Ik was laatst op zoek naar diepergaande informatie over aambeien, toen ik stuitte op een indrukwekkende bron van medische kennis. Het gaat om de Vulgaris Medical, een online Medische Encyclopedie. Reuze interessant, als dit soort dingen je boeit. Al raad ik hypochonders een bezoek aan deze site af. Op Vulgaris Médical vind je leerzame video’s over onder meer de werking van het hart en de structuur van het haar, signalering van de nieuwste medische methodes (een antiluizenmiddel zonder gif) en zo op het oog objectieve informatie over kwalen en bijpassende remdedies. Dat zijn er nogal wat, zeg! Het lijkt wel of alles in je lichaam een functie heeft en kapot kan gaan. Zo leerde ik dat iedereen – ja ook jij! – aambeien heeft, omdat dit gewoon de naam is van de desbetreffende adertjes, die de kringspier van de anus assisteren bij een goede afsluiting. Dat ze ook de kwaal ‘aambeien’ noemen, is niet erg handig, maar enfin, daar kan kennelijk niemand mee zitten. 😉
Overigens heeft 30% van de volwassen Fransen last van zijn aambeien, en is boven de 50 jaar zelfs de helft aangedaan. Toch gek dat je er maar zo weinig over hoort praten, in de kroeg of op feestjes. Wat? Hoor ik daar iemand roepen “Méér, méér?” Je hebt gelijk, het is een boeiend onderwerp.

Van een heel andere orde dan de eerder deze maand getoonde foto’s, een stuk minder kunstzinnig maar toch ook niet onaardig zijn de foto’s van de heer Josserand, na 35 jaar carrière in Parijs teruggekeerd op Bourgondische grond. Zijn site is een ode aan de Bourgogne en laat tot mijn genoegen niet alleen zonnige plaatjes zien. Het sneeuwt hier namelijk ook wel eens en daar wordt het landschap niet per se lelijker van.

In deze kolommen willen we nogal eens laatdunkend doen over mensen die denken in Frankrijk een camping of een chambre d’hotes te beginnen.
Dat dat best kan, bewijzen Jeroen en Ellen Bakker in de Dordogne. Denk groot, is kennelijk hun motto. In 1999 kochten ze het liefst 350 hectare grote Domaine d’Essendieras, op dat moment een zwaar verliesgevende boomgaard. Ze lieten de twee(!) kasteeltjes en enkele boerderijen op het domaine restaureren, zodat er nu kamers en gites verhuurd kunnen worden. Verder openden ze een restaurant en stichtten ze er een mini-camping met voor elke plek eigen sanitair. Daarnaast moet er nog een achttienholes golfbaan komen.
Om dat alles te betalen moesten de Bakkers in 2004 wel hun eigen automatiseringsbedrijf verkopen, vertelden ze aan het vakblad Recreactie: ,,Dit was onze kans. De recreatiebranche heeft ons altijd al getrokken, maar in Nederland zijn goede bedrijven onbetaalbaar.”

Sommigen zijn nog skeptisch, maar let op mijn woorden: digitaal wordt het helemaal! Inmiddels is zelfs Frankrijk bij de les, met Télévision Terrestre Numérique, ofwel TNT. Een digitaal signaal dat je met een antenne op het dak of op de televisie of aan je computer (een heel klein dingetje volstaat) haarscherpe TV oplevert. En dat voor slechts 0 cent per maand! TNT, dat net als de GSM werkt met zendmasten op de grond, is inmiddels een stevige concurrent voor satelliet-TV. Op de site kun je zien hoe het zit met de dekking in jouw gebied.
Dus snel overstappen op TNT? Wacht even… intussen zitten de Franse kabelaars ook niet stil. Er worden al projecten gedaan met fibre optique… glasvezel! Op een of andere manier vind ik dat persoonlijk toch fijner. Al die megahertzen die door de lucht en door ons lijf heen zinderen de hele dag, dat kán toch niet goed zijn. Maar goed, nou heb ik onlangs ‘Cell’ van Stephen King gelezen.

De campagne voor de Franse presidentsverkiezingen gaat zondag een nieuwe fase in. PS-kandidate Ségolène Royal presenteert – eindelijk – haar verkiezingsprogramma. Voortaan kan het debat met haar rechtse tegenstrever Nicolas Sarkózy over de ìnhoud gaan, in plaats van over allerlei niemendalletjes. Elysee-watchers zeggen dat haar toespraak zondag tot de PS-gedelegeerden, in de noordelijke Parijse voorstad Villepinte, de laatste kans is om de neerwaartse spiraal in haar campagne om te buigen.

Niet alleen Sarkózy, maar ook de fanatieke PS-achterban hebben de afgelopen weken luidkeels geroepen dat La Hollande Royal klare wijn moet schenken over haar politieke programma Désirs d’Avenir en haar keuzes.
Maar Ségolène liet zich niet opjutten en hield vol dat zij eerst haar luisterperiode wilde afronden. Zij had de Franse kiezers niet voor niets beloofd dat zij éérst hen zou vragen wat volgens hen de komende jaren nodig is. Met die internetdiscussie heeft Royal alle mogelijke tegenargumenten verzameld die zij kan inbrengen tegen SP-fanatici die oude linkse stokpaardjes willen blijven berijden.
Volgens sommige Franse commentatoren moet Ségolène in haar langverwachte toespraak schipperen tussen de linkse hardline-issues en de keiharde rechtse praatjes aan de Franse borreltafel.

In opiniepeilingen is Ségolène de afgelopen weken langzaam weggezakt naar de tweede plaats. Zij staat nu op zo’n 48 procent, tegen 52 procent voor Sarko. Vorig jaar was zij in veel peilingen, met haar frisse, ongedwongen, maar ook sommige omstreden gedachtenspinsels nog veruit de favoriet.
Ze nam afstand van de Franse politieke kliek (hoewel ze daar zelf ook uit voort komt!), en beloofde min of meer ‘Frankrijk weer terug te geven aan de Fransen’. Maar de Franse media lijken de laatste weken een beetje op haar te zijn uitgekeken, en een paar uitglijders gaven tegenstanders volop munitie in handen om haar als non-presidentiable af te schilderen.

Afgelopen week werd haar campagne bovendien verstoord door de publicatie van een anti-Ségo-boek door een voormalige medewerkster (uit 1995) van de PS. Daarin schildert Evelyne Pathouot in woord en geschrift de PS-kandidate af als koel, berekenend en egoïstisch.
De schrijfster werkt inmiddels al vele jaren voor enkele parlementsleden van de UMP van Sarkózy. Ze voerde de afgelopen tien jaar een vergeefse juridische procedure voor de uitbetaling van achterstallig salaris. Ongetwijfeld veel kinnesinne, veel oud-zeer en veel haat-en-nijd, maar voor veel Franse zaterdagkranten ook gefundenes Fressen.

Er is zondag voor Ségolène nog een klein kansje op een opsteker: president Chirac zal in een tv-reportage iets zeggen over zijn eigen toekomst. Niemand houdt er meer rekening mee dat Chirac zich opnieuw in de strijd werpt. Maar het is geen geheim dat Chirac zijn UMP-partijgenoot Sarkózy niet kan luchten of zien. Tot nu toe heeft Chirac geweigerd zijn steun voor de kandidatuur van Sarkozy uit te spreken.
Wat nou als Chirac zondag iets positiefs over Ségo gaat zeggen, of iets negatiefs over Sarko? Of dedsnoods: andersom ! Sarkozy, die de bui al een beetje ziet hangen, wil per sé voorkomen dat de Franse media zondag en maandag alleen maar bòl staan van Ségo. Dus heeft hij op het laatste moment een eigen politieke bijeenkomst belegd, ook in Parijs, met een zeer groot aantal UMP-kopstukken. Vanaf maandag draait de campagne om het Franse presidentschap op volle toeren.

Ja hoor, je kon er op wachten: elke hond zijn eigen blog…

Alleen voor honden die alles al hebben:

Mijn hond heeft het niet nodig, want die heeft ons al, maar je weet maar nooit:Toutoublog
Wie weet is dit een gat in de markt voor Hanneke en Milo?
Voor wanneer die shampoos niet zo goed lopen.
Ach, ik zeur maar, eigenlijk, dit is bladvulling, ofcourse.
Want HET GAAT NERGENS OVER!!!!!

Goed, je hebt een huis gekocht in Frankrijk. Nu ga je leven als God in Frankrijk. Dus moet je domaine een paradijs worden. Je wilt een zwembad in de tuin. De oude graanschuur wordt verbouwd tot sauna. En oh ja, wat de EdF kan, kan jij ook. Dus zet je in dat snelstromende beekje gewoon een kleine waterkrachtcentrale.
Mooi allemaal, maar hoe pak je dat aan? Welnu, het paradijs zou het paradijs niet zijn als er geen antwoord op die vraag was. Eau Plaisir biedt een schat aan technische informatie. Als je met een formuliertje opgeeft wat je wensen zijn, krijg je ook nog een gratis advies op maat. Bovendien is er een uitgebreid overzicht van leveranciers, te rangschikken naar departement of gewenste voorziening. Kom je er helemaal niet meer uit, dan is er altijd nog een druk bezocht forum.

Ik weet dat er op HeF veel fotoliefhebbers meelezen.
Ik vond een juweel van een site, een blog dat geheel is gewijd aan de fotografie, met diverse portfolio’s van fotografen die overal vandaan komen. Helemaal stil werd ik ervan. Wat een prachtige stukken zitten hiertussen (in meerdere opzichten)
Hier ben je voorlopig niet uitgekeken….
Photo-genius

Kijk, je bent francofiel of je bent het niet. En wat is er dan mooier dan de boulanger waar je elk jaar een paar weken lang je baguette haalt, te verrassen met een anecdote in onberispelijk Frans? Een workshop bij Sylvain Lelarge op het Domaine les Martys maakt het mogelijk. Op deze mooie, in stijl verbouwde kasteelhoeve in het departement Lot-et-Garonne met drie comfortabele logeerkamers en een pigeonnier voor twee à drie personen worden regelmatig workshops aangeboden. De docent van ‘Vivez la France’ garandeert dat je na zes dagen ‘vakantie’ de Fransen beter begrijpt, dat je vlotter en met een betere uitspraak praat, dat je veel praktijkervaring hebt opgedaan en een leuke, inspirerende en geheel niet schoolse week hebt beleefd. Dat eerste is natuurlijk maar de vraag, maar aangezien monsieur Lelarge in 2003 een Europese onderscheiding voor innovatief onderwijs in ontvangst heeft mogen nemen, verdient hij wel het voordeel van de twijfel. Goedkoop is zo’n week niet, maar je kunt het les- en verblijfsgeld wel opvoeren als ‘bedrijfskosten’.

©I search for you

In Europa geldt een vrij verkeer van goederen en diensten. Soms komt dat de Franse overheid niet erg goed uit. Bijvoorbeeld als het de eigen industrie of werkgelegenheid kan schaden. Maar dan is er altijd nog het wapen van de ‘homologuation’.

Kijk bijvoorbeeld eens naar de zonnepanelen.
De Franse overheid stimuleert de aanschaf en installatie daarvan door subsidie te geven op de aanschaf. En de EDF betaalt – opnieuw ter stimulering van de zonne-energie – maar liefst 55 cent per kWu voor de stroom uit panelen, als ze op een dak zijn gemonteerd. Dat betekent dat je je investering er in een jaar of tien uit had. ‘Had’, ja, want sinds de instelling van de subsidies is de prijs van de panelen flink gestegen. Wij hebben onlangs een offerte laten maken en de terugverdientijd is nu opgelopen naar 20 jaar, ongeveer de gegarandeerde levensduur van de panelen. En in Frankrijk heb je niet veel keuze, want er zijn maar een paar grote leveranciers. Nou kan ik niks bewijzen, maar ik vermoed dat die leveranciers onderling af en toe overleg hebben over het te voeren prijsbeleid. De panelen zijn in het buitenland de laatste jaren alleen maar goedkoper geworden. De productie wordt steeds efficiënter en het is een booming markt (als je nog wat te beleggen hebt…). Maar ja, de EDF betaalt alleen maar 55 ct voor stroom uit panelen die goedgekeurd zijn. Franse panelen, inderdaad. Want die inferieure stroom die uit die buitenlandse meuk komt, daar moeten ze hier niks van hebben.

Ander voorbeeld: brandnetel-extract
We blijven in de ‘groene’ hoek. Al eeuwenlang gebruiken boeren een extract van brandnetels als insecticide. Werkt prima, en is biologisch geheel verantwoord.
Een bedrijf dat was begonnen met de grootschalige productie van brandnetelsap, heeft helaas moeten stoppen. Het product is namelijk niet ‘homologué’ en als we beginnen met dat soort dingen doorlaten, dan is het einde zoek. Bovendien is er een uitstekend alternatief: het biologisch afbreekbare ROUNDUP. Hoewel, zo biologisch afbreekbaar is dat helemaal niet. Sterker, het gebruikte gif Glyphosate, bij de Europese Commissie aangemerkt als ‘zeer schadelijk voor het milieu’ is inmiddels overal in de natuur doorgedrongen. In de Verenigde Staten is het de producent van Roundup, de chemiegigant Monsato, al sinds 1999 verboden reclame te maken met de ‘ecologische kwaliteiten’ van Roundup. In Frankrijk geldt dat verbod sinds 2003, maar toch bleven ze het doen. Daarom heeft het bedrijf onlangs 15.000 euro boete gekregen. Dat zal ze leren. Overigens, in Australie heet het nog steeds: ” Q. Does Roundup stay in the soil?
A. Roundup is completely biodegradable, breaking down into natural products in both soil and water. Any Roundup that makes its way to the soil, sticks very tightly to the soil and will not move off the treatment site. Micro-organisms then break down the ingredients in Roundup to naturally occurring compounds. Yeah, sure.
Goed, nog even terug over die brandnetels. Er is een echte club: l’association des Amis de l’Orties. De voorzitter van die club B. Bertrand, schetst de situatie treffend: Dit soort normeringen, oorspronkelijk bedoeld om de consumenten te beschermen (en dat is prima!), hebben een schadelijk neveneffect: ze beschermen het monopolie van de agrobusiness. Hoe? Doordat zo ‘homologuation’ ruim 106.000 euros per product kost! Voornaamste gevolg van deze hoge prijs is dat men hiermee de markt afsluit voor kleine ambachtelijke bedrijfjes die een nieuw biologisch verantwoorde product op de markt willen zetten, zelfs als zo’n product revolutionair is en geen enkel gevaar voor het milieu oplevert.
Als alternatief kunnen we natuurlijk besluiten om Roundup in de schappen te laten staan en zelf brandnetelsap te maken. Hoe? Tja, dat ga ik hier niet uit de doeken doen. Daarmee riskeer ik namelijk twee jaar gevangenisstraf en 75.000 euro boete. Zo meldt tenminste de site Purin d’Ortie.com. De chemische industrie heeft volgens mij ergens een hele vieze vinger in de brandnetelpap. Monsieur Bricolage, on compte sur vous!

Afbreken of verbranden
Mijn laatste voorbeeld is helaas minder goed gedocumenteerd. Ik heb eens in de krant een artikel gelezen over een vent die een composteer-procédé heeft uitgevonden waarmee zelfs niet-afbreekbare en giftige afvalstoffen toch verwerkt kunnen worden tot een onschadelijke vlokkenpulp, te gebruiken als bodem voor snelwegen en dergelijke. Het procédé, dat véél schoner en goedkoper is dan de verbandingsovens met hun schadelijke dioxine-uitstoot en reststoffen (vliegas) werkt prima op kleine schaal en de uitvinder was op zoek naar geldschieters om een industriële toepassing te starten. Helaas kreeg de goede man geen poot aan de grond, want zijn proces was niet ‘homologué’. Bovendien zijn er een paar grote verbrandingsbedrijven in Frankrijk, die niet echt zitten te wachten op een concurrent met een schoner en goedkoper product. De belangen zijn te groot en de ecologisch verantwoorde nieuwkomer moet zich door een steeds dikker wordende soep van regeltjes en onderzoeken worstelen, maar komt niet aan de bak. Helaas kan ik ondanks verwoed googlen het artikel nergens meer vinden. Ook niet in het digitaal archief van de krant. Misschien is ook ecologische informatie afbreekbaar?

Op zoek naar filmbeelden over Père Lachaise op internet, stuit ik op de film Paris, je t’aime
Deze week uit in Nederland.
Beschrijving gekopieerd van het Filmhuis in Den Haag:
Twintig regisseurs van naam en faam over 18 arrondissementen van de ´Capitale de l’amour, Paris´. Ieders bijdrage is noodgedwongen kort, heel kort, helaas, want 116:20=net iets minder dan 6 minuten gemiddeld per verhaaltje. Twintig romantische ontmoetingen: bizar, leuk, triest, ontroerend, gek, charmant, flitsend, raar en lief.
De meest uiteenlopende regisseurs – Wes Craven, Tom Tykwer (die nu rondrent in Faubourg Saint-Denis), Olivier Assayas (regisseur van Les destinées sentimentales, en nu verdwaald in Le quartier des enfants rouges), Alexander Payne, Walter Salles, Gus Van Sant (niet in de woestijn, maar in Le Marais), Sylvain Chomet (regisseur van Les triplettes de Belleville, nu op weg naar de Eiffeltoren), Alfonso Cuarón (bekend van Y tu mamá también), Isabel Coixet (op zoek naar Bastille), Bruno Podalydès (over Montmartre), Christopher Doyle (La Porte de Choisy), de gebroeders Coen (in de Tuileries), Suwa Nobuhiro (over La Place des Victoires) – leveren elk hun eigen bijdrage aan deze ode aan Parijs.
De liefde speelt in al haar mooie, lelijke en gekke facetten, voortdurend een rol. Zo verstoort Oscar Wilde – dankzij horrorspecialist Wes Craven – op Père Lachaise de ruzie van een verliefd stelletje, bespringen vampiers in Madeleine niets vermoedende Amerikaanse rugzaktoeristen, valt een brancardière voor haar bloedende patiënt en kiest een man met pijn in het hart voor z’n minnares.

Op youtube kun je al heel wat stukjes film zien o.a. dus Père Lachaise
Klik zelf maar naar hartelust verder op youtube.
Ik wil ‘m wel zien.

Nou, ze hebben het ook. Waar in Nederland bij mijn geboorte geloof ik al een algemeen informatieloket was voor de overheid (Postbus 51), zijn ze er nu ook in Frankrijk achter dat dit misschien handig kan zijn. En omdat ze sinds kort al een nieuwszender hebben die 24 heet, dachten ze: “Daar kunnen we overheen!” en hebben ze het loket 2424 genoemd. Nou. Fijn. Dus als je wat nodig hebt of wilt weten, kun je nu je bureaucratische meuk ophalen bij 2424. Gefeliciteerd.

Ja sorry, ik ben in een pestbui omdat ik van de kinderbijslag (CAF) een formulier krijg waarop ik allerlei onzin moet invullen. En dan briefjes bijvoegen om te bewijzen dat je kinderen nog steeds naar school zijn. En je registratienummer bij de CAF. Dan denk ik: “Dat hébben jullie toch!” En het ergste is nog dat je een Godsvermogen betaalt aan die lui, waar je dan jaarlijks een stukkie van terug krijgt. Hou toch op!

De Fransen drinken steeds minder wijn, en als ze niet oppassen zijn ze over vijf jaar op de wereldranglijst van wijndrinkende landen gezakt naar de derde plaats. Nu nog prijken ze met 63,8 liter per jaar per volwassen aan de top. Dat is driemaal zoveel als de Duitsers. Volgens een Brits onderzoek in opdracht van Vinexpo is de verminderde wijnconsumptie in Frankrijk al in 2001 ingezet, en wordt voor de komende jaren een verdere afname verwacht.

Volgens het ‘grote wijnonderzoek’ is Frankrijk het enige land ter wereld waar de wijnconsumptie afneemt. Dat wordt deels verweten aan de Franse jongeren die steeds vaker breezers en andere alcoholische dranken nuttigen. Ook de opmars van de literflessen cola en andere frisdranken in de Supermarché speelt volgens Vinexpo een rol.Dat zal in de meeste andere Europese landen ook wel het geval zijn, maar het blijft onduidelijk waarom Franse jongeren wel de wijn laten staan en (bijvoorbeeld) Italiaanse niet. In de meeste andere onderzochte landen is sprake van méér wijnconsumptie. Verwacht wordt dat over vijf jaar de Verenigde Staten of Italië hèt land van de wijndrinkers zal zijn.

De resultaten van het onderzoek zijn bekendgemaakt door Vinexpo, de organisatie die van 17 tot en met 21 juli in Bordeaux een grote internationale wijnbeurs houdt. Vinexpo wordt ook wel beschouwd als de export-afdeling van de Franse wijnindustrie.

Immogo trekt de Rubicon over en gaat de strijd aan met de gevestigde orde op het slagveld van de Frankrijkbeurs Bienvenue en France. Een uitwedstrijd, waar we gelukkig ook de nodige makkers aan onze zijde weten. Van 16 t/m 18 februari sta ik samen met Wouter van CPA in de Jaarbeurs Utrecht. Als het een beetje mee zit, kunnen we zelfs live verslag doen van de beurs. Al was het maar om op die manier een gratis ADSL-verbinding in de wacht te slepen, want daar vragen de boeven 400 euro voor. Andere kennissen op de beurs zijn Wim van Teeffelen, die volgens de laatste berichten heel goed werk doet voor onze eigen Aat, Dew, waarover later hopelijk nog eens een echt logje, en Rob die misschien niet zelf kan komen maar dan toch ‘in spiritus’ aanwezig zal zijn. Voor een paar flessen wijn leg ik zonder probleem een stapel folders neer.

Is pijn fijn? Wat mij betreft niet. Ware ik een vrouw, ik bleef kinderloos. Toch ben ik sinds kort op fitness. Gewoon om mijn lichaam weer eens voor iets anders te gebruiken dan als voedsel- en drank-container, poepfabriek en breinvervoerder. Nou kun je op veel manieren fitnessen. Ik begon mijn eerste les met een zogenaamde ‘pump’-sessie. Dat is oefeningen doen met gewichten op muziek. De muziek moet je dan afleiden, zodat je minder merkt dat het pijn doet. Nou, ik had net zo goed doof kunnen zijn. Op een gegeven moment wilden mijn armen niet meer omhoog. Het deed niet eens pijn meer, ze weigerden gewoon dienst. Toch lullig als je – ik was wat laat – vooraan staat en je weet dat iedereen achter je kan zien dat je niet mee kunt komen. Vooral als er een Piaf-achtig vrouwtje naast je staat dat onverstoord door gaat met even veel gewicht aan haar stok. Dus ik vermande me en ging door. Met als resultaat dat ik na de les mijn 350 gram wegende waterflesje niet meer met één hand naar mijn mond kon brengen en vervolgens maar liefst 5 (vijf!) dagen spierpijn heb gehad. De eerste dagen kon ik mijn armen niet meer strekken. Lastig met tafel dekken, onder andere.
Vandaag ben ik weer gegaan, maar nu voor een les Bodybalance. Dat is meer richting Tai Chi, Joga en Pilates. Nog steeds tamelijk vermoeiend (waarom zweetten die vrouwen niet?) maar ik kon tenminste naderhand nog lopen. Enfin, het zal wel een kwestie van volhouden zijn. Mijn sportclub, met de toepasselijke naam Sidney Fitness Gym, heeft geen internetsite. Maar de franchise-organisatie waar ze hun muziekjes en oefeningen vandaan plukken wel. Zelfs een Franse.
Maandag weer naar Pump. Maar nu ga ik er op letten dat ik minder gewicht aan hang. En ik ga helemaal achteraan staan. Mijn brein heeft namelijk besloten dat het ook na het sporten nog zonder al te veel trillingen en pijnscheuten getransporteerd wenst te worden. Typisch gevalletje ‘survival of the fittest’.

Elke dag een andere foto. De een wat mooier en sfeervoller dan de ander, maar dat drukt de pret geenszins.
Voorpret in mijn geval, want over een paar weekjes mag ik weer.

Lees vooral ook de FAQ, waar de fotograaf vanalles uitlegt.
Bijvoorbeeld of hij echt elke dag een foto neemt…..
Un Jour à Paris

Edith Piaf. De vertolkster bij uitstek van de ultieme Franse chanson…. Binnenkort komt er de film uit….En wel op 14 februari, Valentijnsdag. De titel? Hoe kan het ook anders: la Môme…, bijnaam voor de frêle, kleine Edith. Ze had inderdaad een dramatisch leven. Niets bleef haar bespaard: ziektes, ongelukken, drugs….Je moet wel gevoel in je liedjes kunnen leggen. En dat deed ze.

Update:
aangepast…
Quelle voix…. (en dan bedoel ik die van Gérard eigenlijk

Leven als Pipo in Frankrijk
Kamperen, maar dan wél op een luxe manier. Ver bij alles en iedereen vandaan, maar toch op loopafstand van het dorp. Persoonlijk ben ik niet zo van het kamperen en de rest van het gezin gaat meteen in hongerstaking als ik iets voorstel zonder tv en vaatwasser. Maar ‘La Grande Serve‘ héeft iets waardoor je toch ineens verlangt naar de tijden van weleer …
Wat dit onderkomen vooral zo bijzonder maakt, is het interieur van die vijf woonwagens, oftewel roulottes: pure romantiek! De woonkamer, keuken en bedstee getuigen van veel liefde voor detail. En dan is er ook nog het uitzicht en de ligging in ‘Klein Zwitserland’, een stukje volstrekt ongerept Frankrijk, nabij het stadje Vichy. De stilte moet haast wel oorverdovend zijn.

Naschrift: Dit artikeltje werd aangeleverd door Karin, een vriendin die is gespecialiseerd in het zoeken van precies passende locaties voor vakanties of evenementen. Haar bedrijfje, gebaseerd op grote zoekervaring en een enorme poeplading over de jaren opgespaarde bookmarks, heet I Search for You. In de komende maanden gaat Karin ons vaker verrassen met originele bestemmingen en vakantietips.

Ik word een beetje infantiel, geloof ik. Anders valt toch moeilijk te verklaren hoe ik op het internet tussen al die verleidingen van Patty Brard op schaatsen tot de laatste speech van Hillary Clinton val voor Line rider. Het is bijna Zen, zoals die gozert op zijn sleetje langs het door mij getrokken lijntje glijdt. En dan dat infantiele sjaaltje. Ik waarschuw je, begin er niet aan want het is verslavender dan poedersneeuw schuiven snuiven.
Natuurlijk afkomstig van de onvolprezen site Jeux.fr.
Wat is jouw favoriete spel?

Een tijd geleden had Krek. het over parels, “des perles en français”…
Net als in het Nederlands, kan een parel/une perle ook duiden op een persoon. Zo had T. een oom die altijd sprak over zijn ‘parel’ en daarmee zijn huishoudelijke hulp bedoelde. Une personne de grande valeur…
Het schijnt ook nog een of ander insect te zijn (wie ?), maar dat interesseert me niet zo.
De andere betekenis van ‘perle’ in het Frans is une erreur grossière et ridicule
Welja.
Daarvan hebben we er in Nederland uiteraard ook plenty. Er werden zelfs boekjes van uitgegeven en de Libel had een vaste prietpraatrubriek.
Nou, die Fransen kunnen er ook wat van, hoor. En op alle nivo’s.
De leukste vond ik bij Le sotissier. Je kunt hier op verschillende categorieën zoeken.
Jeunes eleves doen het ook altijd goed,
Voor de vertaler: Perles du traducteur (weliswaar Engels-Frans, maar toch leuk)
Les petites annonces vertelt over advertentiefoutjes. Beetje als in Vrij Nederland.

Ik had een klasgenoot die zelf naar school belde, wanneer hij een baaldagje had: Met meneer X! Mijn zoon Jan is ziek! Maar ik spreek nu toch met Jan? Nee, met mijn vader!
Foute excuusjes

Mooi staaltje nationale trots bij internationale samenwerking. Volg je het Franse nieuws over de berging van het op drift geraakte containerschip Napoli, dan hoorde je op TF1 dat de twee sterkste Franse zeeslepers bezig zijn het schip in veiligheid te brengen. Lees je bijvoorbeeld het AD, dan weet je dat onze nationale trots, Smit Internationale, de berging verzorgt. Toevallig met een paar Franse sleepbootjes, dat wel ja.
Bij al die trots is het wel jammer dat de berging niet helemaal lijkt te lukken.In plaats van de Napoli te laten ankeren op de rede van Portland, hebben de bergers ten einde raad moeten besluiten het schip op een zandbank te laten lopen. Daarbij is het schip lek geslagen.

Sympathiek initiatief van France Deux: het eerste originele GSM Filmfestival. Een soort Youtube, maar dan met het excuus dat het een orignele wedstrijd is. Dus niet erg origineel qua idee, want het origineel van Youtube behelst ook niet veel meer dan het inzenden van originele filmpjes die dan beoordeeld worden. Maar toch origineel, want gekoppeld aan de GSM als medium, in plaats van het internet, zoals het origineel van Youtube. Maar wel weer te bekijken op internet, net als Youtube, en daarmee niet bijster origineel. Gelukkig zijn sommige filmpjes erg origineel en dat maakt een en ander dus weer behoorlijk origineel. Overigens heb ik deze link niet zelf gevonden. Het originele idee was van Eric, waarvoor un grand merci.

Het kan altijd beter, zoals mijn vader vroeger zei. Dat geld ook voor het onder de knie krijgen van de Franse taal. En Thierry Perrot heeft daar een leuke site voor gemaakt. Ik geef toe geen vwo niveau maar voor de beginners onder ons of de herhalers toch behoorlijk leerzaam.
Kijk maar eens op jeu de l’oie
Veel plezier MarkS

Geen vraag zo gek of iemand weet wel een antwoord. Dat is het idee erachter. Maar nu ik verschillende nog niet beantwoorde vragen heb gelezen weet ik nog zo net niet of er wel iemand is die daar een antwoord op weet….
Was James Dean de geliefde van Rock Hudson? Wie zal het zeggen. Zijzelf in ieder geval niet (meer). Natuurlijk zitten er ook altijd weer luitjes tussen die voor een dubbeltje op de eerste rang willen: Quel produit belge de la construction pourrai-je importer en Suisse pour faire des bonnes affaires ?
Tsja, zo kan ik het ook…
Maar goed. Geheel gratis, deze dienst.

Veel mensen maken zich zorgen over onze planeet. ‘De vrienden van de Aarde’ nog wel het meest. Want die houden van de aarde en daarom willen ze er alles aan doen om de aardkloot in goede gezondheid te houden. Ze maken zich daarom terecht zorgen over het tempo waarin we ons bolletje met zijn allen opvreten en onderpoepen en vragen zich af: “Kan het niet een beetje minder?” Reden genoeg voor een symbolische actie. Ze stellen voor dat we met zijn allen vijf minuten in het donker gaan zitten. Goed idee. Laten we inderdaad allemaal op 1 februari om 19.55 de hoofdschakelaar van onze elektrische installatie uitzetten. En dan om 20.00 uur allemaal tegelijk weer aan. Zal me een lekkere klap geven bij de centrale. Die weten niet wat ze overkomt. Als iedereen het doet. Ach, ja, en daar zit ‘m natuurlijk de kneep.
Hoe dan ook, wij, dat wil zeggen de HeF, gaan het doen, ok?