Voor AL je vragen betreffende de Franse taal kun je hier terecht. Of het nu grammatica betreft, de schrijfwijze of de juiste uitdrukking…of je bent nieuwsgierig naar de herkomst van een bepaald woord…
Evelyne beantwoordt al je vragen.
En ze heeft er al heel wat beantwoord.
Ik weet nu waar het woord zero vandaan komt. Ben er stil van.

Yves Rossy is niet goed bij zijn hoofd. Hij is gek op vliegen, en hoe spannender hoe beter. Deze voormalig piloot bij de Zwitserse luchtmacht doet aan parapente, deltawing vliegen, parachutespringen en luchtacrobatiek. Verder haalt hij regelmatig stunts uit. Zo heeft hij al eens door de lucht gevlogen hangend tussen twee vliegtuigen, doorkruisde hij Zwitserland in één dag met gebruik van 25 verschillende vervoersvormen en sprong hij met een surfboard aan zijn voeten vanaf de top van een luchtballon. Zijn laatste hobby is straaljagertje spelen. Met een vleugel op zijn rug springt hij uit ene vliegtuig. Eenmaal in vrije val start hij de jetmotoren op zijn rug en zo kan hij daarwerkelijk vliegen als een vogel. De richting van zijn vlucht bepaalt hij door zijn lichaam te bewegen. Alleen het laatste stukje tot de landing gaat- hoe banaal – met de parachute.

Merci, FrankB

Eerst een boek, toen een televisieserie en nu de film:
Jacquou le Croquant.
Ouderwets spektakel, met mooie plaatjes, mooie mensen, opzwepende muziek en hopen drama.
Maar eerlijk is eerlijk: de site is erg mooi
De 17e gaat ie draaien.

Wezenloos zoek ik me iedere keer om mijn leerlingen te kunnen voorzien van deugdelijke oefenmateriaal voor hun luistervaardigheid. Eerder vond ik al TV5, nu kwam ik een ander juweeltje tegen: Adodoc, een site die dezelfde programma’s gebruikt die ik ook tegenkom in de luistertoetsen van het CITO. Compleet met vragen

Het is sowieso al grappig als iemand volslagen wartaal uitslaat. Maar het is nog veel grappiger als hij dat doet in een verhaal waarin hij anderen op hun domme taalfouten wijst. Dit overkomt Marc Sandaly, de Franse ‘columnist’ in het blad Maison en France. Die schrijft over Nederlanders en de Franse taal. Hij vindt het reuze amusant dat die Nederlanders maar niet schijnen te kunnen leren hoe het hoort. Ik citeer:
“Bijvoorbeeld; op het moment dat men in Nederland naar de bakker gaat bestelt men een ‘baquette’, wat klinkt als een ‘K’ zoals ‘bakket’. In deze spalling: ‘baquette’, wordt het ook vaak op reclameborden van de bakker in Nederland aangeprezen. Terwijl dat in het Frans ‘baguette’ heet. Want ‘une bague’ is een ring. Wanneer men een ring van bovenaf bekijkt ziet men de kleine vorm van een cirkel. die omtrek associeert men met de dikte van dat type stokbrood, een ‘baguette’ Een ‘baguette’ is zo dun als een ring. … vandaar!
Dit is natuurlijk aperte onzin. Het woord baguette heeft helemaal niks met een ring te maken, maar betekent gewoon stokje, zoals in ‘baguette magique’: toverstokje. Meneer Sandaly maakt zich in één klap volslagen belachelijk, te meer omdat hij daarna nog even doorgaat met meesmuilen en schamperen over die domme Hollanders en alle fouten die zij maken. Omdat de Nederlander zegt; ‘hoe gaat het met jou?’, zegt hij óók in het Frans; ‘comment ça va avec toi?’ Terwijl de Fransen alleen de vervoeging gebruiken van ‘gaan’; ‘comment vas tu?’. ‘Comment tu vas?’ (…) Dat is de manier om het in het Frans te vertalen, te zeggen! Aan het eind van de column komt de aap uit de mouw. Meneer Sandaly is eigenaar van een taleninstituut dat tegen betaling best bereid is die domme Nederlanders te helpen om dit soort domme fouten in het vervolg te vermijden.
Het ergste is nog wel, dat de column van Marc Sandaly gesteld is in een Nederlands waar de honden geen brood van lusten. Voor de goede orde, ik zeg niet dat mijn Frans perfect is, en ik vermoed zelfs dat het slechter is dan zijn Nederlands, maar dit is een artikel in een blad! Hadden ze bij Maison en France nou niet even een redactieslag kunnen uitvoeren om de goede man tegen zichzelf te beschermen?
Maison en France is sowieso een oerlelijk, liefdeloos in elkaar gesmeten køtblad, met een typografie waar de honden geen brood van lusten. Het staat vol met teksten van onbetaalde regiocorrespondenten en adviseurs als Sandaly, die artikeltjes schrijven puur en alleen om reclame te maken voor hun eigen nering. Aan de ene kant moet je respect hebben voor Maison en France. Het is enorm slim om je blad vol te laten schrijven door gratis ‘journalisten’ en vervolgens dik te verdienen aan inkomsten uit abonnementen, losse verkoop en reclame-uitingen. Het blad wordt overigens goed verkocht. De lezers hebben kennelijk geen last van de bedroevende kwaliteit. Toch vind ik het dood zonde van het op zich slimme concept. Met een goede eindredacteur en een vormgever zonder geleidehond zouden er een écht blad van kunnen maken.

Trouwens, voor een kijkje in de onvolmaakte wereld van Maison en France hoef je het blad niet te kopen. Ga maar eens op hun website kijken. Wat een rommeltje! Waar zijn de beloofde huizen? En die trotse aankondiging van de nieuwe vormgeving… lees en huiver:

“Maison en France is vernieuwd!

Mark Bruning”

Een hoofdredacteur die zelf kreupel Nederlands schrijft. Dat verklaart alles.

Als je mij vraagt wat me nou het meeste opvalt bij terugkeer in Frankrijk, is dat veel hier zo smerig is. De toiletten zijn goor, de tafeltjes in cafés zijn vies, de mensen roken waar ze niet mogen en overal ligt hondepoep. Japan viel vooral op doordat de mensen er zo netjes en voorkomend zijn. Iedereen denkt om elkaar, niemand scheldt, men maakt ruimte, stapt opzij, houdt de deur open en verontschuldigt zich. En men ruimt zijn rommel op! In de stad en op de stations staat nergens meer een vuilnisbak. Die zijn een jaar of vijf geleden in verband met de terrorismedreiging weggehaald, omdat je er zo makkelijk bommen in kon verstoppen. Ondanks dat is er nergens ook maar een snoeppapiertje te ontdekken. Geen metrokaartje of sigarettenpeuk slingert rond. Mensen roken überhaupt niet meer op straat, behalve bij de speciaal daartoe neergezette asbakken, op drukke kruisingen. En wie toch stiekem een sigaretje buiten een daartoe aangewezen plek op steekt, draagt een eigen asbakje bij zich.
Ook zoiets: de toiletten. Inmiddels zijn ze bijna overal, dus ook de openbare in de locale Kentucky Fried Chicken, voorzien van een verwarmde bril en een compleet sproei- en föhn-systeem voor de achterhygiëne. Bovendien hebben ze van die turbo-handendrogers. die zien er uit als broodroosters, je steekt je handen er in en onder hoge druk blaast warme lucht de druppeltjes van je handen terwijl je ze omhoog trekt. Net als de droger van de voorruit in de autowasserette.
En dan de bejegening. De normen en waarden! Aan de ene kant is het een beetje eng, die sociale opressie die elk individueel initiatief of het vermogen non-conformstisch te zijn onderdrukt. Maar het is wel een verademing om met alle egards behandeld te worden door het bedienend personeel. Ik zag een Amerikaanse die net als ik een BLT bestelde (bacon lettuce and tomato) en net als ik iets heel anders kreeg. Iets met eiersalade. Anders dan ik, die het foute broodje accepteerde en lachend opat, keek de Amerikaanse vol walging naar het geleverde. Ze bitste bot: “Is that egg?” De serveerster maakte een buiging, maar zei niks. Ze sprak geen Engels. De Amerikaanse vervolgde met onverholen walging om zoveel dommigheid: “I don’t want this. Take it back!” Ik schaamde me om ook blanke te zijn, maar de serveerster nam het broodje buigend in ontvangst en bracht het terug naar de keuken. Even later kwam ze ongevraagd de klant haar geld terug brengen.
Mijn vrouw had net zo iets aan de hand. Ze kocht iets dat ze bij nader inzien liever niet wilde. Dus bracht ze het terug naar de winkel. Ze moest achteraf lachen om de manier waarop ze haar geld terug kreeg. Met woorden van de strekking: “Staat u mij alstublieft toe u het aankoopbedrag te vergoeden. Met excuses.” Alsof het hun schuld was dat zij iets verkeerds gekocht had. Dat is toch mooi? De klant is écht koning. Als je gaat tanken, neemt één jongeman het tankpistool van je over, terwijl een andere je autoramen lapt. Overal waar je komt wordt je luidkeels begroet met “Welkom, waarde klant!” En als je weggaat bedankt me je voor je interesse, ook al kocht je niks. En fooi geven is niet de gwoonte.
Ik kan aan al die service wel wennen, moet ik zeggen. En vind het dus óók wennen als ik hier bij de kassa zo’n ongeïnteresseerde Trien tref. Of als een ober zich gedraagt alsof ik blij moet zijn dat hij zich verwaardigt een stuk uitvaagsel als mij te bedienen. Dan denk ik: “Zat ik maar in Japan.”

FF snel mensen. En hup, ik ben al weerweg.

Verschillende keren gingen er al stemmen op om een kaartje te maken met daarop alle permanente of tijdelijke woonplaatsen van de stamgasten. Zodat je weet waar je terecht kunt als je een goedkope Tour de France wilt maken. Nu blijkt Peter een manier te hebben gevonden om dit met enige nauwkeurigheid in beeld te brengen. Zoals te zien op zijn eigen Blog-kaart . Hij heeft zich bovendien bereid verklaard een vergelijkbaar kaartje bij te gaan houden voor HeF. Dus stuur je Franse adresgegevens of GPS-coordinaten met je HeF-nick en de naam van de dichtstbijzijnde grotere plaats naar onze postbus of naar die van Peter. Dan komt het allemaal voor elkaar. Voor de goede orde, op de site komen natuurlijk niet je precieze adresgegevens te staan. Als mensen je willen bezoeken of contact op willen nemen moeten ze je maar even mailen.

Goedemorgen. Ik dacht: “Laat ik me weer eens van mijn plicht als moderator kwijten en het café openen. Dineke heeft dit de afgelopen dagen steeds gedaan (waarvoor dank), maar nu Hiromi grieperig is en ik dus vroeg op moet om zoonlief naar de schoolbus te brengen, kan ik het ook wel weer eens doen. Ik heb het beredruk met werk, dus het nieuwe jaar begint goed voor de BV Krek. Alleen Immogo is stil. Om de een of andere reden heeft Google Frankrijk besloten dat de site geen vermeldingen meer verdient. Daardoor komen er ineens veel minder bezoekers op de Franse versie en daarmee neemt ook de toestroom van nieuwe huizen af. Wellicht moet ik weer betaalde Google-advertenties gaan plaatsen om de stroom weer op gang te brengen. Maar aan de andere kant vind ik een beetje rust in de tent ook wel weer mooi.
Achter de schermen wordt overigens (met name door Alex) nog steeds hard gewerkt aan de verhuizing van Hollandais en France naar een ‘eigen’ dedicated server. Nu maar hopen dat deze verandering ook echt een verbetering zal blijken te zijn.
Heeft iemand nog een tip over waar ik mijn domeinnamen het beste kan registreren? Ik zoek idealiter een provider/registrar die zowel .com als .nl én .fr domeinen kan registreren. Zo zit ik nu deels bij het Franse Gandi.net, maar die doen geen .nl-namen en het is juist zo handig om alles op één plek te hebben.

Nu we toch eenmaal bezig zijn:
Veel woorden die van oorsprong Frans zijn, zijn vernederlandst en hebben een andere betekenis gekregen (zie vocabloc Faux Amis I).
Veel mensen vinden het leuk Franse uitdrukkingen te gebruiken. Dat staat intelligent, denken ze. Dat is zo wanneer de uitdrukkingen correct zijn. Een stuk minder intelligent is het namelijk wanneer deze uitdrukkingen fout worden gehanteerd.
Een bekend voorbeeld is flux de bouche. Veel mensen gebruiken deze uitdrukking om aan te geven dat ze iemand welbespraakt vinden. Wat ze dan echt zeggen is dat iemand ‘sproeit’ of zoals men ook wel zo leuk zegt: spreekt met consumptie….
Iemand die goed van de tongriem is heeft een ‘flux de paroles’ of wordt ‘éloquent’ genoemd.
Over consumeren gesproken, dat is in het Frans dan weer consommer, want consumer betekent verteren, verbranden.
Ook berucht: ordinair. In het Nederlands een woord met een behoorlijk negatieve klank, in het Frans niet: des gens très ordinaires zijn geen Tokkies, maar heel gewone luitjes.
Bij vulgair kan het twee kanten op. Enerzijds betekent het ook “gewoon, alledaags”, anderzijds kan het “plat, grof”betekenen. Oppassen, dus. C’est le ton qui fait la musique.

Hier is alweer uw kasteleinse. Roger is -alweer- in geen velden of wegen te bekennen en Françoise…breek me de bek niet open.
Nou ja voor dit moment (0:30) geldt de laatste ronde.
Ik zal nog even duidelijk zijn: LAATSTE RONDUH!!!

En dan lekker naar bed en gezond weer op.

Valse vrienden
Jullie kennen ze vast wel: Nederlandse woorden die in een andere taal ook bestaan, maar net even wat anders betekenen. In Duitsland moet je bijvoorbeeld niet zeggen dat je morgen wel zal bellen. In Frankrijk kijken ze raar op wanneer je batteries gaat vragen, wanneer je afstandsbediening nieuwe batterijen behoeft.
“Valse vrienden” in de taal zijn dus woorden die op elkaar lijken, die in de ene taal er (bijna) net zo uit zien als in die andere, maar een betekenis hebben die nogal afwijkt. En die afwijking kan hilarisch zijn
Onze heren en dames politici kunnen er ook wat van, over de grens. De uitspraak ”Je suis le Ministre du Milieu” wordt inmiddels aan 4 verschillende ministers toegeschreven: Vorrink, Alders, Pronk en Klompé (dat van Vorrink wordt het hardnekkigst volgehouden) . Den Uijl schijnt eens vol trots te hebben verkondigd dat wij een land “of undertakers” zijn. Fraai.
Nu heb je verschillende soorten valse vrienden. Ik zal op die verschillen op een ander moment terugkomen.
Om er een beetje in te komen hier alvast wat Wikipedia ervan zegt.
Die valse vrienden zijn dus internationaal. Ook van het Engels naar het Frans zijn er legio voorbeelden. Zo is een library dus geen librairie, maar een bibliothèque
Engelse site voor False Friends
Franse site
En vice versa

Later meer……

Krek heeft nog een restje jetlag en veel achterstallig werk, dus zit hij stil in een hoekje met een stapel papier. Of hij alleen maar stil zit of ook werkt, dat weet ik niet, hoor.
Voor wie vandaag de werkweek weer begint: werkse!

Zoals al veel eerder beloofd: les BCBG (beeseebeezjee).
Afkorting voor Bon Chic Bon Genre. Wij zouden in het ‘Nederlands’ yup zeggen. De Amerikanen zeggen preppie
Heeft te maken met de levensstijl van mensen die redelijk in de slappe was zitten. Of die schijn ophouden. Je kunt er natuurlijk strak uitzien en verder niks voorstellen. Ben je ‘une femme BCBG’ maar eigenlijk meer een uithangbordje van je echtgenoot…
Het gaat in Parijs vaak samen met een andere afkorting, NAP / ANP (Neuilly, Auteuil, Passy), de fraaie westelijk gelegen wijken van Parijs. Beetje snob.
In de jaren ’90 was er een komisch trio genaamd les Inconnus die er een lied over hebben gemaakt.

Overigens geven bepaalde macho’s een andere uitleg aan de afkorting, nl Beau Cul, Belle Gueule….Ook gelezen, maar dan over jongens: Beau Chèquier, Beau Gosse…
Kort gezegd zijn mensen die BCBG zijn nogal burgerlijk. Het zegt vooral iets over je uiterlijk, hoe je je kleedt.
Maar voel je je BCBG en ben je op zoek naar je soulmate, dan kun je hier terecht.
Hij/zij moet dan wel de juiste naam hebben, ofcourse…

La famille H fait la grasse matinée apparamment. Dus ik gooi de tent open. Verse jus staat links en de eitjes moeten nog tot het kookwekkertje afgaat. Smakelijk!

Het is zover!!! De Fransen hebben hun eigen CNN. 24 Uur per dag kan men nu naar een franstalige nieuwszender kijken: france24
Ook zeer goed te volgen zonder TV….

Wie is er bang voor een hurktoilet? Misschien niet eens zo onhygiënisch, wanneer je bepaalde dingen op deze site leest.
Kwalificaties die variëren van dégueu, horrible, tot propreté hallucinante. Die laatste vond ik overigens in Tokyo. Heeft die Krek eventjes geluk (moet ie wel voor naar het vliegveld, maar een kniesoor…)
Er staan inmiddels 1516 toiletten beschreven.
Dus neem de volgende keer je cameraatje mee naar de WC en stuur je recensie in.

Voor Peter.

Normaal zou ik een café openen voor een heel weekend, maar met Krek de retour en veel verhalen, laat ik het even bij de zaterdag.
En het is wel de 6e, he, vandaag. Dus die kerstboom moet echt opgeruimd!
Bovendien, met driekoningen is het in Frankrijk ook weer raak, zoals we afgelopen jaren hier al zagen.
En vorig jaar was geloof ik een dieptepunt

Is hij nu alsnog een Hollandais en France? In zekere zin misschien niet, maar dat is een discussie waar we in dit ondermaanse vermoedelijk nooit uit zullen komen. Maar het lijkt in ieder geval zeker dat wijlen Karel Appels lichaam Frankrijk niet meer zal verlaten. Het werd in mei begraven tussen de talloze andere beroemdheden op Père Lachaise in Parijs.
Een beetje vreemd is dat wel. Volgens de regeltjes moest je in Parijs wonen of er overleden zijn om er begraven te worden. Appel woonde en overleed in Zürich. Maar de Nederlandse journalist Olivier van Beemen ging kijken, zag het graf en plaatste het bewijs op zijn weblog.

KEES!!! Neem die Whiskey gewoon mee naar dit café en neem er nog 1 van Roger.
Krek vouwt -as we speak- zijn lange benen voor heel wat uurtjes in een tromboseknoop en moet zich, ruziezoekertje als hij is, inhouden om niet teveel commentaar te geven op zijn medereizigers. Het is een beeeeetje komkommertijd hiero, want iedereen is vakantie aan het vieren, maar dat is de stilte voor de storm, zullen we maar denken. Nog 1 dag (weekend telt nie) en dan gaan we er weer VOL tegenaan! Hatsekiedee.

‘t Was weer eens tijd en Elz had een goed idee: ze was bij haar telefonades in Frankrijk af en toe de weg kwijt, met alle vreemde terminologie
Dus een mooie aanleiding voor een vocablocje.
Deze keer met wat algemeens, maar wel iets dat regelmatig terugkeert. De woordenboeken (de mijne i.i.g.) haperen bij de vertaling van een aantal woorden, als hekje en apestaartje.

Wanneer je je rijbewijs haalt, leer je ook alles over de knopjes en hendeltjes in de auto. Wat betreft de pc en de telefoon tast je toch wat in het duister (ook omdat iedereen ervan uitgaat dat het algemeen bekend is)
Bel eens een help-desk en ze smijten je direct termen om de oren die je het ergst doen vrezen: je bent een digibeet!

Ik heb een paar van die ‘nieuwe’ woorden op een rijtje gezet, ik heb er nog niet direct een site van kunnen vinden, maar ik zoek stug door en dan maak ik wel een ‘up-date’.

De namen van enkele toetsen op pc / telefoon zijn anders in het Frans en een aantal zijn Engels gebleven (ook al zou je dat niet zeggen, wanneer ze door zo’n help-desk-persoon worden uitgesproken)

@ un arobase ( ou arrobe)

en wanneer ik dan toch een keer bezig ben

…. points de suspension…..

E-mail :
Wanneer je je email-adres moet noemen, laten we zeggen pipo@pipo.com
Zeg je
pipo chez pipo point com

Het telefoon-alfabet

En, geneer je vooral niet, al doende leert men…

Jargon informatique: PC-terminologie
ook op Wikipedia

Sommige Hollandais en France houden ervan om lekker bij elkaar te gaan klitten. Anderen zonderen zich liever af in een hutje op de hei…(of in de bergen). Maar allemaal dragen we wel een beetje Hollandse cultuur uit. Of dat nou de wekelijkse klompendans betreft, de import van Pindakaas en drop, of de ‘hogere cultuur’.
Voor dat laatste bestaat er al sinds 50 jaar een heuse uitdragerij: het Institut néerlandais. Sinds 11 januari 1957, om precies te zijn. Toen kwam onze Duitse Prins Bernhard naar Parijs om het lintje der Nederlandsche Cultuur door te knippen. Hoe dan ook, een en ander is nu reden voor een feestje. De eerder genoemde Nederlandsche culturele uitdragerij heeft daarvoor een uitgebreid programma ontwikkeld, en in het hele land zijn er aktiviteiten gepland met Nederlandse tentoonstellingen, Nederlandse films en videos, Nederlandse literatuur, Nederlandse muziek en Nederlands theater en dans. In het hele land, dus ook bij u in de buurt. Wij doen ook mee. U ook?

Voor het eerst een Krek-loze dag gehad. Dat mag wel in de krant.
Dat moeten wel heul enge 8-banen zijn geweest. Of ik haal mijn data door elkaar en de familie bereidt zich voor op de terugreis. Kan ook. Op het Immogo-front is het in ieder geval ook erg rustig. Het lijkt wel of iedereen een beetje de kat uit de boom aan het kijken is.

Losjes (heel losjes!) gebaseerd op “A Year in Provence”, de bestseller van Peter Mayle, is de film van Ridley Scott die hij “A Good Year” heeft genoemd. Scott bezit zelf een huis en wijngaard in de Lubéron. Dat schijnt de plaatjes ten goede te komen.
Vandaag komt de film in Frankrijk uit en heet dan Une grande Année.
Enfin, ik krijg wel weer zin in de zomer: trailer

Frankrijk heeft zijn eigen Raymann….
Een jaar geleden schreef ik al over hem, omdat ik net een DVD van hem had gekocht.
Een paar maandjes geleden opnieuw, omdat hij een rol had in een spraakmakende film
De meesten van jullie kennen hem vooral van zijn grappige rol van architect Tekenis (Numérobis) in Mission Cléopatre of van
Amélie, waarin hij het hij suffe hulpje van de groenteboer speelde…..

Maar nu heeft hij een officiele site: Jamel Debbouze