Ne een hektische week vol woordenstrijd met hufters (ik) en stakingen (de rest van Frankrijk) lijkt nu de rust enigszins weer te keren. Als ik het zo om me heen hoor, zijn er twee belangrijke oorzaken van al dat gestaak. De eerste dateert uit 1789. De Franse revolutie was eigenlijk ook een soort staking, legde de grondslag voor het huidige Frankrijk en wordt nog steeds elk jaar gevierd. Met zijn allen de straat op en dan boos tegen de autoriteiten roepen is identiek aan 'Frans zijn', lijkt het.

De tweede reden is dat Fransen niet praten. De regering doet na haar verkiezing gewoon wat zij wil, zonder enige ruggespraak of afleggen van verantwoording. Men ontwerpt een wetsvoorstel zonder daar eerst bij betrokkenen (bonden bijvoorbeeld) draagkracht voor de verwerven. Zodra de nieuwe wet wordt aangekondigd, weet iedereen dat die wet er gewoon gaat komen. Het is een fait accompli. Dus daar kun je dan inderdaad meteen tegen staken.

Wij snappen dat niet. Zelf heb ik een bloedhekel aan die hufters die het hele land in gijzeling nemen om te protesteren tegen iets dat eigenlijk overmijdelijk is - al was het maar wegens de demografisch werkelijkheid. Maar het hoort er bij. Het is typisch Frans. Net als rode wijn trouwens. Roger?