Marjan zei het al in het café: Endemols Idols hebben ook Frankrijk veroverd, onder de titel Star Academy. Er zijn op dit moment nog drie tiepjes over, waaronder een jongen uit de Bourgogne, schijnt. Er werd in de lokale krant zelfs een oproep gedaan om toch vooral te stemmen op ‘onze’ Sebastien (geloof ik, maar hang me er niet aan op). De Europese verkiezingen deden minder stof opwaaien.
Verder merk je er weinig van, behalve als je een speelgoedwinkel binnenloopt. Gekkenhuis! We moesten er ook aan geloven en hebben onze dochter voor haar verjaardag een Star Academy karaoke-set gegeven. Ik had vroeger aan een haarborstel genoeg om David Cassidy te oefenen voor de spiegel, maar zonder Star Academy set hoor je er echt niet bij met die jeugd van tegenwoordig (GOD, wat klink ik als een oude lul!).

Wie aan Jean Paul Gaultier denkt, denkt aan brood. Tenminste, vanaf nu wel. In opdracht van de Fondation Cartier heeft de Franse Frans Molenaar een expositie van ‘broodcouture’ ingericht. Hmm. Weinig origineel. Ten eerste ís couture al jaren zijn brood. En ten tweede getuigt het niet echt van goede smaak om Madonnabustières van brood te bakken. Al was het maar omdat JP hiermee onze eigen Ria Valk na-aapt. Die had al decennia geleden worstjes op haar borstjes en preitjes op haar dijtjes!
Maar ach, er is wel degelijk over nagedacht. Lees het maar in dit interview met de beroemde koekebakker. Ik had eerder iets origineels bedacht over hoe brood niet meer mag van Atkins omdat het de menselijke vorm zou doen uitdijen en dat hij daarom ideaalbeelden uit brood wil componeren. Of dat wie mooi wil zijn, pijn moet leiden: No Pain, No Gain. Dat is waarschijnlijk waarom ik niet beroemd ben, en hij wel.
Overigens, als je verder kijkt in het moderne kunstmuseum van Cartier (nog zo iemand die rijk geworden is met het beha(n)gen van vrouwen), vind je nog wel wat aardige dingen, zoals dit hele geile vliegmachientje.

Vroemvroem! Hebbehebbe!
Linktip: Ronaldus (TXS!)

…gewoon verder. Het zal nu toch niet te lang duren voor Jørgen thuis komt, Marjan. Zingt hij ook in de auto, of alleen als jij er niet bij bent?

Daar zijn we weer! We leven nog steeds een beetje mee met Hanneke. Toch raar. Het ene moment ben je blij omdat Frank zijn droomhuis gevonden heeft en het volgende moment balen we met zijn allen wegens Hanneke d’r zeperd. En dan te bedenken dat we elkaar alleen maar van de kroeg kennen!
Van de week vroeg iemand in een van de logjes wat een house warming party is in het Frans. Ik heb het vanavond bij volley (best lekker, dank je Marjan) gevraagd en het is pendre la cremaillère, ofwel: de heugel ophangen. Vanwege het heugelijke feit van de inwijding, neem ik aan.
Maar, hoor ik de vermetelste onder jullie vragen, wat is dan een heugel? Dat vroeg ik natuurlijk ook meteen, en thuis heb ik bovendien het woordenboek geraadpleegd voor de Nederlandse term. De cremaillère is de ‘haal’, het ‘stel- of hangijzer’ in de haard boven het vuur bevestigd, waar je een pot aan kunt hangen (met van die zaagtanden zodat je de hoogte kunt variëren). Dus als je je eerste maaltijd in je nieuwe huis hebt, dan hang je het hangijzer in de haard. Et voilà. Weer een heikele kwestie opgelost.
En nu weten we meteen ook waar onze uitdrukking “een heet hangijzer” vandaan komt. Dat is een gevoelige kwestie, waarbij de ene partij de andere de kastanjes uit het vuur laat halen. Mooi hè, taal.

Bruitage is het Franse woord voor wat wij in Nederland Sound Effects of SFX noemen. Oh ja, of natuurlijk geluidseffect, al klinkt dat lang zo cool niet. Er zijn mensen die met hun bandrecordertje de vrije natuur in trekken om geluiden van vogels te verzamelen. Anderen zijn weer gek op geluiden van auto’s. En nog weer anderen willen gewoon zo veel mogelijk verschillende geluiden hebben. Hm. Tot de laatste categorie behoort de webmaster van Sound Fishing. Wat heeft dat met Hollandais en France te maken, zul je vragen. Nou, ten eerste is het een Franse site. En ten tweede staan er geluiden op die de echte Francofiel zeker zal waarderen. Zoals het geluid van de klokken van de Notre Dame (The bells! The bells!) en van de metro! Je ruikt de lucht er bijna bij… Ah, Paris!

Minschen, minschen nog an toe. Ik ben bezeten door de moeder van alle verkoudheden. Een kop vol watten, druipneus, hoesten. En nog ‘on the wagon’ ook. “Het zit wel, maar niet mee.”, zou mijn moeder zeggen. Nog even het café voor morgen openen en dan lekker naar bed. Truste!

De laatste maanden heeft Dineke zich bewezen als waardevolle bron van Frankrijklinks. Tot nu toe heb ik die steeds zelf van commentaar voorzien. Maar Dineke is – zoals onze vaste gasten weten – absoluut niet op haar pennetje gevallen. Daarom krijgt zij vanaf nu de gelegenheid Hollandais en France naar eigen goeddunken vol te plempen met de meest buitenissige Frankrijktips. Dineke, welkom bij het HeF-team, en veel succes!

Guust Flater! Natuurlijk. En de Marsupilami. De tekenaar André Franquin is wereldberoemd, en niet alleen in Frankrijk. Hij heeft ook een tijdje – zelf in een depressie – gewerkt aan een serie zeer zwartgallige gags. Deze site is daaraan gewijd. Ook vind je er pop-up-links naar andere Franquin- en Gaston Lagaffe-sites, waaronder het Gaffoforum. Plezier!

Môgge allemaal! Sinds gisteren heb ik de introtekst hierboven aangepast om mensen duidelijk te maken dat dit café de vrijplaats is voor alle gelul. Dit betekent dat we ons bij de andere onderwerpen beperken tot reacties die op het desbetreffende onderwerp slaan. Off-topic gezeur wordt daar verwijderd. Ook overweeg ik een ban voor mensen die anoniem (dus zonder vermelding van geldig privé-mailadres) een grote bek hebben. En voor mensen die een te grote bek hebben of zich ongelikt gedragen. Zulks te mijner beoordeling. Waarbij ik alvast kan melden dat geschreew (overmatig gebruik van hoofdletters en uitroeptekens) en ordinaire scheldwoorden noch in de gewone logjes nog in het café getolereerd worden. Ook ruziezoekers zullen ontdekken dat hun bijdragen ‘zomaar’ verdwijnen. Zo. Tot zover de nieuwe huisregels.
Roger, doe mij maar een lekker hete thee, want ik heb keelpijn.

Het is toch wat allemaal de laatste paar dagen.
Het begon allemaal de dag dat we noet op HeF konden. Om dit gemis af te reageren, hebben we ons toch eigenlijk ene beetje misdragen op het Frankrijkforum.
Zaterdag hebben wij ons allemaal heel netjes gedragen en werden we zelf onder vuur genomen, waarschijnlijk door een aantal fans van het FF en Monique.
Voorlopig kunnen we het allemaal nog wel aan, maar stel je voor dat de tijd komt dat we dit niet meer aan kunnen, dan is het misschien een idee om een paar dagen bij te komen op deze lokatie met professionele af- en begeleiding.
Marjan

Hallo! Prettige zondag!
Ik schijn er in te slagen steeds meer mensen tegen mij in het harnas te jagen. Naast Willem en zijn vrouw Monique, die niet zijn vrouw is, is er nu ook ene La Verité die mij de les komt lezen. Willem heeft inmiddels zijn hoofdletters, komma’s en punten aardig op orde, dat scheelt alweer. Anders nog iemand die het niet eens is met mijn dictatoriaal beleid op dit log? Of liever, is er misschien iemand die een positieve bijdrage kan leveren aan Hollandais en France, bijvoorbeeld in de vorm van een leuke link naar een Franse site? Graag via het mailformulier, zodat ik er een ongenuanceerd tekstje aan kan hangen! Prettige dag verder.

In Rotterdam vonden wij een restaurant met de sympathieke naam:
Met de Franse slag. De eigenaar, Leen van Popering, legt op zijn site uit dat hij dit positief bedoelt. Heeft iets met joie de vivre te maken. Nu hebben wij van Hollandais en France iets met Nederlanders die iets hebben met Frankrijk. Daarom hebben we Leen gevraagd of hij niet wat leuks wilde doen voor de gasten van ons weblog. Dat kon. Leen bedacht het volgende exclusieve aanbod:
Wie bij Met de franse slag tijdens de reservering vermeldt dat hij via Hollandais en France komt, krijgt per persoon een karafje huiswijn cadeau. Ook kunnen bezoekers van Hollandais en France Leens bekroonde kookboek Lekkernijen van de Lage Landen ter plekke met korting aanschaffen voor maar 10 euro.
Met de Franse Slag
Schilderstraat 20A – 22A
3011 ES  Rotterdam
010-4130143
Fax:010-2409835
vanpopering@planet.nl
Dit exclusieve aanbod is geldig tot eind november 2004. Merci, Leen!

Gisteren ruim 150 reacties in het café. Sinds 1 juni 2004 tot eergisteren maar liefst 46.931 pageviews en een totaal aantal unieke bezoekers van 9.551 (hij begint elke dag opnieuw met tellen, dus er zitten wel veel dezelfde mensen tussen). De laatste twee dagen door technische strubbelingen even de tel en een hoop bezoekers kwijt. Toch kunnen we veilig stellen dat er tegenwoordig zo’n 150 verschillende mensen per dag op HeF komen kijken. Dat is niks vergeleken bij de 500 bezoekers die onze goede concurrrienden van Frankrijkforum scoren, maar gezien de vrijblijvendheid van onze content, het sectarische karakter van ons café en de weinig consistente aanvulling van onze receptenrubriek (om van mijn plichtsverzaking bij het aanvullen van de linkpagina nog maar niet te spreken) toch ook niet erg beroerd. Ik ken weblogs die een moord zouden doen voor zoveel trouwe en vooral ook unieke gasten.

Biertje?

We hebben het hier al eens over gehad, geloof ik, helemaal in het begin, in verband met de kijk- en luistergelden, maar John van Lebersac wijst ons via de tiplijn nogmaals op het bestaan van de site van de Belastingdienst. Handig voor wie in Frankrijk woont en hier ook belasting moet betalen. Tja, ik weet het, leuk is anders, maar het hoort er wel bij.
John, bedankt!

Jemig de pemig lagen we er gisteren helemaal uit, last van afkickingsverschijnselen, zoals hevig trillen en zweten, maar gelukkig hebben we het frankrijkforum
nog om even lekker te fulmineren En een hoop cointreau om de lichamlijke afkickingsverschijnselen onder controle te houden.
Krek, hoop dat je het niet erg vindt dat ik het café heb geopend, maar ik had trek in koffie, vandaar…

Balen, balen balen. ADSL komt voorlopig niet in ons dorp. Volgens France Telecom moet je honderd medeaanvragers hebben, bij de Mairie vóór ze je dorp aansluiten. Maar bij ons zijn nog niet eens vijfhonderd mensen. Pak ‘m beet 250 huishoudens. En als daarvan 50 een computer hebben is het veel. Ik was extra kwaad, omdat we van de week een juichende folder kregen van Cegetel: “Goed dat u gewacht hebt! Ontdek nu ADSL van Cegetel!” Met een verhaal over hoe goed die verbindingen wel niet zijn, en een aanbod van 24,90 per maand voor een 4.096Kb/s verbinding. Wowww! Dus ik bellen. Klopt dat? Hebben jullie je eigen netwerk, komt Internet ook in La Chapelle-Thècle? Ja, ja, nee dus. Die reclame geldt niet voor ons. STUUR HET MIJ DAN NIET, GVD! Je kunt toch wel de ongedekte postcodes uitfilteren, lijkt me? Of zet ergens bij ‘op voorwaarde van dekking’ of zo.
Nou ja. Ik dus op zoek naar een alternatief. Ik had eens gehoord dat je ook internet via satelliet kunt krijgen. En ja, het kan. En het is nog net zo rap als ADSL ook. Je moet natuurlijk wel een bi-directionele verbinding hebben. Dat je dus zowel kunt zenden als ontvangen. Hoewel het lijntje naar boven wel wat dunner mag dan de pijp naar beneden. Immers, voor elk kliksignaaltje dat jij naar het net stuurt, komen er kilobytes aan internetpagina’s, plaatjes en muziek naar beneden. Er zijn best veel aanbieders, waaronder DSD,
I-sat, Futureway en Sat2way. De goedkoopste is volgens mij Obedisat . Daar betaal je iets van 2600 euro voor de apparatuur (schotel en kastje) en de aansluiting, en vervolgens 90 euro per maand voor onbeperkt Internetten. Niet goedkoop. Maar je bent wél altijd online en je krijgt je eigen IP-adres en mailadressen en zo, dus verder is het precies als met Wanadoo Haut Debit. Het enige nadeel is een korte vertraging tussen het moment dat je klikt en het moment dat er iets gebeurt. Het signaal moet immers helemaal naar die satelliet en terug. Toch is het qua snelheid en – vooral als je samen met wat buren een WiFi-netwerkje aan laat leggen – prijs wel een alternatief voor géén breedband. Vooral voor de heavy users zoals ik, die bij Wanadoo elke maand financieel gestraft worden omdat ze meer dan 120 uur online waren. Met een fluttig ISDN-verbindinkje!

Vanacht was Hollandais en France even uit de lucht. Of in ieder geval: de logs waren onzichtbaar. Dat komt, web-log.nl is bezig met onderhoud en de migratie naar een nieuwe server. Maar nu zijn we er weer, hoor! En weten jullie wat voor dag het vandaag is? Nee? En het staat nog wel hierboven! Het is 16 september. Leer dat nou eens!

De internetnieuwsdienst NU.nl weet met enige stelligheid te beweren dat het bijhouden van een weblog ongezond is. Daar is namelijk onderzoek naar gedaan. Maar ze kletsen uit hun nek. Met deze link verwijzen ze zelf nota bene naar het originele verhaal over een onderzoek naar de gezondheidseffecten van het bijhouden van een dagboek. En dan met name naar de vraag of een dagboek je helpt je traumatische ervaringen te verwerken. Schrijf het van je af zeggen ze immers wel eens. Nou dat blijkt dus niet zo te zijn. Studenten met een probleem die daarover een dagboek bijhielden hadden significant méér last van hun trauma dan studenten die gewoon door gingen met hun leven.
Maar goed, dit heeft dus allemaal niks met webloggen te maken. Ze hebben gewoon het woord ‘diary’ vertaald als ‘weblog’ en ‘diary keepers’ als ‘webloggers’.
Ja, zo kan ik ook heet internetnieuws maken. En de hele weblogwereld bauwt ze na.

Middernacht. En zojuist een logje over het kerkhof geplaatst. Moet denken aan het liedje van Tom Waits, “Whistling past the graveyard”.
Is het jullie ook wel eens opgevallen hoe netjes die Fransen er bij liggen, eenmaal dood? Elk weekend komen de moedertjes van heinde en verre terug naar ons dorp om het graf van hun verscheiden dierbaren op te poetsen. Op een of andere manier toch ontroerend, en stukken mooier dan een urn.
Ik wil later ook onder zo’n mooie zware steen. En dan met een apestaartje in mijn epitaph. Finally @ rest.
Niet dat ik haast heb hoor, maar het lijkt me toch mooi, dat dan de tranen van je nabestaanden op het zwarte graniet druppelen…
Webloggen schijnt heel ongezond te zijn, hoor ik allerwegen. Wie verzint er nog een mooi grafschrift voor een helaas te vroeg overleden freelance copywriter? Zelf dacht ik aan zoiets:
Wéér de deadline gehaald.

Je kunt van die Fransen zeggen wat je wilt, maar de dood nemen ze behoorlijk serieus! Onder met motto “Mooi dood is niet lelijk” zetten ze hun dierbaren bij in de meest protserige grafmonumenten. Ons calvinisten lijkt dat vaak een beetje overdreven, maar als je eens op een Franse begraafplaats komt, kijk je evenzogoed je ogen uit. Daarbij vergeleken is het bij ons toch vaak maar een beetje een dooie boel. Enkele van de mooiste dodenakkers vind je in Parijs. Voor menigeen zijn het bedevaartsoorden, alleen al omdat hun idolen er hun laatste rustplaats vonden.
Wil je weten hoe het genieën als Jim Morisson en Victor Hugo is vergaan? Op Grave Yart, de bijzonder fraai vormgegeven en gefotografeerde site van Carla Meijsen, die overigens sowieso een begenadigd webdesigner lijkt te zijn, als ik haar andere werk zo eens bekijk (beetje rondklikken, dan kun je ook genieten), kun je zien waar hun stoffelijke overschotten liggen te vergaan. Carla, wil je een linkje uitruilen? We zijn niet zo cultureel verantwoord als La Douce France, maar wel een stuk populairder en actueler. Bovendien kunnen we wel een beetje niveau gebruiken en wie weet wrijft er een beetje van jou op ons af.

Vreemde naam. Leuke site. Buik en Muziek.com? Nou ja, bide kan ook ‘flop’ of ‘zeperd’ betekenen. Het is dus een soort site vol met top- en flop-stukken muziek uit de jaren ’70 en ’80. Veel, heel veel artiesten met nog veel en veel meer liedjes, waarvan de teksten ook nog eens online staan. Natuurlijk een nadruk op Frans, maar ook wel wat Engels werk. Voor wie een kabelverbinding heeft, is er nog de mogelijkheid een radioshow-stream open te zetten, zodat je ook nog eens auditief kunt genieten van al die oudjes, waarvan je de helft al vergeten dacht te zijn.
Enfin, voor de liefhebbers dus.

Tjongejonge! Het is al 10.20 uur! Sorry hoor, ik werd opgehouden door een verboze buurman, voor wie ik posterjes heb gemaakt voor het Fête Patronale van La Chapelle-Thècle. En dat was natuurlijk niet in een keer goed.
Roger, Koffie, in niet zo’n slap bakkie als gisteren!

“Wij hebben een eendje dat woont bij ons in.
Een lelijk klein eendje voor ’t hehele gezin.
En altijd gaat dat eendje met ons mee.
Naar ’t bos en de hei en de zee.”
De rest van het liedje ken ik trouwens ook uit mijn hoofd. Van Annie MG, voor de promotie van ‘onze’ 2CV. Een cult-auto, vergelijkbaar met de Kever en de Mini. Maar dan voor Ons Soort Mensen, za’k maar zeggen.
De Canadese(!) site die schuil gaat onder het logo hierboven heeft een fraaie verzameling foto’s, posters en weetjes over het enige Franse merk dat er echt toe deed, totdat Renault met de Scenic kwam. Drat! Roept daar iemand Peugeot? Mensen laat me toch niet lachen!
Volgend jaar trouwens 50 jaar DS. Hoe gaan we dat vieren?
Bedankt, Robert, voor de linktip!