Het is zover!!! De Fransen hebben hun eigen CNN. 24 Uur per dag kan men nu naar een franstalige nieuwszender kijken: france24
Ook zeer goed te volgen zonder TV….

‘t Was weer eens tijd en Elz had een goed idee: ze was bij haar telefonades in Frankrijk af en toe de weg kwijt, met alle vreemde terminologie
Dus een mooie aanleiding voor een vocablocje.
Deze keer met wat algemeens, maar wel iets dat regelmatig terugkeert. De woordenboeken (de mijne i.i.g.) haperen bij de vertaling van een aantal woorden, als hekje en apestaartje.

Wanneer je je rijbewijs haalt, leer je ook alles over de knopjes en hendeltjes in de auto. Wat betreft de pc en de telefoon tast je toch wat in het duister (ook omdat iedereen ervan uitgaat dat het algemeen bekend is)
Bel eens een help-desk en ze smijten je direct termen om de oren die je het ergst doen vrezen: je bent een digibeet!

Ik heb een paar van die ‘nieuwe’ woorden op een rijtje gezet, ik heb er nog niet direct een site van kunnen vinden, maar ik zoek stug door en dan maak ik wel een ‘up-date’.

De namen van enkele toetsen op pc / telefoon zijn anders in het Frans en een aantal zijn Engels gebleven (ook al zou je dat niet zeggen, wanneer ze door zo’n help-desk-persoon worden uitgesproken)

@ un arobase ( ou arrobe)

en wanneer ik dan toch een keer bezig ben

…. points de suspension…..

E-mail :
Wanneer je je email-adres moet noemen, laten we zeggen pipo@pipo.com
Zeg je
pipo chez pipo point com

Het telefoon-alfabet

En, geneer je vooral niet, al doende leert men…

Jargon informatique: PC-terminologie
ook op Wikipedia

Is hij nu alsnog een Hollandais en France? In zekere zin misschien niet, maar dat is een discussie waar we in dit ondermaanse vermoedelijk nooit uit zullen komen. Maar het lijkt in ieder geval zeker dat wijlen Karel Appels lichaam Frankrijk niet meer zal verlaten. Het werd in mei begraven tussen de talloze andere beroemdheden op Père Lachaise in Parijs.
Een beetje vreemd is dat wel. Volgens de regeltjes moest je in Parijs wonen of er overleden zijn om er begraven te worden. Appel woonde en overleed in Zürich. Maar de Nederlandse journalist Olivier van Beemen ging kijken, zag het graf en plaatste het bewijs op zijn weblog.

KEES!!! Neem die Whiskey gewoon mee naar dit café en neem er nog 1 van Roger.
Krek vouwt -as we speak- zijn lange benen voor heel wat uurtjes in een tromboseknoop en moet zich, ruziezoekertje als hij is, inhouden om niet teveel commentaar te geven op zijn medereizigers. Het is een beeeeetje komkommertijd hiero, want iedereen is vakantie aan het vieren, maar dat is de stilte voor de storm, zullen we maar denken. Nog 1 dag (weekend telt nie) en dan gaan we er weer VOL tegenaan! Hatsekiedee.

Sommige Hollandais en France houden ervan om lekker bij elkaar te gaan klitten. Anderen zonderen zich liever af in een hutje op de hei…(of in de bergen). Maar allemaal dragen we wel een beetje Hollandse cultuur uit. Of dat nou de wekelijkse klompendans betreft, de import van Pindakaas en drop, of de ‘hogere cultuur’.
Voor dat laatste bestaat er al sinds 50 jaar een heuse uitdragerij: het Institut néerlandais. Sinds 11 januari 1957, om precies te zijn. Toen kwam onze Duitse Prins Bernhard naar Parijs om het lintje der Nederlandsche Cultuur door te knippen. Hoe dan ook, een en ander is nu reden voor een feestje. De eerder genoemde Nederlandsche culturele uitdragerij heeft daarvoor een uitgebreid programma ontwikkeld, en in het hele land zijn er aktiviteiten gepland met Nederlandse tentoonstellingen, Nederlandse films en videos, Nederlandse literatuur, Nederlandse muziek en Nederlands theater en dans. In het hele land, dus ook bij u in de buurt. Wij doen ook mee. U ook?

Voor het eerst een Krek-loze dag gehad. Dat mag wel in de krant.
Dat moeten wel heul enge 8-banen zijn geweest. Of ik haal mijn data door elkaar en de familie bereidt zich voor op de terugreis. Kan ook. Op het Immogo-front is het in ieder geval ook erg rustig. Het lijkt wel of iedereen een beetje de kat uit de boom aan het kijken is.

Krek moet nog even zijn hoofd goed zetten, na al die vervaarlijke 8-banen, dus neem ik maar even de honneurs waar.

Voor een aantal onder ons heeft het gewone leven alweer een aanvang genomen. Anderen zakken af, richting hun Franse onderkomen, een enkeling heeft onverhoeds terug moeten keren en de rest, zij ploeteren voort…..

Frankrijk heeft zijn eigen Raymann….
Een jaar geleden schreef ik al over hem, omdat ik net een DVD van hem had gekocht.
Een paar maandjes geleden opnieuw, omdat hij een rol had in een spraakmakende film
De meesten van jullie kennen hem vooral van zijn grappige rol van architect Tekenis (Numérobis) in Mission Cléopatre of van
Amélie, waarin hij het hij suffe hulpje van de groenteboer speelde…..

Maar nu heeft hij een officiele site: Jamel Debbouze

Losjes (heel losjes!) gebaseerd op “A Year in Provence”, de bestseller van Peter Mayle, is de film van Ridley Scott die hij “A Good Year” heeft genoemd. Scott bezit zelf een huis en wijngaard in de Lubéron. Dat schijnt de plaatjes ten goede te komen.
Vandaag komt de film in Frankrijk uit en heet dan Une grande Année.
Enfin, ik krijg wel weer zin in de zomer: trailer

Mogge! Ik hou het kort vandaag, want we gaan zo naar een pretpark en `s ochtends zijn de rijen minder impressionant. Prettige dag allemaal!

Je slaapt wat uit, je rommelt wat aan op internet en af en toe kom je wat tegen.
Niet moeilijk doen met registreren e.d. Gewoon beginnen (“Quickstart”) en je ziet wel. Ben je weer even van de straat.

Sommige Elysee-watchers hadden misschien gehoopt dat ze het wèl zou doen, maar minister van Defensie Michèlle Alliot-Marie (60) heeft besloten zich niet namens de UMP kandidaat te stellen voor de Franse presidentsverkiezingen, in april en mei. Daarmee is een electorale confrontatie met PS-kandidate Ségolène Royal uitgesloten, en gaat de verhoopte verkiezingsstrijd niet tussen twee Franse politica.

Hoewel de kans op een vrouwelijke confrontatie theoretisch nog wel aanwezig is: MAM heeft laten doorschemeren dat zij zich – binnen twee weken – misschien nog op persoonlijke titel kandidaat stelt.
En afgelopen week heeft partijleidster Marie-George Buffet zich voor de Parti Communiste Francais kandidaat gesteld. Theoretisch zijn er dus nog drie vrouwen in de race om het Elysee.

Maar het is niet te verwachten dat Alliot-Marie zonder de financiële en politieke steun van UMP-kopstukken enige kans van slagen heeft tegen de geliefde èn gehate minister Nicolas Sarkozy. Hoewel zij de lievelinge van president Jacques Chirac is, ontbeert zij in de top van de UMP elke steun.

De afgelopen maanden hebben tegenstanders van Chirac geweigerd hun steun voor haar uit te spreken, waardoor Sarkozy als enige serieuse UMP-kandidaat overbleef. Hij voelt zich al zeker van zijn nominatie en brengt zondag bliksembezoeken aan grote partijconventies in drie Franse steden, op de dag dat de datum voor inschrijving van UMP-kandidaten sluit.

Theoretisch is het nog mogelijk dat de 74-jarige Chirac zich opnieuw kandidaat stelt. Maar met zijn zwakke gezondheid en afbrokkelend gezag, ook in eigen kring, houden zelfs de naaste medewerkers van Chirac daar geen rekening mee.
De kandidatuur van de andere vrouwelijke kandidate, Madam PCF is zelfs in eigen kring omstreden omdat linkse verdeeldheid de kansen van centrumrechts alleen maar vergroot.

Verwacht wordt dat enkele radikalinski’s en eco-fanaten zich op eigen titel verkiesbaar zullen stellen. Die linkse verdeeldheid kàn PS-kandidate Ségolène in de eerste ronde stemmen kosten, maar een uitschakeling in de eerste ronde is ditmaal niet te verwachten. CPF’er Buffet zal zich na de eerste stemronde terugtrekken, zo heeft zij al aangekondigd, ten gunste van Royal.

Nou, daar gaan we weer. 2007. Wat zal het nieuwe jaar ons brengen? Persoonlijk ben ik positief gestemd. Het is in ieder geval prima begonnen, met een ochtend uitslapen, lekker ontbijten (gewoon brood met camembert en jam plus koffie) en nu even de nieuwjaarswensen doorlezen. Maar zelfs als zo`n jaar minder positief zou beginnen, dan nog blijft het een blanco vel waar je van alles mee kunt gaan doen. Persoonlijk heb ik het niet zo op lotsbestemming. Ben meer van de `eigen schuld dikke bult`-overtuiging. Hoewel daarin wel degelijk ruimte is voor `domme pech` en `pure mazzel`, want je hebt nu eenmaal niet alles in de hand. Wat mij betreft ga ik dus dit jaar proberen de dingen te veranderen waar ik wel vat op heb.En meer dan mijn stinkende best kan ik daarbij niet doen. Dat is toch al heel wat, of niet soms?

Zelf ben ik er nooit mee behept geweest. Maar er zijn mensen die hem hebben,. De Azie-tik. Hier in Tokio lopen veel nogal maffe westerlingen (alleen mannen) rond die er uit zien alsof ze in hun eigen land al zonderlingen waren, buitenbeentjes, die zich hier in Japan eindelijk thuis voelen. Nog steeds zijn ze zonderling, maar nu omdat ze `vreemdeling`(gaijin) zijn, en dat is toch minder erg dan mafketel. En het mooie is dat ze hier meestal ook datgene vinden wat ze in het thuisland moesten ontberen: een echte vriendin. Die arme meisjes hier zien immers niet dat die interessante gaijin eigenlijk een doodgewone mafketel is. Daar komen ze pas achter als ze wat meer vergelijkingsmateriaal hebben. Hoe dacht je dat ik ooit aan zo`n knappe vrouw ben geraakt?
Hoe dan ook, hier is een site van iemand die zijn Azie-tik heeft weten te sublimeren in een niet onaardig allegaartje van Japan-informatie.　Ooit begonnen als blog, maar nu een complete site met veel informatie en zelfs een paar filmpjes.

Alweer het laatste weekend van het jaar! En door alle vakantieperikelen heen zijn we zomaar onze verjaardag vergeten?!??? Ok, ok, ’t is een beetje onduidelijk wanneer die helemaal is, maar gemakshalve houden we ‘m op half december. Da’s een rondje waard, toch zeker?
En wat is er veel gebeurd in een jaar. Afvallers en aanwas. Vreugde en verdriet, dit alles in willekeurige volgorde.
Ik hoef verder geen namen te noemen, een ieder die hier lief en leed volgt weet waarover het gaat.

Zo af en toe piept een oudgediende nog eens voorbij en wordt vol vreugde begroet (oudjaar op Trafalgar Square, JohnP?)
En hoe staat het nou met dat huis van Hanneke en Milo? Er kan een nieuwe prijsvraag worden uitgeschreven, want er is wat onvrede over de naam…
En zijn jullie ook zo benieuwd hoe het nu is met Jorgen en Marjan? Hoe vergaat het Frank nu hij zijn boor in de wilgen heeft gehangen? Heeft René het al aan de stok met Micky? En waar vindt Aat zijn volgende stek?
Enfin, 2007 gaat nog heel wat in petto hebben, da’s wel duidelijk.

Nu het succes van filmpjes-site Youtube.com bekend is, wil bijna iedereen voor Youtube spelen. Televisiezender France 3 doet ook mee met de hype. Nu ja, deze parodie op een reclamespotje voor telefonie is in ieder geval wel leuk.

Goedenmorgen! Het is prachtig zonnig weer hier, al schijnt het behoorlijk koud te zijn, met een venijnige wind. Straks maar eens kijken. We willen naar weer een ander winkelcentrum, waar ik hoop wat quality time met mijn zoon te besteden aan het likken van etalages. We kopen niks, want al is alles relatief goedkoop, er is geen onbeperkte ruimte in de koffer en veel van wat hij leuk vindt (PS-spelletjes) doet het in Frankrijk niet.
Japan goedkoop? Zeker, door de dure Euro is de yen goedkoop. Gisteren met zijn vieren bij MacDonalds gelunched voor 12 euro! En een mooie gloednieuwe ruime zespersoons familie-auto heb je al voor 12.000 euro. Past ook niet in de koffer trouwens. Bovendien zit het stuur aan de verkeerde kant.
Pretige dag allemaal!

Japanse tuinen spelen met perspectief. Dat wil zeggen dat wanneer je vanuit de speciale tuinkamer naar buiten kijkt, je het gevoel krijgt dat je naar een heel ver landschap zit te kijken. Daar, aan de overkant van een zee van wit grind, rijzen bergen op, bedekt met door de tijd en de elementen misvormde grillige woudreuzen. Maar wacht eens… het zijn geen woudreuzen op honderden meters afstand, maar kunstig klein gehouden miniboompjes! Bonsai, dus (niet te verwarren met BANZAI!, wat HOERA! betekent). De intrigerende vorm ontstaat door snoeien en inbinden. Sommige takken worden weggesneden en andere met touw en stenen verzwaard om ze een bepaalde richting in te duwen. Bij het aanleggen van dit soort tuinen moet je geen haast hebben. De bekende uitdrukking `Boompje groot plantertje dood` is hier in alle hevigheid van kracht. Hoewel we hier misschien beter kunnen zeggen: `Boompje oud, plantertje koud`, want groot worden ze nu eenmaal niet.
Er zijn ook Franse liefhebbers van het bonsai, waarvan er eentje deze niet zo heel mooie maar toch informatieve site wrocht. Daar blijkt dat ook natuursteen en en interessant gevormde planten een rol kunnen spelen in de Japanse tuinen. Vorm, geur, kleur, (a)symetrie… alles telt. Zelfs geluid speelt een rol, want in alle Japanse tuinen en parken horen we water ruisten en ritselen. Heel bijzonder is het frequente geluid van de bamboestok die zich met water vult en kantelt, zichzelf voorbij het zwaartepunt leeggiet en terugvalt op een steen: TOC! Een hertje, op het punt zich te goed te doen aan een jonge bamboescheut, gaat er verschrikt vandoor. En dat was nou precies de bedoeling van het apparaat. Een ecologische herteschrik. Daar kunnen de Franse boeren nog wat van leren.

Toegift: Franse Japanse tuin.

Goedenmorgen! We zijn weer op het honk. Het was een aardig reisje, naar Kiso, waar we sliepen in een herberg uit het samoerai-tijdperk (rond 1800). Tjonge, wat moesten die mensen afzien! Het huis is van hout, met papieren schuifmuurtjes, dus niet echt wat je noemt optimaal geisoleerd. Binnen net zo koud als achter een boom.Gelukkig hadden we verwarmde futons en een dik dekbed, want in onze slaapkamer daalde het kwik tot rond de 8 graden. Maar wel heel fraai, en leuk om door zo`n knipmessende Japanse dame van eten en drinken voorzien te worden, knielend aan een lage tafel. Het heeft allemaal niks met Frankrijk te maken, ik weet het , maar ‘Quod licet Iovi non licet bovi‘, moet je maar denken.
Schoonzus houdt trouwens erg van Frankrijk, waardoor we vanochtend thuis wel gewoon echt stokbrood en dito croissantjes te eten kregen. Verder eten we voornamelijk rijst, groenten en vis en blijft de alcoholinname beperkt. Dit wordt dus een erg gezonde vakantie.
Vanmorgen waren we even op pad op zoek naar een glazen kralen-winkel, maar die was nog gesloten. We gaan er later nog eens terug. Wel hebben we een mooi boek gescoord over de kunst van het kralen maken. Dus we kunnen binnenkort iemand blij maken. Nog iemand die iets bijzonders uit Japan wil hebben? Ik ben er nou toch.
Vanmiddag staat de Toyota showroom op het programma. Verbazingwekkend hoeveel mooie auto`s je hier ziet. Het lijkt wel of er geen tweedehandsjes zijn. En heel veel types die de Europese markt niet halen. Zoon Guido smult. Daarnaast beklimmen we het sunshine building, waar behalve veel uitzicht ook een mooi aquarium is. Ik verheug me erg op die scuba-diver in kimono!
Prettige dag allemaal!

Heerlijk sushi gegeten gisterenavond. Met als enige kerstgedachte `die Japanners zijn gek`, toen ik honderden mensen dezelfde Chanel-kerstboom zag fotograferen in hartje Tokio. Met flesjes No5 ipv ballen, jawel!
Vandaag gaan we – speciaal op mijn verzoek – naar het platteland, om iets meer van Japan te proeven dan alleen de pretparken en de skyscrapers. Een voorproefje van wat ons daar zoal te wachten staat vind je hier. Heerlijke traditionele noedels, opgediend met of in een warme of koude bouillon. Mjam!
Tot overmorgen!

Mijn eerste brommer was een Solex, en het kon me geen reet schelen dat al mijn schoolvrienden me lachend voorbij reden op hun Puch (de kakkers) of Kreidler (de Dijkers). Of op de fiets, want zo`n Solex trap je er zonder veel transpiratie uit. Ik was wel mooi de enige met een Solex. Zoals ik ook de enige was met een oorbel en een spijkerbroek van After the Goldrush-kwaliteit.
Een Solex was een statement, net zoiets als de Eend nu nog is. Een ijzersterk merk, dat echter ooit door de Fransen verkocht werd aan de Fiat-groep. Inmiddels is het weer in Franse handen, en wel van de groep Cible. En die komen nu dus met de e-Solex. Een sterk op het origineel gelijkende, elektrisch voortgedreven tweewieler, die zonder twijfel kan meeliften op de naam van de glorieuze voorganger. Beetje flauw is het wel. Bijna kitsch, zo`n namaak-Solex met een batterijtje. Met 1150 euro bovendien sterk aan de prijs. En dan moet je nog een helm op ook!
Mijn voorkeur gaat uit naar de Solex-versie van Dominique Chaumont, een Franse ingenieur die besloot de originele Solex te gaan namaken, en wel in China, om het betaalbaar te houden. Omdat de naam verkocht was, noemen ze de nieuwe Solex de Black `n Roll. Zo`n grappig bedoelde woordspeling waar meer Angelsaksisch ingestelde mensen van gruwen, maar waar de Fransen van smullen. Het bedrijf brengt trouwens ook een e-Moped op de markt, maar zorgen er wel voor dat die helemaal niet op de Solex lijkt.
Een echte Solex rijdt namelijk op benzine.

Op zoek naar mooie foto’s klikte ik bij toeval tegen de site van l`Internaute aan. Een magazine met veel informatie over vakantie, sport en wat allemaal niet meer zij.Onder het kopje services in de kantlijn viel mijn oog op de Photo-link waarachter erg veel mooie foto’s te zien zijn. Handig is ook de mogelijkheid om een E-carte postale te versturen vanaf deze site. Veel foto’s met een Frans accent. Je vindt ze hier

Bedankt, Mark

Nu ik Hollandais en France au Japon ben, wil ik graag wat leuke linkjes naar Japanse sites maken. Maar wel in het Frans natuurlijk. Ik weet niet hoeveel ik er ga vinden, maar deze is in ieder geval de moeite waard. Veel verhelderende, informatieve artikelen over allerlei onderwerpen. Goed voor je Frans en nog informatief ook.

Goedenmorgen allemaal! Hier in het Oosten is het in ieder geval al volop ochtend. Grappig dat ik nu elke dag als eerste op ben om een nieuw cafe te openen. De zon schijnt en we gaan vandaag naar een pretpark. Tokyo Dome. Kan de link ff niet vinden. Een windowsmachine is al wennen, en dan zijn alle menuteksten van Eplorer ook nog eens in het Japans, dus waar zit nu die `history`-knop? Wat mij betreft is de jet lag achter de rug, maar de kinderen liggen nog te ronken. Prettig weekend, vrienden, veel voorpret.

Ohaio gozaimass! Het is hier 11.00 uur (8 uur later). Lekker uitgeslapen na een lange en vermoeiende reis. Mij viel op dat in de Bresse vooral mensen met weinig geld ontzettend veel uitgeven aan uiterlijk Kerstvertoon. Om te laten zien dat ze heus niet arm zijn?
Hier in Tokyo valt het erg mee. Nu is kerst ook een Westers feest.
Alleen de commercie doet volop mee, schijnt. We gaan morgen de stad in, winkelen. Want niet alleen voor, maar ook tijdens en na de kerstdagen zijn alle winkels gewoon open.
Als het wil lukken met de techniek zal ik wel wat fotootjes sturen, van de week.
Prettige dag allemaal!