Had je al gestemd vandaag?

Hoog tijd voor een fris café.
Na een meer dan volle eerste week werken was het weer vanouds zaterdagse poetsdag. Nu nog even een streepje zon pakken met een apérootje.
Eens even kijken wat we onder de kurk hebben….ik heb wel zin in iets feestelijks. Ik ga even wat mengen.
Laterrrrr!

Had je al gestemd vandaag?

Beginnen we eens op zondag met een fris café.
Fris, fris, met al die ouwe BH’s wordt het niet zo fris, vrees ik.
Hebben ze in Letland geen BH’s, denk ik dan. Wat is er zo speciaal aan Letland dat daar opeens BH’s naar toe moeten? Mogen ze in de rest van de wereld topless of lopen die liever in eerstehands?
En waarom moet die trotstrut er tussen? Ik laat liever de zwaartekracht zijn werk doen dan dat ik iets aantrek waar haar stempel op staat.
De nieuwe hit van Rita: kloffies, kloffies, kekke strakke kloffies.

Je gaat misschien voor de zoveelstekeer naar Parijs, want Parijs verveelt immers nooit, maar toch wil je nu iets heel anders?
Meld je dan aan bij ”Parisien d’un jour, Parisien pour toujours”.
Een netwerk van vrijwilligers die toeristen (en ook stadgenoten!) HUN Parijs, m.n. hun wijk willen laten zien door je mee te nemen op een wandeling door de wijk.
Gratis en voor niets!

Ik ga me er serieus in verdiepen of ik er iets mee kan voor de volgende Parijs-reis.

”Global Greeter” is een netwerk dat wijdverbreid is, te vinden in steden als New York, Toronto Buenos Aires. De algemene site werkt nog niet, maar voor Den Haag is er in ieder geval al wat te vinden. Niet dat ik daar tijd voor heb….

Nu we toch in Parijse sferen zijn: de Marais vind ik een van de leukste wijken van Parijs.
Uiteraard zijn er vele sites te vinden.
Parismarais.com vind ik een van de fraaiere. Helder en overzichtelijk. Heel makkelijk om allerlei adresjes te zoeken

Ook heel helder is Parislemarais.com, het scheelt maar een ‘le’

En ja, sorry voor de ietwat obligate foto van weer de Place des Vosges, ik kon zo gauw geen kaartje vinden zonder dat er iets speciaal op werd aangegeven, een winkelketen, of hotels. Bovendien kan iedereen dat vinden met Googlemaps, dus.

Mensen vragen mij wel eens: “Wat doe je daar nu zoal de hele dag als Hollandais en France? Beetje rondhangen op een terras, met een glas wijn onder handbereik zeker?” En al direct hebben ze spijt van hun vraag, want breek me de bek niet open! Ik kan langdurig en uiterst slaapverwekkend uitwijden over met name mijn onroerend goed-activiteiten. Zoals de oplettende lezertjes weten laat ik geen gelegenheid voorbijgaan om reclame te maken voor Zorro Immo, mijn onvolprezen internationale huizensites.

Ook nu weer neem ik graag de gelegenheid te baat om mijn favoriete project te pushen. Wat wil namelijk het geval? Zorro Immo is vernieuwd. En die nieuwe versie (Zorro V2) is vandaag online gekomen. Voorlopig nog in dezelfde vormgeving, maar met toch een paar gevoelige aanpassingen. Die zijn veelal technisch van aard. De voordelen…

Voor bestaande verkopers:

Beter vindbaar
Door diverse technische aanpassingen zijn de paginatitels en url’s (adressen van de pagina’s) inhoudelijk interessanter geworden voor de zoekmachines. In de komende weken zou Zorro Immo dus nóg beter vindbaar moeten worden voor Google c.s. En doordat ik de vertalingen voortaan overlaat een professionele vertalers zou ook de kwaliteit van de teksten in het Frans en Engels moeten toenemen. Bovendien is de site nu ook in het Duits beschikbaar.

Meer promotie
De vertalerpool neemt mij veel werk uit handen. Tot nu toe durfde ik niet echt breed te adverteren, uit angst te veel nieuwe huizen binnen te krijgen. Meer dan 1 huis per dag kon ik in mijn eentje niet mannen. Vanaf nu kan ik echter flink in de bus blazen om Zorro Immo met name in Frankrijk veel beter bekend te maken. Investering in reclame in de publieksmedia betekent méér bezoekers en dus ook méér kans op verkoop.

Doorplaatsen op miljoenensites
Met een XML Feed sturen we wekelijks de actuele inhoud van Zorro Immo door naar grote internationale huizensites Affidata en Properazzi. Dit betekent nóg meer bereik bij huizenzoekers overal ter wereld.

Voor nieuwe verkopers:

Snel en foutloos uploaden
Op de nieuwe site kunnen nieuwe verkopers zelf veel gemakkelijker hun teksten en foto’s uploaden. De verkoper kan daarbij kiezen of hij zelfvertaalde teksten via het formulier upload, of de teksten door onze échte vertalers van vlees en bloed kan laten vertalen. Hij betaalt dan 7 cent per woord.

Automatisch betalen
Het upload- en betaalsysteem is volledig geautomatiseerd en sluit af met een PayPal-formulier voor online betalen of een aanvraag voor een pdf-rekening. Want ook betalen per cheque of overschrijving blijft mogelijk.

Tot zover de commerciële mededelingen. Saai hè? Maar ja, je hoeft het niet te lezen! Tot slot nog een klein voorproefje van de nieuwe vormgeving. Wat pittiger en met lekkermakende huizenfoto’s op de voorpagina.

Mooi hè.

Toegegeven, hij is nog niet zo praktisch als de site van de Hema, en zo uitgebreid als die van Appie, maar je kunt er toch wel een uurtje zoet brengen met de recepten en de informatie over de winkel. Bij Champion bedoel ik dan natuurlijk. Ik was er laatst even om te kijken of hij open was op een feestdag en was toch wel positief verrast. Veel gevarieerde informatie waar je zin van krijgt om iets lekkers of leuks te gaan kopen.

In ieder geval een stuk beter dan die van E.Leclerc waar alleen maar reclame voor E.Leclerc op staat. Gemiste kans. Doe dan net als mijn favoriete kwaliteitswinkel Lidl en de Aldigeef op zijn minst duidelijk aan wat je deze week allemaal voor weinig te koop hebt.

Zodat ik me weer verplicht voel om naar de winkel te gaan omdat ik dat koopje – een zwaar motorfietsslot voor 7,95 – toch niet kan laten lopen. Nou nog een motorfiets.

GRATIS SEMINARS EN LEZINGEN OVER KOPEN IN FRANKRIJK

Het weekend van 6 september is het weer zover: Bienvenue en France, de Frankrijkbeurs in Utrecht. Er komen natuurlijk weer de usual suspects: de vriendelijke staff van Gites.nl (topsite voor als je wilt (ver)huren of -kopen in Frankrijk), de knoflook- en wijnboeren en het onvermijdelijke smaldeel makelaars en onroerend goed-adviseurs, dat de huisinfrankrijkzoeker hoopt te strikken voor een pandje uit de eigen portefeuille of die van een Franse partnermakelaar. Frankrijk is en blijft een interessante markt, waar een makelar door de hoge courtage van 6% al aan een paar succesjes per jaar genoeg heeft voor een riant inkomen.

Objectief advies voor kopers
Naast gewone makelaars, die met name de verkoper dienen, zijn er op de beurs ook ook enkele adviseurs die 100% objectief de koper bijstaan. Ik wil dan ook alle huizenzoekers en Franse bedrijvenstarters aanraden langs te gaan op de stand van Compromis De Vente en Ondernemen Frankrijk. Wim van Teeffelen (rechts op de foto) is een goede bekende onder veel Franse forumbezoekers en een man met een encyclopedische kennis van de Franse wetgeving rond aan- en verkoop van een huis. Hij geeft tijdens de beurs ook een aantal lezingen, die ik iedere adspirantkoper van harte kan aanbevelen.

Objectief advies in en rond de Gard
Met name voor de aankoop van huizen in de Gard en aanpalende departementen, adviseer ik de symathieke officiële makelaar Mikel de Rooij van 30avendre. Ook Mikel dient exclusief de koper, tegen een heel redelijke fee. Bovendien doet Mikel steeds meer bouwbegeleiding: ideaal voor de Nederlander die er niet altijd bij kan zijn, maar wel wil dat het allemaal een beetje vlot.

Huis scouten in heel Frankrijk
Een laatste tip nog: Wouter Haaijman van Check Property Assist helpt huizenzoekers die al concreet een huis op het oog hebben om uitgebreid te onderzoeken of het inderdaad de droomkoop is. Wouter en zijn vaste inspecteurs hebben al heel wat mensen voor een impulsieve te dure aankoop kunnen behoeden. Tot chagrijn van de verkopers, die dachten dat die Hollanders verliefd en naief waren.

Stuk voor stuk mensen voor wiens integriteit ik mijn hand in het vuur steek. Zij geven veel van hun kennis al op voorhand weg op mijn (en hun) site Huis In Frankrijk Kopen Zonder Makelaar. Verplichte kost voor iedereen die overweegt in Frankrijk te gaan kopen.

Had je al gestemd vandaag?

Hep, mensen, we krijgen klachten van de stamgasten dat het café muf begint te ruiken. Dus maar even een geheel verse versie, versierd met guirlandes van bloemen uit de tuin. Ramen open laten staan, svp, dat het even flink kan doorwaaien! En het goede nieuws is…. De worstjes zijn schoon op!

Dat je het maar even weet: het spel van de toekomst komt toevallig wel uit Frankrijk. Tweakers.net meldt dat de heren van Asobo uit Bordeaux volgend jaar hun nieuwe race-game Fuel op de markt brengen.
Natuurlijk beloven ze een hypermoderne spelbeleving en achter de schermen de modernste technische snufjes. En niet te vergeten, de 14.000 vierkante kilometer grote spelomgeving, waarbinnen de deelnemers zich geheel naar eigen believen kunnen verplaatsen, zou de grootste virtuele spel-omgeving ooit zijn.
Maar Fuel is vooral het vooral het spel van de toekomst omdat het vooruit lijkt te lopen op de huidige klimaatproblemen en de energiecrisis. Asobo (het woord zou Japans zijn voor Laten we spelen) plaatst het spel in een wereld die door jarenlang milieumisbruik verworden is tot een wildernis. Vloedgolven, sneeuwstormen en tornado’s hebben het landschap danig veranderd en zitten de deelnemers nog altijd dwars. De racers moeten niet in de eerste plaats zien zo snel mogelijk te zijn. Zij moeten vooral zien zuinig met energie te zijn. Die is immers schaars, zeer schaars.
Zou het toeval zijn dat dit spel gemaakt is in een land, dat zich de afgelopen tijd vooral zeer druk maakte over de hoge brandstofprijzen?

Ik hoor het opeens wel erg vaak op de NL’radio, het nummer Ella, elle l’a.
Ik kende het van de (wat dommige, zie eerdere logs) France Gall, die met het nummer een hommage bracht aan Ella Fitzgerald.
Dat is door de zangeres die het nummer opnieuw in de roulatie bracht volledig losgelaten:
Kate Ryan (jaja, volgens eigen zeggen staat ze tussen Madonna en Jantje Smit) zingt wel over ene Ella, maarre..

Het feminisme is geheel aan deze dame voorbijgegaan, dat is duidelijk, ze zit volledig in haar rol van verleidster en is eigenlijk een en al benen en tongpiercing.
Ach, als het maar verkoopt, hè.

Alizée begreep het nog wel…
Marie Myriam ook.

Had je al gestemd vandaag?

Ça y est! Het HeF-reüniecafé is geopend. Na een week met een historisch laag aantal blogjes (1) volgt nu een uitgebreid verslag van het unieke evenement dat HeF-weekend heet. Niet met Hemelvaart, zoals de usance was, maar met assomption of zo (iets met Maria), waartoe Kees het initiatief nam omdat hij toch deze kant op moest. Hoe dan ook, langzaam zullen vandaag de verschillende HeF’ers binnendruppelen en hun bijdrage leveren aan dit blog. Te beginnen met Kees en mijzelf.

Ik liep in de bibliotheek toevallig tegen Parijs Retour aan, een literaire reisgids door Bart van Loo. Elke francofiel met een hart voor boeken zou dit aanstekelijke boek moeten lezen. Van Loo reist in de voetsporen van de 19e-eeuwse schrijvers Victor Hugo, Alexandre Dumas, George Sand, Honoré de Balzac, Emile Zola, Alphonse Daudet, Guy de Maupassant en Gustave Flaubert.
Nu zijn we ooit met het hele gezinnetje voor een werkstuk van de jongste dochter in het kasteeltje van George Sand geweest en dat was leuker dan verwacht. Ik ben onmiddellijk aan het oevre van Sand begonnen en lees nu toevallig haar correspondentie met Flaubert. (Waar haalden die mensen toch de tijd vandaan om zoveel brieven te schrijven?)

Parijs Retour is in ieder geval een aanrader, zelfs als je niet van die ouwe schrijvers houdt. Bart van Loo sleept je zo de 19e eeuw van Frankrijk in. Hij heeft sinds 14 juli een weblog, maar dat moet hij wel een beetje bijhouden. Het begin is er. Ik ben nu ook erg nieuwsgierig naar z’n andere boek, Als kok in Frankrijk, literaire recepten en culinaire verhalen. Na de vakantie, als we weer tijd hebben.

Het boek
weblog Bart van Loo
George Sand in Nohant

Had je al gestemd vandaag?

Wat laat met het café deze week, maar ik was dan ook uithuizig. De komende week wordt een hektische, want niet alleen heb ik ineens twee websites en een bedrijfsbrochure te schrijven (vorige maand geen reet te doen zal je altijd zien), maar ook het HeF-weekend zit er aan te komen. Zoals het er nu uit ziet, komen er aardig wat HeF’ers langs in de Zuid-Bourgogne. Ik reken opDineke, Kees, Aat, Gertjan, Peter, Jeanne en -paul, al dan niet met aanhang. Niet iedereen komt het hele weekend, maar het is gewoon ‘open huis’ dus we gaan lustig improviseren indien nodig. De hangmat hangt, het bier staat koud, de rode wijn op kamertemperatuur en de BBQ heet, en verder zien we wel. Als je nog iemand in de buurt kent die je mee wilt nemen, aarzel niet. ‘Inconnues’ (stille meelezers) die voor deze gelegenheid uit de kast willen komen zijn van harte welkom op zaterdagmiddag en -avond. Wel eventjes melden bij bovengetekende ivm de catering. Gebruik de reactiemogelijkheid van HeF. En nu… vroeg naar bed in voorbereiding op 4 dagen heel hard tikken!

In 1864 werd het Viaduc de Bousseau gebouwd, een spoorbrug over de Creuse vlakbij Ahun. Op de toeristische wegwijzers wordt deze constructie abusievelijk aan Gustave Eiffel toegeschreven. Daar trapten we natuurlijk met beide benen in, toen we er vanochtend langsreden, en gelukkig maar, want Busseau ligt op een prachtige plek aan de rivier de Creuse. Vanuit de eetzaal van hotel/bar/restaurant Le Viaduc kun je de spoorbrug mooi bestuderen. Eens in de zoveel tijd rijdt er een 21e-eeuwse trein overheen, die je onmiddellijk plaatsvervangend hoogtevrees bezorgt.

Dat de brug door Eiffel gebouwd lijkt te zijn, is begrijpelijk als je hem ziet. Een ijzeren knutselwerk, waarin “meer dan 200.000 klinknagels zijn verwerkt” zeggen alle sites over dit viaduct. Die mensen doen ook niks anders dan elkaar naknippen en plakken.

Nog even over Gustave Eiffel: het idee van een hoge toren op de Wereldtentoonstelling van Parijs in 1889 is op het laatste nippertje van zijn eigen medewerkers door hem ingepikt. De architecten Maurice Koechlin en Emile Nouguier waren er al een tijdje mee bezig, tot Eiffel ze afkocht, nadat hij er eerst niets in had gezien. Zou de Tour de Koechlin&Nouguier ooit het symbool van Parijs hebben kunnen worden? Welneen, dat klinkt voor geen meter.

Op de officiële Gustave Eiffel-site kun je zien wat hij nog meer heeft gebouwd en niet alleen in Frankrijk.
En nu ook niet denken dat het leuk of interessant is in de Creuse, want met deze brug hebben we alle culturele, culinaire en toeristische hoogtepunten wel behandeld.

Elz

Een Engelse site op Hollandais en France? Nou ja… it’s cucumbertime! Het is ook best een leuke site, met tests om je niveau te controleren, met dagelijkse oefeningen en tips, met uitleg over accenten en een grote audiotheek waar je de uitspraak van woorden kunt beluisteren. Allemaal bij elkaar. Daarom dus tóch een Engelse site als tip op HeF. For this one time!
(txs, Elz)

Heb je soms ook van die dingen, die je je al tijden afvraagt, maar waarvoor je je eigenlijk geneert omdat het nu niet direct belangrijk is, eigenlijk heel triviaal, van die dingen dus?
Ik reed gister achter zo’n draaiende cementwagen en vroeg me af wat er zou gebeuren wanneer dat draai-mechaniek ermee zou stoppen. Dat cement krijg je er nooit meer uit, toch?
Ook wil ik weten hoe stunters er in slagen om van grote hoogte in zo’n klein badje te duiken zonder een dwarslaesie op te lopen. Van die dingen.
Gelukkig bestaan er nog veel stommere vragen.
Kijk maar eens op Questions à la con.
De hamvraag was: hoe krijg ik de Belse tet van mijn scherm iedere keer wanneer ik HeF open?

Zoals ieder jaar. Komkommertijd. Maar in Frankrijk kennen ze dat eigenlijk helemaal niet, al is er genoeg over ‘le concombre’ te vinden: Feitjes, keukentips, geblindoekte komkommers of niet, tuinkomkommerweetjes, komkommerrecepten, een reclamekomkommer en natuurlijk alle voordelen van een komkommer ten opzichte van een man…

Afijn, komkommertijd, dus.

Er wordt wat afgezeken over de Fransen. En ik geef toe, soms leg ook ik het moede hoofd in de schoot tegenover de blatante incompetentie van sommige Fransozen. Maar let wel op het hier belangrijke woord ‘sommige’. Want er zijn natuurlijk ook zat Fransen die heel veel in hun mars hebben. Bovendien hebben zo ook hun charmes als het gaat om de relaxte manier waarop ze het privéleven van hun leiders ontzien. Ik kan me nog herinneren dat een journalist aan Mittérand vroeg: “Meneer de Président, men zegt dat u een maitresse hebt.” En de president waardig antwoordde: “Et alors?”
De Amerikaanse spreekoptredengastheer Bill Maher geeft zijn landgenoten – en dan met name de anti-Franse politici – een veeg uit de pan door een ontnuchterende vergelijking te maken tussen Frankrijk en Amerika. Zo ben ik weer bijna Trots op Frankrijk!

Nog even, en een van de wensen van Rita Verdonk gaat in vervulling. We krijgen er honderden kilometers snelweg bij, want België wordt opgedeeld in een stuk dat aan Nederland toevalt en een stuk dat voortaan onder Frans bewind valt. Tenminste, als het aan een groeiende groep Franstalige Belgen ligt. En ook steeds meer Fransen zien er geen been in een deel van België liefdevol aan Marianne’s borst te drukken. Getuige dit artikel in de Libération.
Toch zijn er gelukkig ook nog Belgen die wél proberen de eenheid te bewaren. Zo is een ware patriot een online petitie gestart onder het motto ‘Boobs for Belgium’. Iedereen die vóór de eenheid van België is, wordt verzocht een foto van zunne tetten op te sturen. En wie zei daar dat die Belgen dom waren?

Ja, Frankrijk is mooi, dat weten we nou allemaal wel, maar om er nou je huis mee te behangen… Daar gaat het dus niet over. Maar Frankrijk fungeert wel degelijk als decor, voor een hele hoop dingen, maar zeker ook voor films. Een beetje film wordt ‘op locatie’ geschoten, en om dan de juiste locatie te vinden heb je hulp nodig. Daar heb je dan zogenaamde agences de repérage voor, maar een hoop werk is vaak al gedaan door (regionale) filmcommissies, ook wel ‘bureaux d’accueil de tournages’ genoemd. De landelijke filmcommissie heet Film France, en deze commissie heeft de decorstukken in een mooie database verzameld (base de lieux de tournage), waarin je kan zoeken op regio, type decor (huis, kasteel, restaurant…) of ligging (aan een meer, in een stad…).
Het is ook leuk om even te kijken wat er bij jou in de buurt is gedraaid (“Ça c’est tourné près de chez vous”), ga ‘m kijken en geniet van de decors bij jouw om de hoek, maar nu op het witte doek (je weet wel, voor dat overbekende “kijk, kijk, kijk… daar hebben we ook gelopen…”-gevoel).

Afijn, wat moet een gemiddelde HeF-er hier nou mee? Tja, het is inderdaad in eerste instantie voor filmprofessionals bedoeld, maar misschien heb jij ook wel een decorstuk: het is namelijk ook mogelijk om je watermolen, je berg, je goedje land, je station, je restaurant, je uitzicht, je kasteeltje, je schaapherdershutje, je appartement, ja zelfs je vliegveld aan te melden als decor. Dat kan je via Film France doen, maar ook direct via je regionale filmcommissie (via de link ‘le réseau des commissions de Film France’), zoals bijvoorbeeld die in de Languedoc Roussillon, in de Bourgogne of zelfs bij die op La Réunion. Wellicht dat je huiskamer dan een keer in een film van Chabrol terecht komt… Je weet ’t maar nooit. Maar dan wel naar de bios gaan, he!

Het zal je maar gebeuren dat je ergens in Frankrijk bent en ineens een ontzettende behoefte voelt aan cultuur. Dat je per se een handgemaakt schilderij wilt aanschaffen of een oude Chinese vaas bezitten. Of dat je unbedingt een kunst- of antiekbeurs moet bezoeken om je geestelijke evenwicht te bewaren. Wat kun je doen om zo’n dwangmatige aanval af te slaan? Wel, je kunt bijvoorbeeld even kijken op Le portail des Antiquaires, waar zich een groot aantal antiquairs in heel Frankrijk etaleert. Naast diverse beeldende kunstenaars, die samen zorgen voor een rijk palet aan stijlen, van hypermodern tot Uyterscht Classieck. Plus een overzicht van alle festivals en beurzen die er enigszins toe doen. Of natuurlijk in een verduisterd vertrek een groot glas koud water drinken.

Ooit gedacht dat Marianne het regelmatig aan de stok heeft met Nicolas S.? Nieuwsgierig naar hoe bepaalde beslissingen in de Franse politiek tot stand gekomen zijn? En wil je weten waar Jean S. zijn verkiezing als député aan te danken heeft? Dankzij de paranoia van ‘L’Autre’, en het hackvermogen van derden, hebben we nu een echt kijkje in de keuken van Nicolas. Als je de Franse actualiteit van de afgelopen tijd enigszins gevolgd hebt, dan zal er je een hoop duidelijk worden van wat er allemaal in die keuken bekokstoofd wordt. En meer dan dat: “La cuisine de Nicolas parle de la vie d’une cuisine, de la politique de la cuisine et de la cuisine de la politique.”

Onder ‘A la carte’ zijn alle negen afleveringen en een teaser te vinden.
Vive la culture ! Eet smakelijk.

Ik weet niet of we de INA, het Institut National de l’Audiovisuel al eens de revue hebben laten passeren, kan me eigenlijk niet voorstellen van niet, maar kan het niet zo een-twee-drie terugvinden.
En dan nog, het is komkommer- en herhaaltijd, ik heb de vrijheid.
Dat herhalen, dat kun je zelf ook heerlijk gaan doen bij de archieven van de Franse tv
Allerlei memorabele momenten liggen hier voor het opscheppen.

Uiteraard hebben ze ook een account op youtube

Bernard Pivot met zijn “Apostrophes”, de stakingen in mei ’68, Kennedy in Parijs, ik raak voorlopig niet uitgekeken.

“Wie mooi wil zijn, moet pijn lijden”, zei mijn moeder altijd. “Wie mooi wil zijn, moet pijn lijden.” “Wie mooi wil zijn moet pijn lijden.” Wie echter mooi wil hebben, moet alleen maar rijk zijn. Die indruk krijg je tenminste als je rond kijkt op de mooiehebbedingetjessite “Made in Design”. Aan het kromme engels merk je meteen al dat dit een Franse site is. Hij staat vol (hoe kan het ook anders) met mooie hebbedingetjes. Wat dacht je bijvoorbeeld van een draadloze buitenspeaker van 13.753,00 euro? Een echte buitenlounger kén niet zonder, zou ik zeggen. En dan natuurlijk lekker hangen in de speciale loungetent van 16.000 euro, en je hoort er helemaal bij.
Maar gelukkig staan er ook dingetjes op die financieel haalbaar zijn voor de gewone man. Geinige designspiegels, leuke muurstickers, porcelein en ander designspul. Kortom, één en al ‘lêche-vitrine’. Lik ze!