Jolanda’s lange verhaal

Niet geheel op eigen verzoek maar toch. Jolanda, je ziet, iedereen die aardig is wordt door HeF met open armen ontvangen én op z’n wenken bediend.
Barst maar los meid.
Update: even het goede plaatje er bij gezet, Ferry. Google doet wonderen.
Jolanda, als je bezwaar hebt of als het een foto van Rachel is, haal ik hem weer weg hoor! Ben je die jurk nog kwijtgeraakt, trouwens?
Update: foto op verzoek gepoetst. Hij stond gewoon op het net hoor, Jolanda. Niks geheims aan.

19 reacties op “Jolanda’s lange verhaal

  1. oh, ik had hem al in het kort in het cafe gezet, maar ik zal hem er op zetten
    jullie moeten alleen nog even wachten tot vanavond, want ik zit nl. op mijn werk… hahhaha
    tenzij jullie natuurlijk genoegen nemen met het korte verhaal…

  2. voor de liefhebbers alvast het korte verhaal 😉
    maar ik zal in kort vertellen waar ik mijn huidige (en laatste) vriend heb ontmoet, op de camping in Duitsland zo’n 14 jaar geleden. Daar hebben we met zijn familie en mijn familie 3 jaar naast elkaar gestaan. het jaar daarop zijn we voor het eerst met hun naar de camping in Frankrijk gegaan, daar hebben we zo’n 10 jaar gestaan… en sinds 1 augustus 2002 zijn we een setje en sinds vorig jaar wonen we ook samen.
    We hadden buiten de vakanties om heel weinig contact, totdat ik via msn een berichtje van zijn broertje kreeg dat het slecht ging met hem en zijn vriendin.
    uiteindelijk is het uit gegaan tussen hen doordat ik (gelukkig) op hem in kon praten en sinds 2 jaar zijn we dus samen…
    Voor het eerst ook gezoend in frankrijk (hoe romantisch!! )
    zo dat was het zo ongeveer heel in het kort… in het lang is het een heel romantisch verhaal

  3. ik vind het niet erg dat ie op het net staat, maar hij hoeft niet hier geplaatst te worden…
    kun je de link geven waar die foto staat (via email) ? ik ben erg benieuwd.

  4. komtie:
    maar ik zal in kort vertellen waar ik mijn huidige (en laatste) vriend heb ontmoet, op de camping in Duitsland zo’n 14 jaar geleden. Daar hebben we met zijn familie en mijn familie 3 jaar naast elkaar gestaan. het jaar daarop zijn we voor het eerst met hun naar de camping in Frankrijk gegaan, daar hebben we zo’n 10 jaar gestaan… en sinds 1 augustus 2002 zijn we een setje en sinds vorig jaar wonen we ook samen.
    We hadden buiten de vakanties om heel weinig contact, totdat ik via msn een berichtje van zijn broertje kreeg dat het slecht ging met hem en zijn vriendin.
    uiteindelijk is het uit gegaan tussen hen doordat ik (gelukkig) op hem in kon praten en sinds 2 jaar zijn we dus samen…
    Voor het eerst ook gezoend in frankrijk (hoe romantisch!! )
    zo dat was het zo ongeveer heel in het kort… in het lang is het een heel romantisch verhaal

  5. ik zal vertellen waar ik mijn huidige (en laatste) vriend heb ontmoet, op de camping in Duitsland zo’n 14 jaar geleden. Wij (mijn ouders, broertje en ik) stonden daar tegenover zijn opa en oma. Zij (Bas, vriend dus, zijn broertje, zusje en ouders) stonden een eind verderop op het pad. Doordat zijn en mijn broertje met elkaar in contact kwamen en wij het uiteindelijk met z’n allen heel gezellig hadden, besloten onze ouders dat het misschien wel leuk zou zijn om het jaar daarop naast elkaar te gaan staan. Zo hebben we dat dus gedaan een jaar of 3 achter elkaar en het was altijd super gezellig. Bas en ik trokken heel veel naar elkaar toe maar altijd op vriendschappelijke manier. 11 jaar geleden gingen we voor het eerst naar een camping in Frankrijk, met z’n allen. Supergezellig natuurlijk, bas en ik kregen daar onze eerste vakantieliefdes en op de terugweg in de auto wilden we natuurlijk alleen maar samen zitten om over onze liefdes te zwijmelen.
    Alle jaren daarna zijn we altijd met elkaar op vakantie geweest, 3 weken per jaar, verder zagen we elkaar heel af en toe buiten de vakantie om maar alleen als onze ouders afspraken (we waren te jong om zover te mogen reizen). Het verwaterde allemaal een beetje, pubertijd, andere smaak qua vrienden zoeken op de camping.
    Maar zodra we op de camping elkaar gingen voorstellen aan nieuwe vrienden stelde ik hem altijd voor als een van mijn beste vrienden en andersom ook, ook al zagen we elkaar nooit. We hebben altijd al een hele bijzondere band gehad. Mijn moeder en zijn zusje hebben ook altijd al gezegd dat het nog wel een keer wat zou worden.
    2,5 jaar geleden sprak ik zijn broertje op msn, het ging heel slecht met hem, hij had hyperventilatie, zwaar depressief en hij woonde samen met zijn vriendin,maar het ging absoluut niet goed tussen die 2, of ik alsjeblieft een keer met hem wilde gaan praten (ik had hem toen al bijna 2 jaar niet gezien). Ik bij hem langs en mobielnummers uitgewisseld, ik wilde hem graag helpen, dus we hielden contact. Uiteindelijk ging het uit tussen hem en zijn vriendin, omdat hij eindelijk (deels door mij) in ging zien dat het niet goed zat.
    Wij hielden contact, veel smsjes sturen en ze werden steeds vriendelijker (laat ik het zo maar noemen). Hij dronk veel in die tijd en als hij in de kroeg gedronken had, stuurde hij heel openhartige smsjes naar me. Door een gezamenlijke vriend kwamen we erachter dat we toch wel meer voor elkaar voelden. Maar we hadden alletwee hele nare relaties achter de rug, dus we waren er nog niet aan toe. Zo rond maart/april begon het een beetje te spelen.
    We besloten weer naar frankrijk te gaan, net als onze ouders, ik stond bij mijn ouders en hij ging met wat vrienden op een plek staan. Die vakantie hebben we dus alleen maar om elkaar heen gedraaid, zo romantisch, de hele tijd kijken of ie er al is. ‘s Avonds zitten we altijd achter een huisje dat bij het zwembad staat, dan kijk je uit op het meer en de bomen aan de overkant (Correze) en de prachtige sterren!!! Wij konden dus niet wachten totdat iedereen naar bed was, wij hebben 3 weken lang tot ongeveer 6 uur ‘s ochtends daar gezeten met z’n 2en. Pas in de laatste 6 dagen misschien, kregen we wat (zoenden we dus…) daarvoor was het alleen maar heel romantisch tegen elkaar aan zitten, ik heb nog nooit zo’n spanning gevoeld!!
    Het was zo’n fantastische vakantie…
    Ik woonde 45 km bij hem vandaan, ik reed iedere dag op en neer en woonde zowat bij zijn ouders in (die ik natuurlijk gelukkig al heel goed kende, net als zijn familie, erg makkelijk), maar ik werd het zat, hij ook. Sinds vorig jaar mei wonen we samen… en we willen heel graag uiteindelijk in Frankrijk gaan wonen, het land waar het ECHT begonnen is tussen ons….
    Heeeeeeeeeeeeeel romantisch dus… jeetje wat een verhaal, ik hoop niet dat jullie het te lang vinden en
    Ik weet ook niet of ik het op de weblog wil laten staan for evah!! Maar jullie mogen het wel lezen hoor, vind het zelf wel een heel romantisch verhaal… (wat ben ik blij dat ik een typediploma heb zeg!!!)

  6. Mooi verhaal, Jolanda! Hartstikke leuk dat je dat zomaar vertelt. We kennen elkaar amper! Grappig dat je jaren gewoon vriendje en vriendinnetje bent, als neefje en nichtje of zo en dat dat dat toch kan omslaan naar echte liefde. Helemaal vreemd lijkt het me om van rol te veranderen met je ‘schoonfamilie’. Jullie ouders waren immers ook al vrienden lang voordat ze schoonfamilie werden! Nou ja, jullie zijn nog niet getrouwd maar ik noem het maar even zo.
    Ik hoop dat het goed met jullie gaat, nu. En als je het verhaal ooit wilt verwijderen, weet je me te vinden.
    Jongens, we hebben er een stamgast bij!

  7. het was inderdaad heel erg raar, maar ook wel makkelijk, niet dat gedoe met de hele familie ontmoeten enzo, ik kende iedereen al..
    en zijn opa en oma zijn eigenlijk ook mijn opa en oma, want die waren 7 jaar lang mijn opa en oma in de vakantie,ik heb met hun een sterkere band als mijn eigen opa en oma…
    ach, ik vind het altijd wel een mooi verhaal om te vertellen en vind het ook heerlijk om dan weer even terug te gaan in die tijd….

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *