De Solex-Saga… hoofdstuk 1216

Mijn eerste brommer was een Solex, en het kon me geen reet schelen dat al mijn schoolvrienden me lachend voorbij reden op hun Puch (de kakkers) of Kreidler (de Dijkers). Of op de fiets, want zo`n Solex trap je er zonder veel transpiratie uit. Ik was wel mooi de enige met een Solex. Zoals ik ook de enige was met een oorbel en een spijkerbroek van After the Goldrush-kwaliteit.
Een Solex was een statement, net zoiets als de Eend nu nog is. Een ijzersterk merk, dat echter ooit door de Fransen verkocht werd aan de Fiat-groep. Inmiddels is het weer in Franse handen, en wel van de groep Cible. En die komen nu dus met de e-Solex. Een sterk op het origineel gelijkende, elektrisch voortgedreven tweewieler, die zonder twijfel kan meeliften op de naam van de glorieuze voorganger. Beetje flauw is het wel. Bijna kitsch, zo`n namaak-Solex met een batterijtje. Met 1150 euro bovendien sterk aan de prijs. En dan moet je nog een helm op ook!
Mijn voorkeur gaat uit naar de Solex-versie van Dominique Chaumont, een Franse ingenieur die besloot de originele Solex te gaan namaken, en wel in China, om het betaalbaar te houden. Omdat de naam verkocht was, noemen ze de nieuwe Solex de Black `n Roll. Zo`n grappig bedoelde woordspeling waar meer Angelsaksisch ingestelde mensen van gruwen, maar waar de Fransen van smullen. Het bedrijf brengt trouwens ook een e-Moped op de markt, maar zorgen er wel voor dat die helemaal niet op de Solex lijkt.
Een echte Solex rijdt namelijk op benzine.

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *