Het leven van een wijnboer gaat vandaag de dag niet over rozen, zo weten ze in de Bordeaux-streek maar al te goed. De maker van de wijnblog Planete Bordeaux ontdekte op U-tube dat er in lege wijnflessen kennelijk meer muziek zit dan in volle…

Hoe diep kan een voetbaltrainer zinken? In Nederland zijn we inmiddels gewend geraakt aan het tere zieltje van Louis van Gaal. Van Gaal is een bikkel, als je hem vergelijkt met zijn collega Patrick Parizon.
Parizon is trainer van tweede-divisie-club Caen. Enthousiaste Caen-supporters begonnen een satirische website, die zogenaamd de persoonlijke blog van Pa (trick) Pa (rizon) zou zijn: Papablog. Daarop maakten ze zich vrolijk over van alles en nog wat bij hun geliefde club.
Parizon was zacht gezegd ‘not amused’ en schakelde de politie in. Die wist met enig google-werk de anonieme auteurs te vinden en hield hen zelfs enige tijd vast. Of Justitie tot vervolging overgaat, is nog niet duidelijk.
Maar het kwaad is al geschied. Papablog bestaat weliswaar nog, maar nieuwe grappen worden niet meer gemaakt omdat de auteurs de problemen niet nog groter willen maken.
Ondertussen zijn de auteurs vooral verbijsterd. Humor is toch een mooie manier om je clubliefde te tonen, vragen ze zich af. Precies. Daar kunnen supporters van bepaalde clubs in Parijs, Rotterdam en Den Haag nog wat van leren.
Overigens zijn de reacties op de actie van Parizon voorspelbaar: de auteurs werden bedolven onder steunbetuigingen en media-aandacht. De oprichting van een steun-site, Free Papablog kon evenmin uitblijven.

De wereld op zijn kop? Of niet. Iedereen weet dat er veel leed is in de wereld. En dan heb ik het niet over politiek en armoe, maar over iets geheel anders. Iets wat voor de een klein leed is en voor de ander reden om bommen te gooien:
kistkalveren, gecoupeerde oren-en-staarten, kikkerbilletjes, aan-bomen-achtergelaten-honden, een doodgeslagen mug, volgepropte ganzen etc. Maar er is meer leed. Veel meer. Er is een nog niet benoemde soort die ook lijdt. Maar gelukkig is daar de SPH, Société pour la Protection des Humains, die alles op alles zet om deze bijzondere soort te beschermen.
Je kunt er van alles over leren, je kunt er met een spelen, je kunt er zelfs eentje adopteren!

Alle gekheid op een stokje: om dit log toch nog een educatief tintje mee te geven:

De titel van dit logje is ”avoir un humain au plafond”.
Dat is een verbastering van de uitdrukking : avoir une araignée au plafond, wat betekent dat je niet goed snik bent. De Duitsers zouden zeggen “ein Vogel im Kopf”.

Als je aankomt in het supermoderne Hi Hotel in Nice word je ondergedompeld in kleur: roze glas bij de receptie, paarsgroene vloertegels en oranje ligstoelen bij de pool. De 38 kamers van dit designhotel in het hart van de stad zijn al even apart en – hoe meer je voor je kamer betaalt hoe wilder het wordt! Toch is het wél een hotel om je op je gemak te voelen: zo wordt je er niet op aangekeken als je de hele dag in je badjas wilt rondlopen en heeft er ook niemand bezwaar als je je ontbijt op het dakterras wilt nuttigen. Bij een beetje hip hotel hoort muziek: passend bij de tijd van de dag word je van kelder tot dak getrakteerd op de tunes van top dj’s. Als je één ultieme hotspot in het hotel zou moeten noemen, dan is dat beslist het zwembad op het dakterras. Het uitzicht is spectaculair en de waterbedden en ligstoelen maken dat je zelfs het shoppen vergeet.

Tekst: Karin van I search for you

Er zijn meer dingen tussen hemel en aarde dan wij kunnen bevroeden. Zo legde ik gisteren in mijn toiletpot een lange drol uit één stuk die zich zó neervleide dat hij een perfecte cirkel vormde. En dat terwijl ik me juist zat af te vragen hoeveel rollen WC-papier er nog in de kast zouden liggen, aangezien de rol voor mijn neus duidelijk op zijn eind liep. En wat dacht je? Precies: 0. Dat is toch frappant, nietwaar? Maar het kan vreemder. Magische vierkanten, onverklaarbare verdwijningen op de 35ste lengtegraad, bijzondere verschijningen van Maria… het stikt er van in Frankrijk. En als zo vaak is er ook nu weer een gek die zich tot taak heeft gesteld een en andere uitgebreid te boekstaven. Hij noemde zijn site France Secret, “waar de geheimen van Frankrijk hun geheimen prijsgeven”. Het is allemaal een beetje vergezocht en par dessus le sommet qua naam, want het verhaal van de heilige Bernadette en Lourdes bijvoorbeeld is nou niet wat je noemt een goedbewaard geheim. Maar goed, het beestje moest een naam hebben en ik geef graag toe dat het intrigerend klinkt. Het is in ieder geval goed voor wat verbaaste Ah’s en O’s. Hé, dat is ook sterk… daar heb je die profetische drolcirkel weer!

Het is weer zo ver: vrijdag de dertiende. Nederlandse bijgelovigen in Frankrijk hoeven zich niet te schamen; daar heerst het bijgeloof net zo goed. Volgens Momes.net, de vraagbaak met de pretentieuze slogan Je sais tout, is het zelfs zo erg dat de Fransen een speciaal woord hebben voor mensen die denken dat deze dag ongeluk brengt: les triscaidécaphobes.
Momes meent dat het bijgeloof stamt uit de oudheid, toen men alles in een twaalftallig systeem wilde vatten: de twaalf stammen van Israël, de twaalf manen in een jaar en de twaalf beproevingen van Hercules. Twaalf was perfect, dertien was per definitie een stap te ver…

Heel, héél lang geleden, ik was 18 en onbezonnen, ben ik eens naar Aix-en-Provence gelift met een studievriend, Mike van de Burg of Van den Bergh daar wil ik vanaf wezen (ik krijg nog een Petit Robert van je Mike!). We deden dat wel vaker, zomaar de duim achterna naar het zuiden, en waren ook een keer in Bretagne terecht gekomen, maar dit keer hadden we een doel. Mike kende namelijk wat mensen in Villefranche sur Saône, dus daar wilden we in ieder geval naar toe. Het ging uiterst voorspoedig, ook al omdat we een heel eind met een vracht bloemen uit Hillegom mee konden rijden, en we bleven een nachtje in Villefranche. De volgende dag besloten we niet terug te keren, maar vérder te gaan, naar de Midi. Uiteindelijk kwamen we in de auto terecht bij een zeer kokette wat oudere dame. Tenminste, voor ons was ze ouder maar als ik nu achteraf terugdenk zal ze rond de dertig geweest zijn. Ze was een nogal hups, theatraal type met een opwaaiende zomerjurk en glanzend-bruine blote benen dat ons alleen mee wilde nemen als we heren zouden blijven. Welnu, dat beloofden we en we hielden haar wakker tijdens de rit. Ze had de avond daarvoor een theaterfestival bezocht en was daar nog wat moe van. Enfin, ik bespaar je de details. We bleven inderdaad keurige heren en (achteraf bezien weer) ietwat teleurgesteld zette ze ons in het centrum van Aix-en-Provence af. Daar zochten we een camping (geloof ik, maar het kan ook een klein hotelletje geweest zijn, of het park) en we begaven ons in het stadsleven. Wat een heerlijke stad! Je zit op een terrasje en de complete beau monde trekt aan je voorbij. Rank en elegant, in de fijnste couture. Op een gegeven moment had ik het gevoel dat ze al die mooie mensen hadden gecast. Dat ze aan het eind van de straat in een vrachwagen werden geladen en teruggereden naar het begin zodat ze opnieuw bij ons langs konden komen.
Ineens viel mijn oog op een meisje, gewoon vlak bij ons op het terras. Een wondermooi meisje. Jaar of 14 à 16. Ik kon mijn ogen niet van haar af houden en zij had dat door. Ze smiespelde wat met haar ouders, die naast haar zaten, lachtten en nieuwsgierig nét niet naar me keken. Op een gegeven moment begon haar vader aanstalte te maken om te betalen. Mijn hart sloeg over. Ze zouden zo gaan! Ik kón dat niet zomaar laten passeren. Ik krabbelde mijn adres op een bierviltje, stond op, rende naar een balonnenverkoper en kocht een groot rood zwevend hart. Dat heb ik haar gegeven met de gestotterde woorden: “Vous êtes tellement belle, je vous donne mon cœur!” Ze bloosde hevig, zoals het hoort, en verdween met haar ouders, mijn hart én het bierviltje in de menigte. Later hebben we nog veel warme brieven met elkaar uitgewisseld en ik zou haar na jaren nog een tweede keer ontmoeten om te ontdekken dat ze de ballon bewaard had. Maar dat is een ander verhaal.
Wat ik maar zeggen wil… als je die ene ziet, op straat of in de tram, en je hart slaat op hol, laat dan de kans niet voorbij gaan. Dóe iets. Geef je adres of je nummer. Stap niet uit als je halte komt. Volg je liefde tot aan het eindpunt. Dóe iets! Want hoe groot is de kans – welbeschouwd – dat hij of zij ooit jouw oproep op Dis-le-lui leest?

Een echte mannensite die niet over vrouwen of voetbal gaat? Dat móet wel over auto’s gaan! Nou, nee, niet echt. Of hoewel, ja, óók auto’s, maar vooral gadgets in het algemeen. Dus de nieuwste snufjes op telefoongebied, een geluidsinstallatie voor je iPod, een MP3-speler voor in bad, laptops in krokodillenleer, een speelgoedrobot die kan rolschaatsen (bekijk het filmpje!) en een speciale wijnthuistap. De hier afgebeelde kast met de naam ‘vinauverre’ houdt je flessen rood en wit op precies de juiste temperatuur. Eenmaal aangebroken flessen kun je binnenin aan de tap hangen om jezelf met de speciale kraantjes een heerlijk glaasje uit te schenken. De fles hoeft niet leeg, want het systeem zorgt dat er geen lucht bij je wijn kan komen waardoor je kostelijke Bordeautje maar liefst drie weken goed blijft! Ook handig als je een paar verschillende flessen wilt opentrekken – bijvoorbeeld voor bij het eten en erna – maar niet alles meteen leeg wilt zuipen. Geinig. Hoewel ik toch opteer voor die Formule 1 auto, toegelaten op de openbare weg. Maar goed, die kost ook een pietsje meer. Oh ja, een en ander valt te genieten op de gadgetsite CNET-GARDGET.FR.

Verschijnt er plotsklaps een heel nieuwe Frankrijksite, hij is het bekijken waard.

Bovendien zie ik tot mijn aangename verrassing dat we gelinkt zijn.
Beetje vreemd is wel dat ze claimen een heel goed bezochte site te zijn. Ik had er nog nooit van gehoord? Nuja, na dit bericht worden ze zeker al meer bezocht, hah! Als geregistreerde bezoeker kun je ook stukkies schrijven. Net als hier!

Ik voorzie nieuwe kennissen!

Wat is Pasen zonder eieren. Of eiergerechten. Dat is zoiets als…als….de tuinman zonder z’n sjekkie.
Dus kom op, vergeet alle colesterolspiegels en ga spiegeleieren bakken. Of zo.

Het schijnt overigens dat dat cholesterol-verhaal ietwat achterhaald is.
Eieren eten: het mag weer van de Hartstichting.
Maar wel met mate(n).

Om er toch een educatief tintje aan te geven:

de uitspraak van oeuf en oeufs wordt nog wel eens als lastig ervaren.
oeuf spreek je met de ‘u’ die je 2 x hoort in Dineke 😉
oeufs krijgt alleen de ‘eu’ van ‘keuken’ (‘fs’ spreek je niet uit)

Het is eigenlijk heel simpel, want je kunt een ezelsbruggetje gebruiken:
2 x dezelfde klank: un oeuf, deux oeufs (waarbij je de woorden dan onderling verbindt)

Wreed spelletje

Naar aanleiding van wat grapjes in onze HeF-bar over namen, herinner ik me plotsklaps ook dat we het hier al eerder over hebben gehad. (Was het niet Peter van het Hurktoilet die een heel arsenaal aan namen had? Ik kan het even niet zo snel terugvinden.)

Zullen we weer eens een wedstrijdje doen?
De uitdaging is om de leukste combi beroep en familienaam te vinden. Zoiets als Kapper Kaal (Die bestaat echt!)
Uiteraard komt een deel van de huidige familienamen voort uit beroepen die de 1e naamdragers uitoefenden. Maar dat is niet wat ik hier zoek. De bedoeling is wel dat er een link is tussen beroep en naam, maar het moet vooral een grappige zijn. Dus een smid die ‘Smit’ …mwaah.
De bedoeling is –uiteraard!- Franse namen te vinden. Ik zal even een voorzetje geven: ik hoefde er niet eens zo lang naar te zoeken: heb gegoogeld met “noms de profession” en “noms de famille”en kwam uit bij deze site

Succes!

Het is weer eens hoog tijd voor een vocabloc!
Op zoek naar een verklaring voor het woord baratineur, kwam ik uit bij weer een bijzonder woordenboek, nl. die van de banlieues, de Dictionnaire de la Zone.
De term ‘la Zone’ werd vroeger gebruikt voor de gebieden buiten de stadsmuren, waar alleen allerlei paupers hun illegale optrekjes hadden, tegenwoordig wordt er de gebieden aan de rand van de stad mee bedoeld. Evenmin een plek waar veel welvaart heerst.

Het leuke van dit woordenboek is dat je bij de lemma’s ook verwijzingen naar gebruikers ziet. Kijk bijvoorbeeld eens bij allumeuse, dan zie je dat MC Solaar dit woord in ’94 in een van zijn teksten gebruikte.
(over MC Solaar heb ik ooit iets geschreven).

Kom ik, voor de oplettende lezertjes, ook nog een bekend woord tegen: beauf al eerder verklaard in een logje

Uiteraard staat er ook het nodige verlan in. Maar daar weten jullie inmiddels al alles van. Toch?
Ga d’r maar eens
lekker voor zitten…

Signé: Kedine!

(Overigens een site van Cobra le Cynique aan wie ik op een ander moment aandacht ga besteden.)

Waarschuwing voor ouders in Frankrijk: betaal de rekeningen van school op tijd, anders zetten ze je kinderen op water en brood. Le Figaro meldt dat het echt gebeurd is in Maincy (Seine et Marne). Ouders moeten daar de lunch voor hun kinderen een maand vooruit betalen. Logisch, vindt de burgemeester, want de maaltijden moeten ook vooraf besteld worden. Dus ontbraken er maandag negen lunches op een kleuterschool en kon maar net voorkomen worden dat de arme kinderen helemaal niets kregen.

Eigenlijk gek, dat je je druk maakt over alternatieve manieren om je huis te verwarmen ter bestrijding van het broeikaseffect. Laat het gewoon zijn gang gaan en je huis wordt vanzelf warm! Toch? Enfin, er zijn gelukkig nog andere, meer houtsnijdende redenen om te stoppen met het opmaken van de fossiele brandstoffen. Bijvoorbeeld dat je ze inderdaad op kunt maken, zodat ze echt op raken. En dat dat wel eens veel sneller zou kunnen gebeuren dan menigeen beweert, denkt of hoopt. Wie tegen die tijd goed voorbereid is, met een windmolentje hier, een zonnecollectorretje daar, een geothermische aardwarmtetap zus en een spaarlampje zo, lacht lekker iedereen uit. In ieder geval qua geld. Want als dingen opraken, worden ze duur. Dus als je ze dan niet meer nodig hebt, kun je je winst uittellen.
Op Chaleur Terre gaat het over alternatieve energie. Met dossiers van gebruikers, die geïsoleerd huis en ecologische haard aan den volke tonen. Met achtergronden en meningen, plus het nodige nieuws. Aan een soort speciale interne alternatieve energie-wikicyclopie wordt gewerkt, alleen is nog niet duidelijk door wie. Al met al een site die duidelijk nog niet af is, maar die mij veelbelovend lijkt. Hij heeft in ieder geval de wind mee!

Sommigen van ons zullen heftig ontkennen Francofiel te zijn, maar wees eerlijk: we hebben allemaal iets met Frankrijk. Wat precies, dat is soms lastig in woorden te vangen. Welnu, dat hoeft ook niet meer. Tenminste, niet als je foto’s gemaakt hebt van de leuke, aansprekende, bijzondere, raadselachtige of anderszins aparte plekjes of dingen in Frankrijk. Daarvoor heb ik op Het Hurktoilet, de leuke vakantiegids voor Frankrijk, de rubriek Jouw Foto’s ingericht. Deel jouw favoriete Frankrijk met anderen… De enige tekst die van je gevraagd wordt, is een aanduiding van de locatie van het moois dat je gekiekt hebt.

Gaan we deze zomer met zijn allen bij Aat op bezoek? Ik denk dat het een goed idee is om iets anders te doen dan de afgelopen twee jaar. Die camping in Panneçot – hoe gezellig ook – hebben we nou wel gezien. Jullie mogen ook allemaal naar de Z-Bourgogne komen. De tuin is groot zat en er is inmiddels ook een tweede huis met grote kampeertuin beschikbaar. En nee, je hoeft niet te klussen (mag wel). In ieder geval warm douchen, ook nooit weg. Of een combinatie Remilly/Ménetreuil, misschien? Het is dan wel een goed idee om de agenda’s te trekken en uit te zoeken in welke periode de kans op een groot gezelschap het grootst is. Ik ga niet meer op vakantie dit jaar, dus roept u maar!

UPDATE: het café van 2 april heb ik omgetiteld tot vakantielogje. Je kunt hier melden wanneer je naar Frankrijk gaat en of je tijd en zin hebt om langs te komen bij Aat en/of Krek. Het zou natuurlijk het leukste zijn als we een periode kunnen vinden om een stuk groepsgebeuren te realiseren, voor de intermenselijke contacten naar elkaar toe.

Voor alle doe-het-zelvers onder ons is er sinds januari van dit jaar weer een nieuwe loot aan de klusflora…eh..fora.
Hier kun je alles delen, vooral je handige tips en typische handigheidjes zullen verwelkomd worden. Wel in het Frans, uiteraard. En om daarbij te helpen, is er ook een glossaire , waar je je de terminologie eigen kunt maken. Handig!!
Uiteraard ontbreken ook de nodige links niet!!
Ga er maar gauw kijken, bij de zondagsklusser.

Twee jaar geleden reeds een bijdrage over gehad, maar na een jaartje overslaan, mag het wel weer.
(Kun je overigens meteen lezen dat we oeverloos off-topic konden zwammen)
Bij France pittoresque lees je iets over de oorsprong van dit alleraardigst gebruik (…)

L’Internaute doet een duit in het zakje en de Canadezen houden ook van grappenmaken.

We staan weer eens positief op de kaart. Op de menukaart, wel te verstaan en dat dankzij topkok Jonnie Boer. In Limoux vindt het jaarlijkes galadiner plaats van Toques et Clochers. Jonnie is de ‘chef’ van deze 18e editie. Hij wordt begeleid door een aantal –even gerenommeerde- collega’s.
Je kunt het nalezen in het AD. Het evenement heeft ook een officiele site

Het gebeurt niet vaak dat ik in ga op het verzoek van onbekenden om een linkje te plaatsen. Maar men moet ook niet al te rigide zijn in het leven en ze vroegen het heel vriendelijk en bescheiden, dus maak ik dit keer een uitzondering voor Edith en Henk Hagers, die in juli 2006 een huis in de Lot-et-Garonne hebben gekocht. Dat is op zich niet zo bijzonder. Wél bijzonder is dat ze daarbij ook een complete rozentuin op de kop hebben getikt. Een bestaande attractie met een vaste bezoekersstroom, die ze nu willen uitbouwen door naast rozen ook beeldende kunst te exposeren. Goed idee, een beetje cultuur tussen de bloemen. Nou ben ik persoonlijk geen grote kunstkenner, maar sommige stukkies spreken me best aan. Vandaar dat ik dacht: “Kom, we besteden eens aandacht aan dit jonge initiatief van een stel enthousiaste Hollandais en France.”. Bij dezen dus maar!

Hou je van wijn? Ik ook. Vooral om op te drinken. Dus ga ik regelmatig naar de supermarkt om een paar flesjes te scoren. Toch kun je mij geen echte wijnliefhebber noemen. Dat is iemand die naar Frankrijk gaat om een tocht langs châteaux en vignobles te maken en die overal proeft om zo de lekkerste bouteilles voor weinig te kunnen scoren. Deze ware vinofielen kunnen hun voordeel doen met de site van Vinomedia. Hier vind je naast 3000 artikelen over wijn (in een doorzoekbare database) ook een adressengids van zo’n beetje alle wijnboeren, cooperaties, leveranciers van vinificatiemateriaal of hoe dat ook mag heten, oenologen en ga zo maar door. Iedereen die iets betekent in de wijde wijnwereld staat er met naam, toenaam en contactgegevens in. Dat is een lekkere lijst voor wie een wijnreisje aan het voorbereiden is.
Vinomedia is ook organisator van Wijnsalons in diverse steden in Frankrijk. En het slimme is dat ze de daar door hun exposanten aangeboden producten ook nog eens online verkopen in een webwinkel: les Caves de Virginie. Waar ze beweren: “Een goede wijn ontdekken is niet makkelijk. De wijnen die wij aanbieden zijn op onze salons door duizenden bezoekers geproefd. Op basis van hun ervaringen konden wij de beste voor u selecteren.” Slim. Proost.

Naschrift: nadat ik dit stukje schreef, las ik in de Franse consumentengids een test van wijnwebwinkels. Vinomedia komt daar niet in voor, maar ik wil jullie toch te twee beste volgens Que Choisir niet onthouden:
Lavinia: Wat minder sterk in de online tips, maar onverslaanbaar als het gaat om betrouwbaarheid, assortiment, gemak in het gebruik en prijs.
Rouge-Blanc: hier moet je juist wel wezen voor tips, al krijg je soms geen duidelijke factuur, is het assortiment wat mager en is er geen expresselevering mogelijk.
Tot slot een Nederlandse site die in dit overzicht natuurlijk niet mag ontbreken: Vive le Vin van onze vriend Rob(èrt).

Omdat ik net mijn Surinaamse vriendin Cynthia aan de telefoon had en zij vertelde dat ze volgend jaar voorgoed naar Suriname terugkeert, kwam een oud verlangen weer naar boven. En ik krijg T. eerder mee naar Zuid-Amerika dan naar Frankrijk. Zegt-ie.
En wat ligt er naast Suriname? Welja: het grootste departement van Frankrijk: Guyane.
Ach….waar ken ik Frans Guyana nu anders van dan uit de verhalen van Charrière…
(Beetje achterhaald, inmiddels)

De site die ik vond en die het over Suriman heeft i.p.v. Surinam, geeft maar heel summier imformatie.

De site van de ambassade geeft al meer prijs.

En plan je een vakantiereisje, dan kun je bijvoorbeeld hier terecht…..

Een huis als een gedicht

Een huis in hartje Provence om op slag verliefd op te worden! Je ruikt al bijna de lavendel. Dit onderkomen met vier gastenkamers, ligt temidden van de overdadige natuur ten westen van de Vaucluse, tussen Avignon en Aix en Provence in. Het dorpje Saumane ligt in de buurt en ook het-een-bezoek-waardige Apt is dichtbij. De vier gastenkamers met zitje en badkamer zijn buitengewoon liefdevol ingericht en benoemd naar de oma’s van de vorige eigenaren: Adele, Elisa, Julia en Eugenie. Allemaal hebben ze een eigen beschut terras. Wie meer ruimte nodig heeft, wijkt uit naar de 1,6 hectare grote tuin met zwembad. Talloze vijgen- en olijfbomen en de alom aanwezige geur van tijm en rozemarijn maken dit volgens mij tot een heerlijke en poëtische plek om te vertoeven.
Karin

Het is – zo schijnt – een van de lastigste dingen van het tuinieren om te weten wat je wanneer moet doen. Denk je: “Nou blijft het mooi weer”, plant je alle stekkies uit de kas in de volle grond, páf, 200 moorddadige ijsheiligen er overheen. Zelfs de boeren – die het toch zouden moeten weten – hoor ik hier regelmatig tegen – en vooral over – elkaar schamperen wanneer de een vindt dat de ander te vroeg spuit (ejacutoxico praecox), zaait, maait, ploegt, oogst of egt. Niet per se in die volgorde. Maar goed. Voor leken als ik is het dan handig dat er zo’n site is als Le Calendrier du Jardin, die je bij het handje neemt en zegt: “Nu planten. NU!” Jammer alleen dat ze dat planten zelf niet ook voor je kunnen doen, want voor lichamelijke inspanning is het wat mij betreft nooit het juiste moment. Ik mocht eens transpireren. Overigens, voor wie wél graag tuiniert staan er nog allerlei handige tips op de site in de vorm van ‘fiches jardin’, alsmede een Foire Aux Questions (FAQ) en veel links naar weer andere tuinsites. Op een daarvan vond ik de volgende aardige uitspraak: Als we de wereld niet kunnen veranderen, laten we dan in ieder geval een tuin inrichten.
Leuk. Maar laat mij maar de wereld veranderen.

Je wilt Nederland ontvluchten omdat je het gebral van Geert Wilders niet meer aan kunt horen? Ga dan vooral niet naar Frankrijk! De Nouvel Observateur meldt dat 48 procent van de Fransen vindt dat er te veel immigranten zijn. Dertig procent zegt zelfs hardop racist te zijn.

(naschrift Krek.: voor wie nu zin heeft, dit.)