Vraag over Frankrijk? Drop ‘m hier.
Eén dwaas kan meer vragen
dan duizend wijzen kunnen beantwoorden.
Maar laat dat je vooral niet weerhouden!
Overigens, als je iets wilt weten over een bepaald onderwerp, probeer dan eerst eens op trefwoord te zoeken bij het kalendertje in de linker kolom. Het is verbazingwekkend wat er allemaal al op de site staat!
1: GSM-dekking?
2: recept kikkerbilletjes (cuises de grenouilles)
3: hoe gebruik je een bidet?
4: kent iemand de zwart geld-oplichttruuk in de huizenmarkt?
5: Vertaler gezocht van en naar Frans, Nederlands en Engels
6: (waar) moet ik me inschrijven in Frankrijk?

Ook Franrijk kent SF-fans. En zo te zien op Cafard Cosmique zijn ze objectiever dan autofans. Sla een willekeurig autoblad open en uit alle vergelijkende tests komt steevast de Franse auto als beste aan de meet. Bij de duurdere berlines wint de Megane het qua prestaties en uitrusting van een 30.000 euro duurdere BMW en de Scenic 4 wheel drive is bijna net zo goed als de Nissan Terrano. Alleen bij de cabrio’s is geen Franse winnaar. Er zijn namelijk geen Franse cabrio’s.
Kijk echter in de bibliotheek met de 20 ‘moet je gelezen hebben’ SF-titels, en er zit geen Frans product bij. Allemaal Amerikaans (voor zover ik kan zien). En zo hoort het ook. Je hoeft het niet met de keuze van de auteurs eens te zijn (Heinlein’s “Stranger in a Strange land” komt pas in het lijstje van de volgende 20) om te appreciëren dat hij bestaat. De lijst, want Heinlein is niet meer. Ook leuk voor de fans: raden wat de Engelse titel is. En terre étrangère, in dat laatste geval. Deze site is zó hot, die verdient een tweede logovermelding:

Klik logo voor smoelenboek.
Vandaag gaat heel Frankrijk naar het kerkhof, om het graf van de overledenen te onderhouden. Hogedrukspuit, anti-mousse…
Mijn ouders leven nog en mijn opa’s en oma’s zijn allemaal gecremeerd. Op één na, die haar lichaam aan de wetenschap schonk. Ze was zo oud, dat de wetenschap haar helemaal niet meer wilde hebben, maar afspraak was nu eenmaal afspraak. Moet ik nu de gevel van de medische faculteit gaan reinigen?
Roger, een kopje heet water alsjeblieft, met een wolkje melk.
[quiz: aan welk Frans meesterwerk refereer ik hier?]

De liefhebber had in het kopje al meteen een boektitel herkend, maar ik wil het niet over Bob den Uil hebben, maar over Morgenlach. Op Nedstat zag ik dat er iemand via een onbekende site binnenkwam. De makers wonen in Hilversum en zelf kom ik ook uit Het Gooi, maar verder ken ik ze geloof ik niet. De site zelf staat vol informatie over muziek en meditatie. Beide zaken die niet echt mijn interesse hebben. Raadsel. Maar toch vleiend dat iemand kennelijk onze Hollandais en France interessant genoeg vindt om in hun linklijstje op te nemen. Merci, Fritz en Jha!
Ik ben ’s verder gaan kijken en ze wonen op de Hoge Larense Weg, vlak bij mijn ouderlijk huis. Is dat het verband? Hebben we samen op school gezeten? Fritz, jij hebt er verstand van… breng verlichting!

Een van de grote frustraties van een Hollandais en France is dat je op de Nederlandse school niet leert hoe je iemand in Frankrijk eens ongenadig zijn vet kunt geven. Fijne uitdrukkingen als “krijg de kolere” of “pleur op, gore klootzak” rollen in het Frans toch wat minder makkelijk van de tong. Het Canadese Ciboire biedt hiervoor een oplossing. De site bevat naast onder meer de mogelijkheid iemand een groffe e-card te sturen ook een beledigingengenerator die je de tekst levert waarmee je iemand fijntjes terecht kunt wijzen. Hoewel… fijntjes? Ga naar de insultatruc, klik op het scheldende koppie en je krijgt bijvoorbeeld:
Hey toé, espèce de truie qui pue du bout du bat. Ta mère à honte à s’en tirer une balle dans tête que tu sois un colisse de péteux de broue carencé avec une telle face de cul que ça fait des traces de brakes dans ta tuque! Je bande à l’idée de te fouetter les gosses avec mon weed-eater devant ta chienne de mère pour ensuite foutre les photos sur Internet. Va te faire trimmer le bikini par une moissonneuse-batteuse!
Ik begrijp niet alles, maar het lijdt geen twijfel dat je dit niet moet roepen tegen iemand die groter en sterker is dan jij. Tenzij jullie ieder aan één kant van een breed kanaal zonder bruggen staan natuurlijk, dan kan het weer wel. Tegelijk is me duidelijk dat er wel wat Canadese invloeden in de tekst staan. Woorden als ‘bat’, ‘brakes’ en ‘weedeater’ komen waarschijnlijk uit het Engels. Kwestie van even een paar nieuwe insultes genereren en alleen de puur Franse laten staan. Leer het verhaaltje vervolgens uit je hoofd voor een effectieve belediging als het écht nodig is. En dan rennen!

Klik logo voor smoelenboek.
Sorry, sorry. Gisterenavond geen gelegenheid (lees: zin) gehad het café te openen en vanmorgen uitgeslapen. Staan er al een paar dorstige mannen te foeteren voor de deur! Kom binnen, kom binnen.
Ik was gisteren dus in Lyon. Een heksenketel! We hebben bij elkaar een uurtje gewinkeld en minstens twee uur in de file gestaan. Druk! Komt natuurlijk door het lange weekend in verband met allerheiligen. Iedereen tijgt naar de ouderlijke begraafplaats om daar wat tijd – en natuurlijk de onvermijdelijke chrysanten – aan de overleden ouders te wijden. Een heidens ritueel, voorafgegaan door een bitter gevecht om als eerste bij het volgende stoplicht te zijn. Via de busbaan en de voorvoegstrook langs de file, en dan met veel geweld weer in de juiste rij dringen… niets is heilig bij dat geteisem.

Zoals sommigen weten heb ik een ergens in een donker hoekje van het www wegkwijnende site die ooit bedoeld was als platforum (sic!) en ontmoetingsplaats voor creatief Nederland: Reclameschatjes. Inderdaad een naar blijkt ineffectieve manier om mezelf in the picture te houden bij ‘het wereldje’. Maar goed, nu krijg ik toch een reactie van een van de daar geportretteerden: Hans Hogervorst (zeer voordelig neergezet onder het kopje ‘Tongen?‘). En wat blijkt: hij is reclamefotograaf en wil in Frankrijk wonen en werken. Lees maar wat hij schrijft:
Ik ben Hans Hogervorst, reclamefotograaf in Amsterdam, momenteel met sabbatical voor 5 maand. En …. ernstig op zoek naar huis en werk in Frankrijk, samen met vriendin, zelfstandig grafisch ontwerper. Koken, klussen, tuinieren, houthakken en frans praten geen bezwaar!!! Gasten ontvangen en voor ze koken is een droom, nu alleen nog de sponsors vinden … om jullie oude huis te kunnen kopen! Mooi!
Ik zou zeggen: “Hans, join the club!” Heel veel Nederlanders willen graag korte of langere tijd in FR ‘werken’, en als ik al die oproepen hier zou plaatsen, zou het een drukke boel worden. Maar goed, je weet nooit hoe een koe een haas vangt, en Hans is zowel reclamefotograaf als -schatje (een belangrijke pre!) dus daarom bij dezen:
Wie biedt Hans en zijn meisje een plekje in zijn Franse spoel- of gaarkeuken? Meld je hieronder, dan komt het allemaal voor elkaar.

Klik logo voor smoelenboek.
Al weer bijna november. Roger doet vandaag voor het eerst de grote potkachel aan. Doet me er aan denken dat ik op zoek ben naar een grote kachel die in het midden van een ruimte kan staan. Het liefst een beetje een mooie oude. Iemand een idee?
Verder kreeg ik een amusant berichtje door van Ruud Straatman, over een nieuwe wet die zegt dat mensen nu mogen kiezen welke achternaam hun kinderen krijgen. Bij twijfel mogen het ook beide namen worden.
Mijn allereerste vriendinnetje heette Von Raesveld Meijer van achteren, en ik heet voluit Hakkenberg van Gaasbeek. Maar goed dat dat ooit uit ging!
Het artikeltje dat hij me zond staat hier.
En denk er om: allemaal braaf wezen vandaag, want ik ben een dagje uit.

Ik zeg het maar eerlijk: wij gaan zo’n beetje elke week naar de Lidl. Voor de goedkope amandelen (Atkins), de goedkope cola, de goedkope Gouda en de goedkope kattenkorrels. En de goedkope shampoo. En het goedkope pleepapier. Laatste nog een paar goedkope gympen gescoord. En de koffie. Heel lekker. En… goedkoop!
Het leuke van de Lidl is ook dat ze regelmatig aanbiedingen hebben. Meestal op donderdag, maar soms ook op dinsdag en woensdag. Een complete ruimtevaartmetalen schroevendraaierset, 9,95. Een geinige thermosfles: 3,95. DVD-speler: 49,95. Lexmark printer/fax/scanner/copier: 179,-. Je moet er alleen wél vroeg bij zijn, want anders zijn de goedkope hebbedingen op. En je moet proberen wekelijks een folder scoren, om te weten welke goedkope hebbedingen deze week weer in de winkel liggen om traffic te genereren. Anders kom je op donderdag en hebben ze alleen tafelkleden en debardeurtjes. En daarvoor is er…. jawel: de site. Volgende week woensdag (regionale aanbieding) mini-USB-hub: 9,99!

Klik logo voor smoelenboek.
Zo, beetje vroeg met het nieuwe café vandaag, in verband met de esthetiek. Ik vind het mooier als er om en om een café en een logje staan. En ik heb wat te loggen, vandaar. Maar maak allemaal rustig de conversatie van gisteren af in het café van gisteren, hoor. Een beetje overlap kan geen kwaad. Soms.

Lui? Lamlendig? Dan is dit een inspirerende site voor je. Zelf vond ik de tool iGlandeerg fijn. Met de daarin opgenomen iThune kun je een schermpje op je scherm toveren dat bij houdt hoeveel geld je je baas kost terwijl je zit te niksen. Zo kost dit logje alleen al 9,26 euro. Ik zou graag nog verder uitwijden over faineant.com, maar ik heb geen zin.
Merci Julien

Klik logo voor smoelenboek.
Goedemorgen allemaal. Sorry, ik was wat laat, maar de ochtend na mijn volleybaltraining heb ik altijd een beetje moeite met op gang komen (anders ook, maar op woensdag heb ik dus een excuus). De oude botten kraken. Sinds kort is er ook een nieuwe jongen, een Tunesische jeugd-international die veel te goed is voor ons clubje. Hij geeft mooie set-ups en doet iets moois met die van mij. Dat inspireert tot harder trainen en dat kan Bruin niet echt meer trekken. Ik doe het al ruim 30 jaar, wat toch zijn lichamelijke tol eist.
Van onze stamgasten weet ik qua sport dat Dineke roeit, FrankB fietst en Ferry drinkt. Wat doen de anderen?

Dit blijft mijn favoriete sitesoort. Een dom idee, tot in het waanzinnige doorgevoerd, waardoor het toch weer briljant wordt. Ik kan daar uren naar kijken. Bovendien voorzien van een lekker achtergronddeuntje plús de mogelijkheid bovenstaande bureaubladfoto neer te laden
via

Klik logo voor smoelenboek.
Welkom, welkom, lieve gast, van harte welkom bij Chez Roger et Françoise. Ik bid u, neemt plaats. Hoe mag ik u gerieven op deze schone, zij het regenachtige Bourgondische morgen?
Overdreven? Ik neem het zekere voor het onzekere. Stamgast René (waar blijven foto en stukje voor het smoelenbok, René?) mailde me een artikeltje uit een Nederlands horecavakblad:
Een kleine espresso met de krant erbij om 8 uur ’s ochtends. Een snelle, goede lunch tussen de middag. En een biertje aan het eind van de dag. Het kan nog wel in Frankrijk, maar op steeds minder plekken. Het Franse café kwijnt weg.
De afgelopen 15 jaar daalde het aantal cafés dramatisch van 150.000 naar 60.000, blijkt uit cijfers van de UMIH, de brancheorganisatie van restaurant- en caféhouders. “En ieder jaar zitten er minder en minder klanten en neemt het aantal klachten toe”, aldus voorzitter André Daguin.
De voornaamste klacht: de slechte bediening. Een aardig woordje bij binnenkomst is er niet meer bij in de Bar TabaCo “We moeten de kritiek serieus nemen en er op reageren, anders bloeden we dood”, aldus Daguin.
De branche heeft gehoor gegeven aan zijn oproep en slaat de handen ineen. Als eerste wordt een kwaliteitsslag gemaakt. Ieder café wordt verplicht aan bepaalde criteria te voldoen wat betreft ontvangst van klanten, het comfort. de producten en de hygiëne. Pas als dit wordt gedaan, krijgt de horecabaas het nieuwe stempel ‘Qualité France’. De normen en kwaliteitseisen worden opgesteld door een nieuw instituut: l’Institut pour le developpement des cafés, cafés- (brasseries (IDCCB), samen met importeurs en groothandels. Op 28 oktober komen de bestuurders van deze organisatie en zo’ n 400 caféhouders uit heel Frankrijk bijeen om het actieplan te bespreken met de plaatsvervangend minister van toerisme, Léon Bertrand.
Ah, gelukkig. Er zijn normen opgesteld en er is een instituut opgericht.
Nee, nou, dan komt alles best voor elkaar.

Vraag over Frankrijk? Drop ‘m hier.
Eén dwaas kan meer vragen
dan duizend wijzen kunnen beantwoorden.
Maar laat dat je vooral niet weerhouden!
1: wie controleert conformiteit zwembadbeveiliging?
2: hoe help je je planten een langere afwezigheid overleven?
3: remedie tegen vocht door barstende muren?
4: lift Parijs-Nederland begin November

Klik logo voor smoelenboek.
I’m so tired…
Woke up this morning. Went back to bed.
©Joost Swarte

Het is zondag. De zon schijnt en de wind loeit om het huis. Typisch weer om uit het raam te gaan zitten staren. Beetje niksen. Beetje dagdromen. Heb je overigens geen zon wind of raam voor nodig. Een scherm is ook goed.
ViaviaJohnP

In Frankrijk is de herfstvakantie nog niet voorbij. Wij beginnen net. Daarom voor alle petits et petites Hollandais(es) en France hier de site van Hugo l’Escargot met spelletjes, kleurplaten (Spiderman, Titeuf!) en nog veeeeel meer.
Youpy!

Ik vond een handig overzicht van de belangrijkste nationale en regionale kranten. Er staat ook een lijstje bij met wat sites van buitenlandse media, waaronder veel franstalige.

Klik logo voor smoelenboek.
Het café is geopend. Marjan, als Jørgen thuis komt, vraag je ‘m dan ff over het ISDN-modem? Ik heb nog 7 dagen om het draaiend te krijgen.
Verder lijkt me de herfstvakantie voor iedereen bijna afgelopen. Geniet nog maar even van het weekend. In Frankrijk begint nu 2 weken vrij. Wellicht gaan we nog een paar daagjes met het gezin naar Lyon, Dijon of Bourg-en-Bresse, waarbij we ons laten leiden door de Meteo. En door de werkdruk van de bv Krek. natuurlijk.
Intrekken, wijd, sluit!

Wat hebben mieren met korting te maken? Ik geef het op. Maar op deze site, die ik vond via de dode link www.superfourmi.com (????) uit een virusmailtje, vond ik wel errug veel goedkoop afgeprijsde kortingen met budgetartikelen voor minder geld. Van op zich nog best prima koltruien tot de nieuwste digitale camera’s met megapixelabundantie voor spotprijzen.
Typisch een kwestie van vraag niet hoe het kan, maar profiteer er van!

Klik logo voor smoelenboek.
Nou, jongens, het is al weer bijna weekend. Al maakt dat voor mij geen reet uit, want ik zit toch 7 dagen per week aan de computer te tikken. Als het niet voor mijn klanten is dan wel voor HeF of voor Immogo. Wat dat bijbaantje betreft heb ik trouwens goed nieuws. Deze week heb ik namelijk de eerste rekeningen de deur uitgedaan. Twee huizen verkocht en een totaal commissiebedrag van bijna 4000 euro gescoord. And they said it couldn’t be done.
Let wel, eresysteem hè! Dat de eigenaar na de verkoop contact opneemt en zegt: “Joh, Krek., die mensen die via Immogo gekomen zijn, hebben het ook echt gekocht. Volgende week overdracht, stuur maar vast een rekening.” Nou ja, ik ben ook al een maand of vier bezig. Toch geeft dit me goeie hoop. Ik ga met dit geld lekker investeren in de site en in de reclame.
Wie weet ga ik zelfs wel adverteren bij mijn goede vrienden van Maison en France, waar ik ooit regiocorrespondent was. Tot ze gingen zeuren. Dat mijn maandelijke gratis bijdrage nog niet binnen was en dat ik als regiocorrespondent toch echt elke maand een bijdrage moest leveren. Tja. Toen had ik in ene geen zin meer. Sterker, ik verbood ze mijn reeds gepubliceerde verhaaltjes ooit nog te gebruiken. Gék hè? Ik wil heel veel voor mensen doen. Gratis en voor niks. Alles om maar aardig gevonden te worden. Maar als ze eisen gaan stellen… als het moet… dan vind ik aardig gevonden ineens niet zo belangrijk meer. Dan kunnen ze wat mij betreft gewoon lekker de pleuris krijgen.
Aan de andere kant ben ik dan achteraf wel een beetje beschaamd over mijn botte gedrag. Zo werd ik vanmiddag gebeld door een zeer vasthoudende verkoper van een huizensite of -blad (daar wil ik vanaf wezen) die mijn huis wel wilde verkopen. Ik zei geen interesse te hebben. Hij hield aan. Ik liet merken geen tijd te hebben. Hij ging door. Ik meldde erg druk en niet geïnteresseerd te zijn en… hij onderbrak me om zijn verkoopverhaal te vervolgen. Ik hing op. Terecht, naar mijn smaak. Maar tóch voelde ik me een beetje schuldig.
Hebben jullie dat nou ook?

Klik logo voor smoelenboek.
Goedendag. Drukke dag vandaag. Ik heb een real life lunch-afspraak met Ronaldus vandaag, in Chalon-sur-Saône. Even bijkletsen over de ontwikkelingen van de afgelopen maand.
En intussen ligt er een stapel teksten die allemaal af moeten voor het weekend. Hou het kort dus.
Bonne journée à tous et à toutes!

Wellicht dat sommigen van de doorgewinterde Frankrijkfans er al eerder van hoorden, maar ik ben onlangs op het spoor gekomen van een heel bijzonder authentiek Frans tijdverdrijf. Dat kwam zo:
Laatst liep ik door ons dorpje en daar, op het grind onder de platanen, stond een groepje oudere mannetjes te praten. Het viel me op dat er telkens één een soort demonstratie hurkentoiletpoepen weggaf. Hij ging door de knieën, deed alsof hij heel zwierig afveegde en stond weer op. Nieuwsgierig naderbij gekomen bleek dat ik mij vergiste. Het hurkende mannetje gooide iets weg, waarbij hij een vreemde onderhandse techniek hanteerde. Het hurken hoorde daar kennelijk bij. Met iets van antropologische tevredenheid ontdekte ik dat het hier een origineel autochtoon balspel betrof. Hier moest ik het fijne van weten.
Ik zette mij naast een toeschouwer en vroeg wat de bedoeling was. Hij legde uit dat er eerst een klein doelballetje werd weggegooid (de ‘but’), en dat vervolgens ieder om de beurt er mijn zijn eigen, zware metalen ballen zo dicht mogelijk bij moest zien te geraken. Daarbij is veel veroorloofd. Het is bijvoorbeeld ook toegestaan een door de ander hinderlijk dichtbij geplaatste bal met een welgemikte worp te doen wegstuiteren. Geamuseerd keek ik toe. Het spel werd met een groot sérieux gespeeld. Men discussieerde over de techniek, de strategie en interpretaties van de spelregels. Als niet geheel duidelijk was welk van de opponenten aan het eind van een spel het dichtst bij de ‘but’ was geland, werden met behulp van een koordje de afstanden vergeleken om een winnaar aan te kunnen wijzen. Wonderlijk om te zien hoe de mannetjes in hun spel op gingen. Ze vergaten zelfs hun shaggies, die uitgedoofd tussen hun lippen hingen terwijl ze hun beurt afmaakten. Ik vroeg mijn informant of dit een lokaal gebruik was, maar hij verzekerde mij dat dit spel door heel Frankrijk gespeeld wordt. Het heet petanque: knikkeren voor bejaarden.
Thuisgekomen ben ik eens gaan zoeken. En warempel. Er is zelfs een echte bond! Het schijnt dat honderdduizenden in Frankrijk dit spel spelen. En niet alleen in Frankrijk. Knikkeren voor bejaarden is zelfs tot seniorenkringen in Nederland doorgedrongen. Al heet het daar Jeu de Boules: balspel. Treffend.
via