dit kreeg ik per e-mail toegestuurd
Hoi Ferry,
Vanmiddag kreeg ik bezoek van een artiest/vriend die reuze-insecten maakt
van draadwerk en zijn voorbeelden uit de natuur haalt.
Altijd op zoek naar nieuwe uitdagingen stuurde me daarna bijgaande foto’s, of ik wist wat dat voor diertje was. Het lijkt op een bidsprinkhaan, maar dan toch wel een
hele aparte en duivelse. Weet jij de weg om dit te weten te komen?



De vraag is of iemand weet hoe dit beestje heet.
De foto’s zijn genomen in Zuid-Frankrijk

Hier ben ik door wakker gehouden vannacht..
Herkenbaar?
Komt een hibou ook wel in Nederland voor, een Chouette heb ik tot nu toe alleen in de dierentuin gezien
Ik had vroeger he-le-maal nix met vogels, maar ga ze zo langzamerhand steeds meer waarderen.
Gaf Krek. al een voorzetje, deze mag er ook zijn

leuk toch van die ouwe foto’s

Hier kun je er voorlopig genoeg vinden..

Excuses, hier stond een mooi stukje over appels en hun namen, maar ik heb het per ongeluk weggegooid, terwijl ik een nieuw logje aan het maken was. En om nou hetzelfde verhaal opnieuw te gaan zitten bedenken (maar dan anders)… dat doe ik voor mijn klanten al vaak genoeg.
Laat ik dus volstaan te zeggen dat hier een interessante site te vinden is met veel informatie over appels en andere fruitbomen. Dat die site een bezoekje waard is én dat ik hem jullie hier kan aanbieden in naam van Hanneke, die me erover tipte. Sorry. Neem een appel.

Ooit oprichter van de allereerste motorcamping, is Gerben Hoekstra samen met ‘zijn’ Petra nu eigenaar van een speciaal hotel alleen voor eigenaren van een Klassiek Automobiel. En het hoeft geeneens een DS te wezen. Een patserige Amerikaan of een dikke Duitser mag ook. Zelfs Zweedse tanks en nerveus gesneden Italiaanse bolides worden op het domaine niet geweerd! Het ziet er allemaal perfect uit. Het is dat ik na de avonturen met mijn onderhoudsgevoelige Volvo 142 (’72) mijn bekomst heb van ouwe auto’s, anders zou ik bijna door de knieën gaan en speciaal een klassieker aanschaffen om naar dit hotel te kunnen tuffen. Goed geschreven site ook!
Merci, Peter

In mijn beleving heeft het hier al ontzettend veel geregend, de afgelopen maanden. Drassig, zompig land. De put staat vol en de vijver debordeerd. Maar volgens het Réseau National des Donées sur l’Eau (nationaal waterkenniscentrum) is het juist veuls en veuls te droog. En die zullen het toch weten, dunkt me. De kans bestaat dus dat we dit jaar opnieuw onze zwembaden stiekem moeten vullen, en dat het sproeien van de potager alleen na zonsondergang mag geschieden. Plant dus bij voorkeur tomates grillées!
Bedankt voor de linktip: Schwep!

Nu helaas alweer actueel: het tekenseizoen is begonnen.
Niet leuk voor je hond of kat, maar controleer je jezelf ook?
Als wij kampeerden, controleerde ik de kinderen elke avond, gemiddelde vangst: 2 per kind per week. Is het hebben van een teek op zich niet zo erg (maar wel vies), het wordt wat anders als de teek het Lyme-virus bij zich draagt. Daar kan je heel ziek van worden!
Deze site vertelt je meer.
En zo moet je handelen wanneer je een beet hebt opgelopen.
Een beet van een geïnfecteerde teek ziet er zo uit.

Deze site hebben we vast wel al een keer voorbij zien komen.
Het blijft een handige voor de wat snellere onder ons..

flits

op verzoek van Kits..
de voornaamste vraag is.. “Wat is het?
Hoi Ferry,
Bedankt dat je me wilt helpen hiermee, ik weet echt niet wat dat gaat worden.
De berm was ongeveer 10 dagen voordat ik deze foto’s nam oppervakkig afgebrand (kan je nog zien), die donkere topjes zijn denk ik ook een beetje verbrand. Ik zie dat nu steeds duidelijker bij deze bloemen in werkelijkheid.
Misschien kan je me eens uitleggen hoe ik zelf een foto in een log kan onderbrengen? Ben daar wel aan toe denk ik, weet wel hoe je een website url moet overbrengen, maar ik kwam er niet uit bij een foto.
Ben benieuwd!
Groetjes Kits.

Ik ben niet bang voor onweer. Heb dit gelukkig dus ook niet aan mijn kinderen doorgegeven. Mijn moeder is als de dood, maar die werd vroeger dan ook- met broers en zussen- wakker gemaakt als het onweerde en moest de rit uitzitten, terwijl oma het geldkistje op schoot had. Allen startklaar om te vluchten, mocht de bliksem inslaan.
Deze site legt haarfijn uit wat er gebeurt tijdens onweer
Prachtige foto’s van onweer vind je o.a. hier

Eindelijk was het weer goed genoeg om eraan te beginnen: mijn piepkleine moestuintje.
De kippen waren in ieder geval blij met de pas-aangevoerde-verse-grond-vol-wormen:

En Bo stond wat sipjes achter het hek. Aggut….

Zijn jullie ook al lekker buiten bezig?
(Willem?)

Droom je van een eigen camping in Frankrijk? Maar weet je niet zeker of het écht een toekomst voor jou is? Dan is dit je kans. De eigenaar van Camping Les Soulins in Corancy (vlak bij Lac de Pannecière in de Morvan) zoeken een beheerder(sstel) voor één seizoen. En het is behoorlijk urgent ook nog. Je kunt eigenlijk al vanaf 15 april aan de bak. Interesse? Bel 00 33 386 78 05 38 of mail naar info@corancy.com. Enneh… als het wat wordt, hou je ons dan op de hoogte van je belevenissen? Meteen mooie reclame voor ‘jouw’ camping!

Zie ik vanmorgen tot mijn grote schrik het gehate zevenblad de kop opsteken in mijn bloementuin! Dus: zondag of niet, dat wordt de handen uit de mouwen en eruit trekken tot je niks meer ziet.
In het Frans wordt het Herbe aux goutteux genoemd. Ook wel Pied de Chèvre .
De jonge blaadjes schijn je als spinazie te kunnen eten (heb het nooit geprobeerd).
Enfin, in de berm is ie best mooi. Maar dus niet in mijn tuin.
Op deze site staan nog een paar foto’s.
Maar: niet alle onkruid is lelijk!
Hier wordt een lans gebroken voor het onkruid; wanneer het je interesseert kun je zelf kijken waar ze vandaan komt en voor het eerst in West-Europa voorkwam

“Hier kaktussen, daar kaktussen, overal kaktussen.” Wij kinderen moesten daar altijd erg om lachen. Moeder reageerde dan steevast wat stekelig met: “Het is kakteeën hoor!” Ja, net zoals het saunaaien is.
Later, tijdens mijn studententijd, had ik altijd kaktussen thuis staan. Makkelijke planten, waar je alleen af en toe een sliertje bier in hoefde spugen en dan bleven ze het gewoon doen. Ik vermeerderde ze door er bladen of stammen af te plukken en deze in andere potjes te zetten. Zo had ik altijd een prikkelend geschenk als ik weer eens onuitgenodigd op een feestje verscheen.
Verder is de kaktus natuurlijk hét symbool voor Theo van Gogh, die de gasten van zijn talkshow op AT5 bij afscheid steevast een grote phallische kaktus cadeau deed, waarvan ze de eikel dan moesten kussen. En de meesten deden het ook nog.
Enfin, de kaktus bestaat in vele vormen en maten die je zo’n beetje allemaal gedocumenteerd vind op deze zeer complete site. Naast plenty tips over het onderhouden en kweken van kaktussen en zo meer. Voor de liefhebbers.

Viavia bereikt ons een aardig aanbod, speciaal voor bezoekers van Hollandais en France. 25 euro korting op een week vakantie aan het Lac de Veronne, in de Dordogne. Daar ligt een camping die zeer geschikt is voor gezinnen met jonge kinderen (voor pubers die van disco houden is het wat saai, want er is geen disco en om 23.00 uur moet het stil zijn). Wat er dan wél is? Een heel schoon zwemmeertje met zandstrand, een prachtig natuurlijk en autovrij terrein, pony’s en paarden en een pony-juf die Nederlands spreekt. De campingbaas heeft bovendien vanuit de camping prachtige fiets- en wandelroutes uitgezet. Op loopafstand ligt het gezellige Monpazier, een mooi gerestaureerd vestingstadje uit de Middeleeuwen. Je kunt aan het Lac de Veronne met eigen tent of caravan kamperen, of een tent of (sta)caravan huren. Er zijn zelfs drie huurhuisjes! De camping is open van 26 juni t/m 4 september 2005. Meld bij het boeken de besteldoce HeF, voor 25 euro korting!

Beschuit met muisjes is in Frankrijk niet de gewoonte. Wat eten ze dan wel bij de geboorte van een kind? Tête de veau? Crête de coq? Cuisse de grenouille? Miel d’oreille? Hoe dan ook, als bent geëmigreerd en in Nederland komen roze- of blauwgespikkelde beschuiten op tafel, dan kun je niet ‘eventjes’ op kraamvisite. Maar je wilt natuurlijk wel wat dóen om je medeleven te tonen. Dan is er De Ooievaarspost. Al een jaar of tien dé postorderaar voor kraamcadeaus. Geen groot assortiment, maar dat hoeft ook niet. Wat ze wél bieden ziet er goed uit. Ik heb er van de week nog de ouders van ene Hugo Sjef Paul mee mogen verblijden. Die later deze week dus ook zijn opwachting maakt bij Google!

Ik kan het niet laten… even een foto’tje van ons nieuwe familielid. Interesseert natuurlijk geen hond, maar ik heb een goed excuus: de heel aardige club-site van de Berger de Beauce. Met een spannend verhaal over het ontstaan van dit ‘duivelse’ ras en handige tips over opvoeding en verzorging. Maar eigenlijk gaat dit postje natuurlijk gewoon over onze niet geheel raszuivere, maar trouwe waakster:

VICKY

Ik weet niet hoeveel web-logs er zijn, maar vast wel een paar duizend. Wij staan op negen. Net onder een blog dat zo te zien allemaal technische hebbedingetjes biedt. Maar weer boven het blog van JP Schadde, een vent die het kennelijk cool vindt om in de derde persoon enkelfout over zichzelf te praten. Nou, dat vindt Krek. zóóó 20ste eeuw!
Hoe dan ook is het verbazingwekkend dat een weblog als Hollandais en France, dat immers over een weinig popcultuur-achtig onderwerp als Frankrijk gaat en waar ook helemaal niks nichterigs of actueels aan is, zó hoog kan eindigen. Dank aan alle trouwe bezoekers, waarvan er door deze hoge notering als vanzelf steeds meer zullen komen. Nu maar hopen dat er niet te veel intellectuele vedergewichten tussen zitten die hopen hier cosmetische tips of plaatjes van stoere auto’s aan te treffen. Hup, kssst, ga bij je moeder voor de deur spelen!

laatste weerbericht…..
Rij voorzichtig allemaal…..

Lekker, zo’n huis in Frankrijk. Kom je weer eens een weekje, ben je eerst een hele dag aan het maaien. Maar ja, om het gazonnetje nou te asfalteren… Een andere oplossing is het zaaien van een langzaam groeiende grassoort. De site biedt trouwens nog meer keuzes: speciaal voetbalgras, luiergras en gras dat weinig water nodig heeft. Promotie van de verenigde zaadboeren van Frankrijk, maar netjes gedaan.

Overigens, ook een oplossing…

Er is ongelooflijk veel op het net te vinden over (moes-)tuinieren.
Ik heb een paar sites verzameld:
De allereerste die ik tegenkwam is direct al heel compleet.
Bij deze vind je een mooi kaartje waarin je Frankrijk verdeeld ziet in verschillende klimaatzones. Altijd handig.
En ten slotte een kalender om in 1 oogopslag te zien wanneer het tijd is om iets te zaaien/poten
Wanneer je geïnteresseerd bent in hoe het er vroeger aan toe ging (bij de happy few, dat wel) dan is de site Le potager du roi een aanrader.
Woordenlijst moestuin

Stel, je bent niet echt een lezer, maar je wilt toch een beetje intelligent uit de hoek komen. Of in ieder geval wil je de bezoekers van je gîtes de indruk bieden dat je absoluut niet van de straat bent, en dat zij een onderkomen hebben gevonden bij een erudiet mens. Dan is dit dé oplossing: boeken per meter. Weliswaar is dit een (gut, ook toevallig!) Amerikaanse site, maar het principe lijkt me ook in Frankrijk goed mogelijk. Of in Nederland. Wie springt er in dit enorme gat in de markt?

Als je tenminste gelooft in bijgeloof of Ier bent. En kunt leven met een paar pop-ups. Amusant is het klavervierzoekspel, waarbij je in een gazonfoto het klavertje vier moet opsporen. Als je er op klikt, krijg je de volgende foto. Boeiend. Ik zat de hele tijd te wachten op het moment dat de volgende tekst in beeld zou verschijnen: “Heb je dan helemaal niks anders te doen, sukkel!”

Er zijn van die sites, waar mannen naar toe gaan om zich likkebaardend te verlekkeren aan plaatjes van stakgelijnde beauties met pronte fronten en ronde konten. Waar ze met lotgenoten en rivalen kunnen chatten en weetjes uitwisselen over hun grote liefdes van vroeger en nu. Dit is zo’n site. Je moet je wel even registreren om ook de groot-formaat plaatjes te mogen zien. Maar dat is slechts een bescheiden prijs voor zó veel eye candy. Smullen!

Je komt wel ’s wat tegen, op je zoektochten over het web. Zoals dit Nederlandse stel, dat het roer om gooide en een 11e eeuws kasteel kocht. Eeuwen oud, 60 jaar niet bewoond. Maar ach, dan heb je wat te klussen, nietwaar? Ondanks de Herculische taak die ze nog wacht in de restauratie (de originele keuken uit 1259 zit er nog in!), zijn ze al druk aan het kamertjeverhuren in de bijgebouwen. Daarbij gaan ze rigoreuze keuzes niet uit de weg. Die 30 in de weg staande bomen? Omhakken, planken van laten zagen voor originele nieuwe vloeren. Huppa! Respect voor Matt en Jitt Poventud, die – als je de laaiende verhalen in het gastenboek mag geloven – lekker op weg zijn naar succes in hun Franse avontuur!