden, dan stuur je haar toch een verzoekje?

Kent u die uitdrukking?

Waar komt die uitdrukking vandaan?
Vraag ik me in mijn moerstaal regelmatig af.
Wat betreft het Frans hoef je niet verder te zoeken, want bij Monexpression vind je het antwoord.
Het klanknabootsende “ Tchin-tchin” bijvoorbeeld, waar komt het vandaan? (altijd al willen weten…)
In de appels vallen. Ook zoiets. Je zal maar een faux-pas maken omdat je die uitdrukking niet kent!
Rood zien.
107 Jaar wachten
.
Ach. Eigenlijk kan ik alleen maar tot de conclusie komen dat veel van die uitdrukkingen – zij het ietsje anders soms- ook bestaan in het NL.
Behalve die van die appels, dan. Wij doen dat in katzwijm.

Eigenlijk deed ik dat een ietsiepietsie bij deze site.
Want het is wel heel erg gratuit.

Scheef slapen?

Nog op zoek naar een anders-dan-anders vakantie-adresje in Frankrijk?
Misschien vind je het wel op de site
Insolithe.com.
Letterlijk voor elck wat wils:

Je kunt een bus huren in Normandië
of een rotswoning…

Verder in de aanbieding: een vliegtuig, vuurtorens, een pyramide, een iglo…
Je kunbt het zo gek niet bedenken, hoe dan ook, je weet zeker dat je buren er nog nooit hebben geslapen.

Hulp nodig? SMS!

Het stikt van de Nederlanders die in Frankrijk gaan wonen met het plan ‘iets voor de Nederlanders in Frankrijk’ te gaan doen. Ze denken dan dat de andere Nederlanders net zo hulpeloos als zij zitten te popelen om een landgenoot in te schakelen voor klusjes, tuinonderhoud, huisoppas en andere hand-en-spandiensten. Waarbij ze dan vaak nog het argument hanteren van ‘die Fransen zijn zo onbetrouwbaar… doe lekker zaken met een Hollander’.
Ik krijg jeuk van dit soort volk. En was – ik geef het toe – ook behoorlijk skeptisch toen ik voor het eerst las over SMS Bourgogne. Service Maison Secondaire… precies die dienstverleing dus. Maar als je verder leest, blijkt dat SMS Bourgogne een professionele club is, die een bewezen succesvol Nederlands concept van reïntegratie op de arbeidsmarkt wil gaan invoeren in Frankrijk. Ze hopen door juist Franse ‘locals’ in te schakelen bij de al genoemde hand-en-spandiensten de economie in de Bourgogne te stimuleren, zodat voorzieningen in stand en dorpskernen levend blijven. Daar wordt iedereen beter van, inclusief de Nederlandse tweedehuizenbezitters, die met lede ogen de bakkertjes en slagertjes uit de dorpen zien verdwijnen, gek genoeg mede doordat er zoveel tijdelijke bewoners zijn.
Enfin, bref en kortom: sympathieke organisatie, opgezet door de Nederlandse Wesseling Groep. Dus als je eens een tuinman of advies nodig hebt of je wilt een beetje rap je mail ophalen in de buurt van Luzy, weet je nu waar je terecht kunt.