Het kleine opdondertje Florence Foresti is van de komische talenten van dit moment. Op Youtube vind ik een hele serie video’s waarin ze de draak steekt met bekende sterren. Wat wij in goed Nederlands celebrities noemen, maar wat de Fransen natuurlijk weer zo nodig moeten vertalen. Die zeggen ‘des People’.

Ze doet dat best grappig en af en toe echt raak. En als je dan even verder kijkt, blijkt ze ook een goede one woman show te doen. Ach, het is niet allemaal even diep, maar wel fris. Dus als je even niks te doen hebt, ga er rustig voor zitten en pak wat Floresti mee.

In deze video doet ze Paris Hilton, in het Engels (bijna accentloos!) waarbij ze zelf de vertalingen naar het Frans verzorgt. Zo wordt: What I do all day? Shopping, shopping shopping’ vertaald als: Je me fais choper, choper, choper. Et j’adore ça.’ Beetje grof, maar wel to the point.

Enfin, hier is een hele verzameling.

Wat bezielt iemand om een serie korte filmpjes over dooie mensen op begraafplaatsen in Parijs te maken? Geen idee, maar multitalent Andy Arnts deed het, zetten zijn documentaire op Youtube en stuurde ons een mailtje met het verzoek of we er aandacht aan wilden schenken. Sure:

Nou zijn wij fans van Parijs en begraafplaatsen, en het is interessant om ook eens iets anders te zien dan dat eeuwige Père Lachaise. In dit filmpje gaat het over de Cimetière de Passy. Andy behandelt de graven van Fernandel, een of andere jong gestorven kunstzinnige aristocratische russin, een art deco-grafkelder van een onbekende, het graf van Manet en dat van Claude Debussy en een lesbische dichteres.

Hoephoep, van het ene graf naar het andere, beetje achtergrond en voort gaat het weer. In amper tien minuten krijgen we flink wat anekdotes voor de kiezen, maar zonder al te veel duiding. Het is een beetje als in de Ivo Niehe TV-show, waar elke gast wordt aangekondigd met een kort filmpje dat ons wat achtergronden geeft. Maar vervolgens gaat Ivo met zijn gasten praten, waardoor we soms ook nog iets nieuws, ontroerends of verrassends leren. De gasten van Andy Arnts komen echter geen moment echt tot leven. Onvergankelijk, misschien. Maar ook onbevredigend.

Morgen is het de internationale dag van de vriendelijkheid. Ooit begonnen in Japan, maar nu ook in Frankrijk tamelijk populair als de ‘journée de la gentillesse’. Het maandblad Psychologies besteedt er speciale aandacht aan. Vriendelijkheid is goed voor je, zo is wetenschappelijk aangetoond. Het schijnt zelfs dat aardig en sociaal zijn een belangrijk evolutionair voordeel kan opleveren. Apen die aardig zijn, onbaatzuchtig handelen, leven langer. Kortom, wees aardig, voor je eigen bestwill. En niet alleen op 13 november als het even kan.

Het logo van de actie is trouwens van de kunstenaar Aurèle. En haar site is ook de moeite waard.

Vanmiddag zag ik uit het raam een dikke man door het weiland lopen, met aan zijn zijde een jongetje van een jaar of 5. En over zijn arm een groot geweer. Hij was op jacht naar fazanten. Daar zijn er sinds een paar dagen zat van, want vorige week heeft de jachtvereniging er enkele tientallen losgelaten. Die kopen ze bij de fokker, want zonder fazantenoverschot valt er natuurlijk geen natuur te beheren door het jagersgilde.

Elk jaar worden er zo alléén in Frankrijk al 20 miljoen stuks wild (patrijzen, houtduiven en zelfs everzwijnen (geïmporteerd uit het oostblok) losgelaten, waaronder 14 miljoen fazanten. Ik zou er hier graag een fel betoog over houden, maar ik heb buikpijn. De stupiditeit van dit klootjesvolk is zó evident, dat ik er verder het zwijgen toe doe.

Rassemblement Anti-Chasse
Fokker
Jachtongelukken
Nature Sauvage

Huisje kopen? France 3 Poitou-Charentes wijst ons op een pareltje: 170 vierkante meter, goeddeels gelijkvloers, ontzettend energiezuinig en dan ook nog eens boordevol domotica: je kunt de gordijnen open en dicht doen zonder een vin te verroeren, om over andere gemakken nog maar te zwijgen.
Het geheel is prima onderhouden en bovendien nog maar twee jaar oud. En het mooiste is nog wel de ligging: die mag je namelijk zelf bepalen.
Het object in kwestie is het Huis van de Toekomst in pretpark Futuroscope. In die omgeving is zo’n huis na twee jaar natuurlijk al weer zwaar verouderd.Dus moet het weg. Voor 130.000 euro kun je het kopen. Voorwaarde is wel dat je het optrekje zelf naar je droomplek sleept. Dat kost je nog eens 20.000 euro.

Om ons de schande van 2 cafés-achter-elkaar te besparen heb ik maar snel even wat in elkaar geflanst over Biarritz!
Je moet wel weten wáár je naar toe wil, ofcourse.

Nu, allereerst maar eens wat lezen over de geschiedenis
(overigens is die site van Paysenfrance best leuk om ook andere plaatsen op te zoeken – denk ik, want ik heb het nog niet geprobeerd)

Maar er velen die helemaaaal niet voor de historie naar Biarritz komen, nee die komen er vanwege de vermaarde hoge golven. Biarritz is namelijk ook nog eens de Europese surfhoofdstad

En Krek, je zal toch ook iets meer van de taal moeten weten.

Ik krijg verdorie ook zin er naartoe te gaan….

Het stikt in Frankrijk van de Nederlandse kunstenaars. Heel veel vrouwen, ook. Nou ben ik zelf een nogal bevooroordeelde lul, dus ik denk al gauw: ” Ach, laat die huisvrouwtjes lekker kunstzinnig bezig zijn. Een stukje zelfverwezenlijking, dat houdt ze van de straat.” Soms is dat terecht, en krijg je met veel poeha een hoop bagger voorgeschoteld. Soms ook moet je je gedachten schaamtevol inslikken. Dat overkwam mij toen ik kennis maakte met de werken van Maria Donker.

We leerden elkaar kennen tijdens een etentje van een gemeenschappelijke kennis. De Zwitsers vonden er elkaar, en ook de Hollanders kropen naar elkaar toe. Zoals dat gaat. We raakten in gesprek met Maria en haar man Cyriel. Toen Cyriel me vertelde dat zijn vrouw aan ‘glaskunst’ deed, kreeg ik meteen visioenen van tiffany lampen en van symoliek overladen zwangere vrouwfiguren die oprijzen uit ontloken bloemen. Met de titel ‘Weder-geboorte’. Brrrr. Aan de andere kant leek ze me erg nuchter, en ze legde uit dat haar proces tamelijk uniek was, met gebruik van grafische technieken.

Toen ik thuis kwam, ben ik meteen haar site gaan bekijken. Wat ik daar aantrof, joeg me het schaamrood naar de kaken. Al mijn vooroordelen geloochenstraft. Ontzettend mooi, origineel, authentiek werk. Geen spoortje van goedbedoeld amateurisme.

Zowel het vrije werk als de relatiegeschenken steken met kop en schouder boven het maaiveld uit. Hopelijk kunnen we binnenkort eens bij Maria en Cyriel langs om de objecten in het echt te bekijken. Ik zie er naar uit. Tot dan moeten we het doen met de site.

Heel Frankrijk ligt op zijn gat door de verschillende takingen tegen de demografisch gezien onvermijdelijke verhoging van de pensioensgerechtigde leeftijd. En al is Sarko bezig diverse door stakers bezette benzinedepots te ontzetten, het kan nog wel even duren voor de situatie weer genormaliseerd is.

Gelukkig hebben we het internet nog. Op de site van Carbu.fr kun je zien welke stations inmiddels ‘droog’ staan. Voor de niet-locals was het omgekeerde een stuk handiger geweest, want die weten nu alleen maar waar ze niets te zoeken hebben. Maar goed, de locals scheelt het onnodig omrijden, zeker gezien de benzineschaarste toch weer mooi meegenomen.

Overigens is deze site sowieso handig voor echte Hollanders, want alle benzineprijzen van de verschillende pompstations staan er vermeld en er is zelfs een routeplanner die je langs de goedkoopste aanbieders leidt. Dus dan weet je precies hoeveel je moet omrijden om een paar dubbeltjes goedkoper te tanken.

Ja, ja, het Bal is geopend. Maar er wordt niet gedanst. Het bal is een nieuw centrum geheel gewijd aan het beeld-dokument; of: het beeld als document. Vlakbij de Place de Clichy gelegen, was het Bal vroeger een huis van plezier – met dans- en cabaretmogelijkheden. Nu dus niet meer. Het is nog steeds vlak bij de Place de Clichy gelegen, maar sinds 18 september jongstleden is het een beeldcentrum:
“Een tentoonstellingsruimte, een plek waar de verschillende mogelijke benaderingen van de werkelijkheid met elkaar geconfronteerd worden en bevraagd worden, een plek die fungeert als een echo van de hedendaagse geschiedenis” zegt Raymond Depardon, de voorzitter van het geheel. Typische Franse wollige taal om te zeggen dat het iets bijzonders is. En dat is het. Het is veel meer dan slechts een tentoonstellingsruimte voor foto-, film- en videobeelden. Er worden ook debatten en conferenties geörganiseerd, masterclasses, workshops, performances, educatieve aktiviteiten, etc. etc. Le Bal est ouvert ! Komt dat zien !

[hersteld bericht]
Citroën Frankrijk heeft een wedstrijd uitgeschreven waarbij een ontwerp werd gevraagd voor op het dak en dashboard van de nieuwe Citroën DS3. Een van de deelnemers is Kees-Jan Smit, DS-fanaat en ontwerper, die onder andere enkele fraaie kopfoto’s voor Hollandais en France heeft gemaakt. Waaronder de populaire ‘Elke dag lullen’-variant.

En het mooi is, Kees-Jan zit nu bij de genomineerden! Er is een jury die beslist over de winnaar, maar er is ook een publieksfavoriet. En net als bij Frakrijktoplist, waar je elke dag heen gaat voor een goede positie van HeF, kun je ook bij die wedstrijd elke dag opnieuw stemmen. Als iedereen dit nu af en toe doet, wordt het net zo’n mooie olievlek als die onder de oude DS21 van Kees-Jan!

Als 1e, 2e en 3e prijs is er een geldbedrag, maar het allerleukste is dat het winnende ontwerp wordt gerealiseerd op een echte auto die dan in de showroom van Citroën op de Champs-Élysées in Parijs wordt gepresenteerd.

Klik op de site op het rode vlak met de tekst ‘à vous de voter’. Er verschijnt een overzicht van de genomineerden en zoek dan naar het ontwerp met de vingerafdruk. Zie boven. Let wel op dat er twee pagina’s met genomineerden zijn en elke keer dat je de site bezoekt worden ze van plek gewisseld.
« Homo telephonicus..Chez Roger et Françoise, .. »
315 views · 12 comments
Reacties
Tsja, Hollanders en stemgedrag, het lijkt soms een verkeerde kant op te gaan. Maar ik kan u verzekeren dat een stem op mijn ontwerp prima op z’n plek komt! Gisteren begonnen met tellerstand op 40, zojuist keek ik en tot mijn verbazing en plezier staat ‘ie nu al op 150. Er mag elke dag gestemd worden, dus aan alle Hollandais en France (en hun aanhang, vrienden, familie, buren, melkboeren etc) wil ik vragen om vooral te blijven stemmen!

Alvast heel veel oprechte dank!

Bien cordialement,
Kees-Jan
Quai-Jean
Augustus 13, 2010 @ 12:55 · IP 86.93.177.123 · Link to comment
Kees-Jan Smit (unregistered)

De teller staat inmiddels op over de 350! Ga zo door.
Augustus 16, 2010 @ 13:04 · Link to comment
Krek • (www)

En vannacht om 00:59 over de 400 gegaan, merci!!!

Leuk is ook dat mijn ontwerp nu ook op de website van citroen.nl staat, onder het kopje nieuws.
Augustus 17, 2010 @ 07:51 · IP 84.81.39.82 · Link to comment
Kees-Jan Smit (unregistered)

437 en counting. Kijk je ook wat anderen doen? Weet je wat je grootste concurrent is?
Augustus 17, 2010 @ 10:26 · Link to comment
Krek • (www)

Daniel Garcia heeft met z’n barcode al meer dan het dubbele aantal stemmen. Geeft niks, want Kees-Jan gaat voor een geldprijs, da’s wel duidelijk…
Augustus 17, 2010 @ 13:33 · Link to comment
Kees

584 inmiddels, merci!!!

Daniel Garcia gaat inderdaad als een speer, maar als je zijn naam googled komen er een paar opties uit. Een goochelaar of een ontwerper uit de automotive industry. Beide gevallen verklaren waarom hij opeens zoveel stemmen heeft, waarbij die laatste natuurlijk opvalt omdat hij ook voor Audi werkt. Ik niet, ik ben integer, behalve als het om geld gaat natuurlijk…
Augustus 19, 2010 @ 11:42 · IP 86.93.177.123 · Link to comment
Kees-Jan Smit (unregistered)

Zoals iedereen 🙂
Augustus 19, 2010 @ 21:56 · Link to comment
Fredrik

619 en mijn persbericht is opgepikt door www.mannennieuws.nl!

Yeah!

Kees-Man
Augustus 19, 2010 @ 22:18 · IP 84.81.39.82 · Link to comment
Kees-Jan Smit (unregistered)

Overigens heeft Kees-Jan weer een paar banners aan onze verzameling togevoegd. We hebben er nu 119!
https://hollandais.en-france.nl/img/splash112.jpg en volgende tot 119
Augustus 21, 2010 @ 14:27 · Link to comment
Krek • (www)

797 en de vooruitgefietste Pool staat met een lekke band nu. Ik rij elke morgen van huis naar de studio met een omweg langs 2 macDonaldsen, niet voor hamburgers maar om te stemmen via hun draadloze netwerk dat – als ik mijn wagen goed snug tegen de gevel aan parkeer – het net redt tot op de parkeerplaats.

Groet en wederom dank allen!
Kees-Jan
Augustus 23, 2010 @ 07:52 · IP 84.81.39.82 · Link to comment
Kees-Jan Smit (unregistered)

943 al weer! Citroen, citroen, Kees-Jan Kampioen!
Augustus 25, 2010 @ 08:22 · Link to comment
Krek • (www)

1116 toen ik zojuist even keek! Ik loop in en plaats vier komt binnen handbereik! Gisteren stond er een interview met mij in het Haarlems Dagblad over het ontwerp en de wedstrijd, voor wie het wil lezen stuur me een mailtje: info@keesjansmit.nl

Groet!
Kees-Jan
Augustus 27, 2010 @ 17:53 · IP 84.81.39.82 · Link to comment
Kees-Jan Smit (unregistered)

[hersteld bericht]
Krek gaf een voorzet gister en ik kop hem maar in:
bovenstaande dame wordt ook wel de Franse Joni genoemd:

Isabelle Mayereau

In de jaren 70 en 80 was ze bekend en jaren hoorde men weinig tot niets, tot ze plots weer een album uitbracht: “hors-pistes”.
Voor een impressie kijk je op het youtubekanaal van deze fan

Mij bevalt wat ik hoor, ik ga maar eens op zoek naar CD’s.

Reacties
Hmmm, de Franse Joni. Ik zou eerder zeggen: de bejaarde Bruni. Geen vergelijk eerlijk gezegd. Joni Mitchell is helaas min of meer uitgezongen. Maar inspireert nog steeds duizenden over de hele wereld.
Augustus 4, 2010 @ 01:52 · Link to comment
Krek • (www)

wat zeg ik? Uitgezongen? Een beetje pathetisch, maar ze heeft het nog steeds:

Augustus 4, 2010 @ 01:59 · Link to comment
Krek • (www)

Goed, deze dan nog even met Jan Douwe Kroeske. Mooi toch?

Augustus 4, 2010 @ 02:06 · Link to comment
Krek • (www)

Ik denk dat je nog niet genoeg van Isabelle hebt gehoord. Wat zeg ik: dat weet ik zeker! Want om haar te vergelijken met die doos van een Bruni!
Ik vind Both sides now een hele mooie van Joni.
Augustus 4, 2010 @ 08:33 · Link to comment
Dineke • (www)

Wat een ouwe hippies hier. 😉 Persoonlijk krijg ik hier nog steeds kippenvel van. http://www.youtube.com/watch?v=XHlcW_lKPl4

En Bruni is ook best leuk.
En dit: http://www.youtube.com/watch?v=dVaZZRo0LN8
is ook lekker luchtig. HEt hoeven tenslotte niet altijd zware teksten te zijn.
Augustus 4, 2010 @ 08:41 · IP 82.250.6.226 · Link to comment
RobertS (unregistered)

Ik blijf het een mager stemmetje vinden. Elke keer als ze de hoogte in gaat, knijpt ze hem af. Vrolijke niemandalletjes, wat mij betreft. Vind ik die laatste van RobertS nog leuker. Die heeft tenminste een beetje eens trot.
Augustus 4, 2010 @ 15:00 · Link to comment
Krek • (www)

Nou, nou, waarom is Bruni een doos? Dat ze matige plaatjes maakt, daar zijn er velen van in een dozijn…
Ik stem voor Adrienne Pauly; vind de Franse Joni te lief en te Joni.
Augustus 4, 2010 @ 22:08 · Link to comment
Kees

En als het Angelsakisch moet zijn is Florence met de machinemisschien ontdekkingswaardig.
Augustus 4, 2010 @ 23:19 · Link to comment
Kees

Leuk die Adrienne Pauly. En ook op Spotify.
Augustus 4, 2010 @ 23:25 · Link to comment
RobertS • (www)

En een meisje van zeventien dat nu al 17 keer beter is dan Bruni – met een liedje van Bruni…
Augustus 4, 2010 @ 23:41 · Link to comment
Kees

Tjonge, wat een talent. Waarom hebben we dat niet in Holland?
Augustus 4, 2010 @ 23:46 · Link to comment
RobertS • (www)

Ik luister lekker op Spotify naar Camelia Jordana. Geinig, hoor.
Augustus 5, 2010 @ 20:16 · Link to comment
elz • (www)

Hersteld bericht

Le pendu, van Jacques Brel, maar ook Le TrapÈziste van Tom Poisson. De ene hangt en de andere vliegt. Allebei zijn het vertegenwoordigers van de kunstvorm ‘La chanson’. Want ja, waar je in Nederland pop, rock en smartlappen hebt, heeft in Frankrijk ‘Het Lied’ hoog aanzien. Of het nu een poppy uitstraling heeft of zwaarmoedig is, ze besteden veel aandacht aan de teksten, waardoor zelfs minder begenadigde zangers (Bashung, Delerm, Bruni) nog heel aardig kunnen scoren. Welbeschouwd komen Nederlandse ‘chansonniers’ bijna alleen voor in het cabaret. Of ben ik nu te kort door de bocht?

Een aardige site waar oude en nieuwe Franse muziek aan bod komt is het blog ‘Chanson Française’. Je krijgt er een aardig inzicht in wat deze kunstvorm zoal te bieden heeft. Ik vond er in ieder geval zowel Brel als Poisson.

Grappig. Bij ons op het koor (Frans!) beschouwen ze chansons als behorende tot de categorie cabaret (“variété”). Ik persoonlijk zou ze liever – tezamen met Osdorp Posse e.d. – tot de middeleeuwse troubadours-dichtkunst rekenen. Mijn woordenschat schiet me zoals gebruikelijk tekort, maar volgens mij zijn mijn gedachten nog op een veel betere manier te verwoorden. Wie biedt?
September 3, 2010 @ 22:16 ∑ Link to comment
Fredrik ï (www)

Volgens mij heet die kunstvorm hier ‘La chanson’…
OK, OK, ‘k ga wel koffie drinken.
September 5, 2010 @ 09:46 ∑ Link to comment
Kees

Oups! Ik heb het snel aangepast.
September 5, 2010 @ 11:00 ∑ Link to comment
Krek ï (www)

Write your idea
Uw reactie is welkom!

[hersteld bericht]
Het zal je maar gebeuren. Je kunt door omstandigheden je huis niet meer betalen en als je het verkoopt blijf je – ook al door de sterk gezakte huizenprijzen – met een flinke schuld zitten. Dit overkwam Stéphane Iglicki die met vrouw en drie kinderen in een lekker groot huis woont, maar die het niet meer kan betalen. Hij bedacht een creatieve oplossing: een wedstrijd waarbij je – tegen betaling van 30 euro – kans kunt maken om dit huis te winnen

Net als in Nederland is ook in Frankrijk de wet op de kansspelen tamelijk streng. Hij kon dus niet zomaar een loterij organiseren. Dit heeft hij opgelost door ook een quiz toe te voegen. Een jureerbare prestatie, waardoor het geen kansspel meer is, maar een behendigheidsspel. Dan mag het wel. Kennelijk.

Hoe dan ook, tegen betaling van 30 euro kun je kans maken op de hoofdprijs: een huis in Frankrijk. De inschrijving is beperkt tot 20.000 mensen, dus de kans om te winnen is relatief groot. Ook al omdat je zo vaak mee mag spelen als je wilt.

Zelf ben ik niet zo’n gokker. Maar respect voor dit briljante idee, waarmee hij als alles mee zit 600.000 euro gaat verdienen. Toch wel iets meer dan zijn huis waard is, volgens mij.

Meedoen? Schrijf je hier in.

Toeval bestaat niet, zeggen ze Renée Vonk komt vandaag op haar blog met een nagenoeg identiek verhaal. Alleen de naam, het bedrag van de inleg en de waarde verschillen.
September 3, 2010 @ 19:10 ∑ Link to comment
Peter van Het Hurktoilet ï (www)

oeps, typootje RenÈe Vonk
September 3, 2010 @ 19:19 ∑ Link to comment
Peter van Het Hurktoilet ï (www)

Het idee is niet nieuw, maar dat gokje voor 30 euro wil ik wel wagen.
September 4, 2010 @ 00:48 ∑ Link to comment
-paul ï (www)

Daarom hangen ze er een quiz aan. Dan is het een jureerbare prestatie. Dan mag het wel.
September 4, 2010 @ 12:06 ∑ Link to comment
Krek ï (www)

In het geval dat RenÈe Vonk noemt is het wat ingewikkelder. Daar kun je met extra geld fouten ongedaan maken en dat soort fratsen. Daarmee wordt het erg ondoorzichtig en in elk geval niet meer alleen afhankelijk van de prestatie van de kandidaat-verkrijger.
September 4, 2010 @ 19:07 ∑ Link to comment
Peter van Het Hurktoilet ï (www)

[hersteld bericht]
De laatste dagen behoorlijk verwend met de Tourbeelden uit de regio, dus ik kan bijna niet wachten om er heen te rijden: de AriËge
Op zoek naar nog niet bezochte bezienswaardigheden kwam ik de site Grands sites de Midi-PyrÈnÈes tegen. Die hadden we volgens mij nog niet eerder gehad.
Kijk vooral ook even naar de film.
Ik ga Montaillou maar es herlezen, denk ik.

Reacties
Het is inderdaad een prachtig gebied hier. Mooi, zowel in de zomer als de winter.
Juli 23, 2010 @ 21:05 ∑ Link to comment
RobertS ï (www)

Het is wel een tikkeltje wollige tekst op die site: de mooiste plekjes zijn emblematisch, groots, verbazend, intiem…
Mooie beelden, daar niet van.
Juli 24, 2010 @ 01:03 ∑ Link to comment
-paul ï (www)

Leuke film hoor, maar in’t echie is het nog veel mooier
Augustus 6, 2010 @ 15:04 ∑ IP 95.168.8.122 ∑ Link to comment
marz (unregistered)

[hersteld bericht]
Steekvliegen, meeldauwtomaten, grijpgrage bramenslierten, aangekoekte modder op maaiermessen, molshopen, verstopte graskoker, horzels, putlucht uit grascompost, jaap door snoeischaar, hogedrukspuitspetters, brandnetels, in het gras verstopte stronken, lekkende bezinetuit, strontvliegen op bramenschram, zweetplekken, jeukend haar, halfvergane courgettes, oorverdovend motorlawaai, distels, hondenpoep, agressieve haan en maar ÈÈn eitje uit vijf kippen. Mijn god, wat haat ik tuinieren.

Reacties
Als ik het zo lees heb je blijkbaar geen last van onkruid. Dat scheelt enorm kan ik je zeggen. Die guerrilla heb ik opgegeven, voor dit jaar althans.
Augustus 21, 2010 @ 19:02 ∑ Link to comment
-paul ï (www)

Onkruid? Dat zie ik niet eens. Het is allemaal groene rommel, wat mij betreft.
Augustus 21, 2010 @ 19:05 ∑ Link to comment
Krek ï (www)

Ah joh, zeur niet. Kijk naar mij, neem dahlia’s en zonnebloemen, je hebt er geen omkijken naar.
Of asfalteer de hele handel.

Wanneer is de familie er weer?
Augustus 21, 2010 @ 22:07 ∑ Link to comment
elz ï (www)

Een flinke week nog, Elz. Het is Hiromi’s tuin. Ik zou graag willen dat het groeit, maar het verkruimelt onder mijn handen. Volgens mij heb ik bruine vingers.
Augustus 22, 2010 @ 00:45 ∑ Link to comment
Krek ï (www)

Krek, ik heb nog wel een stuk tuin waar je mag oefenen 🙂
Augustus 26, 2010 @ 21:29 ∑ Link to comment
HarryB ï (www)

Write your idea
Uw reactie is welkom!

Het lijkt nou net of op dit blog sinds 17 juli niets gebeurd is, maar dat valt reuze mee. Of tegen, want bij hosting provider is een server gecrashed en er bleken twee maanden geen back-ups gemaakt te zijn. Dus zijn al onze leuke stukjes en alle commentaren van deze zomer gewoon onherroepelijk verdwenen. Wij balen hier ontzettend van.

Mijn excuses aan alle vaste gasten en incidentele bezoekers. De komende weken zal ik hard moeten werken aan het herstel van de informatie op mijn andere, meer zakelijke sites, waaronder de huizensites Immogo en Zorro Immo, maar daarna gaan we er ook hier weer met frisse moed tegenaan.

Hiromi en ik hadden vanavond een aangenaam avondje bij Pierre de Préty. Met een jonge, talentvolle jazzpianist en de sympathieke Jorge Martina, een Nederlands/Colombiaans/Antilliaans tenor die Italiaanse liederen zong. En hoe! Wij noemen hem in het vervolg ‘Gorge Martina’, want wat een strot.

Vorig jaar zag dat er zo uit, tussen de openslaande deuren naar het terras. Dit keer was het binnen. Met aansluitend een buffet en karaoke. Ik heb zelfs nog even met de echtgenote van Jorge, de ravissante Elvira, een romantisch duet mogen zingen, dus mijn avond kon sowieso niet meer stuk.

Hopelijk volgend jaar weer. Maar dan studeer ik wel mooi een stukkie van Fauré in! Of Ferré, dat mag ook. Die heeft heel mooie liederen gemaakt met teksten uit ‘Les Fleurs du Mal’ wist je dat? Mijn favoriete Franse chansons. Maar daarover wellicht een andere keer.

Je had van de crisis gebruik willen maken om goedkoop een huis in Frankrijk op de kop te tikken. Je hebt nog niets naar je zin gevonden? Jammer, maar dan ben je al weer te laat.
Dagblad Le Parisien meldt op gezag van Franse makelaars en dergelijke ondernemers dat de prijzen al weer de hemel in schieten. ,,De crisis toont aan dat onroerend goed nog altijd een prima belegging in bange tijden is,” juicht er eentje.
Nieuwe appartementen waren in het eerste kwartaal van 2010 al bijna zeven procent duurder dan een jaar eerder. Bestaande woningen stegen met 8,5 procent in prijs.
In Parijs werd woonruimte in de eerste helft van dit jaar 10 procent duurder. Geen wonder dat daar ook al weer records gebroken worden. Een gemiddelde vierkante meter kost inmiddels 7079 euro. Slechts één op de zes huurders is daardoor in staat een huis te kopen. De anderen, ach, nou ja, die kunnen altijd nog naar Saint-Denis verhuizen. Daar zijn de prijzen een stuk minder opgelopen.

Het Frans Bureau voor Toerisme in Nederland heeft een totaal onbegrijpelijke ‘viral’ campagne bedacht om Frankrijk vakantieland onder de aandacht te brengen van het grote publiek. Boodschap is: win een vakantie in Frankrijk. Deze boodschap is achter een tenenkrommend slechte nep-commercial gehangen.

Het gaat om een parodie op de beroemde ‘Will it blend’ filmpjes van Blendtec, waarbij ze allerlei spullen in de Blendtec mixer tot gruis malen (zelfs een iPad keert tot stof weder in zo’n ding). In de parodie van het Franse verkeersbureau zien we een guitige nep-Fransman in nep-nep-Engels met een nep-Frans accent testen of de Franse cultuur (in de vorm van de helden Asterix en Obelix) mixt met die van andere landen. Dat blijkt niet zo te zijn, om de clou maar even te verklappen. Asterix en Obelix mixen immers ook niet met de Romeinen! Ja… en?

Flauw, flauw flauw! En wat betekent het voor de doelgroep, de vakantieganger? Lekker naar Frankrijk, want die Fransen zijn xenofoob? Ga in Frankrijk op zoek naar een plek waar je niet hoeft te mixen met de Fransen? Of: vergeet als je naar Frankrijk gaat je mixer niet? Ik begrijp er helemaal niks van. En als ze nou op zijn minst een Franse acteur hadden genomen in plaats van een schmierende Hollander…

Ik kreeg een mailtje van le Journal de Saône-et-Loire, dat door een technische storing de online versie van de krant de rest van de zomer geheel gratis zal zijn. Nou lees ik hem maar heel zelden, laat staan online, maar nou het tóch gratis is, ben ik toch eens gaan kijken.

En inderdaad, het is dezelfde krant. Veel aandacht voor lokaal nieuws. Iemand heeft zijn auto rond een boom gevouwen. Iemand is getrouwd. Een echtpaar houdt het al 75 jaar samen uit. De zonnebloemen doen het goed en de vergadering van de majorettevereniging ‘Étoile Montponaise’ was een groot succes.

Dat intussen in een ver land duizenden mensen worden doodgeschoten door de politie en een stukkie verderop een milieuramp plaats vindt verdient een klein stukkie ergens in een hoekje. Dat nieuws heeft niets met ons te maken. Het raakt ons niet, dus missen we het niet.

Zo’n locale Franse krant is volgens mij nog het leukste voor Nederlanders met een tweede huisje in Frankrijk. Die kunnen via dit medium weer even nostalgisch genieten van de achterlijkheid van het Franse platteland en de bekrompenheid van de mensen die er wonen. Zit je zelf in de grote stad in Nederland, waar je de hele dag gebombardeerd wordt door ellende uit de hele wereld (ik zag laatst op nu.nl een stukje over een Australische pedofiel die zich had vergrepen aan een paar kleuters in Australië! met daaronder honderden verontwaardigde reacties, die meestal neer kwamen op castreren en de sleutel weggooien), dan is het fijn om te lezen dat in de Saône-et-Loire een groepje dames bijeen is gekomen om een vereniging ter bevordering van de borstvoeding op te richten. En dat zij zich daarbij de zelfgebakken moederkoek goed lieten smaken.

Voor die naar plattelandsnostalgie hunkerende thuiszitters is dus deze blogpost. Geniet van de gratis JSL.

De overheid, Sarkozy en zijn marionetten, probeert van alles om maar een beetje in de smaak van het gepeupel te vallen. De jongeren horen daar ook bij en dus heeft men een speciale jongerensite ontwikkeld (voor zo’n twee miljoen euro) om de jongeren te helpen in hun zoektocht naar hun ik in onze samenleving: Waka. Een soort wiki voor ado’s.

In plaats van te surfen naar een subsite op gouv.fr, surf je nu naar skyrock.com. Tja, daar ga je meteen raar van praten. Want, waar de “officiële” overheidsjongerensite nog gewoon Frans bezigt, is dat op Waka ver zoek. “Travail” wordt “job” of “taf” en het “collège” wordt “bahut”. Leuk voor juffen Frans om de leerling “djeunz” bij te brengen, maar dat is m.i. niet zonder risico.

Op de forums zijn sommige jongeren gepikeerd dat ze getutoyeerd worden, en als je daar een vraag stelt is de kans groot dat je nooit antwoord krijgt. Het lijkt de overheid wel.

Afijn, Waka is een poging van de Franse overheid om jongeren toe te spreken. Die gaan van deze site zeker geen beter Frans spreken, maar wellicht dat ze een beetje op weg geholpen worden in het ontdekken van het echte leven. Daarvoor dient de “orienteur”, maar die kan ook zomaar iemand met een master 2 aanbevelen om maar schoonmaker te worden in een bejaardentehuis… Het beste is nog om de “ressources” te raadplegen: daar word je al gauw naar andere – serieuze – sites weggeleid.

Oh ja, dat Waka toch echt een overheidssite is, is slechts te zien aan dat plaatje rechtsboven op de thuispagina: “Une initiative des Pouvoirs publics…”. Dat “pouvoirs” met een hoofdletter P geschreven wordt, zegt al genoeg.

Ik werd gebeld door de Wereldomroep. Of ik, als peilstok van de Franse samenleving, wat zinnigs kon zeggen over de reacties van de Fransen op de afgang van ‘Les Bleus’ in en tegen Z-Afrika. Dat kon ik niet, want ik spreek amper Fransen hier, omdat ik altijd maar thuis zit te werken voor en chatten met mijn Nederlanbdse klanten. Bovendien kijk ik geen Frans nieuws, noch Franse actualiteitenprogramma’s omdat ik niet kan wennen aan de aanstellerige stijl van al die in hoefijzervorm opgestelde BF’ers. Ça m’dégoute.

En de mensen die ik wél sprak, wilden het er eigenlijk niet over hebben. Het ‘bon mot’ dat ik lanceerde tijdens een ‘conseil de classe’ viel plat op zijn bek. Geen enkele reactie. En de vriend die ik op straat sprak tijdens een concert op de ‘journée de la musique’ leek het onderwerp ook snel af te willen sluiten. Onder elkaar spreken ze er schande van, maar tegenover buitenstaanders houden ze een stijve bovenlip. “Blijf met je gore poten van onze klotevoetballers af!”, blijkt het devies.

Hoe dan ook, mijn anders zo gevoelige wichelroede voor het Franse maatschappelijke sentiment blijft in dit geval in gebreke. Heeft iemand hier andere ervaringen? Kees bijvoorbeeld, volledig geïntegreerd, heeft die in zijn kennissenkring iets opgevangen over het algemene gevoel over de geslagen équipe van Domenèque?

Voordat er twee cafés achter elkaar staan, voeg ik snel even wat persoonlijk nieuws toe. Ik heb een aanbod gekregen voor de verkoop van Immogo. Dat heb ik geaccepteerd. Word er niet rijk van, maar alles is beter dan de site laten doodbloeden. De nieuwe eigenaar geeft de site aan kapitaalinjectie. Er komt een geheel nieuwe versie, met veel handige extra functies. Zelf blijf ik nog betrokken, overigens. Zonder mij – ik zeg het in de mij zo kenmerkende bescheidenheid – ligt de site direct op zijn gat. Hopelijk komt er nieuw elan in.

Goed, onze vriendin woont dus in ons te koop staande boederij in Romenay. Haar nakende verhuizing was voor ons meteen een mooie stok achter de deur om nu toch eindelijk dat tweede onderkomen bewoonbaar te maken. Het werd wel een ontzettende stresstoestand, want er was weinig tijd. Met hulp van bereidwillige bouwondernemingen zijn er in een maand tijd aan- en afvoerleidingen voor het sanitaair aangelegd, betonnen vloeren gestort, een complete elektrische installatie aangelegd en wat gipsplaatwandjes afgewerkt. We hebben alleen het hoogstnoodzakelijke werk laten doen, om de kosten te drukken. Maar wel goede kwaliteit. En het huis is nu bewoonbaar.

Mijn dank gaat uit naar de bouwondernemingen die op korte termijn bereid waren in te springen.

De elektrische installatie is gedaan door François Comparet van Chateaurenaud, terwijl beton en gipsplaat werden verzorgd door Saône-et-Loire Construction. Onze vaste loodgieter, Philippe Boudier, zorgde voor het sanitair.

Schatten van mensen, allemaal, die ons K-klusje snel en goed geklaard hebben.

Het huis blijft overigens wel gewoon te koop staan, want de maandlasten drukken zwaar en inkomsten hebben we er niet uit. Onze vriendin woont er gratis, maar zal weer vertrekken als een nieuwe koper is gevonden. Kan ik haar opnieuw verhuizen, vrees ik.

Je wist het misschien niet, maar er is een site speciaal voor Nederlanders in Frankrijk. Met de mogelijkheid oproepen en andere berichten te plaatsen (soort forum zeg maar), groepen samen te stellen rond een bepaald thema en zelfs met elkaar te chatten!

De site heet Nederlanders.fr en dat is ook meteen het adres. Het is een telg van het grote ‘ning’-netwerk en alle gadgets en mogelijkheden werken prima. Ik heb meteen een woningruilbericht geplaatst en maak er bovendien reclame met mijn huizensite Immogo. Eens kijken wat dat oplevert.