Iemand zin in eenrondje fietsen?
Als ik íets een domme bezigheid vind, is het wel een rondje fietsen. Gewoon, met de auto naar een plek, daar de fiets uitladen, opstappen en heel hard een rondje rijden terug naar de auto. Moe maar voldaan. “Hè jongens, lekker een rondje gefietst! Volgende week weer?”
Vroeger, toen ik nog fit en sportief was, had ik een Gents Touring van Koga Myata, net als mijn beste vriend. Wij reden dan wel eens samen heel hard van Hilversum naar Amsterdam en terug. Maar niet om zomaar doelloos een rondje te fietsen. Nee, wij gingen een kroketje halen bij Ruud Krol!
Linkidee van FrankB

We schrijven zaterdag, 5 maart 2005. Ronaldus en rijden naar de camping van Panneçot, waar we een afspraak hebben met de burgemeester. Gelukkig weet Ronaldus de weg, want we dreigen te laat te komen. Sterker, we dreigen helemaal niet te komen, want het weer is niet echt fantastisch.

Toch zijn we er in geslaagd de camping met het feestzaaltje op te sporen.

Hier gaan we dus onze bijeenkomst organiseren. Van buiten zit het er gezellig uit, zo in de sneeuw.

Van binnen ook. Wat spartaans, maar dat betekent ook dat we niks kapot kunnen maken. Een zaaltje waar je wel met 50 man kunt eten, voldoende stoelen, een keukentje en

een heel meer voor de deur. Hier mogen we straks ook gebruik maken van de kajaks en kano’s. Dat wordt zwemmen!

Bovendien is er een camping, waar onze gasten gratis mogen logeren. Helaas alleen koud douchen, maar dat is een kwestie van wennen. Na ons afscheid van de burgemeester verkennen we nog even de buurt. Met zijn

pittoreske straatjes,

vervallen oude schuren

en indrukwekkende vergezichten.

Ook de dorpjes in de omgeving bieden gelegenheid tot het schieten van Anton Pieck-achtige plaatjes. Wat dacht je van deze

besneeuwde brievenbus? Of, hilarisch…

een terras met een lawinekabouter?

Op sommige binnenplaatsen lag de sneeuw kuitdiep!
Hoe dan ook was het een vruchtbare reis.
Waarvan overigens nog wel een paar foto’s beschikbaar zijn. Voor de liefhebbers.

Heel, heel lang geleden moesten wij op de basisschool, die toen nog gewoon lagere school heette, gedichten uit het hoofd leren en voordragen.
Dat kon van alles zijn, van de blauwbilgorgel tot Marsman.
Ik geloof niet dat dat nog gebeurt.
In Frankrijk daarentegen is dit heel gewoon!
Kijk maar eens op deze site.
Ik kwam op deze site terecht, omdat ik “La Colère” zocht, dat door een van de kinderen, Johann, wordt voorgedragen in de extra’s aan het eind van Etre et Avoir.
Ik weet dat Krek. het een eindeloos vervelende documentaire vindt, maar het ziet er vanuit onze optiek uit als het paradijs!