Chez Roger et Françoise – woensdag 13 oktober


Klik logo voor smoelenboek.

Iedereen is pitten. Ik blijf alleen achter in Chez Roger et Françoise. Spoel de biertap door. Zet alles klaar voor morgen. Een drukke dag, met naast het gewone werk ook veel veerdiensten (la navette) naar het nabijgelegen Louhans. ‘s Morgens do0chterlief Colette naar muziekles, ‘s middags zoon Guido naar kajak. Tussendoor teksten schrijven en wellicht ‘s middags nog even naar de kapper. Om het wachten op mijn liefste blaag te korten.
Intussen bellen de artisans niet terug. De tuinarchitect is incommunicado. De terrassier onvindbaar. De serrurier/forgeron zwijgt in alle talen. Alleen de ramoneur heeft teruggebeld. Die komt maandag a.s. de schoorsteen vegen, zodat we weer lekker hout kunnen stoken.
Trouwens, ik zal binnenkort eens wat plaatjes online zetten van ons nieuwe huis. Of liever, ons nieuwe project. Want wat Aat laat zien, en waar Jeanne op zinspeelt, dat staat ons ook nog te wachten. Kamers uitraven, betonvloeren storten, plafonds slopen, isolatie, gipsplaat… Werk zat. Niet aan denken. Gewoon doen. Of liever: laten doen!
Ciao!

73 reacties op “Chez Roger et Françoise – woensdag 13 oktober

  1. Gelukkig had ik een gummetje…..
    De juf is klaar met het voorbereiden van de lessen en kan dus te bed…na een afzakkertje…
    @frankB: ik heb nog een appeltje te schillen met jou, geloof ik 😉

  2. En ik was wanhopig bezig iets t poetsen en bleef het maar zien ( bij “all risk verzekering)”. Maar gelukkig is het nu weg.
    Hoe ziek kan je zijn. Get al life.

  3. Ah, ik vond hier en daar ook nog wat ‘reacties’ en zit hier nu met een enorme gum in mijn vuist verwoed over mijn lekkere beeldscherm te schurken. …verrek, het is besmettelijk!
    Maar zonder gein, als het van mij was geweest, was het beter geschreven ;).
    Dank Dineke voor je bijdrage aan een net en ordelijk weblog.
    Ik ben getrouwd in San Diego, Californië, drie jaar nadat mijn vrouw en ik elkaar daar ontmoetten. Ook al omdat we de familie in Nederland en Tokyo niet op kosten wilden jagen door het in Tokyo of Nederland te doen. Dus gewoon met zijn tweetjes, in de tuin bij vrienden. Hartstikke leuk. We wilden niks bijzonders, maar ja, die Amerikanen wilden taarten en corsages en ringen en zo. Dus die kwamen er.

  4. @RobertS: dat van dat aanmelden hebben wij ook geweten: wij woonden net in Den Haag en moesten daarom in 2 gemeentes “bekend worden gemaakt” via het kastje bij het gemeentehuis. Nooit geweten dat zoveel mensen die aankondigingen lezen! Daarom waren wij zo blij op een eiland te trouwen. Dat schept toch een barriere………..

  5. @Krek: ben je de hele dag de orde aan het bewaren, moet je in je vrije tijd ook nog eens aan de slag 😉 . Maar zonder gekheid: ze zijn weg en wat mij betreft blijven ze weg. De lol is er voor hen zo toch wel snel af.

  6. Nou, bij het FF-thema zijn er toch net weer twee leuke postjes bijgekomen. Hindert niet, ik doe wel af en toe een rondje langs de velden om te poetsen.

  7. Je hebt je Japanse vrouw in de V.S. ontmoet, Krek? Wij kennen een hele leuk Japanse (2e generatie) uit Cal. Veel lol mee gehad. We namen haar mee naar de Pasar in Den Haag (heel toeristisch) en vervolgens naar de alternatieve kermis op het Plein…heel aparte humor, wij hadden veel uit te leggen (Theo en Thea, pornotheater voor honden etc.) maar leuk was het wel. En daarna natuurlijk eten bij Tempat Senang.

  8. STEMMEN, STEMMEN!!! we stonden op 1 en nu weer op 2. Kom op, niet verzaken, ik heb al 2x gestemd, vanaf het werk en privé (moet kunnen voor de goede zaak)

  9. Ja, in *whisper mode* de disco */whisper mode* van San Diego. Zo’n knappe vrouw had ik van mijn leven niet gezien. Later bleek ze ook nog bereid haar echtgenoot voor me te verlaten. Ik tel mijn zegeningen! Nou Kerry nog president, dan is de wereld perfect.

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *