Een jachtig bestaan

Een van de oerdriften van de Homo Ludens is de jacht. En dan niet alleen op klein wild, dat door zich te verstoppen tracht te ontkomen aan de avonddis van de jager. Ook het graven naar eetbare wortels, het zoeken naar paddestoelen en truffels en het plukken van bessen behoort tot de basibezigheden van de mens. Niet voor niks is verstoppertje spelen een wereldwijd bekend en blijvend populair kinderspelletje. Maar ook volwassenen blijven jagers in het diepst van hun wezen. Sommigen vieren hun jachtlust bot door letterlijk met een geweer het bos in te trekken en onschuldige beesten te vermoorden. Anderen zitten urenlang te puzzelen op de verborgen tips en aanwijzingen in MYST. En weer anderen trekken er op uit, de natuur in, om op jacht te gaan naar een verborgen schat. Dat is namelijk de basis van het spel ‘Geocache’, waarbij je op basis van aanwijzingen met je GPS in de hand door het land of de stad geleid wordt op zoek naar een schat. In de natuur is dat vaak een ├ęchte schat. Dat wil zeggen een goed verstopte container met daarin een logboek, iets om mee te schrijven en wat objecten. Je mag er dan een object uit pakken, als souvenir, en je moet er iets anders voor in de plaats doen. Je laat verder een berichtje achter in het logboek en stopt de schatkist weer zorgvuldig terug waar je hem vond. Voor de volgende jager. In de stad gaat het iets anders, dan worden er diverse ‘schatten’ verborgen, of bijvoorbeeld geheime tekens aangebracht op gebouwen, die je dan moet zien te vinden. Een foto van het object dient dan tot bewijs.
En zo komt ook de moderne, door de supermarkt en bezorgpizza verwende mens toch aan zijn instinctmatige trekken, zonder daarbij ook maar iemand tot last te zijn.

Bedankt voor de linktip, Sandra!

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *