De zes beste dingen die wij het afgelopen jaar kochten (en de twee slechtste)

Zo aan het einde van het jaar is het aardig om eens terug te kijken naar wat we zoal aangeschaft hebben. En of die spullen inderdaad ook toegevoegde waarde geven in ons leven. Zoals de Japanse opruimgoeroe Kondo Marie zegt: “Geeft het je sparks?” Hieronder deel ik graag wat producten die we in 2020 hebben gekocht en waar wij elke dag waarlijk plezier aan beleven.

De ONYX koekenpan

ONYX pan
De reclame op Facebook bleef maar langs komen. En hoewel het best een flinke investering was, ben ik op een gegeven moment toch door de knieën gegaan. Eigenlijk een beetje tegen de zin van Hiromi, die het maar een onzinding vond. Nou, daar is ze inmiddels gelukkig op terug gekomen. Deze ONYX-pannen zijn ‘non-stick’ maar zó bewerkt dat je ze kunt schoonmaken met een metalen krabbertje of zelfs een stalen brillo Lees verder

Ideaal kerstcadeau voor opa’s en oma’s thuis

Het is leuk hoor, om als Nederlander in Frankrijk te wonen, maar het heeft ook zo zijn nadelen. Zeker nu met die ellendige Corona-tijd. Je kunt niet even langs gaan bij je ouders en dit jaar zit zelfs samen Kerst vieren er niet in. Mijn moeder bijvoorbeeld, is dik over de 80. Zij heeft geen zin meer in computers of tablets. Tja, dan wordt het dus lastig als je zoon in Frankrijk woont, één kleinzoon in Amsterdam en een kleindochter in Tokio. Alleen als er een ander kind op bezoek komt, kun je op de meegebrachte smartphone even de laatste digitale foto’s en videos van al dat nageslacht bewonderen.

Nu hebben mijn kinderen (dus haar kleinkinderen) een heel leuke oplossing gevonden om toch de band een beetje aan te halen. En wel een via Wifi vanaf elke plek in de wereld online op de laden fotolijstje. Lees verder

Aangenaam! Krek. uw… makelaar!?

gregor hakkenberg conseiller immobilier saone et loire tournus bresse 71Je gelooft het niet, gezien mijn geschiedenis, maar het is écht waar. Ik ben sinds kort toegetreden tot het legioen der officiële makelaars, of liever: ik ben agent commercial bij een makelaarsketen. ReflexAgents is een tamelijk nieuw bedrijf, opgericht door de voormalige eigenaar van Kelkoo.fr. De keten werkt met onafhankelijke vertegenwoordigers, die worden Lees verder

Een avondje in Montrevel-en-Bresse – La Plaine Tonique

Voor de tweede keer werkt zoonlief Guido op de camping in Montrevel-en-Bresse. Vorig jaar nog in de kiddy club, maar dit jaar op de receptie. Daar staat hij in zijn beste Nederlands de gasten te woord. Helpt met inschrijven, wijst een plek toe en geeft antwoord op de domste vragen. Aan het eind van het seizoen organiseren alle medewerkers een soort bonte avond. Dit jaar was het thema ‘Wereldreis’, met veel dans en sketches (zonder woorden want internationaal publiek). Het is wat amateuristisch allemaal, maar het enthousiasme van de deelnemers maakt veel zo niet alles goed.

Hier een paar foto’s van de avond, die begon met een wandeling langs het meer onder Lees verder

Lunch in Cluny met _Paul en Marion

HeF-stamgast _Paul en zijn Marion wonen in de Charollais en wij in de Bresse. Dus toen we een keer voor de lunch af wilden spreken werd dat zo’n beetje halverwege, in het bekende stadje Cluny. Ook Paul’s dochter Mieke en haar zoontje Jayden kwamen mee en het werd erg gezellig.
Prima eten overigens, in een biologisch restaurantje ‘Le Pain sur la Table’ aan de invalsweg van Cluny, vlak bij het voormalige station, nu opstapplaats voor de ‘Voie Verte’, een fietspad dat het oude treintracé volgt. Waar Jayden meteen besloot  Lees verder

Eindelijk lente in de Z-Bourgogne

Maison menetreuil en printemps 2013

Al hebben we eerder deze maand een aanzet tot lente gehad (toen het in Nederland zo bar koud werd ineens), de afgelopen week heeft het geregend. Maar sinds gisteren schijnt de zon. Dat is mooi, want we hebben gras en bloemvelden gezaaid. Hopelijk is de bodem nu vochtig genoeg om – in combinatie met het zonnetje – tot een groeispurt te leiden. Hier een filmpje: Lees verder

Opnieuw verliezen de makelaars een proces van innovatieve Nederlander

Deze week werd ik gebeld door Mikel de Rooij, bedenker en eigenaar van de onderneming Coach Proprio in Nîmes. Hij vertelde me blij dat hij zojuist zijn proces had gewonnen. Dat zit zo. Een zestigtal regionale makelaars had de handen ineen geslagen in een association (op zich al een unicum, want meestal zijn het verbeten onderlinge concurrenten) en waren samen een proces tegen Coach Proprio begonnen wegens het ongeoorloofd uitoefenen van het makelaarsvak. Hun eis: Coach Proprio moest sluiten. Lees het hele verhaal op Immogo-blog…

Nieuwe serie ‘Verkopen zonder makelaar’ op Immogo-blog

Immogo is specialist in het online presenteren van huizen in Frankrijk voor wie wil verkopen zonder makelaar. Om verkopers te ondersteunen bij het zélf verkopen is de huizensite een nieuwe serie artikelen begonnen met tips en advies. Wat moet je doen en laten om zo veel mogelijk kans te hebben op succesvolle verkoop van je huis in Frankrijk? Dit is het eerste artikel:

Hoe verkoop ik zélf mijn huis in Frankrijk?
Stap voor stap naar een succesvolle verkoop.

Uw huis in Frankrijk verkopen zonder makelaar, zoals via onze site Immogo, vraagt wel wat meer inspanning dan mét makelaar. Simpelweg omdat u nu zelf de makelaarstaken op u moet nemen.  Zo moet u zelf foto’s maken, een beschrijving Lees verder

Engelse hegemonie in uitgaansleven Chardonnay

Misschien wel de beroemdste wijnnaam ter wereld: Chardonnay. Of eigenlijk is het de naam van een druif, afgeleid van het dorp Chardonnay, in de Saône-et-Loire, tussen Tournus en Lugny. Het is geen beschermde merknaam, want  met die chardonnay-druif kun je overal ter wereld Chardonnay produceren. En dat gebeurt ook. Je hebt Lees verder

Oude kunstvoorwerpen en meubelen uit de Oriënt te koop in Tournus

Antiek en meubelen uit de Orient - China en IndonesiëAltijd leuk, nieuwe kennissen. Via-via hoorden we dat er een nieuw Nederlands-Indonesisch koppel was neergestreken in het stadje Tournus, waar wij tegenwoordig een appartementje hebben. Franky en Tin hebben een winkeltje in het centrum. Wij zijn gewoon eens binnengelopen om kennis te maken. Ontzettend aardige mensen. En echte avonturiers, met veel mooie verhalen. Ze hebben 18 jaar op Java gewoond en daar twee zoons gekregen. Ze hadden er bovendien een productiebedrijf waar Lees verder

We hebben een meertje!

Tenminste, het moet waarschijnlijk nog een vijver heten, want niet groot genoeg voor een meer. Maar dat mag de pret niet drukken. Deze week kwam een meneer in een grote graafmachine een stuk van ons tuinbos vrij maken om daar het vijf jaar oude testgat (er bleef ook in de warmste zomer water in staan, dus test geslaagd) te vergroten tot een respectabel ven. Ja, dat is het. Geen meer of vijver, maar een ven. We hebben een eigen ven. Mooi klinkt dat.

Vanaf de huiszijde (zie boven) is het meer een grote kuil, maar dat komt doordat het nog niet geregend heeft. Gelukkig verwachten we vanavond een flinke plens, die vanuit de Lees verder

Chika!

Chika, ons nieuwe hondjeWie me ook op Twitter volgt (@krekhak) zal het niet ontgaan zijn. We hebben er een hondje bij. Na wat naamwisselingen (Shady, Chipo) zijn we nu uitgekomen op Chika. Qua uitspraak Spaans voor meisje, maar ook bijna een Japanse meisjesnaam (Chikako). En wat pittiger dan Chipo, wat overigens Japans is voor ‘staart’.

Chika is geboren uit een tamelijk klein formaat border collie, die echter gedekt was door een flinke hond, half Beauceron, half Berger Yougoslave (Sarplaninac). De bevalling moest Lees verder

Chez Roger et Françoise, september 2012

Nu we een beetje zijn bekomen van de dood van onze lieve Vicky (het doet nog wel steeds pijn als ik een plastic fles verfrommel -spelen! – of als er lekkere botjes over zijn – eten!), denken we voorzichtig weer aan een nieuw hondje. We zijn al bij het asiel gaan kijken en houden Leboncoin in de gaten, want eigenlijk willen we weer een bastaard. Nu was er dit weekend een hondenshow in Mâcon, dus dachten we: “Kom, we gaan eens kijken.”

Dat is een wereld op zich, die doet denken aan missverkiezingen, met allemaal trotse ouders die hun kindjes staan te fluffen en die met knikkende knieën de steevaast wat morsige juryleden tegemoet treden. Hoogtepunt was wat mij betreft Lees verder

Nieuwe buren voor zoonlief in Dijon

Het is zover. De oudste gaat het huis uit. Komende week verhuist zoon Guido naar Dijon, waar hij psychologie gaat studeren. Samen met een vriend uit de Bresse vond hij een appartement in het hartje van de stad. Rue de La Chouette, direct naast de Notre Dame. Hierboven zijn directe buren, gefotografeerd uit het raam van zijn kamer. Beneden op straat is een plek waar de hele dag toeristen naar boven staan te kijken en Lees verder

Archéologie in Mâcon, 71000

Wij wonen op een kerkhof. Dat wil zeggen, de Rue Gambetta in Mâcon loopt dwars door een zogenaamde ‘Necropolis’, een zone waar men overledenen begroef in de 1e tot de vijfde eeuw van onze jaartelling. Het was namelijk in de Romeinse tijd verboden mensen in de stad te begraven. Daarom brachten ze de doden naar buiten,langs de weg. De stad heette in die tijd ‘Mastico’ gelegen langs de ‘Via Agrippa’, de weg langs de Saône naar Lyon.

Vorig jaar waren er werkzaamheden in de Rue Gambetta. Zoals je kunt zien op deze afbeelding van Google Steetview, die toevallig precies tijdens het werk langskwamen.

Bij het vervangen van de riolering stuitten de werklieden op een zestal stenen sarcofagen. Het werk werd meteen stilgelegd om de archeologen de tijd te gunnen alles goed te onderzoeken. Aan de hand van de werktuigen die werden gebruikt door de steenhouwers konden de graven worden gedateerd. Ze zijn ongeveer 1500 jaar oud.

Het oudste graf bevatte de overblijfselen van een jonge vrouw van ongeveer 25 jaar. Aan de positie van de botten konden de archeologen vaststellen dat het graf al eerder geopend is geweest en leeggeroofd. De plunderaars hebben een kammetje over het hoofd gezien, waarvan de vorm typerend is voor de 5e eeuw.

Nou ben ik persoonlijk geen grote fan van archeologie. Maar omdat deze graven in mijn straat gevonden werden, komt het toch wel dichtbij. In het Musée des Ursulines bekeek ik werktuigen en wapens van de prehistorie tot de vorige eeuw, me realiserend dat op deze plek al ver vóór mensenheugenis mannen, vrouwen en kinderen werkten, speelden en lief hadden. Dat is toch een mooi idee.

Dit artikel verscheen eerder op mijn blog.

Waarom is de haan het nationale symbool van Frankrijk?

Omdat dit het enige dier is dat trots blijft kraaien
als hij met zijn poten in de stront staat.

Die grap kent iedere Fransman. De echte reden is dat de haan voortkomt uit een geuzennaam. Het latijnse woord voor Galliër was gelijk aan dat voor ‘haan’: gallus. Dus die Romeinen maakten grappen over de franse ‘haantjes’ met hun grote bek die zich Lees verder

Huizen te koop in Frankrijk

Om de zoveel tijd maak ik misbruik van dit blog om reclame te maken voor mijn fransehuizensites. Nu is de beurt aan ‘Property for Sale in France‘ (PSF), het voormalige Zorro Immo. We hebben namelijk de site sterk verbeterd, met veel meer mogelijkheden voor de verkopers om hun advertentie aan te passen, foto’s bij te plaatsen en zelfs een Lees verder

Hooischelven in de Bresse Bourguignonne

Wie geen rationele keuze kan maken uit twee ogenschijnlijk identieke opties, is ‘als een ezel tussen twee hooischelven’, leerden wij vroeger op school. Waarbij de ezel volgens de overlevering van honger (en besluiteloosheid) zou sterven. Mooi verhaal. Maar wat is precies een hooischelf? Ik begreep dat het een soort van stapel hooi moest zijn, maar die kwam je bij ons in het stedelijke Hilversum niet tegen. Ja, een hooimijt zag je nog wel eens op een boerderij, maar hooischelven? Nooit. En toen ik 30 jaar later eindelijk op het Franse platteland kwam te wonen, bestond de hooischelf niet meer. Balen, Lees verder

Boem.

Het vervelende van wonen op het platteland is die eeuwige rust. Bij ons thuis gebeurt nooit wat. Het is stil buiten, afgezien van het fonteintje in de vijver, af en toe wat bronstige kikkers en het luidruchtige gekwinkeleer van tientallen vogels. Nou ja, soms komt in de verte een tractor langs, maar zo gezellig als in de stad met al zijn leven en lawaai wil het niet worden.

Aan de andere kant, als het nou tóch zo nodig stil moet zijn, dan moet het ook stil zijn, vind ik. En daar schortte het de laatste weken aan. Er klonken rare ploffen. Het geluid leek op geweerschoten in de verte, maar was veel regelmatiger. Elke pak hem beet 70 seconden kwam er een doffe knal. Ver weg, maar Lees verder

Huis in Bourgogne huren voor de vakantie

In de zomermaanden wonen we in ons vakantie-appartement in het centrum van Mâcon, waar we dit jaar overigens een etappestart van de Tour de France mogen beleven, maar daarover later meer. Om dit appartement te bekostigen, verhuren we onze hoofdwoning. Er zijn nog een paar weken beschikbaar. Om precies te zijn de Lees verder