Zie ik vanmorgen tot mijn grote schrik het gehate zevenblad de kop opsteken in mijn bloementuin! Dus: zondag of niet, dat wordt de handen uit de mouwen en eruit trekken tot je niks meer ziet.
In het Frans wordt het Herbe aux goutteux genoemd. Ook wel Pied de Chèvre .
De jonge blaadjes schijn je als spinazie te kunnen eten (heb het nooit geprobeerd).
Enfin, in de berm is ie best mooi. Maar dus niet in mijn tuin.
Op deze site staan nog een paar foto’s.
Maar: niet alle onkruid is lelijk!
Hier wordt een lans gebroken voor het onkruid; wanneer het je interesseert kun je zelf kijken waar ze vandaan komt en voor het eerst in West-Europa voorkwam

“Hier kaktussen, daar kaktussen, overal kaktussen.” Wij kinderen moesten daar altijd erg om lachen. Moeder reageerde dan steevast wat stekelig met: “Het is kakteeën hoor!” Ja, net zoals het saunaaien is.
Later, tijdens mijn studententijd, had ik altijd kaktussen thuis staan. Makkelijke planten, waar je alleen af en toe een sliertje bier in hoefde spugen en dan bleven ze het gewoon doen. Ik vermeerderde ze door er bladen of stammen af te plukken en deze in andere potjes te zetten. Zo had ik altijd een prikkelend geschenk als ik weer eens onuitgenodigd op een feestje verscheen.
Verder is de kaktus natuurlijk hét symbool voor Theo van Gogh, die de gasten van zijn talkshow op AT5 bij afscheid steevast een grote phallische kaktus cadeau deed, waarvan ze de eikel dan moesten kussen. En de meesten deden het ook nog.
Enfin, de kaktus bestaat in vele vormen en maten die je zo’n beetje allemaal gedocumenteerd vind op deze zeer complete site. Naast plenty tips over het onderhouden en kweken van kaktussen en zo meer. Voor de liefhebbers.

Viavia bereikt ons een aardig aanbod, speciaal voor bezoekers van Hollandais en France. 25 euro korting op een week vakantie aan het Lac de Veronne, in de Dordogne. Daar ligt een camping die zeer geschikt is voor gezinnen met jonge kinderen (voor pubers die van disco houden is het wat saai, want er is geen disco en om 23.00 uur moet het stil zijn). Wat er dan wél is? Een heel schoon zwemmeertje met zandstrand, een prachtig natuurlijk en autovrij terrein, pony’s en paarden en een pony-juf die Nederlands spreekt. De campingbaas heeft bovendien vanuit de camping prachtige fiets- en wandelroutes uitgezet. Op loopafstand ligt het gezellige Monpazier, een mooi gerestaureerd vestingstadje uit de Middeleeuwen. Je kunt aan het Lac de Veronne met eigen tent of caravan kamperen, of een tent of (sta)caravan huren. Er zijn zelfs drie huurhuisjes! De camping is open van 26 juni t/m 4 september 2005. Meld bij het boeken de besteldoce HeF, voor 25 euro korting!

Beschuit met muisjes is in Frankrijk niet de gewoonte. Wat eten ze dan wel bij de geboorte van een kind? Tête de veau? Crête de coq? Cuisse de grenouille? Miel d’oreille? Hoe dan ook, als bent geëmigreerd en in Nederland komen roze- of blauwgespikkelde beschuiten op tafel, dan kun je niet ‘eventjes’ op kraamvisite. Maar je wilt natuurlijk wel wat dóen om je medeleven te tonen. Dan is er De Ooievaarspost. Al een jaar of tien dé postorderaar voor kraamcadeaus. Geen groot assortiment, maar dat hoeft ook niet. Wat ze wél bieden ziet er goed uit. Ik heb er van de week nog de ouders van ene Hugo Sjef Paul mee mogen verblijden. Die later deze week dus ook zijn opwachting maakt bij Google!

Ik kan het niet laten… even een foto’tje van ons nieuwe familielid. Interesseert natuurlijk geen hond, maar ik heb een goed excuus: de heel aardige club-site van de Berger de Beauce. Met een spannend verhaal over het ontstaan van dit ‘duivelse’ ras en handige tips over opvoeding en verzorging. Maar eigenlijk gaat dit postje natuurlijk gewoon over onze niet geheel raszuivere, maar trouwe waakster:

VICKY