Net als in Nederland doet ook de Franse regering aan vakantiespreiding. En omdat in de Global Village tegenwoordig alles aan elkaar vast zit, weet je nu tenminste zeker dat het hele land 10 weken plat ligt.
Klik op het kaartje om te kijken wanneer de schoolvakanties vallen in jouw regio.
Weer zo’n fijne linktip van Dineke.

Voor diegenen onder ons die wel eens met een schuin oog naar de beurspagina’s hebben gekeken en gedroomd hebben van een huisje te kunnen kopen met de aan- en verkoop van aandelen. Je kunt nu gratis droogzwemmen! De Nederlandse beurs, de IEX, biedt je de kans om gratis met Fundix Beleggingsfondsencompetitie 2004 mee te spelen.
De hoofdprijs is wat minder; een gratis reis naar de Noordpool.
http://www.fondsencompetitie.nl

Een linktip van Frank. Het luchtballonnenmuseum (galgje, iemand?) in Balleroy
Frank heeft zelf vroeger ballongevaren. Ik vroeg hem of je nou droog blijft als het regent. Je zit immers in een mandje onder zo’n ballon?
Frank maildt:
Met een ballon kun je nooit sneller gaan dan de wind, wel langzamer. Wanneer je daalt of stijgt naar een ander niveau en daar is een andere windlaag, dan moet de ballon weer op snelheid komen of vertragen, zodat hij altijd weer de snelheid van de wind in die laag aanneemt.
Je kunt in een ballon nat worden; je zit wel droog onder de ballon, maar als het heel hard regent, dan loopt het water langs de ballon naar beneden. Motregen geeft geen last omdat het bovenin heel warm is door de warme lucht en dan verdampt de regen enigszins. Als het erg hard regent wordt er toch snel een landingsplaats gezocht omdat de ballon door de regen zwaarder gaat worden en dat zou gevaarlijk kunnen zijn, besturing ed….
Je mag dus wel vliegen, maar je mag de passagiers niet in gevaar brengen en dat betekent dat je dus niet kunt opstijgen in de regen. Ben je in de lucht dan kun je maar beter gaan landen. Een zeiknatte ballon opruimen is de grootste crime die er is omdat hij loodzwaar is en dat probeert men liever te vermijden.
En zo hebben we hier bij Hollandais en France wéér wat geleerd. Gratis! Nou vooruit dan, nog een weetje:
Luchtballon = la montgolfière

De scholen gaan weer beginnen. Leuk, dat de bushalte precies hier voor het café is, waar zich dan altijd een cluppie jongelui verzamelt, wachtend op het schoolbusje dat ze naar de diverse scholen zal brengen. Een echte uitkomst voor de ouders, die vanaf het moment dat een kind zindelijk is (2,5 jaar) het eigenlijk al halve dagen kan gaan uitbesteden en dus beiuden weer deels aan het werk kunnen. En een jaar of 1,5 later gaat het kind van 8.30 tot 16.30 de deur uit (gehaald en gebracht bij ons in de regio). Goed voor de emancipatie van de moeders! Kunnen ze in Nederland nog wat van leren.

Anne-Lise verblijdt ons met een foto die zij kreeg toegestuurd van een vriend. Een label in kleding van een klein Amerikaans bedrijf dat verkoopt op de Franse mark. Toch sympathiek, zo’n excuusje.

Jaren geleden, toen ik nog in Amsterdam woonde, hing een tijdje de hele stad vol met grote banieren waarop trots de komst van de Beaujolais Niveau werd aangekondigd. Met inderdaad die overtollige ‘e’ aan het eind van de slogan. Nou, binnenkort is het weer zover. Ter gelegenheid van de nakende druivenpluk verblijdt Dineke ons met een paar handige linktips:
“Nogal overrated m.i.: de ‘hype’ die zich elk jaar begin november voor doet omtrent de primeur. Meestal water waarin lollies een tijd zijn weggezet. Ik vond de volgende links:
Bagnols
Vorig jaar was uiteraard geweldig maar dit jaar is kennelijk ook niet mis.”
Zal je altijd zien. Is de druivenoogst een keer overvloedig, is het weer niet goed omdat de consumptie achterblijft en het overschot de prijzen doet dalen. Kom op mensen, zuipen!
Txs Dineke

Ff een serieuze vraag tussendoor
Ons huisje is van ongeveer 1600 en van echt metselen hadden ze toen nog niet gehoord, dat was stenen stapelen en met aarde zand en klei een soort van mortel maken en dat er dan tussen kledderen. Dat gaat een paar honderd jaar goed maar op een gegeven moment valt die zooi tussen de stenen vandaan. Niets aan de hand want van stapelen hadden die Fransen wel kaas gegeten maar mooi is het niet.
Wie kent de juiste verhouding van de mortel en werkwijze om de muren opnieuw te voegen zodat we pas over een generatie of vier opnieuw aan deze klus hoeven te beginnen.

Môgge! We hebben een nieuwe gast! Ronaldus, die dus dus aan zijn naam toevoegt omdat we dus al een Rondald zonder dus hebben, want eigenlijk heet Ronaldus dus Ronald, dus. Laten we hopen dat Ronaldus ons nog vaak met een bezoekje zal vereren en vooral ook dat hij al zijn nuttige frankrijklinks met ons zal delen in de vorm van via het mailformulier te verstrekken linktips, want ik wordt een beetje Gallisch van het steeds maar weer zoeken naar logwaardige links.
Kom op mensen, doe ’s wat meer suggestisch!

Ach, je surft ’s wat… en zo kom je op deze fraaie fotografe. Of liever gezegd: fraaie site van fotografe Sandrine Sauveur. Ze toont ons haar soms wat commerciële soms wat meer kunstzinnige foto’s van feesten, mode en mensen in uiteenlopende situaties. Voor elck wat wils, zullen we maar zeggen.

Goedenmorgen allemaal! Terug uit Parijs, met voeten die tot bij de enkels zijn afgesleten. Ik moet tot mijn schande toegeven dat mijn kinderen inmiddels meer Ausdauer hebben dan ik. Als het om de voeten gaat, tenminste. Ze zuipen me nog niet onder tafel. We zijn nog van hotel geruild, want dat eerste was echt een crime. Een Oost-Europese sfeer, met vies beddengoed, geen minibar, geen afstandbediening op de TV, chagrijnige (of eigenlijk geen) bediening aan het ontbijt, lawaai! We hebben geen oog dicht gedaan. De volgende dag een héél ander hotel gevonden, waar bleek dat je heel goed over de prijs kunt onderhandelen. We hadden een keurige 2-persoons kamer inclusief alle belastingen én ontbijt voor 80 euro. Maar verder was het mooi in Parijs. Lekker Chinees gegeten (maar liefst drie keer, waarvan één keer Japans).
Was wel ff afkicken trouwens, drie dagen zonder internet. Maar goed, het online leven kan weer verder. Nog een paar daagjes en de kinderen gaan weer naar school. De vakantie heeft mij lang genoeg geduurd.
Roger, KOFFIE!

Krek zal nog wel in z’n bed liggen, nu ik toch wakker ben zal ik de deur maar vast opendoen. vakanties zijn zo’n beetje voor iedereen voorbij, maar ik kan niet wachten tot het oktober is

Ben ik nou zo naief, ben ik gewoon op zoek naar “velpon”, gewoon lijm, omdat ik die hier nog niet had gevonden in de winkels, dacht ik, misschien kan internet mij verder helpen. Ik vind Velpon nl gewoon lekkere lijm om alles een beetje lekker aan elkaar te plakken……..wat schetst mijn verbazing, vind ik een heleboel pagina’s, allemaal in canada, waar ze dus wel gewoon Velpon verkopen. En een franse pagina met…………….nou ja, kijk zelf maar

Je hoort wel eens van die verhalen over ambtenaren. Maar in het bedrijfsleven schijnt het écht zo te zijn. Er lopen mensen rond die geen flikker uitvoeren, maar die wel heel goed zijn in het simuleren van bezigheid. Drukdrukdruk! In Frankrijk heeft iemand daar nu een boek over geschreven. Corinne Maier, die (voor halve dagen, dat wel) als onderzoekster in dienst is bij de EDF, schreef het boek “Bonjour Paresse. De l’art et de la nécessité d’en faire le moins possible en entreprise“. Hartstikke leuk, vol tips over hoe je je leven zo makkelijk mogelijk moet maken. Helaas brachten haar ideeën, of liever gezegd het feit dat ze ze opschreef, haar wel in de problemen. Haar verhaal haalde zelfs de New York Times!
Ik moest erg om het hele idee lachen, vooral ook omdat ik niet zo lang geleden een korte mailwisseling had met een jongedame die in Parijs bij een groot cosmeticahuis werkt. Wij raakten in gesprek over haar marketingbaan en ze schreef me het volgende
Met dit alles vraag ik me dus steeds vaker serieus af of marketing wel echt een vak is…
Het is eigenlijk meer een soort spelletje: je neemt een product (in dit geval een lippenstift). Zet een stel mensen met zoveel mogelijk verschillende opinies en fragiele ego’s in een trendy (of luxe) kantoorpand (mét de broodnodige vergaderruimte). Focus met z’n allen op het product (de lippenstift). Doe alsof dit de allereerste, allerbeste, allermooiste, allerexclusiefste lippenstift op de hele wereld is. Sterker nog, de lippenstift is het enige waar de wereld nog op zit te wachten. Zet intussen iedere vorm van privéleven opzij. Houd minstens 3 vergaderingen en presentaties per dag. Ren vaak door de gang met stapels papieren (of – nog interessanter – met maquettes en Beta tapes). Praat heel snel en zoveel mogelijk in slang en gebruik het woord ‘urgent’ minstens 3 keer peer uur (tegen leveranciers minstens 6 keer per uur). En degene die het het langste volhoudt wint het gouden debieltje (of de gouwe Loekie). Hetzelfde recept kan toegepast worden als je snel 5 kilo wilt afvallen of als je een maagzweer wilt kweken.
Ik kan me voorstellen dat deze dame – wier naam hier natuurlijk onvermeld blijft – het boek van Corinne Maier met veel plezier zal lezen. Heeft iemand hier ook zo’n baan, in Nederland of in Frankrijk?

Niet te geloven! Gisteren scoorde Hollandais en France bijna 900 paginahits, van in totaal 139 unieke bezoekers. Ook hebben we zomaar het totaal van 7 bezoekers tegelijk gebroken. Dit staat nu op 8. We krijgen de laatste weken elke dag gemiddeld zo’n 125 bezoekers en dat is best veel voor een weblog zonder dagelijkse prøn.
Ook bijzonder was het bezoek van ZKH Prins Pils, gisterenavond. Normaal heb ik het niet zo op anoniemerikken, maar hij heeft zich redelijk gedragen, geen eigen site gepushed én gezorgd voor een vrolijke noot, dus dan mag het. Als Alexander een volgende keer eens onder eigen naam wil langskomen, dan is hij van harte welkom.
Dit weekend ben ik een paar daagjes off-line in de Lichtstad. Ik heb het café daarom maar meteen voor drie dagen opgengesteld. Ferry en Marjan, als het opnieuw zo druk wordt en de string te lang, moeten jullie maar een nieuwe openen. En áls jullie nog een leuk linkje voor onze bezoekers hebben… graag.
Iedereen een prettig weekend alvast!

Aaaaaaah, kijk ’s wat ik van de week in onze tuin vond…
le hérisson Naast egel betekent dit woord ook in overdrachtelijke zin: flessendroogrek, een ontoegankelijk persoon en zo’n ronde bezem aan een ketting, gebruikt door schoorsteenvegers.
Die voetjes!

Hoe zit dat eigenlijk mensen? Ik vind het natuurlijk gezellig dat jullie allemaal hier in de kroeg komen zitten consumeren en omzet draaien, maar ik heb buiten op het prikbord ook nog wat aardige dingen opgehangen en daar hoor ik nooit iemand over. Een link naar een verantwoorde kindersite, een prachtige site over WOII, een stukje over het sexueel hoogtepunt… allemaal 0 reacties!
En dat terwijl ik met name op dat laatste stukje – geïnspireerd door Dineke – behoorlijk heb zitten zwoegen. Ik wil niet meteen beweren dat het literatuur is, maar er is wél over nagedacht.
Voor het woord van de dag verwijs ik dan ook graag naar het logje van gisteren, over La petite mort

Ons bereiken diverse verse linktips van Dineke, die in de Volkskrant las over het nieuwste procédé voor de verwerking van stoffelijke overschotten: ‘lyofilisatie’ of vriesdrogen. Ze is gaan Googlen In het Frans met Lyophilisation en vond onder meer het verhaal over hoe het erg in de mode is om bijvoorbeeld je huisdier zo voor eeuwig bij je te houden. Tenzij het diertje te vet is, want vet droogt natuurlijk niet en dan kan het op warme dagen gaan lekken.
Bello plasje?
Ook vond ze een een serieuze gezondheidsvragensite, met daarop onder meer de vraag van iemand wat toch die vreemde uitdrukking “La petite mort” betekent. Het antwoord is behoorlijk opwindend. Want het blijkt hier om een bijzonder romantische benaming voor het doodgewone (of wellicht juist spectaculaire) ‘orgasme’ te gaan. Klaarkomen dus.
Prachtig! Maar het geeft ook wel weer te denken. Enerzijds zeggen de Fransen: “Partir, c’est mourir un peu.” Ofwel “Weggaan is een klein beetje sterven.” (mijn reactie is dan altijd “Mourir, c’est partir beaucoup!”). Maar nu blijkt dus dat ze komen óók een klein beetje sterven vinden. Dus of je in Frankrijk nu gaat of komt, sterven doe je toch.
Ach, zo is het leven. En is hieruit niet een wijze les te trekken, vrienden Hollandplakkers en Frankrijkwijkers? Of je blijft waar je bent of ver gaat, uiteindelijk vergaat het ons allen gelijk en komen wij allen te vergaan.
(…)
Ik ga naar de kroeg, een stuk in me kraag drinken.

Op deze prachtige site legt een opa, Raymond Lescastreyres, in brieven aan zijn kleinkind uit hoe hij WOII beleefd en overleefd heeft. De oorlog gezien door de ogen van een jonge Fransman, dus. Ofwel:
“Souvenirs de guerre d’un jeune Français.”
Nou, om met Hans Teeuwen te spreken: “Ze hebben het in de Tweede Wereldoorlog nou wel steeds over de Joden, maar die Duitsers waren ook heus geen lieverdjes hoor!”

Strikt gesproken is het nog geen 25 augustus als ik dit typ. Maar morgenochtend komt er iemand naar ons huis kijken, dus dan ben ik anderszijds beschaftigd.
René kwam gisterenavond met een aardig thema. Franse Films. Fransen zelf, vooral cultureel angehaugte dames van rond de vijftig, kunnen er uren over lullen. Zelf was ik er vroeger ook verzot op. Meer nog op praten over films, dan op films zelf. Ik kan me juweeltjes herinneren als Pleure pas la bouche pleine, Le genou de Claire en mijn favoriet Les Valseuses met Gérard Depardieu, Patrick Dewaere (later nog zelfmoord gepleegd) en die heerlijke Miou Miou. Amélie Poulain vond ik ook erg om te lachen. Van de week keek ik samen met Hiromi, mijn épouse, naar Être et Avoir, de film van het jaar 2002 en door iedereen de hemel in geprezen. SAAI!, Gewoon een draderige docu over een schooltje, precies hetzelfde schooltje als waar mijn kinderen op zitten.
Misschien uiterst vertederend voor mensen uit Parijs en Amsterdam, maar voor ons gewoon precies zoals het hier is. Boeren die worstelen met de opleiding van met hun domme, lelijke kinderen en een gedreven maar tot mislukken gedoemde leraar, die de boel een beetje op niveau tracht te brengen. Tja. Ik ben halverwege maar gaan emailen.
Wat vinden jullie leuke Franse films?
Het woord is vandaag
La Bouffe: het eten, de maaltijd.
Dit is argot, natuurlijk, dus moet je eigenlijk vertalen als vreten of zelfs bikkesement.
Beroemd woord in Nederland, omdat iedereen de film La Grande Bouffe kent, helaas door veel filmliefhebbers steevast uitgesproken als La grand beuf en dat betekent eerder ‘het grote rundvlees’. Dus leer dat nou eens, het is BOEFF!

De loggers van Hollandais en France zijn heus niet de enigen. Er lopen ook in Frankrijk zát goedbedoelende amateurs rond die denken wel een site’je in elkaar te kunnen draaien. Zo is er de meneer of mevrouw van Haplosciences die een heleboel pagina’s volgestort heeft met allerlei wetenschappelijke weetjes en wetenswaardigheden pour enfants et jeunes. Nou, daar horen wij ook bij. Toch, jongens en meisjes?
Maar zonder dollen. Echt een site waar je je kinderen naar hartelust kunt laten rondstruinen, op zoek naar onderwerpen voor hun exposé. Of gewoon als je ze op een verantwoorde manier bezig wilt houden, zodat jij ook ’s even lekker kunt playstationnen.

Goededinsdag! De halve nacht niet geslapen vanwege het onweer en de hagel op de Velux. Het houdt maar niet op met regenen. De vijver staat tot het randje vol, ook al omdat 3/4 van het dakwater er naar toe wordt geleid. Ik wou vroeg opstaan want heb (onder andere) nog vier personeelsadvertenties voor VGZ-IZA te schrijven. Maar heb me verslapen omdat ik pas rond een uur of 6 vanmorgen weer in slaap viel. Enfin:
déluge: zondvloed, bekend van het gezegde:
après nous le déluge: wie dan leeft, die dan zorgt!
Ga snel vriendjes worden met iemand met een flinke boot. Of met Yannick Noah, natuurlijk!

We kennen elkaar nu al wel een tijdje, dus wordt het tijd om het maar eerlijk in de groep te gooien….Ik ben verslaafd aan patchwork en quilten8)
Ik weet het, het is heel erg, maar waar. Ik heb nu een site
gevonden, waar mee ik mijn verslaving wel enigszins mee kan goedpraten…
marjan

Als de eerste gasten over de Rue du Bourg aan komen lopen, zien zij Roger die op een keukentrapje de Marseillaise staat te fluiten, terwijl hij met ongekende energie de grote ramen zeemt. Hij is bijna klaar, en als gevolg van zijn activiteiten schijnt een ongewoon helder licht naar binnen. Een paar werklui staan al aan de bar, verdwaasd met de ogen knipperend aan hun petit rouge te nippen. Achter de bar staat Françoise, uitgedost in een felrood mantelpakje. Is dat Chanel?
Het woord. Dit keer een serie die duidelijk maakt dat je door goed te letten op de klank van een woord de betekenis vaak al kunt raden. Immers, overeenstemming in klank betekent maar al te vaak overeenstemming in betekenis. Alle termen hieronder beginnen met de klank [eepoe]
époustouflant: verbijsterend;
épouvantable: verschrikkelijk, afschuwelijk;
épouvantail: vogelverschrikker;
épouser: trouwen met, huwen.

Met al dat gelul over literatuur en cultuur dreigt Hollandais en France af te glijden naar een bedenkelijk hoog niveau. Het is tijd om de bourgeois weer eens op de kast te jagen met een echte SBS6-site: Claire & Jules. Een couple libertin die het leuk vinden mevrouw op ingenieuze manier zonder kleren aan vast te binden (dat heet volgens de site Shibari en is Japans voor hogeschool-bondage) en daar dan foto’s van te maken. Op de site figureren bovendien een hoop andere dames, in allerlei standjes functioneel bloot gefotografeerd. “En waarom is het dan functioneel, Krek.?”, zul je vragen? Omdat het er – een enkele pijnlijke uitzondering daargelaten – lekker uit ziet.
Deze site is overigens – hoewel in verantwoord en kunstzinnig zwartwit – alléén voor naaktlievende bezoekers boven de 18. Anderen, die wel zinnelijk aangelegd zijn, maar van andere dingen opgewonden raken, komen hier wellicht aan hun gerief.

Goedenmorgen allemaal! Omdat René gisteren het woord Molière (zoals iedereen weet is dit in Nederland een lage herenschoen) niet in het Franse woordenboek kon vinden, is het woord van vandaag heel toepasselijk:
étourdi: verstrooid, onnadenkend, of (als zelfstandig naamwoord) een verstrooid iemand.