Geen leuk site deze keer, maar een nieuwsflits.
De Parijse politie wordt in de zomer bijgestaan door collega’s uit Duitsland, België en Nederland.

Dat levert hier en daar natuurlijk wel gespreksstof op.
Ze zijn met z’n 9-en en ze zijn er tot en met 31 juli.
Op termijn zullen ook Franse agenten worden ingezet bij evenementen in het buitenland waar veel Fransen worden verwacht.
De eerste NL. succesjes zijn al geboekt….

Het automagazine AutoPlus heeft de laatste tijd een aantal scoops gepubliceerd. Bijvoorbeeld over radar-installaties die door een derde partij geïnstalleerd zijn, en niet altijd ‘comme il faut’. Daardoor kunnen metingen met afwijkingen van 5 tot 10% optreden. Makkelijk het verschil tussen een boete en eehhh… geen boete. Nog even afgezien van de puntenaftrek. Daarnaast hadden ze wat stukkies over politici die de verkeersregels aan hun laars lappen en er mee weg komen. Kort en goed: AutoPlus is niet populair in overheidskringen.
Is dat ook de reden dat de journalist Bruno Thomas is opgepakt en 48 uur vastgehouden? Dat de redactie van AP door justitie overvallen is, er fotomateriaal is meegenomen en er kopieën zijn gemaakt van de harddisks (en dus ook van de adressenbestanden van de journalisten)? Je kunt het nooit weten. Het zou niet de eerste keer zijn dat justitie zich laat misbruiken om de belangen van de gevestigde orde te beschermen. Ahum.

Maar wat heeft Thomas nu eigenlijk gedaan? Je zou zeggen: zijn werk. Hij heeft via een insider bij Renault afbeeldingen en informatie opgeduikeld van een prototype van de nieuwe Twingo, die pas over drie jaar op de markt zou moeten komen. Een keiharde scoop dus. Die nu heeft geleid tot een aanklacht wegens onder meer ‘industriële spionage’ en ‘publicatie van afbeeldingen waarop auteursrecht rust’. Hier is een interview met de hoofdredactur.

Met andere woorden: journalisten mogen geen materiaal meer publiceren dat niet door de producent is vrijgegeven. AutoPlus dient zich te gedragen zoals de meeste media: als gehoorzaam doorgeefluik van overheid en industrie. Tenminste, als Bruno Thoma vervolgd wordt. We houden het in de gaten.

Nu we toch cultureel bezig zijn… voor theater kun je terecht in Chalon-sur-Saône, waar het jaarlijkse straattheaterfestival plaats vindt onder de toepasselijke naam ‘Chalon dans la Rue’. Heel druk en gezellig, met verrassende optredens van toneelgroepen, jongleurs, komieken en wat we voor het gemak maar zullen samenvatten als ‘performance artists’. Ik zag er vorig jaar een jongen met glazen ballen iets doen waar mijn mond nu nog van open staat. Frankrijk heeft talent!

Het is al even aan de gang en het duurt tot begin augustus.

Les Nuits de Fourvière.

34 Voorstellingen op het gebied van dans, theater, muziek en film.
Wie in de buurt is, zou moeten proberen nog kaartjes te bemachtigen (hoewel veel voorstellingen al ‘complet’ zijn)
Ik heb het heel kort overwogen, maar kan het -gezien de ongelooflijke rotzooi thuis- niet maken er tussen uit te piepen. Maar de verleiding was groot! Helemaal omdat ik de gelegenheid zou krijgen om een kijkje achter de schermen te nemen, omdat mijn buurman een dansvoorstelling belicht (Compañia Nacional de Danza) en daar dus hard aan het werk is.
Volgend jaar maar weer proberen.

NAARDEN (ANP) – Luisteraars van Classic FM hebben in grote
meerderheid ‘Non, je ne regrette rien’ van wijlen Édith Piaf
gekozen tot mooiste Franse chanson. ‘Ne me quitte pas’ van Jacques Brel eindigde op de tweede plaats, ‘La Mamma’ van Charles Aznavour completeert de top-drie.
In totaal deden ruim vierduizend mensen mee aan de chansonverkiezing via internet. Zij konden meerdere stemmen uitbrengen. Het lied van Piaf, geschreven door Charles Dumont en opgenomen in november 1960, kreeg meer dan duizend stemmen.
Met de verkiezing loopt de radiozender vooruit op de ‘Franse dag’, maandag 14 juli, de nationale feestdag in Frankrijk. Classic FM staat morgen helemaal in het teken van ‘Quatorze Juillet’, met alleen Franse muziek. De Top 10 beste Franse chansons wordt verspreid over de dag uitgezonden.

Top 10 Franse chansons
1. Non, je ne regrette rien (édith Piaf)
2. Ne me quitte pas (Jacques Brel)
3. La Mamma (Charles Aznavour)
4. La Mer (Charles Trenet)
5. Chanson des vieux amants (Jacques Brel)
6. Les feuilles mortes (Cosma)
7. La vie en rose (édith Piaf)
8. Le Métèque (Georges Moustaki)
9. La montagne (Jean Ferrat)
10.Et maintenant (Gilbert Bécaud)

Dank aan Iede voor de tip en Carla voor de foto.

De regering heeft besloten Frankrijk nóg aantrekkelijker te maken voor toeristen, door flink te investeren in promotiemiddelen. Centraal staat een nieuw logo met bijzondere signatuur en de kreet “Rendez-vous en France”. De kreet is niet slecht, vooral omdat het woord rendez-vous ook in veel andere talen ‘afspraak’ betekent. In het Frans heeft het iets meer van een gebod: “Kom naar Frankrijk”, ofwel: “Vervoegt u te Frankrijk”.
Tekst redelijk OK, dus. Maar het logo vind ik persoonlijk wel erg plat. Nou ja, plat, ik bedoel ordinair, met die tieten. Is dát wat Frankrijk wil zijn? Een lekker wijf met een geel sterretje en een rode veeg? En waar is de haan? Een robuuste ‘cock’ had het geheel wellicht een iets minder vrouwelijke uitstraling kunnen geven. Waarom precies zó en niet anders?

Leg uit!

“DESTINATION FRANCE PAR CARRÉ NOIR

Rendez-vous en France est alors plus qu’un concept, une invitation.”

Ah, nee, nou snap ik het. Dan is het goed.

T’is vakantie, toch? Dan mogen we er wel eens uit, toch? Want dit stukje heeft niet heel erg veel met HeF te maken, al is er gelukkig wel een linkje te leggen…
Zoals jullie wellicht weten ben ik een filmliefhebber, en heb ik daar m’n werk van kunnen maken. Helaas heb ik regelmatig zoveel werk dat ik geen tijd heb om films te kijken. Gelukkig zijn daar dan sinds enige tijd de konijnenremakes van 30 seconden. Veel grote en kleine, oude en recente filmklassiekers passeren de revu, wat je vele uren uit kan sparen.
Om te beginnen met het Franse tintje: Le marche de l’empereur heeft de ‘bunny-treatment’ gekregen. Maar ook grote klassiekers als Casablanca, King Kong en It’s a Wonderful Life worden in 30 seconden nagespeeld door konijnen. Meer recente filmhuisklassiekers als Pulp Fiction doen het betere konijnentalent bovendrijven, en het gebeurt niet vaak dat remakes beter zijn dan het origineel, maar bij Titanic is dat zeker het geval. Voor de James Bond-liefhebbers is er een niet te versmaden ‘brief, bunnified James Bond Bonanza‘.
Afijn/Enfin, zoek zelf je favoriete film maar uit; zeker weten dat je in vervoering raakt van de konijnenremakes van Jennifer Shiman. En je bent niet de enige, want Jennifer won recentelijk twee Webby Awards…

En wil je dat Jennifer zich wat meer met de Franse film gaat bezig houden, dan stuur je haar toch een verzoekje?

De Fransman, geoefend als hij is in de filosofie (een echt vak op school) en de laatkerom “Le Verlan”, kan dergelijke stijloefeningetjes tot in het absurde doorvoeren. Wij nuchtere Nederlanders snappen er al halverwege niet veel meer van, maar zij gaan tot voorbij het gaatje. Kijk maar eens naar het herculische oeverloos gelul van het Comité de Défense des Vies de Merde. Daar ontwaar je onder meer een elogie van de stadsduif, die ons in heerlijke walging kan dompelen met zijn welgemikte vette kwakken. En de verkettering van de zinloze hoeladans die we associeren met helde oorden als Hawaï, met hun eeuwige mooie weer en onzalige ontspanning.
Het gaat allemaal nergens over en is daarom een uitstekend voorbeeld van de onmisbare nutteloosheid die de Fransman zoveel plezier bereidt.

Waar komt die uitdrukking vandaan?
Vraag ik me in mijn moerstaal regelmatig af.
Wat betreft het Frans hoef je niet verder te zoeken, want bij Monexpression vind je het antwoord.
Het klanknabootsende “ Tchin-tchin” bijvoorbeeld, waar komt het vandaan? (altijd al willen weten…)
In de appels vallen. Ook zoiets. Je zal maar een faux-pas maken omdat je die uitdrukking niet kent!
Rood zien.
107 Jaar wachten.
Ach. Eigenlijk kan ik alleen maar tot de conclusie komen dat veel van die uitdrukkingen – zij het ietsje anders soms- ook bestaan in het NL.
Behalve die van die appels, dan. Wij doen dat in katzwijm.

Eigenlijk deed ik dat een ietsiepietsie bij deze site.
Want het is wel heel erg gratuit.

Site waarin alleen maar weetjes staan, soms grappig, soms triviaal en vaak van een hoog geeuw-gehalte.
Maar wel leuk voor je Frans.

Leenot.com
(Les notes = aantekeningen)

Nog op zoek naar een anders-dan-anders vakantie-adresje in Frankrijk?
Misschien vind je het wel op de site
Insolithe.com.
Letterlijk voor elck wat wils:

Verder in de aanbieding: een vliegtuig, vuurtorens, een pyramide, een iglo…
Je kunbt het zo gek niet bedenken, hoe dan ook, je weet zeker dat je buren er nog nooit hebben geslapen.

Het stikt van de Nederlanders die in Frankrijk gaan wonen met het plan ‘iets voor de Nederlanders in Frankrijk’ te gaan doen. Ze denken dan dat de andere Nederlanders net zo hulpeloos als zij zitten te popelen om een landgenoot in te schakelen voor klusjes, tuinonderhoud, huisoppas en andere hand-en-spandiensten. Waarbij ze dan vaak nog het argument hanteren van ‘die Fransen zijn zo onbetrouwbaar… doe lekker zaken met een Hollander’.
Ik krijg jeuk van dit soort volk. En was – ik geef het toe – ook behoorlijk skeptisch toen ik voor het eerst las over SMS Bourgogne. Service Maison Secondaire… precies die dienstverleing dus. Maar als je verder leest, blijkt dat SMS Bourgogne een professionele club is, die een bewezen succesvol Nederlands concept van reïntegratie op de arbeidsmarkt wil gaan invoeren in Frankrijk. Ze hopen door juist Franse ‘locals’ in te schakelen bij de al genoemde hand-en-spandiensten de economie in de Bourgogne te stimuleren, zodat voorzieningen in stand en dorpskernen levend blijven. Daar wordt iedereen beter van, inclusief de Nederlandse tweedehuizenbezitters, die met lede ogen de bakkertjes en slagertjes uit de dorpen zien verdwijnen, gek genoeg mede doordat er zoveel tijdelijke bewoners zijn.
Enfin, bref en kortom: sympathieke organisatie, opgezet door de Nederlandse Wesseling Groep. Dus als je eens een tuinman of advies nodig hebt of je wilt een beetje rap je mail ophalen in de buurt van Luzy, weet je nu waar je terecht kunt.

Leuk: een eigen huis in Frankrijk. Nog leuker: een eigen huis met een eigen zwembad in Frankrijk. Kan allemaal, gesteld dat je het geld er voor hebt. In Frankrijk ben je er dan alleen niet met het zwembad en een waterfilter. Je moet ook nog aan veiligheidseisen voldoen. Om te voorkomen dat een kind er in een onbewaakt moment in valt, moet je het bad omheinen of afdekken.
Vind je een hek of een afdekking te lelijk, dan kun je je toevlucht nemen tot electronische alarmering, die letterlijk alle bellen laat rinkelen als er iemand in het water valt. Die systemen bestaan en vormen een volledig legaal alternatief. Maar eh, gebruik ze maar liever niet. Le Figaro meldt dat de Franse Commissie Consument en Veiligheid zes van de meest verkochte systemen heeft getest. Daarvan reageerde er maar eentje toen een pakket van zes kilo in het water gegooid werd. Erger: bij een gewicht van acht kilo gaven drie van de zes systemen nog steeds geen enkele reactie. Bij dat gewicht schijnen babies toch al aardig aan het rondkruipen te slaan.

Elz wijst me op het bestaan van een Franse versie van Boer zoekt vrouw. Nou ben ik al verliefd op Yvon Jaspers sinds ze Klokhuis presenteerde, dus ik zat aan de buis gekluisterd telkens als al die boeren hun zware selectiewerk moesten verrichten. Af en toe een beetje koehandel, maar meestal toch redelijk integere televisie. Kan ook niet anders, met Yvon, hoewel ik ‘Wonderen bestaan’ weer niet te pruimen vind. Maar goed, ik drijf af. Het leuke is ook dat zo’n programma heel goed is om bepaalde vooroordelen recht te zetten. Zo denken veel mensen dat boeren hardwerkende maar weinig sociale, smaakvolle en fijngevoelige mannen zijn, en dat blijkt voor het gros van de getoonde mannen ook helemal te kloppen. Zelfs de verdwaalde olijke Frans blijkt zwaar contactgestoord. Of datzelfde geldt voor de olijke Fransen in L’amour est dans le pré, kan ik niet zeggen want ik heb het nog nooit gezien. Binnenkort toch eens kijken of Véronique Mounier onze Yvon naar de kroon kan steken. Leuke zoomfunctie ook.

Ruim 4 jaar slechts heeft de aarde, hebben wij, nog, voor het einde der tijden.
In december 2012 valt het doek.
Ja, hoor.
Hamsterééééééééén!!!!
Vele doemscenario’s vallen er al te bekijken
1
2
3
youtube

ach, kijk ook maar zelf: 2012: fin du monde

Enjoy

Dagpo Rimpotché, Tibetaanse lama, nodigt iedereen uit mee te doen, a.s. woensdag in Parijs, om te betogen voor de vrede.
Ik ben er zelf niet bij. Maar wanneer jij toevallig in Parijs bent, die avond, ga je dan?

« Pour que la paix et la prospérité fleurissent au plus vite dans tous les pays du monde :
Afghanistan, Birmanie, Cameroun, Chine, Colombie, Corée du Nord, Côte d’Ivoire, Darfour, Égypte, Guinée Bissau, Haïti, Indonésie, Irak, Israël, Kosovo, Mali, Maroc, Mauritanie, Mexique, Mozambique, Pakistan, Palestine, Philippines, République Démocratique du Congo, Salvador, Sénégal, Soudan, Sri Lanka, Tchad, Tchétchénie, Thaïlande, Tibet, Vietnam, et les autres…

Pour que l’humanité progresse dans tous les domaines et dissipe les fléaux qui l’accablent :
les guerres, les génocides, les tyrannies, la pauvreté, les famines, les maladies physiques et mentales, les addictions, les corruptions, les meurtres, les enlèvements, les prises d’otages, la privation des libertés, les tortures physiques et morales, les exils, les viols, l’esclavage, le racisme, la xénophobie, la ségrégation, l’homophobie, les maltraitances, les maux de la jeunesse comme de la vieillesse, le chômage, les harcèlements, le non accès à l’instruction, aux soins ou au logement, la solitude, les dépressions, les séparations…
choeur pour la paix

Ontdek het verborgen Parijs: aparte cafeetjes, boetiekjes die nog niet door iedereen zijn ontdekt, ándere tentoonstellingen en onverwachte meevallertjes. Parijs is er vol van.
Leuk vormgegeven, met van die 50’er jaren-tekeningetjes:

My little Paris

Mijn moeder houdt ontzetten van wandelen. Of liever, van wandelingen maken, want dat is niet hetzelfde. Nu haar man wat minder mobiel wordt, komt het er niet zo vaak meer van, maar tot een paar jaar geleden liepen ze – zij over de 70, hij rond de tachtig – nog hele dagen in Spaanse bergen allerlei morenpaadjes af en rivierbeddingen door. Dat er daarbij nooit iets vreselijks is gebeurd, mag een klein wonder heten.

Gek genoeg heb ik de voorliefde van mijn moeder voor lichamelijke inspanning zonder veel onmiddelijke gratificatie (het landschap verandert maar mondjesmaat als je je te voet voortbeweegt en in de meeste gevallen ben je toch te moe om daar op te letten. Bovendien moet je naar de grond blijven kijken, want voor je het weet zwik je een enkel op een door een vorige wandelaar achteloos op het pad geschopte kei of in een met herfstbladeren gecamoufleerd konijnenhol. Om van een giftige slangebeet nog maar niet te spreken. En dat gebeurt dan natuurlijk net in een of ander godverlaten oord, uren van de bewoonde wereld en bijbehorende ice packs en antigiften, terwijl de dichtstbijzijnde plek met GSM-dekking ook al zeker een uur geleden gepasseerd is. Zodat je slechts de keuze rest om verder dan wel terug te strompelen, of om achter te blijven terwijl de anderen op zoek gaan naar hulp in de vorm van ambulance, helikopter of sherpa’s. En dan moet je ook nog maar afwachten of ze je überhaupt weer terugvinden, zodat er reële kans bestaat dat je daar gewoon onder de brandende zon of tijdens een verradelijk koude nacht krepeert. Een sukkeliger manier om te sterven bestaat bijna niet, want het was zo makkelijk te vermijden geweest, simpelweg door thuis te blijven!) niet meegekregen. In tegendeel, ik ben er geen groot fan van.

Wie dat wel is, en statistisch gezien móeten er mensen op dit blog langskomen die wel pap lusten van een stevig stukje stappen door de natuur, die kan zijn hart ophalen op de site van FFRandonnée. Een soort Algemene Franse Wandelaars Bond, die net als onze fietsvariant een keurig overzicht bijhoudt van wie er waar en wanneer aan de kuierlatten trekt. Verder verkopen ze natuurlijk honderden gedetailleerde wandelkaarten en moderne GPS-apparatuur. Vooral handig om je coördinaten in op te slaan. Dat de helicopter je makkelijk kan vinden.

Je hebt van die sites, die zien er niet uit, maar verbergen achter de lelijke façade een schat aan razend interessante informatie. Zo ook die van François Almaleh, die ik per ongeluk vond via het zoekplaatjesprogramma Google. Ik landde op een uitgebreide galerie met omkeerplaatjes. Beelden van mensenkoppen die omgekeerd een ander mens of dier lijken te verbergen. Huzaar wordt ezel, van dat werk. Terugzoekend naar de homepage blijkt die ingang tot die hoofdhoofdstukken: complexe literatuur (beetje rederijkerachtig), geschriften in de beeldende kunst (een brief op een schilderij) en afbeelding van mensenfiguren in de fantastische kunst. Je bent zo een uurtje zoet. Het gekke is, dat ik die galerie met omkeerkoppen nooit meer heb kunnen vinden.

“‘Ze’ hebben verloren, het volgevreten zooitje dat ons land vertegenwoordigt. Oranje – Zwart: 4 – 1” Zo klonk het hier in de woonkamer, waar de Franse vriendjes van zoonlief met afgrijzen de verrichtingen van hun nationale ploeg volgden. Hoewel ik me niet aan de indruk kan onttrekken dat – ware de uitslag omgekeerd geweest – ze hun brave allochtonen liefdevol aan de borst hadden gedrukt.
Voor mij is de uitslag teleurstellend. Met name dat laatste goal van Snijder – hoe fraai ook – had niet gehoeven. Het haalt toch nét een beetje de glans van mijn voorspelling in de Journal de Saône-et-Loire:

Enfin, ik zal maar tegen iedereen zeggen dat ik het wel zag aankomen, maar dat ik bescheiden wilde blijven. Ik heb sowieso het gevoel dat na dit weekend het onderwerp ‘voetbal’ minder vaak de kop zal opsteken in mijn aanwezigheid. 😉
Topwedstrijd trouwens. Spannend, vrolijk en ongedwongen voetbal, waarmee we volgens mij heel ver kunnen komen. Vooral niet bang worden nou!

Overigens komt het plaatje bovenin viavia van Geenstijl.

Zoals de oplettende lezertjes weten, heb ik na wat gerechtelijke schermutselingen met de Franse makelaarsvereniging FNAIM mijn site Immogo op de spaarbrander moeten zetten. De advertenties zijn overgeheveld naar de nieuwe site Zorro Immo waar inmiddels ruim 60 % van de verkopers zich officieel hebben aangemeld. De overige 150 advertenties moet ik – vrees ik – als verloren beschouwen.
Het is nu zaak Zorro Immo op te stoten in de vaart der volkeren (lees: Google). Eén manier om dat te doen is door zo veel mogelijk externe links te scoren. Hoe meer Nederlands/Franse sites naar Zorro Immo verwijzen, des te beter. Daarom wil ik nu voor één keer serieus misbruik maken van Hollandais en France met een verzoek om Zorro Immo te linken. Heb je (toegang tot) een site en is er een linkpagina bij? Plaats dan een linkje naar
http://www.zorroimmo.nl
http://www.zorroimmo.fr
http://www.zorroimmo.com of
http://www.zorroimmo.de
een en ander afhankelijk van de taal van je eigen site. Als wederdienst mag je een in de reacties hieronder een link naar je eigen site plaatsen. Zo krabben wel elkaars rug. Alvast bedankt!

Onlangs mocht ik kennis maken met Sylvia Gay, de jonge directrice van Kawan, een groot toeristisch bedrijf in onze regio. Het bedrijf heeft een keten vakantieparken (Kawan Villages) en is bedenker en uitgever van de beroemde Campingcheque. Het hoofdkantoor zit in Simard, een dorp op 10 minuten van Louhans, ongeveer een half uur onder Chalon-sur-Saône. Tijdens ons gesprek vertelde mevrouw Gay mij dat ze op zoek is naar een nieuwe medewerker telefonische klantenservice.

Ik heb haar beloofd een oproepje te plaatsen op HeF, waar misschien mensen komen die wel oren hebben naar een contactrijke job bij een modern internationaal bedrijf in de Bourgogne.

Het werk
Het gaat om het beantwoorden van telefoontjes van klanten die een brochure willen bestellen, een reservering willen maken of inlichtingen over een park of camping wensen. Of van bestaande klanten die tijdens hun verblijf op een van de parken of campings hulp nodig hebben met het een of ander. Of van mensen met klachten. Verder zul je twee à drie weken per jaar op pad geen om promotie te maken op beurzen en evenementen.

Jouw capaciteiten
Voor dit werk is Kawan op zoek naar iemand (m/v) die uitstekend Nederlands en Engels spreekt en schrijft en natuurlijk ook de Franse taal beheerst. Je moet immers mee kunnen draaien in een Franstalige organisatie en ook de campingeigenaars zijn vaak Frans. Enige computerervaring is meegenomen, een servicegerichte instelling onmisbaar.

Het aanbod
Het betreft een vaste aanstelling van 39 uur per week, verdeeld over de openingstijden van de klantenservice: van 9.00 tot 19.00 door de week en 9.00 tot 17.00 uur op zaterdag.
De beloning voor dit werk is ongeveer 1400 à 1500 euro per maand, plus een jaarlijkse extra uitkering van circa 3000 euro. Een en ander afhankelijk van je persoonlijke competenties en je ervaring. Het is relaxt werk in een leuk team op een schitterende locatie. De kantoren staan in een soort kasteeltuin naast een groot ‘maison de maître’ in een gezellig Frans dorp.

Interesse?
Stuur een brief met motivatie en je CV naar Michel Sidoti, Directeur du Service Relations Clients, michel[apenstaartje]campingchequepro.com
Château de Simard, 16 route de Louhans, 71330 Simard.
Telefoon +33 (0)385 72 29 90.

Succes!

De aan nieuwe technische snufjes verslaafden vinden dit vaste en super-site.
Hij is er al een half jaartje, deze site voor Geeks.
De belangrijkste nieuwe technologische gadgets worden op een speelse manier besproken.
Iedere dag een video waarin nieuwe producten onder de aandacht worden gebracht: je kunt je als echte geek natuurlijk niet veroorloven iets te missen!
Alles keurig onderverdeeld naar thema en categorie.
Viens voir!

Wat bezielt mensen om Azië te doorkruisen op de fiets? Correctie… op de ligfiets? Geen idee, mijn ding zou het niet zijn. Dat neemt niet weg dat ik respect heb voor Nathalie en Michel Courtet, die deze reis op dit moment aan het ondernemen zijn. Ze zitten pas ergens in de Balkan, waar ze lezenswaardige avonturen beleven en bezienswaardige foto’s maken. Als je ze op zijn minst virtueel wilt volgen, dan kan dat hier.
Overigens is dit meteen een mooie gelegenheid om eens wat dieper in de ligfietscultuur te duiken. Dat is een toch voornamelijk Nederlands ding, dat een beetje doet denken aan de VPRO. Niet voor iedereen, maar zeer verantwoord en wie fan is, is ook FAN. Ook de Fransen krijgen inmiddels de smaak te pakken. Ze bouwen ze zelfs. Marktleider is volgens mij het merk Optima, die ook fantastische driewielers importeren. Krijg er helemaal zin in. Hoewel het in de praktijk natuurlijk toch weer gewoon werk is, in welke houding je het ook doet.

Zoveel dingen die je altijd al had willen weten…
Elke dag verklaart Fréderic Gersal een nieuwe uitdrukking of een bijzonder fenomeen.
Deze nieuwe superheld laat andere helden als Batman en Superman en zelfs Kuifje (!) in het stof bijten. (staat op de site)
Nu ja, dat zal dan wel.
Vermakelijk is het in ieder geval wel, al deze weetjes, van de gele trui tot aan de sfinx.
Allemaal te bekijken op Legersal.com en het is nog goed voor je Frans ook