Frans is een lastige taal als je niet Frans bent (en als je wel Frans bent ook trouwens)

Gastrobar-buikloopcaféWe waren vorige week in Amsterdam, waar blijkt dat er in onze hoofdstad heel wat te lachen valt voor mijn Franse kinderen. Zo vonden we in een Frans restaurant aan de Koninginneweg ‘fruits de mere’ op de kaart en een paar honderd meter verder, aan de Sophialaan liepen we tegen dit reclamebord aan. Niet echt een fijne naam in Franse ogen. Want het mag dan internationaal en gastronomisch bedoeld zijn, in het Frans is ‘gastro’ toch gewoon buikgriep. Dus mijn zoon las daar dus ‘buikloopcafé‘ en we besloten de Wagyuburger – hoe aanlokkelijk ook – dit keer maar links te laten liggen.

Hieronder nog wat voorbeelden van onbeholpen Frans.

bac à sable coqu
Ja, dat is me er eentje, die zandbak! Gevonden in de folder van de Action, die trouwens grossiert in letterlijke vertalingen vanuit het Nederlands. Zoiets als de Belgische Carrefour doet van het Frans naar het Nederlands.

HeF kopfoto’s herleven op Immogo

Sinds vandaag is de nieuwe versie van Immogo online. Ik ben echt supertrots op de nieuwe site. Het design is licht en fruitig, ontworpen door reclamebureau ONyVA in Amersfoort. Maar grootste attractie is toch wel de kopfotowisselaar, met een prachtige diavoorstelling, nét als op HeF. Mijn dank gaat uit naar RobertS, Henk Puntmuts en _Paul die de foto’s leverden. Het maakt de site echt lollig en persoonlijk, ook al omdat je vóelt dat het geen stockfoto’s zijn, maar impressies van echte Frankrijkfans.

Ik zit al de hele middag als een dolle te grijnzen ;-) .

Dit soort dingen… overal jeuk!

Ik heb  al sinds 2006 een site - Immogo - waarop mensen hun huis in Frankrijk te koop kunnen zetten.  Een van mijn oudste klanten is mevrouw B. Inmiddels 85 jaar, maar nog behoorlijk bij de pinken. Haar huis staat al sinds 2008 op Immogo en in de jaren heb ik haar regelmatig aan de telefoon gehad. In het begin om te helpen haar huis online te krijgen, wat haar overigens prima af ging. Later belde ze nog wel eens om wat inhoudelijke zaken te veranderen of om gewoon eens te praten over de huizenmarkt in Frankrijk. Uit al deze gesprekken kwam ze op mij over als een lieve,vriendelijke oude dame. Wat ze zonder twijfel ook is.

Ze wilde haar huis erg graag verkopen, want het staat op een berg die haar oude benen steeds lastiger kunnen beklimmen. Het plan was dat ze dan beneden in het dorp iets kleiners en moderners zou gaan huren. Maar de markt zat niet mee, en ze wilde het toch ook niet al te goedkoop van de hand doen. Ik kon haar verder niet adviseren, want ik ken nou eenmaal niet alle marktprijzen in heel Frankrijk. Bovendien mag ik dat niet, want ik ben geen makelaar. Zo zakte de prijs steeds een beetje, helaas nét achter de markt aan.

Maar gisteren belde ze me met goed nieuws. Haar huis was te langen leste nu toch eindelijk verkocht. Niet via Immogo, maar aan kennissen. Oude vrienden van de familie die al jaren bij haar over de vloer kwamen en die al vaker hadden gezegd dat haar huis nou precies was waar zij ook van droomden. Tijdens hun laatste bezoek werd het gesprek over een mogelijke koop steeds concreter en uiteindelijk besloot ze het van de hand te doen. Het stond op Immogo voor €210.000,- maar de vrienden waren niet zo rijk. En omdat mevrouw B. toch wel erg graag naar het dorp wilde verhuizen heeft ze het huis aan ze verkocht voor maar 150.000 euro. Ja, zo gaf ze toe, eigenlijk wel wat te laag, want het was toch wel minstens 175.000 waard, maar meer wilden en konden haar vrienden er echt niet voor geven. Bovendien hadden ze sowieso het totale bedrag niet. Er werd besloten dat de vrienden slechts 50.000 euro zouden aanbetalen, om de rest dan te laten staan als lening. En zo was mevrouw B. ineens ook hypotheekverstrekker geworden voor haar vrienden.

Er werd thuis aan de keukentafel een contract opgesteld in het Nederlands. Mevrouw B. zou dat op haar kosten laten vertalen in het Frans door een beëdigd vertaler. Maar toen het officiële compromis de vente bij de notaris vandaan kwam, was dat in óók het Frans. De vrienden gingen er van uit dat mevrouw B. de vertaling van die 19 pagina’s juridische informatie naar het Nederlands ook wel voor haar rekening zou nemen en waren erg teleurgesteld toen ze dat niet wilde.

Maar goed, ze tekenden en alles leek OK, al hield mevrouw B. wel een beetje een zuur gevoel over aan de hele transactie. Zeker toen tijdens de overdracht de vrienden begonnen te klagen dat de septic tank niet op norm was. Al waren ze daar wel van op de hoogte en stond dit ook met zoveel woorden in het koopcontract. Ze waren erg verontwaardigd en eisten dat mevrouw B. de kosten hiervoor alsnog zou betalen. Uiteindelijk gingen ze morrend akkoord met haar voorstel om van deze werkzaamheden dan maar de helft voor haar rekening te nemen.

Dus nu zit mevrouw B. in haar huurhuisje in het dorp aan de voet van ‘haar’ berg. Midden tussen haar franse kennissen en lekker dicht bij de winkels. Haar Nederlandse ‘vrienden’ hebben een prachtig vakantiehuis op de berg, met drie slaapkamers en een schitterend uitzicht. Voor 50.000 euro aanbetaling. Mevrouw B. heeft nog wel de sleutels, want de vrienden gaan er van uit dat zij wel een beetje op kan passen en het huis klaar kan maken als zij op vakantie willen komen. “Maar”, aldus een bedremmelde mevrouw B. “Daar heb ik nu eigenlijk niet zo’n zin meer in, begrijpt u, meneer Hakkenberg?”

Aangenaam! Krek. uw… makelaar!?

gregor hakkenberg conseiller immobilier saone et loire tournus bresse 71Je gelooft het niet, gezien mijn geschiedenis, maar het is écht waar. Ik ben sinds kort toegetreden tot het legioen der officiële makelaars, of liever: ik ben agent commercial bij een makelaarsketen. ReflexAgents is een tamelijk nieuw bedrijf, opgericht door de voormalige eigenaar van Kelkoo.fr. De keten werkt met onafhankelijke vertegenwoordigers, die worden Lees verder

Eindelijk lente in de Z-Bourgogne

Maison menetreuil en printemps 2013

Al hebben we eerder deze maand een aanzet tot lente gehad (toen het in Nederland zo bar koud werd ineens), de afgelopen week heeft het geregend. Maar sinds gisteren schijnt de zon. Dat is mooi, want we hebben gras en bloemvelden gezaaid. Hopelijk is de bodem nu vochtig genoeg om – in combinatie met het zonnetje – tot een groeispurt te leiden. Hier een filmpje: Lees verder

Zaken doen op zijn Frans

Op het amusante forum ‘Survive France Network’ woedt een discussie over de werklust van de Franse arbeider. Met name de loonslaaf – al dan niet in overheidsdienst – moet het ontgelden. Ongemotiveerd, steeds op zoek naar excuses om vooral niet te werken en diep van binnen steeds verontwaardigd dat de ‘patrons’ de arme arbeiders uitbuiten. Heeft maandag nodig om bij te komen van het weekend en is vrijdag vanaf 12.00 uur niet meer bereikbaar. En zo voort. Tot iemand zelfs heel cynisch schreef: “De fransen zijn nu aan het vergaderen op welke datum ze de jaarlijkse werkdag zullen houden.”

Onaardig en onterecht, want ik ken best Fransen die hard en gemotiveerd werken. Aan de andere kant… onlangs had ik weer zo’n akkefietje waarvan je denkt: “Ben ik nou zo slim…”. Lees verder

We hebben een meertje!

Tenminste, het moet waarschijnlijk nog een vijver heten, want niet groot genoeg voor een meer. Maar dat mag de pret niet drukken. Deze week kwam een meneer in een grote graafmachine een stuk van ons tuinbos vrij maken om daar het vijf jaar oude testgat (er bleef ook in de warmste zomer water in staan, dus test geslaagd) te vergroten tot een respectabel ven. Ja, dat is het. Geen meer of vijver, maar een ven. We hebben een eigen ven. Mooi klinkt dat.

Vanaf de huiszijde (zie boven) is het meer een grote kuil, maar dat komt doordat het nog niet geregend heeft. Gelukkig verwachten we vanavond een flinke plens, die vanuit de Lees verder

Chika!

Chika, ons nieuwe hondjeWie me ook op Twitter volgt (@krekhak) zal het niet ontgaan zijn. We hebben er een hondje bij. Na wat naamwisselingen (Shady, Chipo) zijn we nu uitgekomen op Chika. Qua uitspraak Spaans voor meisje, maar ook bijna een Japanse meisjesnaam (Chikako). En wat pittiger dan Chipo, wat overigens Japans is voor ‘staart’.

Chika is geboren uit een tamelijk klein formaat border collie, die echter gedekt was door een flinke hond, half Beauceron, half Berger Yougoslave (Sarplaninac). De bevalling moest Lees verder

Chez Roger et Françoise, september 2012

Nu we een beetje zijn bekomen van de dood van onze lieve Vicky (het doet nog wel steeds pijn als ik een plastic fles verfrommel -spelen! – of als er lekkere botjes over zijn – eten!), denken we voorzichtig weer aan een nieuw hondje. We zijn al bij het asiel gaan kijken en houden Leboncoin in de gaten, want eigenlijk willen we weer een bastaard. Nu was er dit weekend een hondenshow in Mâcon, dus dachten we: “Kom, we gaan eens kijken.”

Dat is een wereld op zich, die doet denken aan missverkiezingen, met allemaal trotse ouders die hun kindjes staan te fluffen en die met knikkende knieën de steevaast wat morsige juryleden tegemoet treden. Hoogtepunt was wat mij betreft Lees verder

Nieuwe buren voor zoonlief in Dijon

Het is zover. De oudste gaat het huis uit. Komende week verhuist zoon Guido naar Dijon, waar hij psychologie gaat studeren. Samen met een vriend uit de Bresse vond hij een appartement in het hartje van de stad. Rue de La Chouette, direct naast de Notre Dame. Hierboven zijn directe buren, gefotografeerd uit het raam van zijn kamer. Beneden op straat is een plek waar de hele dag toeristen naar boven staan te kijken en Lees verder

Archéologie in Mâcon, 71000

Wij wonen op een kerkhof. Dat wil zeggen, de Rue Gambetta in Mâcon loopt dwars door een zogenaamde ‘Necropolis’, een zone waar men overledenen begroef in de 1e tot de vijfde eeuw van onze jaartelling. Het was namelijk in de Romeinse tijd verboden mensen in de stad te begraven. Daarom brachten ze de doden naar buiten,langs de weg. De stad heette in die tijd ‘Mastico’ gelegen langs de ‘Via Agrippa’, de weg langs de Saône naar Lyon.

Vorig jaar waren er werkzaamheden in de Rue Gambetta. Zoals je kunt zien op deze afbeelding van Google Steetview, die toevallig precies tijdens het werk langskwamen.

Bij het vervangen van de riolering stuitten de werklieden op een zestal stenen sarcofagen. Het werk werd meteen stilgelegd om de archeologen de tijd te gunnen alles goed te onderzoeken. Aan de hand van de werktuigen die werden gebruikt door de steenhouwers konden de graven worden gedateerd. Ze zijn ongeveer 1500 jaar oud.

Het oudste graf bevatte de overblijfselen van een jonge vrouw van ongeveer 25 jaar. Aan de positie van de botten konden de archeologen vaststellen dat het graf al eerder geopend is geweest en leeggeroofd. De plunderaars hebben een kammetje over het hoofd gezien, waarvan de vorm typerend is voor de 5e eeuw.

Nou ben ik persoonlijk geen grote fan van archeologie. Maar omdat deze graven in mijn straat gevonden werden, komt het toch wel dichtbij. In het Musée des Ursulines bekeek ik werktuigen en wapens van de prehistorie tot de vorige eeuw, me realiserend dat op deze plek al ver vóór mensenheugenis mannen, vrouwen en kinderen werkten, speelden en lief hadden. Dat is toch een mooi idee.

Dit artikel verscheen eerder op mijn blog.

La classe inversée

De klas ondersteboven

Het lijkt heel modern en vooruitstrevend, maar het concept is alweer een paar jaar oud: flipping the class. Ik kwam er vorig jaar mee in aanraking en ben me er in aan het verdiepen. Er valt namelijk heel veel over te lezen. Twitter is dan een heerlijk medium, want ik volg veel gelijkgestemde zielen en je leert van elkaar.
Maar laat ik eerst eens uitleggen waar ik het over heb.
Flipping the Classroom“, letterlijk “de klas op de kop zetten” is Lees verder

Huis in Bourgogne huren voor de vakantie

In de zomermaanden wonen we in ons vakantie-appartement in het centrum van Mâcon, waar we dit jaar overigens een etappestart van de Tour de France mogen beleven, maar daarover later meer. Om dit appartement te bekostigen, verhuren we onze hoofdwoning. Er zijn nog een paar weken beschikbaar. Om precies te zijn de Lees verder

Béton

Bij de koop van mijn eerste huis, in 1995, sloot ik een beleggingshypotheek. Bij de verkoop in 2000 liet ik het beleggingsdepot gewoon staan. Met het idee daar schathemeltje rijk van te worden, gezien de mij voorgespiegelde rendementen. Maar omdat ik sinds die tijd jaar elk jaar ongeveer hetzelfde bedrag in het overzicht zie staan en ik op korte termijn gene herstel verwacht, heb ik besloten de aandelen te verkopen en het geld te investeren in beton. En dan niet in aandelen Betamix of Heidemij, maar in een nieuwe betonnen vloer op de veranda voor ons huis. Die is nodig, omdat ik de dakgoten Lees verder

De maan in Tournus

Een heldere maan in Tournus (FR, 71), gewillig poserend voor mijn relatief simpele bridge Sony DSC H1 Ik lees net dat de maan deze maand relatief dicht bij de aarde staat, waardoor hij beter te zien zou zijn. Ook toevallig, want vanavond heb ik een foto van de maan gemaakt terwijl ik in Tournus op mijn dochter zat te wachten. Ze was bij een dansrepetitie, want aanstaand weekend is er ‘Gala’.

Ik zat naast een terras van een restaurant op een ‘banc public’ en had honger, want ik zat er al sinds 20.15 uur en het duurde nogal. Tot overmaat van ramp Lees verder