Reclame in email zeer populair


Je kunt het woord bijna niet meer goed lezen, maar ooit was het toch dé standaard voor buitenreclame: email. Dankzij John:P hebben we nu een ingang in de wondre wereld van de geëmailleerde reclameborden. Prachtig werk, dat inmiddels veel geld waard kan zijn. Er schijnen nog steeds vondsten te worden gedaan op het Franse platteland. Bij boeren die hele kippehokken hebben bekleed met reclame-uitingen die bij elkaar meer waard zijn dan het woonhuis van diezelfde boer. Hier in het dorp is laatst een café verkocht en ontruimd. Hadden ze een groot vuur in de tuin gemaakt en daar álles opgeflikkerd. Inclusief al het oude reclamemateriaal, de toonbank en de labrisering. Prijzig fikkie.
Probeer de vele pop-ups op de site te negeren. En als je er niet meer tegen kan, control-klik (of rechtsklik) je dan uit het frame via de link-pagina. Daar zijn nog veel meer goodies te vinden.

Rondje van de zaak


Iemand zin in eenrondje fietsen?
Als ik íets een domme bezigheid vind, is het wel een rondje fietsen. Gewoon, met de auto naar een plek, daar de fiets uitladen, opstappen en heel hard een rondje rijden terug naar de auto. Moe maar voldaan. “Hè jongens, lekker een rondje gefietst! Volgende week weer?”
Vroeger, toen ik nog fit en sportief was, had ik een Gents Touring van Koga Myata, net als mijn beste vriend. Wij reden dan wel eens samen heel hard van Hilversum naar Amsterdam en terug. Maar niet om zomaar doelloos een rondje te fietsen. Nee, wij gingen een kroketje halen bij Ruud Krol!
Linkidee van FrankB

Een reisje door de Morvan

We schrijven zaterdag, 5 maart 2005. Ronaldus en rijden naar de camping van Panneçot, waar we een afspraak hebben met de burgemeester. Gelukkig weet Ronaldus de weg, want we dreigen te laat te komen. Sterker, we dreigen helemaal niet te komen, want het weer is niet echt fantastisch.


Toch zijn we er in geslaagd de camping met het feestzaaltje op te sporen.

Hier gaan we dus onze bijeenkomst organiseren. Van buiten zit het er gezellig uit, zo in de sneeuw.

Van binnen ook. Wat spartaans, maar dat betekent ook dat we niks kapot kunnen maken. Een zaaltje waar je wel met 50 man kunt eten, voldoende stoelen, een keukentje en

een heel meer voor de deur. Hier mogen we straks ook gebruik maken van de kajaks en kano’s. Dat wordt zwemmen!

Bovendien is er een camping, waar onze gasten gratis mogen logeren. Helaas alleen koud douchen, maar dat is een kwestie van wennen. Na ons afscheid van de burgemeester verkennen we nog even de buurt. Met zijn

pittoreske straatjes,

vervallen oude schuren

en indrukwekkende vergezichten.

Ook de dorpjes in de omgeving bieden gelegenheid tot het schieten van Anton Pieck-achtige plaatjes. Wat dacht je van deze

besneeuwde brievenbus? Of, hilarisch…

een terras met een lawinekabouter?

Op sommige binnenplaatsen lag de sneeuw kuitdiep!
Hoe dan ook was het een vruchtbare reis.
Waarvan overigens nog wel een paar foto’s beschikbaar zijn. Voor de liefhebbers.

Poésies et Comptines


Heel, heel lang geleden moesten wij op de basisschool, die toen nog gewoon lagere school heette, gedichten uit het hoofd leren en voordragen.
Dat kon van alles zijn, van de blauwbilgorgel tot Marsman.
Ik geloof niet dat dat nog gebeurt.
In Frankrijk daarentegen is dit heel gewoon!
Kijk maar eens op deze site.
Ik kwam op deze site terecht, omdat ik “La Colère” zocht, dat door een van de kinderen, Johann, wordt voorgedragen in de extra’s aan het eind van Etre et Avoir.
Ik weet dat Krek. het een eindeloos vervelende documentaire vindt, maar het ziet er vanuit onze optiek uit als het paradijs!

Paddo’s

Vorig jaar oktober heeft onze Franse vriend Pierre ons meegenomen tijdens een zoektocht naar verse champignons. Niks leuker dan je eigen voedsel zoeken in de natuur. Bij thuiskomst liet hij ons zien hoe je champignons klaarmaakt en bereid zodat je ze aan aantal dagen in de koelkast kunt bewaren. Het eerste wat moest dat was het schillen van de champignons, nou daar hadden we nog nooit van gehoord. Na het schillen wassen in koud water met een flinke scheut azijn. Spierwit werden ze. Daarna in plakken snijden en zonder water op het vuur. Zonder water? Ja, zonder water. Na een tijd stond er tot onze verbazing een behoorlijke laag vocht in de pan. Als de chapmignons grauw grijs van kleur zijn, zijn ze goed. Afgieten en klaar.. opbakken met knoflook en peterselie en smullen maar..
Zal de volgende keer eens vragen of hij ook verstand van truffels heeft of in iedergeval weet hoe je ze kunt vinden, want dat zijn toch wel de lekkerste paddestoelen die er zijn.

Op deze truffelsite is een hoop info te vinden.


Was toevallig hoor, dat we alledrie hetzelfde kleurtje aan hadden.

Je tire ou je pointe?


Veel Franser kan een onderwerp niet zijn! Wij mogen graag een potje spelen, hebben serieus overwogen een baantje aan te leggen in de tuin, maar vonden dat ook weer zonde van de ruimte.
De officiële pétanque site
Ze hebben wel een geinig logo.
Een ander logo dat je vaak tegenkomt bij clubs is uiteraard Fanny.
Om geen aanstoot te geven (jawel, Krek: het lukt mij ook soms, woordspelletjes) moet je om haar te bekijken maar even extra klikken
Voor de mensen die het Frans -nog- niet machtig zijn, vond ik een site in het Engels, waar “Fanny” wordt uitgelegd
Wanneer je wat grondregels uitgelegd moet hebben, dan is dit een hele fijne site
En hier kun je alles te weten komen over de geschiedenis van het ballenspel.

Etenkoeienstokbrood?


Ik werd toch wel wat nieuwsgierig, na dat stokbroodverhaal en ben es gaan neuzen.
Varkens eten alles, maar koeien?
Ja hoor! Lees dit maar eens. Schattig! Nou ja, het gaat over “des céréales en bâtonnets” Is dat niet hetzelfde dan?

Gratis literatuur


Als een schrijver meer dan 70 jaar dood is, (waarbij wereldoorlogsjaren dubbel tellen), behoort zijn werk tot het publieke domein. Dat wil zeggen dat iedereen het zonder rechten te betalen mag uitgeven. ABU maakt hiervan gebruik door teksten van grote dode Franse schrijvers te digitaliseren (scannen, tekst inlezen met OCR-programma en spelling corrigeren) en online te zetten. Op de site van ABU kun je dan ook hele boeken gratis downloaden. Die kun je vervolgens op je computerscherm lezen, of in een PDA laden voor in de hangmat of de trein. Ook zijn er speciale beeldschermen met geheugen op de markt, speciaal bedoeld om digitale boeken te lezen.
Linktip van John.

De Franse Consumentenbond


Zelf ben ik al jarenlang trouw lid van de consumentenbond, die me al even trouw maandelijks hun magazine toezenden. Voor dezelfde prijs als in Nederland, wat een service! De vergelijkbare organisatie in Frankrijk koos de lekker wegbekkende maar weinig toekomstbestendige naam “Soixante millions de consommateurs“. Op hun site vind je tests (sommige gratis, de meest actuele tegenbetaling te downloaden), discussies, uitgebreide kritieken op producten en producenten. Lekker leesvoer.

Een taal spreken is als koken…


…je pleurt wat in de pan. Dan is het altijd lekker, als je koken kan. Deze dichtregels – vrij naar Rikus Waskovski (geloof ik) – schoten mij te binnen bij de combinatie kook- en taalles. Briljant idee! Deze kook-, wijn- en taalschool is gevestigd in een bungalowpark, waar de cursisten in een vakantie-achtige sfeer kennis kunnen maken met de Franse culicultuur in de breedste zin van de woorden. Drie maanden voor 4500 euro, en dan moet je nog zelf koken ook . Niet goedkoop, maar hé, het is intern en intensief en je leert er van alles. Bovendien regelen ze ook nog een stage bij een tophorecabedrijf in de buurt voor je. Misschien iets voor René? Stamgasten krijgen 400 euro korting, want dat bedrag beloven ze mij voor elke cursist die ik aanbreng. Topschool! Schrijf je snel in, voor het te laat is.

Secoué, pas remué


Shake it baby! In de Nouvel Obs lees ik dat de Cognac-cocktail helemaal de bom is in de gekleurde rap-scene. Omdat ze zich willen afzetten tegen de blanken, die whisky drinken. Courvoisier zag zijn Amerikaanse omzet in het boycotjaar 2004 met 25% stijgen! Maar ja, die staan dan ook op de hoes van een rapheld. Een Fransman verbleekt bij de gedachte alleen al dat je je cognac met iets zou mengen. Of staan er toch wat receptjes tussen, op deze cocktail-site?
Linktip van René

Ik is een ander.


Je est un autre. Zei Arthur Rimbaud. 150 jaar geleden geboren. Reden genoeg voor een eigen internetsite. Heel fraai, kunstzinnig, poëtisch maar ook erg flash zesh. En dus wreed traag als je geen breedband hebt. Enne… verboden voor Peter!

Weer een allochtoon het land uit


Wat vindt een Française en Hollande van de situatie in Nederland? De na een roerige vier jaar vertrekkende Franse ambassadrice Anne Gazeau-Secret vertelt dat uitgebreid en in uitstekend Nederlands in een artikel dat verscheen in Trouw, maar dat ook te vinden is op de website van de ambassade. Of ik het echt verhelderend vind, daar ben ik nog niet helemaal uit. De Fransen zijn meesters als het gaat om bloemrijk en filosofisch doorwrocht verwoorden van hun mening en Franse diplomaten doen daar met gulle hand nog een schepje bovenop. Het gaat in ieder geval over onze multiculti-maatschappij en hoe Frankrijk het ‘moslimprobleem’ aanpakt.
Overigens, voor wie verheugd opveerde bij het lezen van de titel van dit stukje, Gazeau-Secret wordt natuurlijk gewoon vervangen.
Bedankt voor de tip, P2ter!

Erotiek in Frankrijk

CENSUUR

Vanavond, uit eten bij een kennis, spraken we over de relatie tussen de Fransen en de erotiek. Ik meen te begrijpen dat de expoitatie van vrouwen voor geld in Frankrijk verboden is, waardoor er bijna geen prøn-sites bestaan. En áls er al sites met blote mensen zijn, dan gaat het altijd om amateur-sites, die dus (?) vallen onder de vrijheid van meningsuiting. Onder het motto: “Als ik gratis mijn eigen blote kont op het net wil laten zien, dan moet ik dat toch zeker zelf weten?”
Dat zou kunnen verklaren dat er veel ‘sites libertines’ zijn. Als je nieuwsgierig bent naar wat dat oplevert, klik dan op de CENSUUR-link voor een lijst met links naar nog veel meer vrijzinnige vrijplaatsen voor vrij vage fotos van vrijende mensen. Zo niet, klik er dan vooral niet op en blijf netjes onwetend.
Maar misschien heb ik het mis, en houden Fransen gewoon alleen van amateur-erotiek en niet van commerciële prøn. Kan iemand mij voorlichten?

De Provinciehuizen (WEDSTRIJD!)


Helemaal precies weet ik het niet en corrigeer me als ik er naast zit, maar Le Conseil Général Départemental lijkt me vergelijkbaar met het Nederlandse ‘Provinciehuis’. Een soort centraal informatiepunt van het department, dat reclame maakt voor de regio en informatie geeft over activiteiten en initiatieven en dergelijke.
Een handige pief is hier op ingesprongen en is een site begonnen die Conseil Général.com heet. Gewoon een IT-boer die het puntcomadres heeft ingepikt. Het is dus een portal waarlangs je álle adressen van alle CG’s en gemeentehuizen van Frankrijk kunt vinden. En dat is dan toch ook wel weer handig en fijn. Vooral voor mensen die zich willen oriënteren op een bepaalde regio. Bijvoorbeeld om er tegen beter weten in al dan niet permanent heen te verhuizen vanuit Nederland.
Overigens heb je deze verzamelsite niet echt nodig als je het nummer van het department weet en beschikt over de meest rudimentaire vormen van intelligentie. Let op! De Dordogne (nr.24) heeft bijvoorbeeld het webadres http://www.cg24.fr/, terwijl de Saône-et-Loire (71) het doet met http://www.cg71.fr/. Je kunt zelf (hopelijk) bedenken hoe je de andere departementen vindt.
WEDSTRIJD! Doe mee en win!
Welk Conseil Général heeft de mooiste, leukste, origineelste en leesbaarste site? Geef hier je kandidaat op. De winnaar, gekozen door een deskundige jury, krijgt dan van ons de speciale Hollandais en France Conseil-Général Web Award!. Over de uitslag is zeker correspondentie mogelijk, hoe meer hoe beter.

Komt nu, kind’ren van het vaderland….


La Marseillaise mag zeker niet missen op HeF. Dan weet de bezoeker meer dan 50 miljoen andere Fransen over het volkslied, getuige de reactie in het gastenboek: most of the French know only the first verse and the refrain. According to my personal experience, 501600000000 of them are not even aware there is more than one verse!
(Wilhelmus.nl steekt maar mager af bij deze site)…
Aldus René, die ik hierbij graag dank voor deze inderdaad 100% relevante link. Vlekkeloze bediening, René!

Alles voor de jeugd


Franse of verfranste kinderen, maar ook volwassen Nederlanders die op een aardige manier aan hun Franse taal willen werken, zullen zich uitstekend vermaken op Kidadoweb, een portal naar tientallen zo niet honderden gratis sites voor kinderen en adolescenten. Zie bijvoorbeeld deze pagina, vol sites met woordspelletjes. Veel plezier.

HuHuh, leKKer liKKuH en PLaKKuh!


Dineke heeft eerder een stukkie geplaatst over de oerfrançaise Marianne, maar dit gaat, zoals je meteen begreep uit de heldere kop boven dit stukje, over postzegels. De standaardpostzegel van Frankrijk – vergelijkbaar met onze Beatrix-zegel – is namelijk vernieuwd. Er is een heuse designwedstrijd aan vooraf gegaan, waaraan álle Fransen mochten meedoen. Bovenstaande postzegel heeft gewonnen. En hier lees je alles over wat aan deze keus vooraf ging, met onder andere de 100 beste ontwerpen en de tien runners up. De nieuwe Marianne werd al op 8 januari in de media gebracht, maar is pas met ingang van maandag 10 januari (vandaag dus!) echt te koop. Rennen, kopen en likken maar!

Marianne


Net zoals het “bleu-blanc-rouge”, vertegenwoordigt Marianne het nationale embleem.
Haar eerste verschijning dateert uit de tijd van de Revolutie, ook te zien aan haar “bonnet phrygien” (symbool van de vrijheid)
Men is niet helemaal zeker over de oorsprong van de naam, maar waarschijnlijk is de verklaring heel simpel: Marie-Anne was destijds de meest voorkomende vrouwennaam. (dankjewel, Peter!!)
Veel actrices en/of anderszins bekende Françaises hebben inmiddels model gestaan voor een buste van Marianne: Bardot, Deneuve, Laetitia Casta en -godbetert- Mathieu