Nou, dat was me de vlooienmarkt wel. 70 standhouders, maar veel te weinig bezoekers. Teveel concurrentie van andere vlooienmarkten, neem ik aan. Maar ruim 100 maaltijden verkocht (ik heb drie uur koteletten staan BBQ’en in de zinderende hitte) en volgens mij een aardige baromzet gedraaid. Dus we mogen niet klagen. Prettige werkweek allemaal!

Maakt Hollandais en France ook reclame? Alleen uit eigen initiatief! Mensen die om aandacht bedelen, worden afgepoeierd. Maar als er toevallig eens een sympathiek iemand op onze weg komt, zijn wij de beroerdste niet om zijn nering in het zonnetje te zetten.
Zo belde van de week mijn moeder, die de kleinkinderen graag een trampoline cadeau wilde geven. En in de consumentengids had ze gelezen dat je dan de allerbeste moet nemen, want alleen die zijn goed genoeg. Nou kon ik me herinneren dat we op het oude log ooit eens een dealtje hadden met een trampoline-importeur. En inderdaad, de link stond nog in de lijst (onder het kopje shopping). Dus ik surfen en rondkijken. Dan blijken er twee topmerken te zijn, Jumpfree en Proline, die elkaar in prijs en kwaliteit weinig ontlopen. Een telefoontje was nodig om de uiteindelijke keuze te bepalen. De Franse dame aan de telefoon bleek ook Nederlands te spreken. Niet gek, want de eigenaar is ene Edzard van Holthe, met wie ik – zo kwam nu weer in mijn herinnering – al eens eerder gesproken had. Edzard kwam aan de telefoon en we spraken een paar minuutjes over ons leven als Hollandais en France (Bezoek ook het gelijknamige weblog!). Edzard heeft inmiddels naast het trampoline-importbedrijf een nering in álle buitenspeelgoed, en de ambitie hierin de grootste van Frankrijk te worden. Zijn strategie is simpel: sneller leveren en betere service, garantie en nazorg verstrekken dan de Franse concurrent. Tja, zó kan ik het ook, Edzard!
Maar alle gekheid op een stokje. Wat een paar jaar geleden nog Topsalto was, een simpele trampolinewinkel, is nu dus TopLudo (waarschijnlijk vernoemd naar zijn zwager Ludovique), met alle denkbare buitenspeelgoed, van wipkip via speeltoestel tot tafeltennistafels, zwembaden en skelters tot en met kabelbanen. Oh ja, en trampolines. Kortom, Topludo: buiten kun je niet buiten.
Bij Topludo kun je online of telefonisch bestellen voor levering aan huis in heel Frankrijk. En omdat wij het zijn, krijgen we nog eens 5% korting ook! Je hoeft bij je bestelling alleen maar “Hollandais en France” te zeggen om die korting te incasseren. Mooi, toch?

Verkoper worden?
Overigens is Edzard als baas van de trampolinegroothandel Topsalto nog op zoek naar wederverkopers. Bij voorkeur mensen met een grote schuur of een camping of zo, en een handels-SARL, zodat ze zó aan de slag kunnen. In Nederland zijn veel ex-varkensboeren een trampohandel begonnen. Het bezit van kinderen is een pre, omdat je dan eigenlijk al een netwerk van potentiële klanten hebt. Is de eerste eenmaal verkocht, dan doet het sneeuwbaleffect de rest.

UPDATE: 8 dagen na de bestelling is de trampoline, ondanks herhaalde beloften van het tegendeel, nog steeds niet binnen. Oma, die het ding cadeau geeft, wilde hem afgelopen woensdag aan de kinderen geven. Maar nu komt hij op zijn vroegst komende maandag en mag ze blij zijn als ze hem zelf nog te zien krijgt. Volgens Topludo ligt het aan de transporteur. Maar waar het aan ligt interesseert me geen reet. Ik wil gewoon de beloofde service. Helaas kan ik dus Topludo niet meer aanbevelen. Ik haal de button van de site.

UPDATE: De trampoline kwam inderdaad maandag, was makkelijk op te zetten en de kinderen vinden hem fantastisch. De eigenaar van Topludo heeft me gebeld en uitgelegd dat hij een stevig gesprek heeft gehad met zijn transporteur. Samen zullen ze mij – als goedmaker – de transportkosten terugbetalen. Met de welgemeende excuses, die wat mij betreft een stuk belangrijker zijn dan die 40 euro korting. Had ik zo’n simpele verontschuldiging vorige week gehad, was er niks aan de hand geweest. Enfin, zand er over.

Ben wel es in de buurt geweest, maar heb ‘m nooit beklommen: de Mont St. Michel. Met duizend man tegelijk naar boven is niet mijn idee van prettig wandelen. Kan best dat het straks weer wat rustiger wordt daaro, want ‘ze’ hebben besloten dat de ‘Mont’ weer meer een ‘Ile’ moet worden.
Het zal zo’n 30 maanden duren en een slordige 30 mln euro kosten,, volgens Ouest -France, maar dan is alle zand dat door de rivier is aangevoerd verwijderd. (désensabler…weer wat geleerd..) Door de jaren heen zijn er parkeerplaatsen aangelegd op die nieuwe stukken, hetgeen ook niet bijdraagt aan de verfraaiing van het geheel.
Twee vliegen in een klap eigenlijk. Misschien dat ik er dan toch nog eens naar toe ga.
Dit artikel geeft, mede door bijgaande foto en plaatje, een duidelijk beeld.

Het is alweer een tijdje geleden sinds Hollandais en France een echte keihard service-logje presenteerde, maar daar zijn we dan toch weer. Dit keer met een artikel in de Express met een helder klassement van de beste en slechtste plekken om te wonen in Frankrijk. Volgens de Fransen dan nog altijd, maar als die het niet weten…
Je kunt kijken volgens verschillende criteria. Waar zijn de ouderen het gelukkigst? Waar de jongeren en waar families? Waar doet de economie het het best en waar is het het schoonst? Van die dingen. Het licht voor de hand dat in regio’s waar de Fransen niet willen wonen en waar de economie het minder doet, de OG-prijzen laag zullen zijn. Terwijl in populaire regio’s met een goede economische groei de prijzen navenant stijgen.
Dit artikel kwam mij trouwens onder ogen na een tip van een mevrouw uit de Vendee (departement nummer drie in het algemeen klassement), die haar huis te koop heeft gezet op Immogo. Zo zie je maar weer wat een beetje kruisbestuiving kan betekenen.

Je bekijkt French Touch Seduction niet omdat je vrijgezel bent. Ook niet omdat je eenzaam bent. En al helemaal niet omdat je wanhopig zou zijn. Nee, je bent bezig met een internationaal sociaal-historisch onderzoek naar flirt- en bronstgedrag door de eeuwen heen. En dat moeten wij geloven?

Het is mijn werk om reclameslogans te bedenken. Dikwijls bedenk ik er hele rijen leuke en minder leuke, zodat de klant van de klant er de saaiste (kwaliteit is onze reclame) uit kan kiezen. Andere mensen bedenken slogans als hobby. Zij doen mee aan allerlei wedstrijden waarbij je een zin af moeten maken (Ik gebruik altijd Synco want…..), een vraag moet beantwoorden (Van Fabrèze: Welke Romeinse keizer zei: “Pecunia non Olet?”) of een andere jureerbare prestatie moet verrichten. Over de uitslag kan niet worden gecorrespondeerd worden geworden. En omdat sommigen van deze beroepsinvullers precies dezelfde platte smaak hebben als de jury die hun ideetjes beoordeelt (ik las van iemand die 19 keer voor verschillende producten gewonnen had met hetzelfde juweeltje “Binnen kun je er niet buiten.”), lopen ze heel aardig binnen. Tenminste, qua wasmachines, voedselpakketten, reizen en kleine autootjes.
Ben je ook een spelletjesfan en de Franse taal machtig, dan kun je hier je hart ophalen. Alle denkbare en ondenkbare spelletjes en acties, vaak met de code en/of het juiste antwoord er al bij.

Leuk.

Overal ter wereld is het hetzelfde gelazer: de belastingen zijn te hoog en de overheid doet te weinig. Arme minister van financiën, die daar tussendoor moet zien te laveren.
De bewaarder van de Franse schatkist doet nog een keer een poging het uit te liggen, onder het motto ‘Misschien kan ik het toch ietsje leuker maken’. In Cyber-Budget, een Sims-achtig online spel, kunnen de deelnemers zelf proberen het geld van de belastingbetaler zo goed mogelijk te verdelen. Oordeel zelf hoe leuk dat is.
Rest de vraag of het maken van zo’n spel wel een goede besteding van belastinggeld is. Mogen we van een beetje minister van financiën niet gewoon verwachten dat hij zich schikt in zijn lot en gewoon de rol van gebeten hond speelt?
Bijdrage van: Peter

Zoals de meesten weten ga ik vanaf de 15e in Disneyland resort Paris werken. Over dit park bestaan ettelijke sites, de een nog mooier dan de ander. Opvallend is dat de meesten zijn actueler en informatiever dan de officiele site.

Zo kan je je uren vermaken in het Engels op Dlrpmagic. Dlrpmagazine en Dlrp.fr geven heel veel informatie in het Frans. Mocht je nog niet genoeg weten, kan je nog een van de andere tientallen sites gaan bezoeken.

Aan de innerlijke mens is ook gedacht op het internet met een heuse foodguide, waarbij het restaurant waar ik ga werken, de Blue Lagoon, natuurlijk ook staat vermeld. Om te sollicteren en mijn collega te worden hebben ze een castingsite .

Hoewel veel heel mooi vanuit de lucht met Google Earth te zien is, is het natuurlijk leuker om alles in het echt te bekijken. Wie weet komen we elkaar dan nog tegen, want Le monde est petit !

—-
Noot voor redactie: WELLICHT DINSDAG DE 13E TE PLAATSEN?

Een eigen zaak beginnen is een lastige kwestie. Het moet allemaal kloppen om het te laten slagen. Marketing, promotie, producten. Als je het jezelf makkelijker wil maken neem je een beproefde formule. En dan niet de boel gaan stelen, want de markt is genadeloos. Je kan beter gaan franchisen. Dan kan je met iets wat al een succes is de markt op. Wie kent bijvoorbeeld niet die mooie gele M? Op deze website vind je daarover heel veel informatie, ideeen en tips. (via)

Het is natuurlijk héél makkelijk om geringschattend te doen over iets dat je niet begrijpt. Een dergelijke houding zegt echter vaak meer over de kritikaster dan over de beschimpte uiting. Daarom heb ik de site Bechamelpuntcom een serieuze kans gegeven. Diverse links gevolgd, spelletjes gespeeld, de krochten van het linknet doorwrocht. Maar de conclusie blijft: wat een pretentieuze, kutzinnige, onbegrijpelijke en waardeloze verzameling junkzooitroep! Al ruil ik mijn mening natuurlijk graag in voor die van iemand die hier wél iets van begrijpt.

Ook in Frankrijk wordt natuurlijk aan schaken gedaan. Zo valt er veel te leren op Echecs.com onder het mom van Apprendre, comprendre, jouer, progresser. De site van France échecs.com is wat weblogachtiger en lijkt wat interactiever, mede door hun forum. Een spel (na) spelen kan je op IEchecs middels een fantastische module. Helaas kan je daar nog niet tegen de computer spelen, maar wel oude partijen bekijken en analyseren. Uiteraard kan je ook schaken in verenigingsverband en dan lijkt de Féderation Française des Échecs het aangewezen beginpunt. En als je wilt je weten hoe het ooit begon, is La Bibliotheque National een uitstekende bron van informatie. Kortom, vanaf nu heb je geen enkel excuus meer als het buurjongentje je Échec et mat zet!

Maakte ik al tijden dankbaar gebruik van Parijsonine en de bijbehorende nieuwsbrief, nu is webmaster Perraudin ook een Parijsonlineblog met de nieuwste Parijsnieuwtjes begonnen met touristisch en cultureel nieuws. Hoewel nog niet zo lang in de lucht, ziet het er veel belovend uit. Daarnaast is hij à la Olivier een raad je plaatje-log begonnen, maar helaas zijn de opgaven nog iets te eenvoudig. Althans, voor anderen.

Nu we toch over Parijs en logs hebben: Klaas Dirks is ook alweer enige tijd bezig met zijn columns over de lichtstad. Een heel andere insteek dan die van Perraudin. Bij Klaas gaat het meestal over het alledaagse leven in de metropool. Soms met een knipoog, soms met een kritische blik. Maar altijd zeer vermakelijk.

Kort, maar goed geslapen. Helemaal uitgepinksterd. Al die halve feestdagen zijn ook maar niks. Nu gaan de kinderen weer een dagje naar school. Dan weer vrij, donderdag naar school en op vrijdag is eentje door omstandigheden weer vrij. Maar zaterdag gewoon naar school. We komen zo lekker in ons ritme. Ik denk dat ik maar weer eens een dagje spijbelen inlas. Surprisebezoekje aan een pretpark op vrijdag. Is eigenlijk een gewone schooldag, dus minimale wachttijden! Disney is drie uur rijden. Kent iemand iets leuks dichter bij de as Lyon-Dijon?

De geschiedenis herhaalt zich. Ooit probeerde een nep-makelaar mij over te halen op zijn site te adverteren en leidde mijn nieuwsgierigheid tot de ontdekking dat zijn site vol gestolen teksten stond (inmiddels schrijft hij ze zelf, zo te lezen). Nu is het een nieuwe Frankrijksite die mij verzoekt bij hen reclame voor mijn vakantiehuis te maken:

Graag attenderen wij u op www.FrankrijkalsVakantieland.nl Frankrijk als Vakantieland is een prima mogelijkheid om uw vakantieverblijf onder de aandacht te brengen van de in geïnteresseerde Nederlandse en Vlaamse vakantiegangers.

www.FrankrijkalsVakantieland.nl
Verhage Advies, Service & Consulting / Verasec
TRAVEL RELATED INTERNET PROMOTION

Een gloednieuwe site, die desondanks al berstens vol staat met informatieve teksten over Frankrijk. Tja, dan begint het bij mij te kriebelen. Dus ik pleeg een Google-actie. Wat ik aantref, is aanleiding voor een mailtje aan de eigenaar:

Beste meneer Verhage,

Salutations,
Gregor Hakkenberg

Nou, dat komt aan. Binnen het uur volgt een reactie:

Geachte Heer Hakkenberg,

We hopen u hiermee een goed voorstel gedaan te hebben en zien uit naar uw reactie,

Keurig netjes! Ik kan niet anders zeggen. Dus het minste wat ik kan doen is de goede man een beetje bewijs leveren voor mijn stelling. En houvast bij het opschonen natuurlijk:

Geachte heer Verhage,

Met vriendelijke groet,
Gregor Hakkenberg

Nou, je zou denken dat de heer Verhage mij om de hals zou zijn gevallen uit dankbaarheid. Maar niets van dat alles. Het bleef stil. Erg stil. Hindert niet. Ik had de tijd. Een paar weken later, op 4 mei, ging ik nog eens kijken. Wat ik aantrof, leidde tot de volgende mail:

Geachte heer Verhage,

Met vriendelijke groet,
Gregor Hakkenberg

Toegegeven, Verhage blijft netjes. Hij zat me na deze mail waarschijnlijk te vervloeken, maar hij bijt zich op de tanden en perst er een diplomatiek tekstje uit. Op 6 mei:

Geachte heer Hakkenberg,

G.J. Verhage
www.Verasec.nl
Verhage Advies, Service & Consulting / Verasec

Ik gaf hem het voordeel van de twijfel. Maar vanavond – weer ruim drie weken later – ben ik opnieuw gaan kijken om te ontdekken dat de meeste teksten (dus ook de geplagieerde teksten die ik reeds voor hem opspoorde!) nog steeds online staan. Verhage denkt kennelijk: “Laat maar lullen, die mafketel. Wie doet me wat?”
Kennelijk hebben we hier te maken met weer zo’n gluiperd die denkt dat de gewone fatsoensregels alleen voor anderen gelden. Naar buiten een mooi praatje, maar ondertussen gewoon financieel profiteren van ordinair jatwerk.

En bedenk dat Verhage niet alleen een Frankrijksite heeft, maar ook sites over België, Bulgarije, Denemarken, Griekenland, Hongarije, Italië, Nederland, Oostenrijk, Portugal, Roemenië, Slowakije, Spanje en Turkije. Ik heb Griekenland even snel bekeken en vond ook daar al snel wat gestolen teksten. Bovendien, als je even Googled op ‘Gertjan Verhage’ dan vind je diverse klagerige verhalen van auteurs op Wikipedia, die hem er al in 2005 op wezen dat hij de gebruikersovereenkomst schendt door zelf copyright te claimen van teksten die hij van Wikipedia heeft overgenomen. In dat licht is de waarschuwing op deze pagina een gotspe!

En als je de broncode bekijkt staat er op elke pagina van zijn sites dit:
Unless explicitly specified otherwise this page and all other pages at this site are Copyright 2004-2005 by G.J. Verhage. Use of text, images, layout, format, look, or feel of these pages, without the written permission of the copyright holder is strictly prohibited. All Rights Reserved, G.J. Verhage!

De man is geobsedeerd met copyrights. Als de dood dat mensen teksten van hem stelen die hij zelf met zo veel moeite bij elkaar gesprokkeld heeft. Zoals de waard is…

Al met al is het zó slim, dat je bijna jaloers zou worden. Gratis content van het internet plukken en op je eigen site zetten om hits te scoren, vervolgens Google-ads en andere betalende advertenties plaatsen en probleemloos binnen lopen. En bij klachten doen alsof je neus bloed.

Tja, zo is het makkelijk geld verdienen.

Zo, ik had zin in weekend. Een lekker lang café, waar iedereen fijn uit zijn dak kan gaan. Bovendien heb ik een zeer doorwrocht artikeltje geschreven over weer eens een tekstendief (in mijn ogen de laagste levensvorm in webland), en er moet natuurlijk wel een café tussen de carpeurs en de voleurs. Voor je het weet, vindt er kruisbestuiving plaats!

Je ziet zo waarom ze die beesten ‘zoetwatervarkens’ noemen. Wat een vette dingen, zeg. Waarschijnlijk zo geworden door alle lokaas die de fervente zoetwatervarkensvissers in de vijvers en rivieren gooien. De laatste tijd is de karpervisser in Frankrijk negatief in het nieuws. Er zitten er namelijk tussen die de karpers ‘markeren’ voordat ze ze terug gooien. Ze perforeren een buikvin of snijden de rugvin weg. Dat is niet goed voor zo’n vis, die dan immers zijn roer kwijt is. Eerst probeerden ze zich er nog uit te lullen door te roepen dat het een soort ziekte was. Een bacterie die de vinnen aanvreet. Maar zo langzamerhand moeten zelfs de meest plaatvoordekopperige vissers toegeven dat er rotte appels in de mand zitten.
Op de site Labouillette wordt uit de doeken gedaan dat dat geen ‘carpistes’ zijn, maar ‘carpeurs’. Dat is zo’n beetje hetzelfde het verschil als tussen ‘automobiliste’ en ‘chauffard’. De carpeur is een proleet met de grootste en duurste hengels en visdectectoren, die altijd zijn radio te hard heeft aan staan en die zijn dobber bij voorkeur uitwerpt waar anderen net aas gestrooid hebben. Zo de zen-achtige ervaring van de echte carpiste verstorend.
De site staat verder overigens bol van de foto’s van trotse mannen die vissen omarmen (waarschijnlijk bij gebrek aan beter, want welke vrouw houdt het uit bij een man met zo’n tijdvretende hobby?). Naast karpers zien we onder meer veel ‘silures’, enorme meerval-achtigen die meer dan 2 meter lang kunnen worden. Deze exoot komt bij ons in de Bresse veel voor, en is de reden dat kinderen wordt afgeraden om in de Seille te zwemmen.
“En? Willen ze een beetje bijten?”

Iedereen is naar bed. Een weldadige rust daalt over het dorpje Tirée-la-Chasse. Roger veegt de laatste snippers onverlaat over de drempel en zet met zichtbaar plezier zijn hak op een verdwaalde plagiarus. Wat gaat de komende week ons brengen? Jomanda mag het weten.

In Frankrijk vliegen de professionele fotografen letterlijk om je oren. Voorheen huurden ze meestal een helikopter, waarmee ze dan laag over het landschap scheerden om huizen te fotograferen. Een paar weken later gingen ze dan met een stapel luchtfoto’s in de auto bij de mensen langs om proberen ze te slijten. Veel van die foto’s werden niet verkocht en verdwenen gewoon in de prullenbak. Zonde! Tegenwoordig gaat het anders. De oplettende lezer van Hollandais en France zag eerder deze week al een fraaie luchtfoto van de verzamelde stamgasten voor de feestzaal van Panneçot. Die werd gemaakt door fotograaf Arjan van Eeden. En het grappige is, dat Arjan daartoe zelf het luchtruim niet hoefde te kiezen. Hij bleef gewoon met beide benen op de grond en liet een heliumballon zijn op afstand bestuurbare camera de lucht in tillen. Voor ons deed Arjan dat gratis. Maar wie in of om de Morvan of Zuid-Bourgogne woont en óók graag een luchtfoto van zijn stulpje wenst, kan hem gewoon inhuren. Natuurlijk is een luchtfoto ook een hartstikke mooi huwelijkscadeau: het voltallige gezelschap van familie en vrienden rond het gelukkige paar voor de kerk, of in hartvorm gerangschikt in de tuin. Of ter promotie voor een chambre d’hôte of ander toeristisch bedrijf, om te laten zien hoe lieflijk en rustig het huis gelegen is. Of bij de verkoop van een fraai pand, om op te hangen in de etalage van de makelaar of te publiceren op Immogo. Enfin, bedenk zelf maar. Oh ja, Arjan van Eeden vind je hier.

Yéééeeeaah, het is zo ver! Krek., Immogo en Vivre en Bresse SARL zijn met ingang van vandaag gefuseerd tot een heuse onderneming: SARL Krek.! Een bedrijfje in tekstproductie, conceptontwikkeling, OG-reclame, sitebouw en (secundair) handel in huizen. Met ingang van vandaag is ondergetekende dan ook voor het eerst in 15 jaar weer gewoon in loondienst! Ik ga een stuk minder verdienen, maar daar staat tegenover dat ik ook minder belasting betaal en mijn baas heel erg zijn best doet een mooi pensioentje voor me te bij mekaar te scharrelen. Dusseh… Roger! Een rondje voor de hele zaak. Op rekening van de zaak.

Een tijdje terug zag ik in Parijs op een terrasje bij Les Halles een heel groepje jongelui in Goth outfit. Het leken me typisch plattelandskinderen die zich samen heel stoer vonden in hun identieke nonconformistische verpakking. Zoiets als hippies en punkers, ooit. Het is ook in Frankrijk een belangrijke subculturele stroming, al getuigt hij van bijzonder slechte smaak. En omdat HeF er niet is om te oordelen maar om te signaleren, geef ik hierbij een linkje door naar de ideale site voor iedereen met een morbide hang naar bloed, necrophilie en automutilatie.

Hoewel sommigen de beladen datum van 31 mei het liefst overslaan, hebben wij besloten deze gifbeker tot de laatste druppel leeg te drinken. Ik bedoel maar: je kunt proberen de geschiedenis over te schilderen om net te doen alsof zij smetvrij is, maar uiteindelijk kankert de rotte plek zich toch een weg naar de oppervlakte en zijn al je camouflagepogingen tevergeefs. Het is vandaag dus nog géén 1 juni, maar gewoon 31 mei. En daar moet op gedronken worden. Roger, schenk nog eens uit!

Het idee is natuurlijk perfect: geef mensen in de Zuidelijke landen de mogelijkheid op zonne-energie te koken, dan hoeven ze geen tijd te verspillen met zoeken naar brandhout (gemiddeld 15 uur per week per gezin) en kunnen ze ook ophouden met het kappen van de bossen die zo hard nodig zijn voor het ecologisch evenwicht. Koken op zonne-energie, met behulp van een hittevangdoos, parabolische spiegel of zelfs een reflecterend zonnescherm voor achter de autoruit (!) is juist in die landen heel goed te doen, want de zon schijnt er veel en lang. Op de site van Bolivia Inti (Bolivia Zon) wordt een en ander haarfijn – helaas in een irritant verontwaardigd en humorloos toontje – uit de doeken gedaan. En denk je: “Zo’n geinig self-supporting zonne-oventje wil ik ook wel!”?. Vervoeg je dan op Solarcooking.org waar uitgebreide beschrijvingen staan van hoe je zelf zo’n ding kunt bouwen. Ook in het Frans, dus dan mag het.
Linktip van FrankB.

Zoals Krek. al schreef begaf een select gezelschap zich naar het Musée op de Mont Beuvray.
Wij deden een apparaat op ons hoofd en konden vervolgens een stoot informatie tot ons nemen die zijn weerga niet kent: Keltische nederzettingen, Romeinse oppida, opgegraven kinderbotjes, gerestaureerde fibulae (ae?) Het. Kon. Niet. Op!
Mocht je ooit de behoefte voelen: begeef je onverwijld naar
hiero
Tip voor de sneaky ones: er wordt nog echt schatgegraven. Neem je schep en een zaklantaarn mee en wie weet wat je nog es kan aanbieden bij Kunst en Kitsch.

Hoe het was? Het was leuk om oude bekenden opnieuw te ontmoeten. Maar net zo goed om kennis te maken met nieuwe bekenden en zelfs met een paar nieuwe onbekenden! Waar we vorige jaar bij de HEF-bijeenkomst nog tamelijk recht in de leer waren wat betreft ballotage en toegang, hebben de stamgasten dit keer ook wat non-habitués mogen introduceren. Zo nam Aat Diana en Gérard uit Panneçot mee, probeerde Ronaldus (vergeefs) een collega te strikken en kreeg ik zelf een vriend uit het Morvanese dorpje Poil (2e thuis van GertJan) zo ver om bovenstaande bijzondere groepsfoto van ons te maken.
Het weer was beter dan vorig jaar, maar nog steeds niet echt ‘Frans’. Het blijft natuurlijk toch wel de Morvan. Het is niet voor niks zo groen en vergeven van de Hollandsers daar. Het weer is precies als ‘thuis’. Geen heftige buien dit keer, maar wel veel bewolking, flink wat wind en af en toe een dreigend spatje. Enfin, we hebben buiten kunnen eten en borrelen, dus dan mag je niet klagen, dunkt me.

Wat hebben we gedaan?
Zelf ben ik met mijn gezin al op woensdagavond aangekomen in de Chambres d’hôtes van Didy en Joop, waar wij vier nachten zouden verblijven. We hadden onderweg al wat gegeten, dus konden we meteen te bed. De volgende morgen (donderdag) had ik al om 9.30 uur een afspraak met burgemeester Bernard van Limanton (waar ook Panneçot onder valt) die me de sleutel zou geven en een en ander uit zou leggen. De rest van de dag waren we ‘vrij’ want de eerste gasten verwachtten we pas die avond. En inderdaad kwamen Ronaldus en Truda in de middag bij Aat en Marry aan. Samen zijn we naar de camping gegaan om Dineke en Peter op te wachten, terwijl ook GertJan zich bij ons voegde. Een hilarisch moment was de ontdekking van Dineke dat ze weliswaar haar tent, maar niet de stokken bij zich had. Beetje suf, ja voor zo’n ervaren kampeerster. Maar ze kon gelukkig gewoon in het zaaltje een bedje inrichten.
We hebben die avond met de reeds gearriveerden gegeten in het restaurantje van Panneçot. 11 complete maaltijden, inclusief wijn en een paar desserts voor 121 euro. De Hollander in ons kwam dus op meerdere wijzen geheel aan zijn trekken.
Vrijdag was een toeristische dag. Tenminste, dag… voordat je dan iedereen bij elkaar hebt, is het al weer bijna lunchtijd. Veel meer dan een bezoekje aan het Romeinse theater en een snelle lunch (dat wil zeggen, de ober was razendsnel, maar door onderbezetting in de keuken duurde het toch allemaal erg lang) zat er niet in, ook al omdat er nog boodschappen gedaan moesten worden. Dit keer geen dure slager in Moulins-Engilbert, maar gewoon LeClerc in Autun. Wel hedden we nog even tijd voor een bezoekje aan Chateau Van Mierlo, want dat hadden Peter en Dineke nog niet gezien.
De avondmaaltijd werd ouderwets gezellig, met naast de stamgasten ook optreden van nieuwe kennissen. En de fotosessie met Arjan. De grotere (breedband-alert!) foto’s staan hier: hef1, hef2, hef3. Ik heb ze nóg twee keer zo groot, maar dat trekt mijn server vrees ik niet.
Zaterdag moesten sommigen alweer weg, waardoor we in kleinere groepjes wat toeristische activiteiten hebben ondernomen, afgesloten met een avondmaaltijd in besloten kring aan een doodstil spiegelend meer met eindelijk een wolkenloze lucht. En wie zich tijdens dit weekend het meest vermaakt heeft? Dat laat zich raden.

Delevoye, delevoye… de naam doet een belletje rinkelen, maar wie is dat ook alweer? Zoek ‘m op in de Franse WieisWie. Je kunt dan zien wie het is. Alleen als je ook zijn CV wilt lezen, moet je zes euro betalen. Verder hebben ze een verjaardagenlijst van mensen op de lijst. Dodelijk saaie site alles bij elkaar. Of is het de kift, omdat ík niet in het repertoire ben opgenomen. Waardoor ik dus kennelijk niemand ben? NB: de eerste die dit waagt te beamen, krijgt een IP-ban!