Panneçot was weer zó!

Hoe het was? Het was leuk om oude bekenden opnieuw te ontmoeten. Maar net zo goed om kennis te maken met nieuwe bekenden en zelfs met een paar nieuwe onbekenden! Waar we vorige jaar bij de HEF-bijeenkomst nog tamelijk recht in de leer waren wat betreft ballotage en toegang, hebben de stamgasten dit keer ook wat non-habitués mogen introduceren. Zo nam Aat Diana en Gérard uit Panneçot mee, probeerde Ronaldus (vergeefs) een collega te strikken en kreeg ik zelf een vriend uit het Morvanese dorpje Poil (2e thuis van GertJan) zo ver om bovenstaande bijzondere groepsfoto van ons te maken.
Het weer was beter dan vorig jaar, maar nog steeds niet echt ‘Frans’. Het blijft natuurlijk toch wel de Morvan. Het is niet voor niks zo groen en vergeven van de Hollandsers daar. Het weer is precies als ‘thuis’. Geen heftige buien dit keer, maar wel veel bewolking, flink wat wind en af en toe een dreigend spatje. Enfin, we hebben buiten kunnen eten en borrelen, dus dan mag je niet klagen, dunkt me.

Wat hebben we gedaan?
Zelf ben ik met mijn gezin al op woensdagavond aangekomen in de Chambres d’hôtes van Didy en Joop, waar wij vier nachten zouden verblijven. We hadden onderweg al wat gegeten, dus konden we meteen te bed. De volgende morgen (donderdag) had ik al om 9.30 uur een afspraak met burgemeester Bernard van Limanton (waar ook Panneçot onder valt) die me de sleutel zou geven en een en ander uit zou leggen. De rest van de dag waren we ‘vrij’ want de eerste gasten verwachtten we pas die avond. En inderdaad kwamen Ronaldus en Truda in de middag bij Aat en Marry aan. Samen zijn we naar de camping gegaan om Dineke en Peter op te wachten, terwijl ook GertJan zich bij ons voegde. Een hilarisch moment was de ontdekking van Dineke dat ze weliswaar haar tent, maar niet de stokken bij zich had. Beetje suf, ja voor zo’n ervaren kampeerster. Maar ze kon gelukkig gewoon in het zaaltje een bedje inrichten.
We hebben die avond met de reeds gearriveerden gegeten in het restaurantje van Panneçot. 11 complete maaltijden, inclusief wijn en een paar desserts voor 121 euro. De Hollander in ons kwam dus op meerdere wijzen geheel aan zijn trekken.
Vrijdag was een toeristische dag. Tenminste, dag… voordat je dan iedereen bij elkaar hebt, is het al weer bijna lunchtijd. Veel meer dan een bezoekje aan het Romeinse theater en een snelle lunch (dat wil zeggen, de ober was razendsnel, maar door onderbezetting in de keuken duurde het toch allemaal erg lang) zat er niet in, ook al omdat er nog boodschappen gedaan moesten worden. Dit keer geen dure slager in Moulins-Engilbert, maar gewoon LeClerc in Autun. Wel hedden we nog even tijd voor een bezoekje aan Chateau Van Mierlo, want dat hadden Peter en Dineke nog niet gezien.
De avondmaaltijd werd ouderwets gezellig, met naast de stamgasten ook optreden van nieuwe kennissen. En de fotosessie met Arjan. De grotere (breedband-alert!) foto’s staan hier: hef1, hef2, hef3. Ik heb ze nóg twee keer zo groot, maar dat trekt mijn server vrees ik niet.
Zaterdag moesten sommigen alweer weg, waardoor we in kleinere groepjes wat toeristische activiteiten hebben ondernomen, afgesloten met een avondmaaltijd in besloten kring aan een doodstil spiegelend meer met eindelijk een wolkenloze lucht. En wie zich tijdens dit weekend het meest vermaakt heeft? Dat laat zich raden.

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *