Een avondje in Montrevel-en-Bresse – La Plaine Tonique

Voor de tweede keer werkt zoonlief Guido op de camping in Montrevel-en-Bresse. Vorig jaar nog in de kiddy club, maar dit jaar op de receptie. Daar staat hij in zijn beste Nederlands de gasten te woord. Helpt met inschrijven, wijst een plek toe en geeft antwoord op de domste vragen. Aan het eind van het seizoen organiseren alle medewerkers een soort bonte avond. Dit jaar was het thema ‘Wereldreis’, met veel dans en sketches (zonder woorden want internationaal publiek). Het is wat amateuristisch allemaal, maar het enthousiasme van de deelnemers maakt veel zo niet alles goed.

Hier een paar foto’s van de avond, die begon met een wandeling langs het meer onder Lees verder

Bretonse muziek: Kost er Hoed


Vorige week had ik het al even over de Fest Noz in Bretagne. Daar grasduinend kwam ik ook een site tegen over de traditionele muziekgroepen die deze feesten onveilig maken: de sonneurs. Ze spelen viool, fluit en een soort doedelzak, zo te zien op de plaatjes. Deze site heeft wat geschiedenis, oude ansichtkaarten van muziekgroepen en kaartjes met de verspreiding van de muzieksoorten. Boeiend. Als je er van houdt. Ik mis alleen wat muziek op de site. Dat was wel toepasselijk geweest. Maar goed, hier vind je wel wat.

GAROU


Ik weet zeker dat ik een paar mensen hier een plezier mee doe: GAROU!!!
(Mais où?
Où te caches-tu?
Dans quel monde oublié?
Dis-moi où chercher.
Mais où?
Où te caches-tu?
Qu’est-ce qui t’a éloigné?
Dis-moi où t’aimer, reviens.

Garou is geen Fransman, maar Canadees, Québécois.
Hij is vooral bekend geworden in Europa door zijn fenomenale bijdrage aan Notre Dame de Paris, waar ook die ander geweldige Canadees aan meedeed (Daniel Lavoie, wijd ik een apart logje aan)
Ultieme nummer van die musical blijft Belle. Met Patrick Fiori en eerdergenoemde Daniel Lavoie. Voor de muziek nr. 20 aanklikken
Een site waar je aardig wat muziek kan aanklikken…

Leo Ferré


Dankzij een voorzetje van René, die over “Paris Canaille” begon…
Een log over Leo Ferré, onvergetelijke vertolker van het Franse lied die zijn weerga niet kent.
(het is niet druk op deze site: Vous êtes le 1e ème visiteur depuis le 4 août…)
Ook deze site is een beauté….
Klik door en geniet….
Hier vind je zijn teksten.
Wil ik jullie evenmin onthouden: Leo Ferré op internet…
Iedereen die wat van Ferré heeft gezongen vind je hier.
Eén van de bekendste is Cathérine Sauvage…luister naar haar Paris Canaille….
Persoonlijke favorieten: Avec le temps, hier geïnterpreteerd door Marc Ogeret
en
Est-ce ainsi que les hommes vivent, naar een gedicht van Louis Aragon

Psychobilly?


Tja, je moet er van houden. Maar die mensen bestaan. En de sites zien er geinig uit. Daarom bij dezen even aandacht voor een bijzonder muzieklabel en een verzamelsite over Psychobilly en Neo-Rockabilly. Probeer bij Banajuice.fr ook even de jukebox, voor een indruk. Dat niemand bewere dat mijn smaak sacrosanct is op dit weblog.

iTonen voor Franse muziek


Op het gevaar af voor Apple-fanaat te worden versleten, wil ik hier even signaleren dat je als liefhebber van Franse muziek heerlijk kunt grasduinen in de zeer uitgebreide empeedrie-otheek van iTunes. Als je tenminste beschikt over iTunes. Maar dat is gratis te downloaden bij Apple (ook voor windows!), dus wat let je?
Downloaden is sowieso een goed idee want iTunes is een van de beste programma’s om muziek mee te importeren, te delen en te branden. Je kunt er je hele CD-verzameling mee op je harde schijf zetten. Bovendien zit er een knop op voor online toegang tot héél veel muziek. iTunes werkt dan als browser, waarmee je kunt zoeken in de databank. Tik in: Les Rita Mitsouko en je krijgt een hele poeplading songs van deze vrolijke Franse band. Te koop voor 99 cent per stuk, of 9,99 per album. Op MP3-formaat. De muziek wordt je eigendom, maar je kunt de liedjes niet onbeperkt branden en kopiëren. Logisch ook, anders was die databank in mum van tijd leeggerauscht, en schoten de CD-fabriekjes als paddestoelen uit de grond. Het aardige is ook, dat je van elk liedje 30 seconden mag beluisteren. Zo kun je dus een heel aardig beeld krijgen van wat er zoal te koop is, qua chansons. Apika!

Dick Annegarn, chansonnier


Gekke naam voor een Franse zanger? Valt best mee, vergeleken bij zijn stem en zijn liedjes is die naam zelfs bepaald doorsnee, want zijn geluid is op zijn minst uniek te noemen. Annegarn (1952) is in Nederland geboren, maar desondanks niet gierig met zijn materiaal. Op zijn site staan de wondermooie teksten van 150 liedjes, waarvan vele voorzien van een flink geluidsfragment. Wil je dit eigenzinnige talent nader ontdekken, zet dan de boxen van je computer alsmede je oren wijd open en klik op PLOUC.
Speciaal voor Peter, een toepasselijke toepassing van het door hem zo verafschuwde want nutteloze FLASH (mouse-over bij gitaarhals).

Op verzoek…


van René:
Wat is jullie allerallerallerfavorietste Franse lied?
Voor René is dat Tu m’aimes encore van Céline Dion
Voor mij is het Barbara van Yves Montand
(wiens foto bovenaan prijkt)
Ik liep -ooit- een beetje doelloos rond op het kerkhof Père Lachaise en werd daar aangesproken door een wat oudere heer die veronderstelde dat ik het graf van Montand zocht. Voordat ik kon antwoorden gaf hij me een ‘grand tour’ over het kerkhof met als terminus het graf van Signoret en Montand. (waar je dus zo aan voorbij zou lopen)

Zwarte Nagels


Jullie gaan dit waarschijnlijk wel aardig vinden. Gezellige muziek, auditief gezien fijn om naar te luisteren. Amusante, verstaanbare teksten, dus goed voor je Frans ook nog. En gratis, vanaf hun vormgevingtechnisch en visueel mooi om naar te kijken site.

Aimez-vous Bach?


Nog even en het is weer passietijd. Vorig jaar ben ik niet geweest, dit jaar sla ik het niet over, ik weet alleen nog niet waar.
Wanneer ik er de tijd (en de pegels) voor had, ging ik naar Parijs!
Want je kunt gaan luisteren in de Notre Dame
En dat kan letterlijk, want je kunt kaarten kopen “sans visibilité” voor €12,- Wil je wel wat kunnen zien, betaal je 4x zo veel.
Maar dat is nog niks vergeleken met de prijs van de kaartjes in het théâtre des Champs Elysées….
(ik heb het over de Mattheus Passion, met een kwinkslag naar een bekend boek. Wie?)

“Une folle de mots qui fascine et intrigue…”


Brigitte Fontaine

….staat in de biographie van radiofrance internationale (rfi)
Ze loopt al heel wat jaartjes mee (maar ik had nog nooit van haar gehoord, maar dat zegt niks en alles (over mij))
Ze lijkt me een behoorlijk gek mens en ze heeft al heel wat op de plaat gezet!
Dit is haar officiele site, wanneer je op haar nieuwe album klikt kun je wat van haar werk horen. Ook de andere albums kom je dan tegen.
Dank Krek, voor de laatste link, die maakte me nieuwgierig.
Maar ik denk niet dat ik snel iets van haar koop. Ik denk dat een life performance boeiender is…

Voor Ronaldus


Sinatra en basket
wordt hij ook wel genoemd : Jamie Cullum, nieuwe ster aan het jazz-firmament.
Andere benaming: Norah Jones with balls. Nou vind ik hem maar zozo, maar dochterlief van bijna 17 is weg van ‘m. Krijgt Twenty something in haar schoen. Dus bij deze: voor de liefhebber! Met ook de Franse versie van zijn teksten.

Omdat het soms zo heel dichtbij komt….


We hadden het er een tijd geleden al over, Marjan en ik, zonder morbide te (willen) zijn….en Ferry is recent rauw met de neus op de feiten gedrukt, met het verscheiden van een (te) jonge dierbare. Soms komt de dood heel onverwacht.
Ik kan bij sommige muziek heel ontroerd zijn en dan uitroepen:” dat mag je op mijn begrafenis laten horen!”. Waarop mijn kinderen laconiek zuchten: “ja mam!” Want mijn smaak wil nog wel eens veranderen….
Wat al jaren op mijn verlanglijstje staat: “The Cold Song”, uit King Arthur van Purcell (hier in een uitvoering van Klaus Nomi, doorklikken op Real Play of die andere) Ooit gezien en gehoord in de film van Ariane Mnouchkine over het leven van Molière. De sterfscene was erg indrukwekkend. Pas kocht ik de nieuwste CD van Allison Moyet en weer was het een nummer van Purcell die ik tot mijn lijstje van favorieten moet rekenen: “Dido’s Lament”.(in de barokke uitvoering, hier, die van Moyet kon ik ff niet vinden op het net) MOOI!!!
Hebben jullie dit nu ook? Dat je soms denkt: Ja! Dit wil ik!
Ik hoor het graag, jullie voorkeuren.
(En zonder al te klassiek over te komen, ik heb ook Alanis Morisette op mijn verlanglijstje. Pssst: ff doorklikken, ook Peter Gabriel is mooi op deze CD)
Ik loop overigens ook graag op kerkhoven. Dit is een interactieve site over het mooiste kerkhof van Parijs, Père Lachaise.

Maestro…. muziek!


Ik heb echt de ballen verstand van muziek. En hoewel ik voor 4,5 dag deuntjes in de computer heb zitten, wil ik geen muziek aan als ik werk. Het gebeurt zelfs regelmatig dat ik mensen op bezoek heb en dat we de hele avond zitten kletsen zonder geluidsbehang. Wél vind ik het erg leuk om te zingen. Als ik muziek in de auto aanheb (dat dus weer wel) dan zit ik vaak keihard mee te zingen. Ik hou dan ook erg van muziek met intelligent geschreven teksten. Of minder intelligent, maar dan op zijn minst verstaanbaar en niet te repetitief. Enfin, waar ik naar toe wil: ik kan aardig zingen, maar speel geen instrument. Maar ik weet dat er mensen bestaan die wél een instrument spelen en ik weet ook dat die hier komen. Waren het niet Ferry en Ronaldus die een band wilden beginnen, of was dat Frank?
Die mensen doe ik plezier met dit bericht van René, die kennelijk ook regelmatig snaren of toetsen beroert (met een t, hoop ik):
“Als je liedjes wilt naspelen of begeleiden is het handig als je de akkoorden weet. Nu was ik lange tijd opzoek naar een site met Franstalige hedendaagse liedjes en die heb ik gevonden (om de tab te zien moet je wel even inschrijven, maar dat zal met copyright-redenen te maken hebben…). Misschien is het een stukje waard.”
Ik dacht het wel, René! Er zijn vast mensen die dit leuk vinden en die ook nog weten wat een akkoord en een tab is. Mede namens hen dank ik je zeer!

Claude François

Velen denken dat I did it my way van Frank Sinatra is en later in het Frans werd vertaald tot ‘Comme d’habitude’. Maar het is andersom. Het lied is oorspronkelijk van de grote Franse ster Claude François. En tragische ster, want op 39-jarige leeftijd, op het hoogtepunt van zijn roem, is Claude François geëlektrocuteerd toen hij na een bad een lampje recht wilde hangen terwijl hij nog in zijn badkuip stond.
Lees zijn biografie of bezoek een van zijn vele fan-sites.
Er is er zelfs eentje (beetje dweperig maar goed) in het Engels!

Serge Gainsbourg


Ik durf het bijna niet te zeggen in dit gezelschap, maar Serge Gainsbourg is nooit echt ma tasse de thé geweest. Maar goed, ik ben niet alleen op de wereld om mijzelf te profileren (al scheelt het niet veel) maar ook om u, waarde bezoeker en francofiel, te dienen. Vandaar hier een linkje naar de onofficiële site van de Nachtburgemeester van Parijs:Gainsbarre.
Se heppe se muur overgeschilderd, wisjedat? Tssssssss!