“Poepen in een oude schoen!” was steevast het resolute antwoord van mijn ouders op ons dreinerig gezeur om een passende activiteit. Weinig verheffend, inderdaad, maar dat kwam natuurlijk omdat we toen nog geen internet hadden en dus ook nog geen centraal Frans Toeristenbureau dat zo’n beetje álle activiteiten in heel Frankrijk online heeft gezet.
Toegegeven, geen indrukwekkend originele linktip, en misschien hebben we hem in de voorgaande jaren al eens naar voren geschoven, maar voor wie in Frankrijk is en geconstipeerd, of voor wie geen oude schoenen van voldoende formaat voorhanden heeft, kan een bezoekje aan Tourisme.fr toch mooi soelaas bieden.

Het zou een Nederlands initiatief kunnen zijn, maar dat is het niet: fietstochtjes door Parijs. Telkens een ander parcours, georganiseerd door de Vereniging Paris Rando Velo. Elke vrijdagavond om 21.30 en elke derde zondag van de maand vanaf 10.30. Vertrekplaats is het Hotel de Ville, dus het is handig als je daar meteen je overnachting boekt. Er hebben in de afgelopen vier jaar al bijna 50.000 mensen aan meegedaan. Hoeveel Hollanders daar tussen zaten, vermeldt de site niet. Maar ik denk flink wat, want het is gratis.

HEF signaleert – in samenwerking met ‘de Franse verleiding’ – met regelmaat een verhaal over de geschiedenis van het reizen naar Frankrijk. Op De Franse Verleiding staat sinds kort “de mimosa bloeit”, een stuk over de Nederlandse kunstenaarskolonie in Cagnes-sur-Mer, geschreven door Paul Arnoldussen. Hier een voorproefje:De eerste bekende kunstenaar die in Cagnes sur Mer vlakbij Nice neerstreek, was niemand minder dan Renoir. Ook veel artistieke types uit Amsterdam zochten hun heil in het landelijke Zuid-Franse dorp, met zijn citroenbomen en artisjokken, zijn kroegjes en poortjes.
 
Schrijver Ab Visser ging in 1951 voor de vierde keer naar Cagnes sur Mer en deed in het tijdschrift Mandril verslag: ‘Soms vraag ik mij af hoe Cagnes er over enkele jaren zal uitzien. Zal dan het artistendorp totaal van karakter zijn veranderd en een chic toeristendorp zijn geworden? (…) Zullen, als het zo ver is, er dure hotels en onbetaalbare restaurants in en om Cagnes verrijzen? Zal Cagnes mondain worden? Wie zal het zeggen. Maar het zou heel jammer zijn.’
 
Het is gegaan zoals Ab Visser vreesde. Het dorp, een kilometer of tien van Nice, is een kostbare toeristenkermis. En het is uitgedijd met snelwegen en flats, gegroeid van vierduizend inwoners voor de oorlog tot 44.000 nu. Nog in 1958 schreef Sem Presser in Wandelingen langs de Riviera dat kunstenaarsdorpen in Zuid-Frankrijk in de zomer niet op hun voordeligst zijn, ‘met de honderden nieuwsgierigen die de schilderkolonies komen bezichtigen’. Maar er was nog iets van authenticiteit. De kroegjes bijvoorbeeld. ‘In de winter worden zij gevuld door de schilderskolonie, die er lange zittingen houdt, de problemen van het leven wegpraat en geen frank verteert. In de zomer komen er de relatief rijke Engelsen en Amerikanen (en Zweden!), die de krakende motor van het schildersleven olien met pecunaire injecties. Dan laten de kunstenaars zich met borreltjes omkopen om hun boheme-leven te projecteren en verzamelen zij moed voor de barre geldloze winter.’ Lees nóg verder…

De 14e juli begint het nationale ezeljaar. Ja, echt!
Ik weet natuurlijk niet of het jullie veel doet, maar in Pompadour maken ze er veel werk van. Dus, wanneer je toevallig in de buurt bent….
O ja, wanneer je oprecht geinteresseerd bent, in ezels, dan kun je ook hier terecht.
Wie was er ook al weer zo op ezels? Was dat Marjan? O nee, dat waren alpaca’s.

Frankrijk mag dan prat gaan op zijn tgv, dat ding heeft één nadeel: hij gaat zo hard dat de schoonheid van het land je grotendeels ontgaat. Wie Frankrijk wil zien, neme een boemeltje.
Om te beginnen zijn er natuurlijk de gewone regionale treinen. Zelf heb ik goede herinneringen aan de Grenoble naar Veynes. Die doet er bijna twee uur over, maar een kniesoor die daar op let als je door de mooiste plekjes van het nationale park van de Vercors komt. Als er plek is, mag de fiets nog gratis mee ook.
Het kan natuurlijk nostalgischer. Her en der Frankrijk rijden enthousiastelingen met oude treinen op afgedankte trajecten. Zo kun je in de Vercors ook 30 kilometer afleggen met de vroegere mijntrein van La Mure. Uiteraard is er een overzicht van al die oude treinen van op het web.

Tot zover het artikel van Peter. -paul had er ook eentje, waarin hij wat dieper in gaat op La Mure. Puttend uit eigen ervaring, Paul?
Spectaculaire is dit 30 km lange spoortreintje ten zuiden van Grenoble tussen het Massif du Vercors en het Lac de Monteynard. Miljoenen tonnen antraciet heeft het vervoerd en sinds 1990 brengt het jaarlijks zo’n 90.000 toeristen in vervoering. Een prachtige reis van anderhalf uur langs twee wonderen van de Dauphiné: le Mont Aiguille en la Pierre Percée. Zonder hoogtevrees over viaducten en indrukwekkende bruggen. Kortom, ben je in de buurt, stap dan met jong en oud in deze eerste elektrische trein van de wereld!

-paul

Als je in het buitenland ineens medische zorg nodig hebt, is het handig als je direct kunt aantonen dat je in je eigen land goed verzekerd bent. Met de European Health Insurance Card kan elke gezondheidszorginstelling in Europa de kosten van jouw diagnose/behandel-combinatie, zoals dat tegenwoordig zo mooi (?) heet, makkelijk verhalen op je verzekering. Niet dat je met die kaart meteen voorrang krijgt of dat een ziekenhuis in Griekenland zonder de kaart eerst een beëdigde vertaling van je ziekenfondspasje wil zien voor ze de defillibrator starten (CLEAR!), maar het kan toch een hoop rompelslomp schelen, zo’n EHIC. Je vraagt hem aan bij je verzekeraar, of via deze site.
Ronaldus bracht dit onderwerp overigens eerder deze week al in het café ter sprake, maar het leek me nuttig genoeg om een eigen logje te verdienen.
Efcharistò, Ronaldus!

Zoals jullie allemaal best wel weten, luitjes, is de 14e julij een heel speciale dag in Frankrijk.
Wanneer je per se wil weten hoe het allemaal zo is gekomen dan vervoeg je je gevoeglijk op deze site
Ga je simpelweg voor de lol….?
Even fijne vrienden.

Goedemorgen allemaal,

Ik ben even heel erg brutaal geweest. Ik woon nl. niet in Frankrijk, maar gewoon in Nederland. Ik heb echter een vraag die ik maar niet beantwoord krijg, waarvan ik dacht dat mensen die in Frankrijk zelf wonen die mij wellicht wel kunnen beantwoorden. Mocht ik hiermee ver over schreef gaan, dan laten jullie dat maar weten. Ik meld me dan netjes af en bied bij voorbaat mijn oprechte excuses aan.
Het gaat om het volgende :
Kleine voorgeschiedenis; In 2000 heb ik een man genaamd Lex H. leren kennen. Na een korte romance, toch besloten om gewoon als vrienden verder te gaan. Deze man woont in St. Livrade sur Lot te Frankrijk. In 2001 vroeg hij of ik wilde helpen om een bedrijf op te starten in de im- en export van wijnen. Dit aanbod heb ik afgeslagen (ik vind wijn heerlijk, maar verstand heb ik er niet van).
Enige maanden later benaderde hij mij voor het opzetten van een 2e bedrijf in kerstpakketten (gelinked aan het eerste bedrijf).
Na lang overwegen ben ik gezwicht en zijn we aan de slag gegaan. Ik heb mijn baan opgezegd en ben alles vanuit en voor Nederland gaan opzetten en regelen.

Na enige tijd had ik mijn contract nog niet (daar begon de eerste twijfel). Ik ben naar Frankrijk afgereisd en heb ter plekke voor mijn collega en mij contracten opgesteld, GAK-zaken geregeld, loonadm. geregeld etc. etc..
Vanaf dat moment begonnen vreemde zaken zich op te stapelen. Ik zal jullie niet met de details vermoeien.

Toen de salarisbetalingen maar uitbleven, ben ik samen met mijn toenmalige collega, na een bezoek aan een advocaat, weer afgereisd naar Frankrijk. De zgn. vriend was nl. op geen enkele andere manier meer te bereiken.
En nu waar het om gaat :
Die man heeft destijds, toen wij daar waren, 3 lettre de change uitgeschreven. Hij gaf aan dat het chegues waren die inwisselbaar waren in Nederland.

Eenmaal in Nederland bleek na veel uitzoekwerk, dit niet he tgeval te zijn. In de veronderstelling dat ik weer bedonderd was, heb ik die dingen aan de kant gegooid. Tot ik heel toevallig vorige week iemand sprak die aangaf dat ze in Frankrijk moesten worden ingewisseld. (mijn bank heeft me dat nooit verteld).
Ik heb die dingen altijd bewaard, want het gaat om aanzienlijke bedragen. Nu probeer ik dus uit te zoeken of ze nog inwisselbaar zijn. Ik heb banken in Frankrijk benaderd, maar daar komen we niet uit (mijn frans is erg slecht en de Fransen kunnen blijkbaar niet genoeg Engels om me te begrijpen).
Mijn vraag is nu of jullie weten of dit soort lettres inderdaad inwisslebaar zijn en misscien nog wel belangrijker, of de expantiedatum inmiddels is verstreken. Waar kan ik ze dan inwisselen? Moet dit bij de bank in de plaats waar ze zijn uitgeschreven, of mag dat bijvoorbeeld ook bij een ander filiaal (net over de franse grens bijv)? Ik hoorde nl. dat ze 5 jaar geldig zijn. Hieronder vinden jullie de gegevens.

datum creation :15-06-2001
écheánce : avu, 07-07-2001 en 15-07-2001
banque national de paris bnp
uitgeschreven in :st. livrade sur lot

Als ze 5 jaar gelding zijn dan heb ik er volgens nog 1 die ingewisseld kan worden. Dat is toch een bedrag van ca. € 4000,00 euro en daar rij ik dan wel even heen en weer voor naar Frankrijk 😉

Ik hoop dat iemand van jullie, die bekend zijn met de wetten, regels en gewoontes van Frankrijk, mij meer informatie kunnen verstrekken.

Alvast heel erg bedankt en nogmaals excuus voor het feit dat ik zomaar binnen kom stormen op jullie forum!

Vriendelijke groet
Ellen

Noot redactie: iemand die zich zo netjes aan- en afmeldt kan bij mij op enige sympathie rekenen. Bovendien is dit weer eens een ander soort vraag. Vandaar dat ik haar artikel zonder noemenswaardige redactie (heb alleen de ‘verdachte’ geanonimiseerd) plaats en zelfs heb gepromoveerd tot Info•Punt.
Krek.

De toekomst van het bloggen is dat je geen stukkies schrijft, maar stukkies film op je site zet. Op de site Memoire Vive onstaat zo inderdaad een soort levend geheugen van hoe Parijs was, daar, op die plek, tijdens die bewuste periode dat de camera draaide. Wat het waard is? Waarschijnlijk geen reet. Misschien is het wel kunst. Andy Warhol heeft in ieder geval nooit kunnen bevroeden dat de door hem voorspelde ’10 seconds of fame’ wel een heel bijzondere, mondiale wending hebben gekregen.

Goedenmorgen. Ik kon alweer mijn bed niet uitkomen vandaag. Veel onweer en regen hier. Frist wel lekker op. Kan iemand Jeanne even het verschil uitleggen tussen een bal en een been? Ga ik ondertussen even een sprei quilten.

Voor een ieder die straks vertrekt of voor de ander die er al is en zich verveelt.. heb ik wat sites op een rijtje gezet, waar je kunt vinden waar en wanneer er rommelmarkten (enzo) zijn in Frankrijk.
Altijd handig, om vooraf wat plaatsnamen en data bij de hand te hebben.

vide-greniers.org

la brocante.com

pagesbrocantes.com

guide brocante

Klein stukkie Parijs

Struin ze!

Het doet er niet toe wat er staat, als het maar Frans is. Tenminste, voor zover het de Japanse middenstand betreft. Frans is hot, Frans is chic, Frans heeft een bepaald je ne sais quoi waar we maar moeilijk de vinger op kunnen leggen. In het Europagekke Japan maken kromme Franse zinnen, blind van het net gesnaaide stukken tekst of een kluitje bijeengeraapte woordjes goede sier op verpakkingen, als cosmetica-merk (clé de peau!) of zelfs als naam van hele winkelketens. Gelukkig zijn er dan weer mensen die dat allemaal documenteren en rijk geïllustreerd online zetten zodat wij er allemaal van kunnen meegenieten. Ik zou dus zeggen: “Sumimasen, tampopo sayonara kudasai!”

Tsja, wat kan ik hierover melden…dat er niks bijzonders over te melden is, behalve dan dat mensen zich laten fotograferen terwijl ze ergens op-hun-buik liggen?
Kan me vaag herinneren dat we iets dergelijks hadden over kabouters en volgens mij heeft Krek ook zoiets al gelogd. (Er staat nog een plaatje op mijn netvlies van iemand die op een drempel ligt ergens, maar ik kan het zo 1.2.3. niet vinden….)
En het is nog geeneens komkommertijd….

Ik weet niet of het jullie ook zo vergaan is, maar eind jaren ’90 vond ik het reuze spannend om ‘iets te doen met aandelen’. Dat was ontzettend geinig. Je kocht voor weinig geld wat stukkies, ging achterover zitten en als ze heel duur waren geworden, nou, dan verkocht je ze gewoon weer! In de tussentijd was je zonder iets wezenlijks te doen zomaar veel rijker geworden.
Dat ging een hele tijd goed. Tot ineens meer mensen verkochten dan er wilden kopen. De introductie van een of ander groot fonds viel tegen. Mensen in café’s vertelden hoe ze duizenden guldens hadden verloren op stukkies Postbank. Postbank! Gekocht bij de introductie voor 50 gulden, mee de lift in naar de 75 in een paar maanden. Gaat goed, dachten ze, lekker blijven zitten. En toen….Ploef! En niet één keer ploef, nee, je hoorde het akelige zeepbelgeluid overal! Ploef! Ploef! Ploef!
Hier is een site over die periode: Ploef!. Voor wie het interesseert, en voor wie wat Franse beursterminologie op wil doen. En voor wie – net als ik – af en toe een herinnering nodig heeft aan hoe slim mensen zijn die zich verre houden van makkelijk geld en die gewoon netjes werken voor hun eten. Wellicht worden ze daarmee minder snel rijk. Maar zo word je ook minder snel arm!

Magister Merlijn
leert zijn ridder Lancelot allerlei dingen om kinderen langdurig te vermaken.
Site voor (toekomstige) animateurs.

Niet alleen veel voorbeelden van activiteiten en geknutsel, maar ook allerlei leerzame tips

Wanneer je meer wil weten kun je ook niet om les Zanimateurs heen, die je alles vertellen over de diverse diploma’s (die overigens niet elke ‘directeur’ schijnt te eisen).
De BAFA, brévet d’aptitude aux fonctions d’animateur, schijnt wel een brevet van vermogen te zijn, want in elke advertentie van een CLV (Centre de Vacances et Loisirs) kom je die weer tegen.

La veillée:
Veel spellen kun je op eerdergenoemde site vinden en ook bij de (maar dat spreekt vanzelf) scouts
Heel uitgebreid beschreven spel:
Jeux des Mafieux

Hoe kom ik hier op…
Via een artikel in de Volkskrant…”De roekeloze Fransoos”…

Het ging over het aantal verkeersdoden in Frankrijk. Gelukkig de laatste jaren spectaculair gedaald. En waar ligt dat aan? Niet aan een collectief schuldbesef…..maar aan het puntenrijbewijs. Je moet nu echt stoppen voor een stopbord, niet een beetje zachies doorrollen….en die alcoholcontrôle…mwahh…we controleren gewoon op dinsdagochtend…geen centje pijn…

Wellicht kun je nog wel iets goedmaken?

(Logje van een jaar geleden)

Jullie dachten dat Nederland het windmolenland bij uitstek was ?
Mis! In Frankrijk staan er ook heel veel.
Patricia is bezeten van windmolens en heeft er een mooie site over (recent bijgewerkt!)
Je kunt per regio molens op zoeken en dan heeft ze ook nog eens heel veel links eronder gezet.

Wat je in Frankrijk weer wel veel meer hebt dan in NL zijn natuurlijk de watermolens

Van weer een andere orde zijn de molens die nodig zijn voor de olijfolie

Elke Hollandais-en-France heeft een rol in het geheel. Zo vaart de een met een luchtballon, is de ander kelner en schrijft een derde teksten. Maar een enkeling onder ons schopt het tot de musea, zoals Vincent van Gogh. Dit selecte gezelschap is sinds vorige week uitgebreid met Bernhard Willem Holtrop, die onder de naam Willem cartoons maakt voor Charlie Hebdo, Liberation en HP. Tot 2 oktober is zijn werk te zien in Centre Pompidou, in Beaubourg. En het mooie voor ons Nederlanders is ook nog dat het gratis te bezichtigen valt.

Noot redactie: Willem kwam eerder langs, maar dit is nieuws!
Artikeltje van René in Parijs.

Alles over aardbeien, mijn favoriete vrucht. Helaas hebben de vogels ze ook ontdekt voor ik mijn netje had opgehangen, dus de roodsten zijn al weg, lekkerbekken….
Zo van de struik zijn ze het lekkerst. Een wat flauwe aardbei kun je pimpen door er lichtjes wat zwarte peper over te malen. Klinkt misschien vreemd, maar probeer es, wat heb je te verliezen.
De historie van de aardbei wordt hier wat meer belicht. En…..hij heeft zelfs een heus museum

Het seizoen is allang weer begonnen: dat van de bijtertjes en stekertjes. Een wat grotere stekert is de frélon.
We hebben het hier vorig jaar ook al uitgebreid over gehad, maar het is net als waarschuwen voor zwarte zaterdag: je kunt het niet vaak genoeg zeggen.
Wat je moet doen, wanneer je onverhoopt toch wordt gestoken kun hier haarfijn nalezen.
Je kunt ook binnen blijven.

Waarom makkelijk doen als het moeilijk kan? Een van de legendarische uitspraken van de Shadoks, stripfiguurtjes uit de jaren ’60. Hier in Frankrijk, waar ze toch al gek zijn op absurde humor, zijn ze beroemd. De man die de stemmetjes bij de televisieserie deed, Claude Piéplu, is op 25 mei overleden. Reden genoeg voor stille maar trouwe bezoeker Sandra om ons op deze bijzondere Shadoks-site te wijzen. Weer een stukje neo-historische Frankrijkcultuur opgesnoven! Merci, Sandra.

Mooie Shadok-citaten:

“Opdat zo min mogelijk mensen ongelukkig zijn, moet je steeds dezelfden te grazen nemen!”

en (jawel):
“Elk voordeel heeft zijn nadelen en omgekeerd”

Johan Cruijfffff was een Shadok!

Heerlijk: vakantie!!! Maar gaan Bello en Minetje mee? Laten we ze thuis verzorgd achter of brengen we ze naar een pension? Voor een kat is het over het algemeen nooit zo moeilijk een verzorger te vinden. Een hond schept al gauw meer problemen. En verplichtingen. Het is immers meer werk dan even een bak voer en een aai.
Ook in Frankrijk zijn er onverlaten die hun gezel zomaar als grof vuil aan de straat zetten (met een beetje geluk in het asiel)
De IFSA streeft ernaar het grote aantal in de steek gelaten dieren terug te brengen naar normale proporties. (De normale proportie is natuurlijk 0)

Maar we gaan er uiteraard van uit dat je een dierenliefhebber bent. Dan is het wel prettig om een houvast te hebben tijdens je vakantie/reis
En mocht je dan alsnog besluiten om Fikkie ergens uit te besteden, dan weet ik nog wel een adresje

Het is zo ver! Ze hebben me door. Vanmiddag stonden er ineens twee agenten op het pad met bovenstaande ‘convocation’. Of ik me morgen om 15.00 uur maar even wil vervoegen op het politiebureau. Ik heb meteen even gebeld waar het morgen over gaat, op dat bureau. En ja hoor: mijn activiteit Immogo. Al die investering in tijd, geld en reclame heeft toch wat opgeleverd. De concurrentie is nu zo ver dat ze de politie op me af sturen omdat ik makelaartje zou spelen. Het moet een makelaar zijn die me tamelijk goed kent, want oom agent stelde per telefoon al een paar vragen die blijk gaven van inzicht in mijn situatie. Ik vraag me af of ik het recht heb te weten wie de klacht tegen mij heeft ingediend. Morgen na het bezoekje aan de politie meer over mijn belevenissen. Hebben ze ADSL in het cachot?

[update]
209 views al! Een beetje sensatie doet wonderen. En ik, sukkel die ik ben, vergeet helemaal de link naar de schuldige site!

[update]
Hier even mijn laatste belevenissen, zoals ook in de reacties hieronder vermeld:

Nou, ik heb ze alle informatie gegeven die ze vroegen. Ik weet nu dat er een aanklacht tegen mij is ingediend door de centrale vereniging van makelaars OG van het departement, op instigatie van een makelaar in Louhans (ik zag zijn kaartje aan mijn dossier geniet). Mijn activiteit zou onwettig zijn omdat ik ondersteuning biedt aan het tot stand komen van OG-transacties in de breedste zin van het woord. Dit is voorbehouden aan mensen of organisaties die in het bezit zijn van een carte professionelle of die werken voor iemand met zo’n kaart. Met uitzondering van ‘de pers’.
Tja. Ik ga er hier maar niet al te diep op in wat ik nu van plan ben te gaan doen. Der Feind hört mit. Maar vanzelfsprekend ben ik niet van plan om te stoppen met Immogo. We wachten eerst maar eens het oordeel van Justitie af. Dan zien we daarna wel verder. Het mag in ieder geval duidelijk zijn dat het makelaarsbastion hier zijn best doet nieuwe, innovatieve spelers uit de markt te drukken, om de bestaande (prijs)structuren te beschermen. Dat de gevestigde orde in een justitiële strijd meer power heeft dan ik, is ook geen verrassing. Ik ben maar een simpele freelance reclamemaker. Maar wel strijdvaardig en altijd in voor een avontuur. We zullen zien wat dit allemaal oplevert.

Hun eigen site stelt nog niet zo heel veel voor. Maar, nieuwsgierig geworden door de recensies naar aanleiding van hun optreden op Oerol -balen, dat ik er nooit naar toe kan, zo middenin de drukste tijd op school- ben ik es gaan surfen. En hier en daar kwam ik wel wat tegen….
Met name over hun spektakel Les Gûmes.

Maakt dat ik weer veel zin krijg in de Parade!

Op de dag dat onze cateraar zijn schreden voor langere tijd in Frankrijk zet en wij ons zelf moeten behelpen lijkt me -ook gezien de komende vakantieperiode- de site waar je restaurants kunt zoeken wel handig. En nu maar hopen dat de site ooit eens wordt uitgebreid naar heel Frankrijk natuurlijk. Je kunt ook doorklikken naar Nederland en daar kom je deze maand de Tiramisu met speculaas tegen als maandrecept en calorieenbom.