Chez Roger et Françoise 31 januari 2009

Even met zoonlief naar Louhans, waar hij met hoge snelheid de nieuwste besturingsversie voor zijn PS3 kan ophalen. Thuis gaat dat te traag. Al heeft Orange me laatst een nieuw abonnement aangesmeerd met de belofte dat ik 8MB kon krijgen, we komen niet boven de 1 en dan nog met diverse ‘microcoupures’.

Hier op kantoor scheuren de bits en bytes naar binnen. Intussen even boodschappen gedaan voor de eters vanavond. Rôti de Porc. Mijn vrouw had al vlees gekocht toen ik spontaan hetzelfde deed. Zij in de super, ik bij de bio-slager (tenminste… bio, hij slacht zijn eigen beesten en geeft ze geen rotzooi, al heeft hij geen label). Ben benieuwd of we het verschil gaan proeven. Daar hebben we dan de komende dagen ruim gelegenheid voor, want we krijgen het nooit in één dag op.

Cent ou sans?

Geintje voor den zondag:

Julien Lassort en Matthieu Burlot zijn de makers van dit portrettenmozaiek.
Hun inzending voor een video-wedstrijd met als thema “Transformation: Vivre-Réagir”
Het is een soortement puzzle geworden: van de diverse onderdelen van een gezicht “bouw” je nieuwe gezichten, het effect is – uiteraard- vervreemdend.

Muziek van Julien Fargo

homme-100-tetes.com

Chez Roger & Françoise, weekend 24 en 25 januari.

En wederom tassenvol werk mee naar huis, terwijl ik me elke vrijdag voorneem de boel op het werk te laten en eindelijk een ‘echt’ weekend te nemen….

Allereerst maar eens heerlijk een eind gelopen. Ik weet niet hoe het jullie allen vergaat, maar ik voel iets voorjaarderigs in de lucht! Het is bijna windstil, de zon schijnt, het is lekker fris -niet koudfris- en ik zie de kopjes van bossen sneeuwklokjes voorzichtig uit de grond piepen her en der.

……….

Komt er tijdens het typen van dit stukje een telefoontje van dochterlief door, die een dringende vraag heeft: – heb ik wormen gehad?

- Eh?

- Ja sorry, we hadden hier (dat is op de roeiclub – red.) een discussie over wormpjes en dat elk kind dat ooit in de zandbak speelde die zou hebben.

- ja, ik weet welke wormpjes je bedoelt, maar jij had ze nooit.

- Hhhhhhh (=zucht van opluchting – red.), ik wilde al heel dringend alles doorspoelen, dat ga ik sowieso nu doen. Doei!!!

………

Goed, waar was ik?
Doe maar een kopje thee, dan.

Clients à la con

Wanneer je werkt met mensen, of het nu klanten of clienten zijn, er zitten er altijd tussen die je het bloed onder de nagels vandaan halen, of die op zijn zachtst gezegd niet normaal zijn. Sommige klanten zijn nu eenmaal nooit tevreden, hoe je het ze ook naar de zin probeert te maken.
Voor Franse verkopers e.d. is er een uitlaatklep: clients à la con. Allerlei grappige anecdotes…..

Een vergelijkbares site is voisins de merde

29 januari 2009, wat doet u?

We hadden het er al eens eerder over: in Frankrijk wordt graag gestaakt. Volgende week donderdag, 29 januari is het weer raak. Een ‘journée interprofessionnelle d’action’, wat zoveel wil zeggen dat iedereen mee doet. Nou ja, iedereen…
In ieder geval is men zo enthousiast dat men voor deze dag een speciale 29 januari 2009 staaksaait heeft aangelegd. En een heus forum om elkaar virtueel alvast flink op te wrijven. En een heuse google map, zodat je de weg kunt vinden naar de juiste demonstratie. Virtueel, dan. Want of je er werkelijk komt met al die stakingen in het openbaar vervoer…

Belle’s images

Tja, met zo’n naam vraag je er om. Maar ik meen het hoor, de schilderijen van Charles Belle zijn zeker het aanzien waard. Net als zijn Flash-site trouwens. Er staat een virtuele gallerie op, waar je – na een tochtje door de tuin – in een luie stoel kunt plaatsnemen zodat Belle zelf een voor een zijn schilderijen kan laten zien. Het is goed dat hij af en toe in beeld blijft, want anders zou je je lelijk kunnen vergissen in het heftige formaat. Irissen van 2×2,5 meter, een muurbedekkend tuiltje. Heftig.

Gratis service!

Deze week weer eens een afgrijselijke en frustrerende ervaring gehad met de ‘service clients’ van France Télécom, waarbij het er op neer kwam dat mijn telefoon afgesloten was. Nu kon ik nog wel met Skype bellen, maar niet naar gratis nummers, zoals de 1014 van de telefonische hulpdienst. Dus ging ik maar weer eens op zoek op internet naar het ‘gewone’ equivalent. Ik heb het hier op het blog al eens eerder aangestipt, maar ach, de wereld verandert en het is zaak om mee te veranderen, dus doe ik nog maar weer eens een keer hetzelfde opnieuw. Ook al omdat inmiddels natuurlijk de nodige nummers aangepast en -vuld zijn. Op deze pagina kun je via de handige alphabetisch gerangschikte letterknoppen zoeken naar het bedrijf dat je wilt bellen. Je vindt dan het gratis (gewoon tarief) telefoonnummer, dat je kunt bellen in plaats van het servicenummer dat extra geld kost.
Zo kun je dus óók met Skype of vanuit het buitenland alle Franse hulpdiensten bereiken (als ze in de lijst stan tenminste). Deze site geeft overigens ook nog veel andere nuttige en -eloze informatie en spelletjes. Maar dat mag je lekker zelf allemaal uitzoeken.

La Retirada: Spaanse geschiedenis in Frankrijk

70 jaar geleden leidde de val van Barcelona het definitieve einde in van de Spaanse republiek. De hevige en niets ontziende gevechten gevechten tussen republikeinen van allerlei pluimage enerzijds en sympathisanten van Franco anderzijds brachten een enorme stroom van vluchtelingen op gang. Eind januari en begin februari 1939 trokken zij en masse richting de Franse grens. Om een humanitaire ramp te voorkomen kon de Franse regering niets anders doen dan de grens open stellen, met als gevolg dat een half miljoen Spanjaarden Frankrijk instroomden via de grensovergangen in de Pyreneeën: Cerbère, le Boulou, Prats de Mollo, Puigcerdà… Zij werden aanvankelijk opgevangen in concentratiekampen – die nog niet de verschrikkelijke bijklank hadden, maar het begin werd er wel gemaakt: bij Argelès op het strand, bij Rivesaltes en verderop bij Agde, Bram, etc. etc.
Een enerverende en veelal trieste geschiedenis, welke dit jaar volop aandacht krijgt, mede op instigatie van de regionale overheid van de Languedoc-Roussillon. Want van de half miljoen vluchteling zijn er veel achtergebleven in deze regio, alsook in de Midi-Pyrénées (Toulouse en omgeving), en hebben derhalve een hoop van hun geschiedenis en cultuur meegenomen. In de regio vinden er dus veel aktiviteiten plaats om dit moment van het openen van de grens te herdenken, alsook de vluchtelingenstroom die dit op gang heeft gebracht en de impact ervan op de Zuid-Franse regio’s.
Wij doen er ook aan mee, met een rijk programma aan archieffilms en speelfilms die op een of andere manier deze geschiedenis weergeven en interpreteren, maar er zijn nog veel meer andere aktiviteiten, waarvan een groot deel vermeld staat in deze deze brochure.

ADSNEL?

Een van de meest ergerlijke nadelen van het leven op het platteland is de traagheid van het Internet. Bij ons in de buurt zijn nog steeds huizen verstoken van ADSL en op bijvoorbeeld Frankrijkforum blijft ‘Internet per satelliet’ een telkens terugkerend onderwerp.

En heb je eenmaal een ADSL-verbinding, dan is die vaak van het traagste soort. France Télécom verkoopt je gerust een contract ‘Huit méga’ terwijl ze donders goed weten dat je bij jou in de straat nooit boven de 500K (een half MB) uitkomt.

Je merkt natuurlijk in het dagelijks gebruik wel dat je verbinding traag is. Maar hoe traag is hij nou precies? Dat kun je nakijken op deze site. Met een leuke interface volg je de test op de voet om te weten te komen hoeveel bandbreedte (débit) je hebt.

Daarbij maken ze onderscheid tussen upload en download. Upload (berichten van jouw computer naar het net) is altijd trager, simpelweg omdat je tijdens het surfen weinig informatie verstuurt. Een paar muisklikjes of (zoals ik nu doe) wat toetsenbordaanslagen. Alleen als je grote bestanden wilt versturen, bijvoorbeeld foto’s per e-mail, heb je plezier van een hooge uploadsnelheid.

Overigens is dit best een beetje een saai stukje geworden. Bijna zonde van de bandbreedte!

Équivalent, paraphrase, pareil, semblable

Als je een Franse tekst schrijft, kan het – afhankelijk van het onderwerp – voorkomen dat bepaalde woorden te vaak voorkomen. Je kunt dat voorkomen door af en toe een synoniem te gebruiken. Nu kun je natuurlijk een papieren woordenboek gebruiken, maar als je nu tóch achter de computer zit, is het net zo handig om even te surfen naar de synoniemensite. Vul het te voorkomen woord in en hup, Synonymes.com presenteert je een of meerdere alternatieven.
En als je nu toch op Synonymes.com bent, kijk dan ook even bij de links. Daar vind je nog een stelletje handige sites voor onder meer een vertaalmachinevergelijker, een vervoegmachine, een site vol Franse afko’s en eentje met uitdrukkingen. Je kunt weer even voort.

Wat kost(te) dat huis?

Huizen worden nooit duurder, alleen goedkoper. Dat wil zeggen… als een huis eenmaal te koop staat, zal de verkoper maar héél zelden de prijs verhogen, en dan alleen na het een tijdje van de markt gehaald te hebben.

Naarmate het langer duurt om een koper te vinden zal hij – steeds wanhopiger – eerder de neiging hebben de prijs te verlagen. Mensen vragen mij uit hoofde van mijn webmasterschap van Zorro Immo wel hoe het met de huizenmarkt staat in Frankrijk. Ik kan ze dan in algemene zin melden dat de (online) media van een stevige daling spreken. En die zal nog wel even doorgaan. Zelfs de makelaarsvereniging FNAIM vreest nu voor 10 tot wel 20% daling in 2009 (dat zijn in ieder geval de scenario’s waar ze rekening mee houden). De markt ligt op zijn gat, de verkopen liggen stil en er zullen heel wat makelaarskantoren het loodje leggen.

Je kunt zelf constateren hoeveel goedkoper bepaalde huizen zijn geworden, door gebruik te maken van de site Petits Cailloux. Als de steentjes van klein duimpje traceert deze site de prijzen van huizen terug naar de oorspronkelijke gepubliceerde prijs. Daarbij maken ze gebruik van de nationale makelaarssite ‘Se Loger’ (ook actief onder de naam Immostreet), met zo goed als alle huizen van alle officiële makelaars. En van al die verkoopadvertenties houdt Petits Cailloux de prijzen bij.

Zo kun je dus van elk individueel huis de geschiedenis opzoeken. En zien wanneer en hoeveel de prijs gezakt is. Interessant voor huizenzoekers is ook het hoofsstukje ‘Biens morts waar je een lijst kunt opvragen van alle huizen in een bepaalde regio die al erg lang te koop zijn. De makelaars hebben de verkoop ervan al opgegeven, dus als jij er iets tussen vindt en je komt met een redelijk bod… Bedenk wel dat er soms een duidelijke reden is dat het niet verkocht wordt. Slecht gelegen, slechte staat of gewoon te duur met een te koppige eigenaar.

Maar goed, nooit geschoten altijd mis. En gezien de marktsituatie zullen ook makelaars vast bereid zijn wat op hun 6% commissie in te leveren. Ik hoorde gisteren van een notaris dat er al agents immobiliers zijn die genoegen nemen met 1%!

Kunst in Lyon

Het is al begonnen, maar komend weekend gaan we toch naar de vernissage. Ik heb het over de Salon Hivernale in Lyon. Een winterkunstbeurs in een stadspaleis aan de kade in het 5e arrondissement. Hiromi doet mee met een aantal schilderijen. Niet die hierboven, maar nieuw werk waar ik even geen foto’s van kan vinden. Als je in de buurt bent en zin hebt om te komen, dan vind je hier een uitnodiging. Mij benieuwen of ze wat verkoopt. We hebben haar ingeschreven als Auto-entreprise, zodat het nog allemaal netjes wit is ook. Heiliger dan de Paus, zijn wij! Halal-luja!

Golfen voor iedereen in de Limousin

Het stikt in Frankrijk van de campings en chambres d’hôtes in Hollandse handen, maar Nederlandse Hotel-Restaurants annex golfclubs zullen er niet zo veel zijn. Er is er in ieder geval één, in het Parc Naturel Régional Limousin-Périgord. Daar staat het Hotel***Restaurant Golf de Saint Junien, geheel in Nederlandse handen. Er werken ook veel Nederlanders, zowel aan de receptie als in het restaurant.

Een van hen is Jeroen Steentjes, de chef-kok van Restaurant Les Jouberties. Geen kleine jongen, want die komt bij ‘Oud Zuid’ in Amsterdam vandaag en leerde het vak bij diverse koks met Michelsterren in Nederland. Hij werkt met een Franse assistent die er al jaren in de keuken staat en precies weet waar je de lekkerste streekgerechten haalt. Dus tussen het slaan van ballen door valt er ook nog wat lekkers te knabbelen.

Bij de 18 holes golfclub komen met name veel Nederlandse gasten, en de sfeer is er dan ook tamelijk relaxed. Geen dikdoenerij. Ook al omdat je er ook zonder golfvaardigheidsbewijs gewoon kunt spelen. Dus ideaal voor wat minder ervaren golfers die – eventueel na wat lessen van de interne pro (Franse challenger-speler Bertrand Cornut) kennis willen maken met het spelletje.

En anders ga je naar een clinic. Daar hebben ze speciale arrangementen voor. Dan komt er een Nederlandse pro over (Roel de Bijl) om een groepje gasten van het hotel een weekje naar een hoger niveau te tillen. Ik citeer:

SPECIALE AANBIEDING:
GOLF CLINIC MET ROEL DE BIJL
• 7 nachten verblijf op basis van halfpension
• 5 dagen golfinstructie, 2 uur per dag
• onbeperkt toegang tot golfbaan en oefenfaciliteiten
• 25 minuten privéles per persoon
• maximaal 8 personen per groep
• maximaal 3 groepen per week
• ballen voor de driving range

Prijs per persoon: € 749

Nou hoor ik de vaste bezoekers denken: “Waar blijft de zure opmerking? Wanneer komt Krek. met een rotopmerking om die ballentent tot de grond toe af te branden?” Helaas. Ten eerste kan ik niks negatiefs bedenken. En ten tweede, zo gaan wij bij Publigo niet met klanten om.

Overigens… mooie site hebben ze, vind je niet? En zo goed geschreven!

Luisteren

Ik moet de komende maand weer druk aan de slag om de jongens en meiden bij te spijkeren voor hun luistervaardigheid, want de toets voor kijk- en luistervaardigheid komt eraan!
Uiteraard oefen ik met toetsen uit voorgaande jaren en probeer ik ze zoveel mogelijk authentiek materiaal te laten horen. Dan valt de luistertoets nl altijd mee, die is vaak duidelijker en langzamer uitgesproken dan het gemiddelde televisie-interview.
Een nieuw hulpmiddel in deze strijd is mijn ontdekking van de video’s van VODEO op youtube.
Allerlei actuele onderwerpen, mooi Frans.
Ook voor de apprenants bij ons een aanrader!

(eerder log over luisteren)

Manco

Zondag is zo’n dag dat je heerlijk de tijd hebt om even rustig de kranten te doen. Ik kwam in het (de) NRC een klein artikeltje tegen over Georges Perec. Het bracht me onmiddellijk à la madeleine terug bij het sfeertje van een college dat ik ooit volgde en dat over Queneau en Oulipo ging. Ik heb er al eens over geschreven.
Georges Perec, in maart ’92 overleden, was ook lid van deze Oulipo. Ook zijn werk kenmerkte zich door dezelfde stylistische, ja welhaast mathematische regels.
Eén van zijn bekendere werken is La Disparition. Een boek van bijna 400 bladzijden waar geen enkele ‘e’ in voorkomt.

Is ut mooglijk? Absoluut!

Het is dus allesbehalve een doorsnee boek. Het werd niet te vertalen geacht. De vertaling naar het Engels 14 jaar geleden is bejubeld. De titel werd A VoidEen Leegte‘.

Nu is er iemand al 10 jaar bezig dit monumentale werk te vertalen naar het Nederlands.
Zijn naam is Guido van de Wiel, hij is organisatie-adviseur. Toen hij met deze klus begon sprak hij beperkt Frans.
Eh? Altijd gedacht dat vertalen een vak was. Een moeilijk vak bovendien. Want behalve goede taal moet ook nog eens de authenticiteit van het vertaalde werk gewaarborgd blijven. Voorwaar geen simpele klus.

Allereerst de titel.
Dat is ‘t Manco geworden. Want zonder ‘e’, dus de Leegte viel sowieso af ;-)

Ben benieuwd of de Nederlandse vertaling ook bejubeld zal worden als hij april a.s. uitkomt bij de Arbeiderspers. De tijd zal het leren.

Wie meer over Perec wil weten, vervoege zich op deze site

De Engels vertaling kun je bij o.a. BOL bestellen

La Vie Moderne

Lang, lang geleden op het oude blog al eens een logje geplaatst over Raymond Depardon.
(Er staat ‘Krek’ , mais c’était moi)
Bij het zoeken naar materiaal voor school kwam ik vandaag weer bij hem uit. Er is nl weer een film van hem verschenen (in november al…) en ik denk dat hij voor veel mensen wel leuk zal zijn om te bekijken.

Bande annonce

Hier hoor je wat de man er zelf van zegt.

Overigens is de rechtbank-docu waar Peter het over heeft in de commentaren op het oude log te verkrijgen bij BOL

L.S.P.

Nu ik toch eenmaal bezig ben, heb ik een andere oude bekende van stal gehaald. Met alle nieuwe lezers op HeF die zich zo bezighouden met het leren van Frans is dat helemaal niet zo gek, toch?

Er is op ons oude log nog veel

leerzaams te vinden voor wie zoekt!!

Ik kwam er weer terecht omdat ik het woord skoiter ergens tegenkwam en ging googlen met
skoiter / squatter

De ongehoorzame wolk

Toen in 1986 Rusland de kerncentrale van Tsjernobiel letterlijk de lucht in ging, kwam er een radioactieve wolk vrij die door de heersende wind naar het Westen werd gevoerd. De Franse regering kwam al snel met geruststellende berichten dat de radioactieve deeltjes het land niet zouden bereiken. Terwijl in het naburige Zwitserland mensen werd aangeraden vooral geen geitenmelk meer te nuttigen of te verwerken en geen paddestoelen uit het bos te eten, heerste hier totale radiostilte. De wolk, zo stelde de regering, was nét voor de grens gestopt.

Je kunt je afvragen waarom de Franse regering zo zijn best heeft gedaan om de ware omvang van de ramp en de effecten voor ook de Franse volksgezondheid te bagatelliseren. Het zal wel te maken hebben met het feit dat Frankrijk zelf voor een belangrijk deel afhankelijk is van kernenergie. Het kwam dus erg slecht uit als de publieke opinie zich hier tegen zou keren. Gevolg: de bevolking van Oost-Frankrijk – waar het meeste risico op radioactieve besmetting bestond – ging gewoon door het het eten van geitenkaasjes en geitenvlees. En in de volgende herfst ging iedereen gewoon lekker paddestoelen zoeken in het bos.

Inmiddels is duidelijk dat dit niet zonder gevaar was. Het aantal gevallen van schildklierkanker is sterk gestegen in deze regio. Inmiddels zijn er al rechtszaken tegen de regering begonnen om financiële schadevergoeding te eisen. Had immers de regering indertijd haar verantwoordelijkheid genomen en een mediacampagne gehouden om te waarschuwen tegen besmetting, dan was de schade allicht beperkter gebleven. Ook het toedienen van extra jodium, om de schildklier te verzadigen en te voorkomen dat besmet jodium opgenomen zou worden, was een optie geweest.

Maar ja, zoals zo vaak werden (en worden) waarschuwingen van ecologen en andere milieufreaks weggewimpeld om de economische belangen te beschermen. Wat staat ons nog meer te verwachten? Processen tegen Monsanto door onvruchtbare vaders? Huidkankerpatiënten die de chemische industrie aanklagen wegens het verwoesten van de ozonlaag? Ik ben benieuwd.