Ik was altijd dol op het vak ‘geschiedenis’. Op de een of andere manier prikkelt het mijn fantasie.Overigens niet zodanig dat ik het nodig vond om er emplooi in te zoeken, de meeste kennissen die geschiedenis hebben gestudeerd zijn uiteindelijk ook iets heel anders gaan doen.
Enfin.
Schrijvers van historische romans, die veel gedegen onderzoek plegen, daar heb ik diepe bewondering voor. (Ik heb het over die boeken waarvan je weet dat de feiten kloppen en niet die pulp van Dan Brown c.s.)
Vroeger moest je voor je research de boeken en archieven induiken. Tegenwoordig heb je natuurlijk internet.
Bij Herodote kun je veel info gratis vinden. Wil je wat dieper dan kun je je abonneren. De echt geïnteresseerden vinden die ene euro per maand vast te verwaarlozen.
Uiteraard zijn er veel meer geschiedenis-sites
En ja: l’histoire se répète. (zoek pleonasme)

Ik zit zelf in de reclame, maar soms word ik er toch wel een beetje moe van. Iemand bedenkt een geinig marketing-ideetje, iedereen klapt in de handen en dan is het zonder veel verder nadenken… húp: de markt op met die handel. Hier… Ongevraagd mailtje aan Hollandais en France:
Graag maken wij attent op onze gratis e-cursus Frans voor werk en vakantie per 2-wekelijkse nieuwsbrief voor beginners en gevorderden. Aanmelden op www.interculture.nl Deze gratis ecursus brengen wij uit vanwege ons 10-jarige bestaan als taleninstituut Frans.
Een taleninstituut dat zichzelf kennelijk niet erg serieus neemt, want inmiddels heb ik de e-cursus per mail ontvangen en het is niks anders dan wat lijstjes met ‘nuttige woordjes’, vergelijkbaar met een boekje ‘Wat moet ik zeggen…”. Aangevuld met een obligate tip (kijk eens een Franse film met ondertitels!) en een link (lekker makkelijk) naar een site met wat gratis uitspraak-voorbeelden. Een site die in zijn eentje al twintig keer interessanter is dan die hele e-cursus bij mekaar!
Ze dachten natuurlijk: “En nu maar hopen dat die lui van Hollandais en France de link blind online zetten.” Wel, gefeliciteerd, de link staat er. Maar wel met de waarschuwing dat de gratis ‘e-cursus’ een scharrig uithangbord is voor een club die cursussen verkoopt à 75 (vijfenzeventig!) euro per uur. Nou zullen die cursussen wel heel erg goed zijn en zo, aansluitend bij het vocabulaire van het bedrijf dat ze inkoopt. Maar als je zo goed bent, waarom dan reclame maken met een 13 in een dozijn nieuwsbrief en die met veel poeha verkopen als ‘gratis e-cursus’? Als dit illustratief is voor het niveau van de cursussen, zeg ik: “Non merci.” (=nee bedankt… gratis e-cursus!)

Hoe dan ook, voor particulieren is 75 euro per uur natuurlijk veuls te onéreux (=duur woord voor duur…. gratis e-cursus!). Mijn advies: Alliance Française. Daar krijg je 25 lessen van 1,5 uur voor 205 euro. Weliswaar in een groepje, maar diverse van onze bezoekers gingen er heen en ik heb alleen maar tevreden geluiden gehoord. Bonne chance! (=Succes!… gratis e-cursus!)

Dat een Franse auto-ingenieur ook verstand van totaal andere ophangsystemen kon hebben, bewees Louis Reard, door 60 jaar geleden de eerste bikini te ontwerpen. Zo staat het tenminste in de geschiedenisboekjes, maar waar iedereen aan voorbij lijkt te gaan is het feit dat de bikini al lang daarvoor uitgevonden was. In de vierde eeuw na Christus droegen namelijk alle Romeinse sportvrouwen al een bikini! Afbeeldingen daarvan werden gevonden in Piaza Armarina, een klein stadje op Sicilië.

Ondanks deze grote historie ging de introductie van de bikini maar uiterst moeizaam. Zelfs de paus bemoeide zich ermee en noemde het ontwerp “immoreel” Uiteindelijk is het toch een echte “zomerhit” geworden. Iedere vrouw heeft tegenwoordig wel zo’n ding in de kast. Per seizoen verandert het model. Hoe minder stof er gebruikt wordt, des te hoger lijkt de prijs wel te worden. Nieuwste trend is DIT APPARAAT. De hamvraag is:”Hoe moet je nou het metertje aflezen?”

Soms kom je een site tegen waarvan je je afvraagt: dit zou een succes moeten zijn, maar waarom is het dat niet? Zo is het bekend dat Fransen graag picknicken. Dan zou je denken dat een site met een overzicht van ingerichte picknickplaatsen in een behoefte voorziet. Immers, picknicken is gezellig, maar een tafel, een toilet en een kraan zijn best handig. En als er dan ook nog een paar speeltoestellen voor de kinderen staan en een leuk uitzicht is…
Pique-nique.info wil nu juist dat soort informatie geven, maar is kennelijk nog te afhankelijk van wat de toevallige bezoeker aan gegevens stuurt. Zo zijn er maar een stuk of 30 plekken in de Vendée vermeld, terwijl de provinciale VVV er meer dan 600 vermeldt. Daar staat dan wel weer tegenover dat Pique-Nique nauwkeuriger vertelt hoe je bij zo’n leuk plekje komt.

“Dat kan mijn kind ook.”
Hoeveel ouders zullen die verzuchting niet geslaakt hebben bij het zien van een (al dan niet vermeend) kunstwerk?
Gelijk hebben ze. De kinderen hoeven alleen maar even naar de rubriek kleine en grote explorarteurs van La Bande à Sylvain te gaan en ze krijgen alle instructies om bijvoorbeeld een Matisse of een klassiek portret te maken.
Sylvain is een artiest die zich kennelijk ten doel heeft gesteld kinderen en kunst dichter bij elkaar te brengen. Op zijn site presenteert hij ook verhaaltjes en geeft hij tips om je eigen familiewapen te maken. Leuk, als je weer eens riddertje speelt. Met hetzelfde doel verzorgt de beste man trouwens ook theatershows.

Ingezonden door Peter

Op het Franse platteland heeft bijna elke boerderij zijn eigen put. Vroeger voor het drinkwater en nu gemakkelijk om de moestuin aan de praat te houden. In Immo-advertenties zie je vaak vermeld: ‘avec puits’ of ‘avec eau de source’. Blijkbaar een aantrekkelijk verkooppunt.
Wordt zo’n waterput nu geslagen tot de bron en van daaruit in de rondte opgemetseld? Of zou het misschien kunnen dat zo’n put van boven naar beneden gemetseld wordt?
Scamozzi(1615) wist raad!. Meer hierover kun je lezen op deze tno-informatie.
Een uitputtende en rijk met foto’s geïllustreerde inventaris van putten in Frankrijk, van Francis Cahuzac, kun je hier zien.

Ingezonden door -paul. Bedankt!

Zo leerzaam is Immogo. Ik was de beschrijving van een mooie 11e eeuwse provencaalse ‘mas’ aan het vertalen en stuitte op het woord ‘magnanerie’: een ruimte in het huis, zo bleek uit de context. Maar wat voor ruimte? Op het net ontdekte ik dat het hier gaat om ‘la culture de soie’, ofwel de zijderupsenteelt. Joh! Nooit geweten dat in Frankrijk zijde geproduceerd werd. Ik dacht dat de zogenaamde ‘zijderoute’ meer met handelsstromen te maken had. En dat alle zijde uit het Verre Oosten kwam. Meer over de magnanerie vond ik op de site van het Ardèchoise dorp Lagorce, dat ook een klein museum huisvest. Zo blijkt dus dat ik via Immogo ongemerkt óók aan ‘la culture de soi’ doe, want ik heb mezelf weer een beetje verder ontwikkeld.
Overigens… nieuwsgierig naar dat huis? Dat staat hier.

Eindelijk, na lange tijd is er op veel plaatsen weer een buitje gevallen. Heerlijk, want we raakten met zijn allen aardig oververhit. Niet alleen de tuin kon wel een drup gebruiken, maar ook de kanovaarders jeukten al lange tijd de handen, aangezien de waterstanden in de rivieren zo laag waren.
De eerste dagen na een bui is het op veel plaatsen het spannendst om de kano in het water te leggen. Op dat moment persen namelijk grote hoeveelheden water zich naar lager gelegen delen en de mensen dobberen dan eigenlijk wel gemakkelijk in hun kano’s mee. Heel wat anders dus dan het varen op een meer en daardoor ook vele malen leuker!
Geen enkele rivier is gelijk en daar zit hem nou net de uitdaging. De echte kanoër wil zoveel mogelijk verschillende rivieren bevaren. DEZE SITE geeft een overzicht van alle rivieren van Frankrijk. De moeilijkheidsgraad en de mogelijke routes staan precies omschreven, voorzien van commentaar van collega-kanoërs. Je kunt als ervaren kanovaarder natuurlijk alles op eigen houtje doen, maar op veel plaatsen is er ook wel een kanoverhuur met goede begeleiding en een ophaalservice. Ook wel weer handig, want uit ervaring weet ik dat het soms aardig te keer gaan in een stroomversnelling.
Tekst: Jeannet.

Oorspronkelijk kon je in de Franse boerderijen, in de keuken of naast de bedstee, de comtoise tegen komen. Vanuit de Comté, waar de klok rond het jaar 1660 door thuiswerkers gemaakt werd, verspreidde deze zich eerst over Frankrijk en al gauw over heel Europa. De Nederlandse handelsgeest zorgde er voor dat in Holland de uurwerken zonder kasten werden verkocht, omdat die teveel ruimte innamen bij het transport.
Als je je verdiept in de ontwikkeling van de comtoise, dan blijkt er een schitterende opbouw in te herkennen. Typisch franse symbolen, zoals het haantje en de lelie’s versierden de klokken uit de begintijd. Later onderging de wijzerplaat een enorme ontwikkeling, maar ook de slinger. Waarbij eerst de klok uitblonk in eenvoud, zijn de laatste series, door allerlei versieringen, meer protserig geworden. Wat onveranderd is gebleven is het kwalitatief zeer degelijke uurwerk. Hier kun je alles over de Comtoise aan de weet komen. Het kost een kwartiertje, maar als je de video bekijkt, ben je helemaal bij de tijd!

Even iets heel anders. Ik heb namelijk zelf een vraag. De laatste tijd heeft HeF nogal last van url-spammers. Robots die zomaar reacties plaatsen enkel en alleen om zo hun url’s in de kolommen te krijgen. Heel irritant, want dan staat de rechter kolom vol met brabbel. Er zijn verschillende oplossingen, waarvan de minst sympathieke de verplichting is om voor elke reactie een code over te tikken (web-log.nl doet dat tegenwoordig). Iets sympathieker is om te zorgen dat alleen geregistreerde bezoekers mogen reageren. Maar dat is soms ook lastig, want dat werkt met cookies en betekent dat je je vanaf een tweede computer opnieuw moet registreren. Wat vinden jullie er van?

De charme van Frankrijk is dat er nog steeds kleine gehuchtjes zijn met maar een paar huisjes, ergens compleet verstopt in het achterland. Als je niet toevallig fout rijdt, zou je er, als toerist, ook aan voorbijgaan. Verbazingwekkend is het daarom dat de post nooit moeite lijkt te hebben met het vinden van die plekken. Zij bezorgen overal hun brieven. Een hele kunst, als je bedenkt dat er in Frankrijk nog niet eens standaard met huisnummers gewerkt wordt!
De geschiedenis van de Franse post is een lange. Er is zoveel over te vertellen dat er in Parijs zelfs een compleet museum over dit onderwerp is ingericht. Of het nu gaat om het tentoonstellen van oude brievenbussen en uniformen, of een complete postzegelverzameling, alles wordt getoond in 15 zalen verdeeld over 5 verdiepingen. De flash-intro geeft er een goed overzicht van. Als je de oude brievenbussen bekijkt snap je niet dat deze nog niet opnieuw in productie genomen zijn. Stuk voor stuk zijn het juweeltjes!

Bijdrage van Jeannet. Bedank!

Je hebt mensen die gek zijn op wuppies. Anderen zweren bij reptielen. Weer anderen houden erg van kanalen. Daar is niks geks aan. Sterker, sommige kanaalfans kunnen heel aanstekelijk over hun chronische kanaalkoorts schrijven. En als ze er dan ook nog een website van maken, met wat leuke fotootjes en reistips er bij én het gaat heel specifiek over Franse kanalen, dan kan het niet anders of je op zich onschuldige hobby mondt uit in een felbegeerde vermelding op het vermaarde weblog HOLLANDAIS EN FRANCE. Gefeliciteerd, Mouringh van der Vinne!
Met dank aan Het Hurktoilet.

“15.917 vrijgezellen online!” staat er op de voorpagina van Meetic. Vrijdagochtend kwart voor negen. En let op: online, niet ‘ingeschreven’, want dat zijn er miljoenen! Online dating neemt een hoge vlucht in Frankrijk. Waar eerst alleen boeren en andere sociaal gehandicapten zich inschreven met de hoop op toch tenminste een héél klein kansje op een gelukkige relatie, daar tref je nu een gezonde doorsnee van de Franse bevolking. Zo zijn er alleen al in de Bourgogne 51 mannen en 28 vrouwen van precies 47 jaar ingeschreven. Daar kun je al een heel aardig feestzaaltje mee vullen, dunkt me. (overigens, grappig hoeveel jonger/ouder sommige van die leeftijdsgenoten er uit zien)
Meetic, onlangs door de Nouvel Observateur in een vergelijkende test getipt als beste ontmoetingensite, biedt gratis inschrijving voor vrouwen. Mannen betalen na de eerste paar keer gratis inloggen 29,45 per maand. Geen geld, voor kans op de ontmoeting van je dromen. Bij het Europees georiënteerde Meetic hebben zich dan ook zo’n 17 miljoen mensen (waaronder ca. 8 miljoen Fransen) ingeschreven.
Naast Meetic zijn er nog tientallen andere sites. Voor wie op zoek is naar oppervlakkig contact is er de flirt-site Easyrencontre. Wil je dieper gaan (intellectueel gezien dan), kies je voor de intellectuelenversiersite Points Communs.com. Terwijl het dure zusje van Meetic, Ulteem.com mikt op de hoger opgeleiden met geld, die 240 euro per jaar willen betalen en tevens bereid zijn vooraf een lange psychologische test in te vullen. (met dank aan de NouvelObs).
Zie je wat een kansen dit biedt voor de vrijgezel die het roer om wil gooien en naar Frankrijk wil verhuizen? Schrijf je in, zoek een compatibele Franse partner en zoek hem of haar op. Als er iets moois uit groeit, heb je meteen een stevige pied à terre in Frankrijk. Vive l’Europe et leve het Internet!

Een van de multigetalenteerde vaste gasten van Hollandais en France, Elz, kan niet alleen heel aardig schrijven op haar geheel zelfgebouwde en fraaie weblog, ze kan ook mooi tekenen en schilderen. Elz heeft een tweede huis in de Creuze en bedacht dat het leuk zou zijn om thuis in Nederland een tastbaar aandenken aan het Franse onderkomen te hebben. Een schilderijtje bijvoorbeeld, voor boven de bank. Om af en toe te kunnen wegdromen, innerlijk starend over de velden rond het Franse huis. Vervolgens bedacht ze: “Als ik het zelf leuk vind, waarom zouden anderen dat dan niet op prijs stellen?” Dus besloot ze precies dat aan te gaan bieden: Schilderijen van het tweede huis. Ofwel: het tweede huis thuis. Wonder boven wonder bleek het webadres Residencesecondaire.nl nog vrij, zodat we daar nu een aantal voorbeelden van haar werk kunnen bewonderen. Pour faire de la lêche-vitrine, zal ik maar zeggen. En mocht dat naar meer smaken, dan weet je Elz nu te vinden.

ZORGVERZEKERINGSWET (zvw)

Nederlanders die in Frankrijk van een pensioen of uitkering leven worden in hun belangen onevenredig getroffen door de zvw.
De Internationale Club van Nederlandse Gepensioneerden (ICNG) doet hier iets aan door het voeren van rechtszaken tegen de Staat der Nederlanden. De eerste resultaten hiervan zijn merkbaar. Vanaf juli is de inhouding voor de ZVW op de AOW verminderd. Maar er moet meer gebeuren. Help ons hierbij.

Met vriendelijke groet,
Jan Vreeswijk

N.B.
ge-editeerd door de redactie.
Jan, kom es wat vaker langs en maak je dan bekend?
Is misschien wel zo zinvol wanneer je een oproep doet.
D.

Bestaat dat ook in Nederland? Een vereniging zonder winstoogmerk die zich alleen maar bezig houdt met het realiseren van dromen van ernstig zieke kinderen? De Association ‘Rêves’ doet niet anders en maakte tot nu toe als 1800 dromen waar. Van een ontmoeting met Fabien Barthez (dat was volgens mij meer de categorie ‘nachtmerries’), via tientallen zo niet honderden reisjes naar Disney (kinderen dromen weinig origineel) tot een keer parachute springen, een helikoptervlucht of een vakantie aan zee. Volgens mij gebeurt zoiets in Nederland alleen als Wendy van Dijk er bij is, samen met een stuk of vijf camera’s, zodat de dromen gesponsord worden door de reclameblokken. Of ben ik nou te cynisch? Hoe dan ook, je kunt bij Rêves een droom ‘adopteren’ of een gift storten. En wat Nederland betreft… dromen.nl lijkt nog beschikbaar, dus wat let je?

Goeie. En weer staart een bloedheet werkweekje ons in het gezicht. De tuinman begon vanmorgen om half acht al. De hond dus ook. Grrrr. Ik ben geen ochtendmens.

Doordat ik googlede op ‘Petite Anglaise’, je weet wel, van de stuffed shirts, kwam ik terecht op dit lezenswaardige blog van een Franse advocaat. Iemand die in normale mensentaal verhaalt over zijn werk en de discussie aangaat met de bezoekers van zijn blog. Hij geeft deze week een mooie verhandeling over de ontslagbrief van Petite Anglaise, die hij uitpluist en becommentarieerd. Conclusie: juridisch-technisch goed opgezet, inhoudelijk te zwak om overeind te blijven in de rechtszaal.
Daarnaast behandelt hij nog diverse heikele zaken, en geeft hij antwoord op de vraag of je ook schuldigen moet verdedigen (want dat gebeurt, beste mensen, dat gebeurt!). Het laatste artikel gaat over de SACEM, de Franse BUMA/STEMRA, die overal opduikt om de rechten over ten gehore gebrachte muziek te innen. De kinderen van een lagere school op het Franse platteland hadden “Adieu monsieur le professeur” gezongen op het afscheid van drie leraren. Dat mocht in de krant. “Hebbes!” dacht de SACEM, het nieuwsbericht lezend, en daags daarop kreeg de mairie van het dorp de rekening van 75 euro (inclusief boete voor het niet vooraf melden) voor de openbare uitvoering van een werk van Hugues Aufray. Naar verluid heeft de zanger uiteindelijk de boete uit eigen zak terugbetaald.
Volgens de bloggende advocaat had de SACEM de rechten weliswaar terecht (volgens de wet) geheven, maar maakt zij zichzelf hiermee toch behoorlijk belachelijk.

Het rommelt in de Bresse. Dreigende onweerswolken beloven verlossing van de drukkend-vochtige hitte. Maar…. gaat het hier dan áltijd over het weer? Nou, niet altijd maar wel vaak. Ik mag wel uitkijken, straks krijg ik de politie óók nog op mijn dak voor het ongeoorloofd en zonder de juiste papieren beconcurreren van de Franse Nationale Meteorologische Dienst. Overigens nog geen nieuws van de juridische problemen rond Immogo. Ik heb de mij verhorende rechercheur gisteren een mailtje gestuurd met de vraag of er nog iets gebeurt. Het gaat toch niet aan om mensen van wandaden te beschuldigen en vervolgens een maand lang niks van je te laten horen. Intussen ben ik er nog steeds druk mee. Net de nieuwste huizen online gezet en de button hier links naast aangepast.

“….voor Parijzenaars die niet op vakantie gaan…”
en voor al die luitjes die zich graag laten bekijken natuurlijk. Vanaf vandaag tot en met 20 augustus kun je, alweer voor de 5e keer, midden in Parijs met je blote voeten in het zand.
Men voorziet in een behoefte:
“Quelque 2 500 tonnes de sable, 300 transats, 250 bains de soleil, 240 parasols, 47 cabines de plage, 13 radeaux pique-nique, 68 palmiers, mais seulement 24 hamacs… ont été disposés pour accueillir les 3,8 millions de visiteurs attendus.

En: gratis, hè? Jawel! Er lopen volledig bevoegde animateurs rond, er worden -gratis- concerten gegeven.Je kunt er ’s morgens joggen. En je kunt fietsen huren, voor 4 euro per uur. Peanuts.

Ook kun je zwemmen, op de Seine wel te verstaan.

Update: topless en string verboden!!!

Het is zover. Na een maand hitte is de warmte nu ook door de isolatie heen gedrongen. Het huis is verzadigd en we worden wakker in een kamer van 26 graden. Toch maar airco aanschaffen? We klagen in ieder geval niet, want zo’n kwakkelzomer is nog veel erger. Een ijskoffie graag, Roger!

Zijn er nog mensen die naar Parijs gaan deze zomer? Dan mag je deze gekke tentoonstelling in het Grand Palais niet missen!

Het betreft machines die de afgelopen 20 jaar gemaakt zijn door la compagnie de théâtre de rues Royal de Luxe

Bovenstaande applausmachine kun je er bewonderen, maar ook een machine die je rok kan laten zwieren :

Erg handig, vooral dat dieselmotortje op je rug…

Maar het pièce de résistance is toch wel de piano-katapult:

Elke week wordt er 1 gekatapulteerd.

Je zult je niet vervelen op deze tentoonstelling ! Zoek de Solex!

Een kledingkast in een koffer! Nooit meer snurken! Sterker dan lijmen, makkelijker dan lassen. Kwaliteit en elegantie! Makkelijk te verplaatsen dankzij de slimme handgreep! Esthetisch en duurzaam. Uw stoelen optimaal beschermd! Afgelopen met dat vervelende geblaf. Tot 25 meter uitrekbaar. De draadloze vrijheid! Verjaagt alle knaagdieren met ULTRAGELUID. Maak van uw ventilator een airconditioner! Zuigt zelfs een bowlingbal op! Verwijdert lelijke haartjes op lastig bereikbare plekken.
En ga zo maar door! Eens in de zoveel tijd valt een brochure in de brievenbus, vol handige dingen die je niet kunt missen voor een comfortabel en duurzaam veilig leven zonder problemen in uw woning. Je kunt dan een weekje voorpretten, om vervolgens met een bestelformuliertje naar de camion te gaan, die dan en dan daar en daar geparkeerd staat. Wij hebben in zo’n camion eens een compleet zwembad gekocht. Helaas met de verkeerde filters. Ruim een jaar later was de camion van diezelfde leveranciers terug. Tot de tanden gewapend met bonnetjes en de verkeerde filters togen wij er heen. Goed voorbereid, thuis vocabulaire geoefend, klaar voor een heftige discussie. Tevergeefs. Ze hadden de juiste filters niet, dus we kregen zonder morren ons geld terug.
Vive le camion!

Avignon, eerder Paapse hoofdstad, maar nu culturele festivalstad zonder weerga.
De 6e juli is het festival van Avignon al van start gegaan, maar het duurt nog tot de 27e, dus wie in de buurt is…
Over de geschiedenis van het festival kun je bij Avignon-tourisme van alles nalezen

Toegift: alle muziekfestivals in Frankrijk deze zomer