Houdt u van hond?


Wij willen een hondje adopteren. Daarom was ik een beetje rond aan het kijken op het net, op zoek naar sites van het asiel. Zo is er de SPA – Société Protectrice des animaux die asielen beheren in heel Frankrijk. Tot zover ging het nog. Maar omdat de SPA in de Bourgogne geen asiel heeft, zocht ik verder onder ‘protection des animaux’ en zo kwam ik terecht in een wereld waar je helemaal geen weet van wilt hebben. Zeker als je van dieren houdt. Ik heb hier wel eens een beetje plagerig gesproken over hond met jachtsaus, maar de site Vie de Chien heeft me de eetlust op dat vlak totaal ontnomen. Echt niet gaan kijken als je een zwakke maag hebt. De site gaat uitgebreid in op de honden- en kattenfokkerij in Azië, met beelden van honden als slachtvee in kooitjes en erger.
Ik hou hier een dubbel gevoel aan over. Moet je zo’n site vol gruwelbeelden maken? Zit de mensheid daar op te wachten? Maar aan de andere kant, hoe moet je anders laten zien hoe erg het is? En dan nog… hier vlak bij worden dagelijks duizenden kippen gekeeld. Ook niet echt een gezellig gezicht. Enfin, ik ben er niet uit. Ik geef het dus maar even door. Als je een voorzichtige indruk wilt krijgen, beperk je dan tot de tamelijk nette site Hoe wilt u uw hond?. Well done.

71 reacties op “Houdt u van hond?

  1. heb het helemaal niet over cultuur gehad… en idd het is nu eenmaal zo en als je er moeite mee hebt moet je er wat doen…..
    en dieren zijn niet slimmer, ze zijn instinctiever en dat is naar mijn mening iets heel anders…

  2. @John: een vlammend betoog. We hebben een aanmerkelijk hoog vegetariërgehalte op deze site, ook al willen sommigen niet zo genoemd worden. Marjan boedoelde overigens met ‘zo is dat nu eenmaal’ niet dat ze het jammer vond dat er niks aan te doen is. Ze vindt het volgens mij gewoon niet zo jammer. Het zijn immers maar dieren.
    @Robert(a) als je geen vlees en vis eet, dan ben je niet schijnheilig. En als je dan geen vegetariër genoemd wilt worden, dan ben je op zijn minst herbivoor. Maar ik blijf het eng vinden dat jij de dieren op een hoger plan stelt dan mensen. Dat je bereid bent mensen ter dood te veroordelen omdat ze dieren mishandelen.

  3. Heerlijk gegeten, echte winterkost: speklapjes (hier in Amsterdam noemen ze dat ten onrechte ‘doorregen varkenslapjes’) met veldertjes (van Hak) en witte rijst (over van de breng-Chinees), dit overgoten met een (soort) saus van gebakken uitjes gekruid met ketjap en veel sambal. Voor de gemoedsrust, komkommer en (zeer betaalbare) rosé uit de Ardeche getapt uit zo’n vijf liter pak (één euro vijftig per liter, E.Leclerc, Decize).
    Hoe schuldig ben ik nu op een schaal van tien?

  4. Dat ligt er aan wat je er bij dacht.
    Als je tijdens het eten weeklaagde en handenwrong van wroeging over de varkens op stroomhekken, de kinderarbeid op de Aziatische rijstvelden en de giflozingen rond de Westlandse komkommerteelt, dan ben je zo onschuldig als een pasgeslacht lammetje.
    Als je echter gewoon van je maaltijd genoot zonder na te denken over alle misstanden die jij nolens volens meefinancieerde met je ongebreidelde consumeerzucht, dan ben je medeschuldig aan het gewetenloos terroriseren en verzieken van je omgeving. Ga je schamen!
    Zo. Zie je, ik kan ook erg bloemrijk schrijven als het moet. Mooi hè?

  5. Als laatste (wat betreft mijn kant dan) nog even, het “waarom”, van mijn voorgaande mail ( had er trouwens al weer vrij snel spijt van).
    Heel kort..ja, ik eet vlees, en ja waarschijnlijk als ik één dag in een slachterij doorbreng ben ik daar ook vanaf….
    Maar waar ik het nu over heb, is, hoe lullig misschien ook, de manier waarop. Mijn buren…tja..Chinezen, halen een jonge zwaan uit de sloot, laten dit beest vervolgens een weekje zonder eten in de berging zitten. Zetten het dier daarna nog even een paar uurtjes buiten (in de tuin, in een afgesloten boodschappenkratje en dat was ook pas het moment dat ik het wist), om het daarna naar binnen te halen en te slachten. Door mijn irritante ingrijpen, is het diertje door de dierenbescherming weggehaald, en ondanks de vele moeite die de vogelopvang heeft gedaan, is hij/zij twee dagen daarna alsnog overleden. Té veel onderkoeld en ondervoed.
    Maar…in ieder geval onder zorg, en in warmte, en bij mensen die dit beestje wel respecteerde.
    Heel spijtig, dat ik elke dag weer door heb dat er iets geslacht wordt, en er dus niet altijd iets aan kan doen. Misschien gaat het hier niet over slachten, maar wel over de manier waarop.
    Ik weet trouwens niet beter, dan dat slachten in een gewoon rijtjeshuis hier verboden is. Maar oh ja, dat is ook zo, dat geldt alleen voor ons, natuurlijk…
    Veel succes verder, ik vond het “fijn” om even m’n gal te spugen. Dank!

  6. Okaa, toch nog één berichtje ( wat ben ik toch standvastig!)
    Helemaal waar…het helpt geen reet! Maar toch… ;-S
    Gr. San

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *