VERVOLGVERHAAL: Sloeber in Frankrijk

Idee van vaste bezoeker Ferry, die een voorzet gaf op Frankrijkforum. Daar wordt hij echter niet ingekopt. Opnieuw vult Hollandais en France de lacune! Doe mee met het vervolgverhaal over de Hollandse Sloeber, die droomt van een nieuw leven in Frankrijk…
Tip: schrijf je bijdrage offline, en knip/plak hem na correctie in het reactieformuliertje.
Tip2: Steek je kleem! Laat hier weten dat je bezig bent, anders is een ander je misschien vóór en sluit je verhaal niet meer aan!
Deel I
Sloeber koopt een huis
Na 15 jaar vakanties in Frankrijk en evenzoveel tijd etalages van makelaars te hebben bekeken, trekt Sloeber de stoute pantoffels aan, verzamelt al zijn moed en stapt zo’n makelaardij-winkel binnen, waar gelukkig op de deur een bordje hangt met ‘wij spreken Nederlands’. De winkel is leeg en het enige wat herrie maakt is de ventilator wiens enige taak het verplaatsen van warme lucht lijkt te zijn. Het zweet staat Sloeber op het voorhoofd en net als hij besluit maar weer te vertrekken hoort hij achter zich:

110 reacties op “VERVOLGVERHAAL: Sloeber in Frankrijk

  1. 001.052
    “Ja?!?” antwoordde en stem heel hoopvol in zijn oor.
    “Truusje!” zei Sloeber en zijn keel kneep dicht van de spontaan opgekomen emoties. Hij moest eerst een paar keer slikken voor hij verder kon en nog klonk zijn stem heel raar. ”
    Truusje! Ik heb je zo gemist! Ik heb groot nieuws: ik heb ons pannenkoekenhuisje gevonden!”
    “……..” Aan de andere kant van de lijn bleef het stil.
    “Truusje?” zei Sloeber aarzelend om vervolgens de hoorn een meter van zijn oor te houden, want Truusje antwoordde…

  2. 001.053
    …..wel met een erg rare stem.
    Haar stem klonk wel drie octaven lager. …Zou ze ze keelpijn hebben…??
    “Ja, wie is daar?”- het was ontegenzeglijk een mannenstem!
    Geschrokken hield Sloeber de hoorn een stukje weg van zijn oor. Dit kon toch niet!
    Hij luisterde opnieuw en hoorde hoe de stem weg van de hoorn zei: “Truusepuus, wie ik nou toch aan de lijn heb! Volgens mij zijn het van die flauwe pubers… Zal ik maar opleggen?”
    ….Truusepuus……Who the hell was dat – die stem?!
    De hoorn werd aan de andere kant opgelegd.
    Sloeder was helemaal perplex. Truusepuus…..wie in Godsnaam durfde zij Truusje Truusepuus te noemen?
    Wat gebeurde daar helemaal in Nederland?

  3. Volkomen ontdaan liep Sloeber een tijdje rond in de neerdwarrelende sneeuw. Truusepuus galmt het nog steeds na in zijn hoofd. Godbeter het, zijn Truusje van bil met een vreemde snuiter…. en dat na zoveel jaar van onverbiddelijke trouw van zijn kant. Het is ontgoochelend voor Sloeber, en hij weet niet wat ie ermee aanmoet. Heeft ie eindelijk de droomplek gevonden, wordt deze op bizarre wijze aan gruzelementen gesmeten. Opeens realiseert hij zich dat Truusje maar weinig bezwaar maakte tegen zijn solotrip naar het Franse, en had hun laatste nacht samen, voor zijn vertrek, niet meer die vurige hartstocht van een paar maanden geleden. Snikkend zet Sloeber zich op een vergeten terrasstoel en weet zich geen raad met de situatie. Zijn Truusje…. met zo’n vreemde snuiter… Hoelang Sloeber daar heeft gezeten weet hij niet, maar hij ontwaakt uit zijn zelfmedelijden door een warme vrouwenstem. “Wat doe jij hier nou”, we hadden toch afgesproken om ons plannetje te beramen………

  4. ronaldus 001.054
    001.055
    Verschrikt kijkt Sloeber omhoog. Verrek, daar heb je dat mens weer…
    Met haar mooie ogen en haar hypnotiserende blik vangt ze hem in haar web. Maar hij wil niet meer!
    Het lijkt wel of de koude zachtfluisterende sneeuw hem wakker schreeuwt.
    Het scheurt en gilt binnen in Sloeber: wat heb ik aan een huisje in Frankrijk als ik er straks alleen zit!!
    Waarom heb ik Truus niet meegenomen!
    Truus die eigenlijk ook wel mee wilde, maar die dan in een iets beter hotelletje wilde overnachten, wat hem te prijzig was. Waardoor ze zei´dan ga je maar alleen´.
    Wat een sufferd was hij toch!
    Dit avontuur wilden ze met zin tweeen aangaan, dan moesten ze ook met z´n tweeen het beleven….
    Stomme zuinige Hollander die hij was…

  5. 001.056
    Spijt….dat had hij, Sloeber.
    Hij wil terug naar Truus, en wel nu….meteen!
    Opnieuw tast hij in zijn broekzak en vindt zijn mobiele. Koortsachtig toest hij met zijn net iets te grote vingertoppen de toets in….de weg naar huis….
    De telefoon gaat over….. Wie zou er in Godsnaam aan de telefoon komen?!
    Voor het eerst in jaren bidt Sloeber: kort maar krachtig – met zijn hele ziel: laat het mijn Truus zijn die op me wacht……

  6. 001.57
    hallo, met Karel.. met wie spreek ik? De schrik slaat Sloeber om het hart. Wat ís dit zeg, wat gebeurd er toch allemaal? Hallo, hallo? Kan Sloeber nog net fluisteren.. K.k.k.k.k.karel?? wie ben jij? WIE BEN IK? Sloeber toch, ouwe centenkakker, ik ben het Karel, de neef van Truus..
    Langzaam trekken de vlekken voor Sloebers ogen weg. Zeg Sloeber, gaat Karel verder, ik hoor van Truus dat je in Frankrijk bent om een vakantiehuisje te zoeken. Wat geinig, heb je al wat gevonden?
    Tjeemig de Peemig.. neef Karel, wie had dat nou gedacht. Maar voordat Sloeber kan antwoorden..

  7. heeft Karel weer het woord genomen.
    “Je weet Sloeber dat onze oom Henk overleden is en nu blijkt dat hij ons iets heeft achtergelaten, een bedrag wat de neven en nichten samen mogen besteden. Daar oom Henk francofiel was, heeft hij bepaald dat het bedrag uitsluitend gebruikt mag worden voor een gezamenlijk familiehuis in Frankrijk, dus….
    Sloeber kon zijn oren niet geloven, had hij nu al die dingen voor niets meegemaakt ?
    “Maar hoe is het dan met Truus” wilde hij toch wel weten.
    “Ik moet van Truus zeggen dat je maar meteen naar huis moet komen, want ze wil dat je weer bij haar komt, dan kunnen jullie samen van het familiehuis in Frankrijk gaan genieten; het is dan wel niet alleen van jullie, maar dat hoeft toch niet. Samen met de familie kan ook leuk zijn, ook al ben je van de koude kant.”
    En zo geschiedde, Sloeber pakte zijn schamele bezittingen bij elkaar en vertrok richting Nederland en ze leefden……

  8. 001.59
    Het is een mooie lentemorgen in la France als Sloeber zijn ogen openslaat en zacht doezelend er achter komt dat hij in een straaltje zonlicht baadt dat door een kier van een verschoten gebloemd gordijn schiet.
    Buiten hoort hij het gekletter van het opzetten van kraampjes en het daarbij passende gerumour van Franse marktlieden.
    Links naast hem licht Truus te slapen: haar mond ietsjes open, haar haren (met lichte uitgroei) golvend om haar gezicht…. Een bloot been steekt onder de dekens uit – het was een fijne nacht in overigens iets te kort frans hotelbed.
    Zacht schuift Sloeber uit bed en sluipt naar het raam. Door de oude ramen ziet hij hoe het stadje wakker is geworden om de wekelijkse markt in te richten. Het is een plezierige bedrijvigheid, waarin toeterende auto’s en kijvende stemmen als vanzelfsprekend de boventoon voeren.
    Sloeber keert terug naar bed en streelt Truus over haar arm.
    Heel langzaam draait ze zich om en zucht slaperig nog met haar ogen dicht: “Hmmmm?”
    Zacht zegt Sloeber: “He joh, wordt wakker…vandaag gaan we het contract ondertekenen…we moeten om 11.00 uur bij de makelaar zijn…en ik wil voor de tijd nog wel even over de markt….”

  9. 001.60
    Truus trekt zich uit en antwoordt geeuwend “Ok, maar we gaan eerst even uitgebreid ontbijten….voor zover dat uitgebreid kan in la France!!”
    Als ze na een ontspannende douche in een badkamer met donkerrode vloerbedekking op de grond (!!) fris gekleed de ontbijtzaal van het dorpse hotel betreden zijn ze de eerste en zo het zich laat aanzien ook de laatste gasten van die ochtend.
    Het ontbijt staat al klaar: de jus-d-orange, de twee grote koppen koffie, het mandje met de twee croissants en de twee stukjes stokbrood, en de paar cupjes jam.
    In alle rust verorberen ze het maal, en concluderen dat het niet veel was, maar wel genoeg.
    Tevreden slenteren Sloeber en Truus naar buiten, de ogen knipperend voor het zonlicht, op weg naar de vrolijk schetterende zaterdagsmarkt.

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *