
Mensen, als ik dit schrijf heb ik 1 fles wijn en 5 Calvados achter de kiezen. Het is zaterdagmorgen 01.47 uur, ik ben lam, weinig coherent en ga zo slapen. Maken jullie er een beetje een leuk weekend van?
Chuß!




Anne-Lise schrijft in een mailtje:
Ik kwam net van de bakker toen ik Chez Roger et Françoise binnen kwam om even wat te komen drinken. Bijna had ik mijn net gekochte baguette op de bar gelegd, maar ik bedacht me net op tijd! Ça ne ce fait pas! Dat brengt ongeluk!!
Nog een geluk dat het zulk mooi weer is, anders had ik misschien wel grote malaise over deze jonge horeca-onderneming afgeroepen door met geopende paraplu binnen te komen stuiven. Die malle Hollanders toch!
Anne-Lise vraagt zich vervolgens af of de bezoekers van Hollandais en France meer verschillen in gewoonten kennen. Do’s, don’ts, en bijgeloven die verschillen tussen Nederland en Frankrijk? Ook van harte welkom zijn natuurlijk de hilarische verhalen van degenen die dit soort ongeschreven regeltjes met voeten traden
.
De leukste verhalen krijgen uiteindelijk een plaatsje in de verhalenverzameling (zie aldaar) en desgewenst doorplaatsing bij onze vrienden van La vie en France. Toch, Jan?









Oewah… Goedenmorgen allemaal.
Ik wilde de dag vandaag maar eens beginnen met een woord. Als we dat nou elke dag doen, hebben we aan het eind van een jaar 365 woorden geleerd. Ik doe de kick off met een moeilijk klinkend woord, dat je echter relatief vaak tegen komt:
Perpendiculaire: loodrecht op elkaar staand.
La grange est perpendiculaire à la maison: De schuur staat haaks op het huis.
Mooi hè?


Kijk nou eens wat ik tegenkwam…….

De burgemeester onderbrak haar minutenlange opsomming van de deugden van het hier te verenigen paar en keek verstoord op. Wat was toch steeds dat geroezemoes? Eerst was het alleen de getuige die een gesmoord kreetje had laten horen, maar nu sprak iedereen luidop en verscheidene gasten wezen naar een plek rechts achter haar. Ze keek om. De webcam! Er kringelde een rooksliertje uit de kleine, tussen een bloemenstruik verdekt opgestelde camera, die tevens een eerst nog zacht maar allengs aanzwellend gefluit liet horen. Het ding begon te trillen en te schokken, een klein oranje vlammetje likte langs de lens. Ze wilde een suppoost roepen maar het was al te laat. Met een knal spatte het ding uit elkaar. De gloeiend hete lens landde op de schoot van de bruid om daar een grote zwarte plek in het smetteloze witte kleed te branden. Het bruidje krijste het uit van schrik en woede. “Hoe symbolisch” dacht de burgemeester nog, vlak voordat alles om haar heen zwart werd.
Zoiets moet er gebeurd zijn, want na een kwartiertje kijken naar het huwelijk in Alençon viel de verbinding weg. Ik vermoed dat de bandbreedte van de verbinding niet bestand was tegen de overweldigende belangstelling uit Nederland. Jammer voor de vergeefs aan het computerscherm gekluisterde familie in Quebec, maar, om met Harm Eedens te spreken:
“Gelukkig hebben we de foto’s nog.”





voor de ARTISANS NATURELLES (2xLL) onder ons
http://www.aidaubricolage.com/




