Ik schrijf dus ik Ben

Ben je in de veronderstelling dat de filosofisch-dromerige ‘Loesje’ met haar handgeschreven uitspraken een typisch Nederlands verschijnsel is? Mis. In Frankrijk hebben ze Ben. Voluit Benjamin Vautier. Een kunstenaar die schrijft. Al sinds 1955! Witte letters op een donkere achtergrond. Korte teksten, meestal, raadselachtig, filosofisch, soms het cliché nauwelijks overstijgend, soms blatant briljant. Enfin, kijk zelf maar even op de site van Ben.

Dit is echt kunst voor schrijvers. Voor types als ik, die in een museumzaal met grote kleurrijke werken van erkende meesters meteen naar voren lopen om te kijken wat er op het bordje staat. “Lunch op het gras.” Ah, op die fiets! Met het verschil dat nu de kunst het bordje is. Of het bordje de kunst. Wat jij wilt.

Geinig is ook dat op de site vermeld wordt dat dit geen verzameling ouwe rommel en lulkoek van een zonderling is. Voor alle zekerheid staat er dit: “Cette exposition est reconnue d’intérêt national par le ministère de la Culture et de la Communication/Direction générale des patrimoines/Service des musées de France. Elle bénéficie à ce titre d’un soutien financier exceptionnel de l’Etat.” Dat je het maar weet. Sukkel!

Een eerste indruk? Prima. Je kunt hier, hier en hier rondkijken.

In het echt te bezoeken tot 11 juli 2010 in het MAC te Lyon.

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *