Culturebox France3

Helemaal gratis, allerlei culturele activiteiten in heel Frankrijk.
Een lappendeken van reportages en video’s. Vooral over festivals, maar wel actueel.
Ik had er nog niet eerder van gehoord (maar dat zegt natuurlijk helegaar niks), maar het schijnt er al sinds juli te zijn.

Zet een pot thee, neem een stuk speculaas en geniet!

Wie durft nog met de caravan naar Frankrijk?

Het schijnt (ahum) dat de caravan niet erg geliefd is op de Europese wegen. Ik kan me daar ook wel iets bij voorstellen, want veel van die dingen rijden zo langzaam dat iedereen – ook grote vrachtwagens – er voorbij moet. Zo is dus elke caravan een soort rijdende wegversmalling. Nou gun ik natuurlijk iedereen zijn pleziertje, maar ik moest toch wel even lachen toen ik stuitte op een zo te zien relatief nieuw blog rond het thema ‘Two many caravans” (sic!).

Geschreven door iemand die zijn best doet om zijn boodschap ook in ‘het buitenlands’ te verspreiden. Dat de vertaalcomputer daarbij meer slachtoffers maakt dan 1.000 caravans in een heel seizoen, kunnen we de goede man niet kwalijk nemen. Het is een Fransoos met een Maserati. Een voorproefje:

Il y a trop de CARAVANES sur nos routes. Everywhere you drive with your normal car, you must go slow becos you are behind such a caravan. Or behind a camion next to a caravan. Or behind a caravan that is over taking a camion. THERE ARE TWO MANY CARAVANS!!! They are blogging the streets. It is insupportable!

This is why I make this site TWO MANY CARAVANS!

Plis give me you idees over this subject!
Also, I want translation in other language.
Espécialement in Hollandais, because there is
many caravans from the Pays Bas in our roads.

Hihihihi!

Zelfs het beste paard laat wel eens wat vallen. En dan komen de mensen en die rapen het op. En dan zeggen ze: “Een hoefijzer brengt geluk.” Een mopje van Pisuisse, volgens mij.

Dit stukje gaat echter niet over paarden die iets laten vallen, maar over mensen die paarden laten vallen. Figuurlijk dan. En dat is niet om te lachen! De mishandeling en verwaarlozing van paarden schijnt in Frankrijk echt bij de beesten af te zijn. En niemand die er iets aan doet.

Niemand? Toch wel. Een klein groepje Britten houdt heldhaftig stand. Zoals iedereen weet gaan Britten door roeien en ruiters als het gaat om hun dierenliefde. Van Yorkshire Terrier tot Holyfant, het is ze allemaal even lief. Een aantal van hen heeft dan ook besloten een Association op te richten om de kloof tussen de Engelse en de Franse paardenbeschermingsbewegingen te dichten. Dat werd: Equine Resque France : Rescuing equines in France and campaigning for welfare improvements.

Wat de Fransen bedenken van deze crosschannelleske inmenging in hun relatie tot de trouwe viervoeter wordt verder niet vermeld. Wel vind je op de site legio voorbeelden van heldhaftige reddingsoperaties waarbij paarden (en ezels!) voor de hoeven van Magere Ruin werden weggesleept. In the nick of time.

En als je dan zo eens rondkijkt in die fascinerende wereld van Horse Resque 911, dan ontdek je een andere grote tekortkoming van Frankrijk. Ze hebben hier geeneens een paardencrematorium. Nederland overigens ook pas sinds kort. Maar in Frankrijk kun je nergens heen met je dooie ros. Alles wat dier is en zwaarder dan 40 kilo mag niet verbrand of begraven worden. Dat wordt ‘geruimd’.

Dan zeg je misschien: “Rij je toch gewoon naar België!” want inderdaad hebben ze daar al jaren een paardencrematorium, maar dat mag niet. Want je mag de kadavers ook niet zelf vervoeren. Een beetje waardig ADIEU zit er dus niet in. Of is er toch licht, aan het einde van de [url=]regenboog[/url]? Mijn zegen hebben ze. Als je een mishandeld beest weer gezond hebt gemaakt en jaren met hem samen leeft, raak je volgens mij behoorlijk gehecht bent aan zo’n ‘Equin’. Nou, dan moet je ook zelf kunnen bepalen of je hem of haar een waardig uiteinde wil bieden. Dus niet naar het slachthuis, maar een mooie crematie, voor onze Ed. “Wilburrrrr!”

Nog even sleutelen aan je persoonlijke weerstation

Leuk idee van Meteo France en La Crosse Technology. Die brengen sinds kort een persoonlijk weerstation op de markt. Meteo France bezorgt je de actuele weersituatie en en de voorspellingen (inclusief weer-alarmen) via de satelliet om de zes uur helemaal gratis thuis. Een satellietzendertje meldt waar jij bent, en Meteo-France stuurt jou je ‘persoonlijke’ bericht. Kwestie van een meteo-recepteur kopen.
De goedkoopste kost 80 euro en heeft het formaat van een uit de kluiten gewassen tomtom. Leuk voor lange-afstandswandelaars, zou je denken. Handig ook, want die komen nogal eens in gebieden waar je geen mobiele telefoon hebt, laat staan draadloos internet. Maar daar is de meteo-recepteur niet voor bedoeld. Je moet hem op tafel zetten of aan de muur hangen. Nu kun je dat advies natuurlijk aan je laars lappen, het ding werkt per slot van rekening op batterijen…
Dan stuit je op je een ander ongemak. Het ding weet niet waar jij bent. Je moet anno 2008 gewoon met de hand opgeven in welk departement jij bent… Dat is natuurlijk niet handig voor iemand op een Grande Randonnée. Nee, dit ding is voor thuis bedoeld. Maar waarom zou ik 80 euro uitgeven aan informatie die ik ook gratis op Internet kan vinden?
Laatste puntje: Het ding werkt alleen op het Franse vasteland. Corsicanen worden (weer eens?) achtergesteld. Meteo France geeft al helemaal geen voorspellingen voor Nederland af. Dat weerhoudt een enkel Nederlands postorderbedrijf er niet van het ding op de Nederlandse markt te brengen. UIt de mededeling dat de handleiding Franstalig is en de Franstalige afbeeldingen moet de consument maar afleiden dat hij er niets aan heeft.

Even niks te doen?

Dan heb ik een mooie verzameling flash-filmpjes voor je, gemaakt door de studenten van het Lycée Lamartinière in Lyon. Het zijn animaties van gezegden, waarbij je overigens soms even moet zoeken naar de plek om te klikken om ze in gang te zetten.
Ik vond deze spreekwoordelijke filmpjes toen ik op bezoek was op de site van Julie Potvin, met de aantrekkelijke naam Mon Jardin Sucré. Die Julie die kan er wat van zeg. Fraai commercieel en vrij werk van deze ‘Directrice Artistique’, ofwel wat wij in de reclame een ‘art director’ noemen. Mijn favoriet – en meteen de site via welke ik Julie weer vond, is de animatie die ze maakte op het gedicht ‘L’horloge’ van Charles Baudelaire. Het duurt circa 180 seconden. En wat mij betreft is er daarvan geeneentje verloren.

Waar blijft het Franse Amber Alert?

We hebben iets nieuws en ongelooflijk nuttigs in Nederland, boordevol moderne techniek en supermakkelijk in het gebruik: Amber Alert. Dat is een systeem van de politie om in geval van vermissing of mogelijke ontvoering van een kind heel snel een groot publiek te bereiken. Zodra gevreesd wordt voor het leven van een kind, wordt op zo veel mogelijk manieren getracht zo veel mogelijk mensen in te schakelen. Naast het traditionele opsporingsbericht op tv komen er dus bijvoorbeeld berichten op informatiepanelen boven snelwegen en in stations. Verder kan iedereen zich opgeven om de informatie via sms of e-mail te ontvangen. Webmasters kunnen de informatie eenvoudig (en gratis) automatisch op hun websites laten verschijnen. De politie verwacht ongeveer tien keer per jaar een berichtje te versturen.
Het goede idee is gekopieerd uit Amerika. Dus zat ik me af te vragen of het technologisch altijd vooruitstrevende Frankrijk er ook al mee bezig is. Ook hier verdwijnen immers soms kinderen.
Het antwoord is ja en nee. Hoewel, eigenlijk is het meer nee dan ja. Al tweeënhalf jaar geleden maakte de Garde des Sceaux bekend ook zo iets te willen. Er kwam zelfs een website: Alerte enlevement. Maar daarna bleef het stil. Nu ja, er werd dit jaar mee gedaan aan een Europese proef. Maar of die wat opgeleverd heeft…?
Daar sta je dan als wanhopige ouder in Frankrijk. Gelukkig krijg je nog wel wat nuttige tips op de site: bel de school, bel ouders van vriendjes. Ben je gescheiden, bel dan vooral ook je ex. En als dat allemaal niets opgeleverd heeft, dan mag je bij de gratie Gods de politie bellen. Het nummer is 17.

Productief Trijntje

Normaal beginnen we er niet aan, want als je één keer zwicht, is het einde zoek. Waaraan? Nou, op verzoek reclame maken voor bepaalde sites. Dat doen we gewoonlijk niet. Maar Trijntje Wierda belooft per mail in ruil voor een vermelding van haar site op Hollandais en France ‘eeuwig dankbaar’ te zijn. En dat klinkt wel erg verleidelijk.

Nou moet ik eerlijk zeggen dat ik ook voor een dergelijke loze belofte (gezien haar bouwjaar houdt Trijnie het geen eeuw meer vol) normaal niet zou zwichten. Waarom dan toch Wierdapromotie op Hollandais en France? Dat kan ik uitleggen. Ik werd met name getroffen door één aspect van deze kunstenares: ze woont vlak bij ons in de buurt, tussen Louhans en Lons-le-Saunier. Een traject dat ik gisteren, vlak voor ik het mailtje ontving, nog aflegde. Wat een toeval! Dus ik dacht: “Voor deze keer dan maar.”

Kortom, hier komt de promotie voor de site van Trijnie Wierda: “Bezoekt allen de site van Trijnie Wierda!”

Hein?

Watte? In je oren! Ten minste, zo lijkt het als je een avondje met een glas bier in je hand tegen de boxen hebt staan leunen bij je favoriete rock band. Of wanneer je hebt geprobeerd het geluid van je opgevoerde mobilette te overstemmen met je walkman. Hard geluid is slecht voor je oren. Je schijnt er zelfs doof van te kunnen worden. Dan hoor je dus alleen nog maar: ” “.

Dat is niet veel, nee. Om de Franse jeugd bewust te maken van het gevaar van te hard geluid, is de overheid een brede waarschuwingscampagne begonnen onder de weinig aansprekende naam ]agi-son. Zo ging de klas van mijn zoon van de week met de juf van muziekles naar de ‘Cave à Musique’ in Macon voor een voorlichting over het gevaar van herrie.

Leuk hoor, nu moet ik weer 35 euro schuiven voor een stel high tech oordopjes zodat zoonlief gewoon door kan oefenen met zijn rockband. Ik kwam nog met de suggestie om dan gewoon de versterkers wat zachter te zetten en minder hard op het drumstel te beuken. Maar die was natuurlijk gericht aan – ik kan het niet laten – dovemansoren.

Rebus-o-matic

Dit is echt mal: een rebus-machine!
Type een zin en je krijgt een kant-en-klare rebus.Je bent erwel ff mee bezig. Want het duurt even voor je weet hoe het zit.
Zelfs de ‘liaison’ tussen de woorden wordt gemaakt!

Wel grappig als je probeert te reconstrueren hoe en wat.

Wat staat hierboven?

Wikimini

Encyclopédie pour enfants dont les définitions et articles sont écrits par des enfants et adolescents : A l’école ou à la maison, chacun peut y participer

http://fr.wikimini.org/wiki/Accueil

Chez Roger & Françoise, 15 november

Het is ‘grand temps’ dat ik me weer eens meld, dus ik open maar weer eens ons weekendcafé.

Het is niet te geloven, maar vandaag komt die mijtert weer op verschillende plaatsen tegelijk aan.
De publieke zenders houden nog vast aan good old Bram van der Vlugt, maar naar het schijnt gaan de commerciele zenders een eigen Sint nemen. Met het logo van Blokker op zijn rug ofzo?

Jongens, wat is er over van dat oude gezellige feest. Al zal het voor de hele kleintjes niet uitmaken, want die doorzien die poppenkast toch niet. Zelf vond ik het vroeger ook razend knap van de Sint dat in ons nieuwe poppenhuis dezelfde kokosmatten lagen als bij ons thuis. En dat ie zomaar wist dat een oom en tante op weg waren naar ons en ze onderweg aanhield om nog gauw even een kadootje mee te geven.
Dat geloofde je blindelings.

Kinderen van nu zijn niet zo goedgelovig meer. En ergens is dat toch wel jammer.

Les mois en ‘r’

c) Prat-ar-Coum, la Maison de l’huître)

Al enige tijd is de ‘r’ weer in de maand. In ons kikkerlandje (gaap, wat een cliché) was het strijk en zet dat je dan dagelijks de gehate lepel levertraan kreeg. Ik krijg een spontane oprisping als ik er aan denk. Later waren er dan de capsules. Dat was een ietsie beter, maar die dingen moest je zo snel mogelijk doorslikken, anders smolt het buitenlaagje.

In Frankrijk betekent de ‘r’ in de maand dat het oester-seizoen is begonnen. Lekker.

http://www.ostrea.org/

http://www.huitres-de-bretagne.com/

http://www.une-recette.com/huitres.html

Wel een beetje op herhaling

Staaksaait

Het is ook altijd wat hier in Frankrijk. Er wordt om de haverklap gestaakt. Sommigen beweren dan dat het volgens de statistieken nog wel meevalt, maar daar geloof ik niks van. Over anderhalve dag vertrek ik voor een nogal krap gepland wereldtourneetje, waarvoor ik erg afhankelijk ben van de punctualiteit van de vervoerders. En wat verzinnen die luchtzakken van Air France? Een staking! Om dat ze niet willen dat ze kunnen kiezen om eventueel langer te blijven werken. En zijn zij het niet, dan zijn het wel hun collega’s: de zweefteven. En anders wel die spoordebielzen van de SNCF. Of die gleuvenvullers van La Poste.
Afijn, ik ga op reis en ik neem mee: een blik op deze handige staaksaait, met direkte links naar de stakers. Hou ze in de gaten! Of lees je post, als-ie aankomt…

Pesticidepesten

Er schijnen economen rond te lopen die roepen dat het statistisch gezien allemaal erg meevalt met de milieuvervuiling. “Niks aan de hand, mensen, de wereld wordt steeds schoner, ga maar rustig slapen.” En statistisch gezien hebben ze vast gelijk. Toch zijn er ook nogal wat biologen, chemici en medici die hun bezorgdheid uiten over de ontwikkelingen in het milieu.

Zo is er de laatste tijd veel nieuws over de negatieve invloed van de pesticiden op ons aller gezondheid. Er worden – na heftig gelobby van de chemische industrie – middelen toegelaten die sterk kankerverwekkend zouden zijn. Of waarvan in ieder geval het vermoeden bestaat dat ze kankerverwekkend zouden kunnen zijn.

Nu is angst een slechte raadgever en de agrotechniek moet – om aan de optimistische groeicurves van de economen te kunnen blijven voldoen – flink wat onnatuurlijke kunstgrepen uithalen. Maar als je bedenkt dat zelfs de simpelste medicijnen eerst jarenlang getest moeten worden (waarbij in de laatste fase zelfs menselijke proefpersonen worden ingezet) dan is het op zijn minst bevreemdend te noemen dat zware vergiften, ingezet om levende wezens naar de andere wereld te helpen, gewoon vrijelijk over onze toekomstige fruitsalade gespoten mogen worden.

Middelen die stuk voor stuk wel getest worden op ratten en zo. Maar waarvan niet duidelijk is wat het gecombineerde effect is. Niet onderzocht. Terwijl elke huisarts je kan vertellen dat je niet zomaar allerlei geneesmiddelen door elkaar moet slikken. Dat kan je namelijk lelijk opbreken. Maar ja, de vooruitgang hè. We moeten dóór, mensen!

De organisatie die zich in Frankrijk sterk maakt voor de rechten en het respect van toekomstige generaties (je weet wel, van het cliché dat we de aarde in bruikleen hebben van onze achterkleinkinderen), is de Mouvement pour le Respect et le Droit des Generations Futures. De MRDGF dus.

De site biedt toegang tot een aantal interessante andere sites, zo te zien overigens allemaal uit dezelfde koker. Een daarvan Pesticides Non Merci leende ons zijn plaatje. Merci.

TNT opnemen

In Frankrijk hebben ze ook digitale televisie, met de explosief klinkende afkorting TNT. Dat staat voor Télévision Numérique Terrestre. Je kunt het ontvangen met een antenne die er uit ziet als een gewone hark. Dan heb je verder nog een digitale ontvanger nodig, die het signaal bruikbaar maakt voor je TV. In moderne tv’s zit een TNT-tuner ingebouwd. Dit allemaal terzijde. Want wat ik vandaag naar voren wil brengen, is de mogelijkheid TNT-programma’s op te nemen via het Internet!

Het gaat om Wizzgo, een klein programma’tje dat je kunt downloaden en waarmee je na inschrijving je favoriete programma’s in een lijstje kunt aanklikken. Die programma’s worden dan voor je opgenomen en naar je toegezonden, zodat je ze later op je computer kunt bekijken. Ook kun je ze via iTunes op je iPhone inladen.

Is dat handig of is dat handig? Wizzgo is gratis tot 15 uur per maand. Genoeg voor 7 speelfilms of 15 afleveringen van Plus Belle La Vie. Wil je meer uren, dan moet je de betaalde versie nemen. Wat dat kost kon ik zo gauw niet vinden. Ja! Doe zelf ook ‘s wat!

Proust: lezen en laten lezen

Wie kent die mythische openingszin niet: “Longtemps je me suis couché de bonne heure.” Ja, zij die misschien nooit iets met Franse literatuur hebben gedaan. Maar dat is dan allemaal goed te maken en wel op een hele originele manier: Proust lezen en laten lezen. Het is een doldwaas idee van een filmmaakster, dat begon op 20 oktober 1993: A la recherche du temps perdu van Proust laten lezen, en dat op video opnemen. Maar het niet door één lezer laten lezen, nee, door een heleboel. Tot nu toe heeft Véronique Abouy, want over haar hebben we het, 789 mensen een stuk laten voorlezen uit dit meesterwerk allertijden en hiermee 77 uur filmmateriaal gevuld. Tja, je hebt een hobby of niet. De eerste drie delen zijn gelezen en gefilmd en ze hoopt zo ongeveer in 2050 klaar te zijn met dit project.
Dat duurt misschien een beetje lang moet ze gedacht hebben, en ondertussen heeft internet ook z’n intrede gedaan, dus waarom niet de hele wereld mobiliseren? Dat heeft Véronique dus gedaan, zij het dat het een iets ander project is, maar daar kan jij, of u, zo je wilt, ook aan meedoen. Op Le baiser de la matrice kan iedereen een bijdrage leveren vanachter z’n eigen computer, met een webcam en een van de delen van A la recherche du temps perdu. Schrijf je in op deze unieke website, lees een pagina voor, neem het op met je webcam en stuur het op. Zo zullen er uiteindelijk 3424 personen een pagina voorlezen en daarmee ‘la matrice’ vullen. 3424 mensen van over de hele wereld. De enige voorwaarde is dat je het wel in z’n Frans moet lezen. Er zijn al 1235 pagina’s opgenomen (36,07% en bijna 60 uur beeldmateriaal), dus als je iets wil bijdragen moet je er wel snel bij zijn. ;) Dankzij de paginabalk onderaan de startpagina kun je zien – en kijken – welke pagina’s er gelezen zijn en welke er nog gelezen moeten worden.

En dankzij internet moet het volgens Véronique dan uiteindelijk mogelijk zijn om A la recherche… in zo’n 10 minuten te lezen…

– Veuillez circuler – C’est Urgent!

Nouvelle drogue dans les écoles

Ceci est la nouvelle drogue connue sous le nom de «strawberry quick».
Il y a quelque chose de très effrayant qui se passe dans les écoles en ce moment dont nous devrions tous être au courant. Il y a un type de «Crystal Meth» qui circule et ressemble à une fraise en cristaux durcis (un bonbon qui grésille et qui sautille dans votre bouche). Il sent également comme la fraise et il est distribué
aux enfants dans la cour d’école.

Zo begon het mailtje dat ik vandaag kreeg van een van de ouders van school. En samen met mij nog 29 anderen. Gelukkig was ze zo vriendelijk geweest alle mailadressen gewoon te cc’en, zodat ik ze kon zien. Kon ik iedereen direct daarna geruststellen én doorsturen naar

Een uiterst nuttige site, waar iedereen die ooit een alarmistisch mailtje krijgt éérst naar toe moet om te kijken of het al dan niet een bekende hoax is. Want dit soort nepwaarschiuwingen zijn een kwaad op zich, alleen uit te roeien door éérst na te denken en dan pas op ‘send’ te drukken.

faire circuler merci

Plaatjepasser

“If it don’t fit, don’t force it” zong een stel negerts al (de Jackson Five met een nog klassiek kroesende Michael ergens in de jaren ’80, geloof ik, maar ik heb geen zin om het op te zoeken want voor je het weet ben je een half uur verder en ik wil dit snel online krijgen om te voorkomen dat er straks twee cafés achter elkaar staan met alleen een twistpunt ertussen want dat zou wel erg jammer zijn gezien de huidige concurrentiestrijd met het FF die proberen nog veel heftiger en polemieker te zijn dan wij wat ze ook nog eens lijkt te gaan gelukken met dat stelletje raaskallende brallekoppen daar) en dat is een goede raad.

Als het gaat om digitale plaatjes kun je ze online passend laten maken bij Look Image. Gratis, ook nog. Dus ik zou zeggen: “Just relax and let it go!”

Het is ook godverdomme nooit goed!

Sorry, even wat hete lucht ventileren maar ik word er horendol van, dat gezeik van die ecologen. Nou mag je ook al weer geen windmolens plaatsen! Het is allemaal een complot van het grootkapitaal, namelijk. Maar eerder al vertelde men mij dat elektrische auto’s eigenlijk vervuilender zijn dan de Hummer, dat de klimaatverandering een hoax is en biobrandstof funest voor de regenwouden én voor de arme landen wegens het stijgen van de voedselprijzen.

Vraag me nu af wanneer we het bericht gaan krijgen dat geothermie de werkelijke bron is van de opwarming van de aarde en dat zonne-energie wegens de deelreflectie van de zonnepanelen jaarlijks het leven kost aan duizenden verblinde uilen waardoor de muizenstand dramatisch toeneemt, graanoogsten verloren gaan, de voedselprijzen verder stijgen en biobrandstof geen aantrekkelijk alternatief meer is voor aardolie waardoor de luchtvervuiling zal toenemen en als gevolg van de neerslaande roetdeeltjes de effectiviteit van de zonnecellen met rap tempo afneemt?

Ik geef het op. Ik ga NU naar de wc eens lekker een dampende bijdrage leveren aan de bemesting van het bloemenveld boven mijn eigen ‘plan d’épandage’. Of mag dat óók al niet meer!?

Florerende fora

Laat me u deelgenoot maken van enkele overpeinzingen, want ik snap iets niet.

Er bestaan enkele fora voor zogenoemde – liever zogenaamde – “francofiele Nederlanders”, voor mensen die in Frankrijk leven of dat graag zouden willen, of anderszins plezier aan dit land beleven.
Nu zou je verwachten dat dat plezier zich vertaalt in die fora. Goed bedoelde opmerkingen over en weer, de één zoekt iets en de ander weet iets. Al snel weet een derde iets beter, en de discussie is geboren.
Heerlijk, een prettig discours met het doel wijzer te worden en wijzer te maken.

Het tegendeel blijkt echter vaak het geval: er ontstaat vrij snel een race tussen Prinzipienreiters en andere betweters. Nu kan dit me nog weinig schelen, je hoeft hier immers niet aan mee te doen.

Maar dan de toon waarop de conversatie zich afspeelt, het is om te huilen. Dat mensen tegenwoordig niet meer kunnen spellen, het zij zo. Droef, maar ‘t is niet anders.
Dat taalfouten echter denkfouten zijn, wordt tegenwoordig ook als “normaal” geaccepteerd.
Met alle gevolgen vandien. Je wordt voor rotte vis uitgemaakt terwijl je je volstrekt onschuldig acht. De afzender vervolgens gevraagd om enige uitleg, leidt slechts tot nog meer hoon en publiekelijk afzeiken.

Terzijde: bovenstaand gedrag komt vaker voor op fora waar de deelnemers zich in een veilige anonimiteit wanen.
Als daar dan bovendien een net zo anonieme moderator dienst heeft, is het een totaal ongrijpbare, anarchistische bende waar kop en staart aan ontbreken.
Omgekeerd: als de site en vooral de beheerder ervan met naam en toenaam bekend zijn, is het gedrag onmiddellijk gematigder, beschaafder, of gewoon fatsoenlijk. Waarvan akte, overigens.

Wat ik nu niet snap: het ging over fora voor mensen die toch op één of andere manier iets lolligs met Frankrijk hebben? Waaruit blijkt in hemelsnaam die lol op die fora?

Met hoop op beterschap,
“Pietje Percies”
(wat natuurlijk niet mijn echte naam is maar ik kijk tegenwoordig ook een beetje uit alvorens me volledig bloot te geven.)

Chez Roger et Françoise 1 november 2008

Gisteren was het Halloween. Daar moet ik altijd aan denken als ik vrachtwagens van de transporteur ALLOIN zie rijden. Met dat maffe logo. Dat zul je wel met een ‘wa’ uitspreken, maar in mijn ogen staat er toch echt ‘alloien’ en dat is precies zoals de Fransen Halloween uitspreken. Eng gewoon, dus toch wel weer passend.

Gisteren trouwens een film van Luc Besson gekeken. Fifth Element, met Bruce Willis. Wat lijkt die man op Paul Verhoeven zeg, qua stijl. Met precies dezelfde kleine ironische verwijzingen naar de Amerikaanse cultuur. Besson dus, hè, niet Willis. Leuke film. Prima vermaak.